Η Άποψή μας
Διαλύστε το ΝΑΤΟ, όχι την Ουκρανία

Έχουμε μεγάλη εμπειρία από αγώνες ενάντια στο ΝΑΤΟ. Φωτό: αρχείο Εργατική Αλληλεγγύη

Η απόφαση του Πούτιν να αναγνωρίσει τις ανατολικές περιοχές της Ουκρανίας ως ανεξάρτητα κράτη και να τα βάλει κάτω από την προστασία της Ρωσίας έρχεται να συμπληρώσει την εξόρμηση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε ΕΕ και ΝΑΤΟ που θέλουν την Ουκρανία δικιά τους. Πρακτικά, αυτά τα δυο αντίπαλα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα προχωρούν στη μοιρασιά της Ουκρανίας, όσες υποκριτικές κραυγές κι αν βγάζουν για το «διεθνές δίκαιο» και το «δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση».

Ιστορικά, τέτοιες μοιρασιές ποτέ δεν έχουν σταματήσει τις συγκρούσεις ανάμεσα σε μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αντίθετα, η ιστορία δείχνει ότι τέτοιες κινήσεις αποτελούν προάγγελο για συνέχιση και κλιμάκωση των ανταγωνισμών. Η απειλή ενός τρομακτικού πολέμου ανάμεσα στα ισχυρότερα ιμπεριαλιστικά μπλοκ του πλανήτη δεν φεύγει από την ημερήσια διάταξη, ακόμη και αν το δυτικό στρατόπεδο «περιοριστεί μόνο» σε οικονομικές κυρώσεις ως απάντηση στον Πούτιν. Οι κυρώσεις που μεθοδεύουν ΗΠΑ και ΕΕ κλιμακώνουν την κρίση και συνοδεύονται από κλιμάκωση των εξοπλισμών.

Μέσα σε αυτή τη δίνη των αντιδραστικών ανταγωνισμών βρίσκεται χωμένη ως το λαιμό η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Μετάτρεψε την Αλεξανδρούπολη σε βάση-κλειδί για την εξόρμηση των ΗΠΑ προς τα σύνορα της Ρωσίας. Η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση μέσα στο ΝΑΤΟ πίσω από τις ΗΠΑ σε δαπάνες για εξοπλισμούς σαν ποσοστό του ΑΕΠ. Οι έλληνες καπιταλιστές θέλουν τις στρατιωτικές πλάτες του ΝΑΤΟ και τις οικονομικές της ΕΕ για να εξορμούν στα Βαλκάνια και να ανταγωνίζονται την Τουρκία. Για αυτά τα συμφέροντα τρέχουν ο Μητσοτάκης και οι υπουργοί του να αγοράζουν Ραφάλ και φρεγάτες, για να εξασφαλίζουν ότι το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος είναι ασφαλή μετόπισθεν στην εκστρατεία ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ και στρατιωτικά και για τους δρόμους του φυσικού αέριου.

Κόστος

Το κόστος για την εργατική τάξη από αυτές τις εξορμήσεις είναι τεράστιο, πριν ακόμα φτάσουμε σε νεκρούς από πολεμικές συγκρούσεις. Ρίχνουν στις πλάτες μας το κόστος των εξοπλισμών την ώρα που τα νοσοκομεία ρημάζουν. Οι κυρώσεις στέλνουν την τιμή του πετρέλαιου και του φυσικού αέριου στα ύψη την ώρα που η ακρίβεια τσακίζει τα μεροκάματα. Έχουμε κάθε συμφέρον να ξεσηκωθούμε ενάντια στα βρόμικα παιχνίδια τους.

Δυστυχώς, ο ΣΥΡΙΖΑ που κάποτε διαφήμιζε την Συμφωνία των Πρεσπών σαν ειρηνευτική πρωτοβουλία, αποδεικνύεται δύναμη συμμετοχής στο πλευρό του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Ο Κατρούγκαλος βγήκε στο πλευρό της ΕΕ και του ΝΑΤΟ πιο γρήγορα και από τον Δένδια το βράδυ που ο Πούτιν άρπαζε την ανατολική Ουκρανία.

Υπάρχει, όμως, άλλος δρόμος, όπως μας δείχνει η κοινή Διακήρυξη των οργανώσεων της Διεθνιστικής Σοσιαλιστικής Τάσης όπου συμμετέχει και το ΣΕΚ. Καμιά ελληνική συμμετοχή ούτε στρατιωτικά ούτε οικονομικά στη σύγκρουση Ανατολής-Δύσης. Να σταματήσουμε τους εξοπλισμούς, να περάσουν σε δημόσιο έλεγχο τα λιμάνια από την Αλεξανδρούπολη ως τον Πειραιά, η ΔΕΗ, ο Πρίνος, η Λάρκο, όλες οι επιχειρήσεις ενέργειας. Οι εχθροί μας δεν βρίσκονται στην Ουκρανία, αλλά εδώ μέσα στις τράπεζες και τα υπουργεία.

Υπάρχει η δύναμη για να βαδίσουμε σε αυτόν το δρόμο. Το δείχνουν οι εργατικές κινητοποιήσεις ενάντια στις επιθέσεις του Μητσοτάκη. Αυτή τη βδομάδα τη σκυτάλη έχουν οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία που απεργούν πανελλαδικά και διαδηλώνουν στην Αθήνα την Τετάρτη και οι εργάτες που κατεβαίνουν από την Καβάλα και τη Λάρυμνα το Σάββατο σε κοινό συλλαλητήριο με τα σωματεία της Αθήνας και του Πειραιά ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις. Λίγες μέρες αργότερα, στις 8 του Μάρτη, απεργούμε όλοι και όλες ενάντια στους πλούσιους (εκ)βιαστές που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τον βιασμό της Ουκρανίας αλλά κουκουλώνουν τα σεξιστικά εγκλήματά τους εδώ.

Εμπρός να γκρεμίσουμε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και να ανοίξουμε το δρόμο για μια κοινωνία χωρίς πολέμους, καταπίεση και εκμετάλλευση.