Η Αριστερά
Η αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική Αριστερά: Προχωράμε την Ενωτική Πρωτοβουλία

Συνεχίζοντας την προβολή της πετυχημένης εκδήλωσης που οργάνωσε η Πρωτοβουλία για Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στις 19 Δεκέμβρη στο Studio, δημοσιεύουμε εδώ αποσπάσματα από τις ομιλίες που έκλεισαν τη διαδικασία εκ μέρους των οργανώσεων της Πρωτοβουλίας, καθώς και τοποθετήσεις/δηλώσεις αγωνιστών που συμμετείχαν στην εκδήλωση.

 

Μετά την επιτυχία της εκδήλωσης στο Studio,
συνεχίζουμε πιο αποφασιστικά!

Πολύ πετυχημένη και μαζική ήταν η εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς τη Δευτέρα 19 Δεκέμβρη στον κινηματογράφο Studio. Ο κινηματογράφος γέμισε από εκατοντάδες αγωνιστές και αγωνίστριες που έχουν πρωτοστατήσει στους σκληρούς αγώνες του εργατικού κινήματος και της νεολαίας τα τελευταία χρόνια ενάντια στην κυβέρνηση της ΝΔ και το σύστημα που υπηρετεί. Αλλά δεν ήταν μόνο το πλήθος που έδειχνε την ανταπόκριση στην Πρωτοβουλία. Ήταν και το εύρος των παρεμβάσεων που έγιναν που δείχνουν ότι άνοιξε ο δρόμος για τα επόμενα βήματα.

Την εκδήλωση άνοιξε η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ και ακολούθησαν παρεμβάσεις από τις οργανώσεις που στηρίζουν την Πρωτοβουλία. Στη συνέχεια πήραν το λόγο μέλη άλλων οργανώσεων της ριζοσπαστικής/αντικαπιταλιστικής αριστεράς, καθώς και αγωνιστές/ιστριες από μια σειρά χώρους και κινήματα: ο Αντώνης Δραγανίγος, από το ΝΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Γιάννης Δημητρόπουλος, από την ΑΡΙΣ, ο Παντελής Βαϊνάς, μέλος της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, ο Νίκος Στραβελάκης, πανεπιστημιακός, η Μαρία Μπόλαρη, από τη ΔΕΑ, ο Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος και μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Γιώργος Σαπουνάς, από την ΑΠΟ, ο Νώντας Κουζηνάς, μέλος της Λαϊκής Συνέλευσης Κολωνού, η Ελένη Μητσού, από το Ξεκίνημα, η Δήμητρα Ρομποτή, από το Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων και η Κατερίνα Θανοπούλου, εκπαιδευτικός. 

Το κλείσιμο της εκδήλωσης εκ μέρους των οργανώσεων της Πρωτοβουλίας έκαναν η Τόνια Κατερίνη, από την Αναμέτρηση, ο Γιώργος Λιάγκος, από την ΑΡΑΝ, ο Νίκος Σακούτης, από τη ΛΑΕ-Ανυπότακτη Αριστερά και ο Πάνος Γκαργκάνας, από το ΣΕΚ.

Αυτοπεποίθηση

Βγαίνουμε από την εκδήλωση στο Studio με την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ριζοσπαστικές διαθέσεις του κόσμου της Αριστεράς, μπορούμε να συγκροτούμε την πολιτική δύναμη που στηρίζει τις ανατρεπτικές διεκδικήσεις της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας. Η ριζοσπαστική αριστερά πρέπει να παρέμβει στους αγώνες, στις μάχες και στις εκλογές, για να συγκροτηθεί ένα δυνατό κοινωνικό και πολιτικό αριστερό κίνημα αντίστασης, πολιτικό στήριγμα για τον κόσμο που παλεύει και φιλοδοξεί να επιβάλει τα αιτήματά του με τις δικές του δυνάμεις. Μια λαϊκή αντιπολίτευση που θα ανατρέψει την κυβερνητική επιθετικότητα και θα υπερβεί τους συστημικούς συσχετισμούς και ψεύτικα δίπολα ότι τη δικαίωση αυτών των αιτημάτων θα τη φέρει κάποια «προοδευτική κυβέρνηση».

Με τη νέα χρονιά, η Πρωτοβουλία για την Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θα βαθύνει τη συζήτηση για το αναγκαίο προγραμματικό πλαίσιο και σε αυτή την κατεύθυνση θα εμπλουτίσει το αρχικό κείμενο με βάση τη συζήτηση της πρώτης ανοιχτής εκδήλωσης. Τέλος, θα οργανώσει αντίστοιχες δημόσιες εκδηλώσεις σε άλλες πόλεις, με πρώτους σταθμούς την Θεσσαλονίκη και την Πάτρα.

Πρωτοβουλία για την Ενωτική Κίνηση της Ριζοσπαστικής και Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς
Τόνια Κατερίνη, 
Αναμέτρηση

Είναι κρίμα που δεν είχαμε περισσότερο χρόνο σήμερα γιατί θα είχε πολύ ενδιαφέρον αυτός ο διάλογος να επεκταθεί. Θέλω να πιστεύω ότι θα έχουμε την ευκαιρία το επόμενο διάστημα να τον συνεχίσουμε σε όλη την Ελλάδα, σε όλες τις γειτονιές, μέσα στους χώρους που παρεμβαίνουμε, μέσα από διαδικασίες όπου όλος ο κόσμος που βλέπει με ενδιαφέρον αυτή την προσπάθεια θα μπορέσει να συμμετάσχει, να πει τη γνώμη του, να συνδιαμορφώσει.

Το πρώτο μας βήμα είναι αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή. Να απαντήσουμε στο πιεστικό ερώτημα της ενότητας. Το δεύτερό μας βήμα είναι να δείξουμε πως μέσα από τους αγώνες όλου του τελευταίου διαστήματος αλλά και τους αγώνες που θα οργανώσουμε από εδώ και πέρα, δεν είμαστε τόσο αδύναμοι όσο προσπαθούν οι αντίπαλοι να μας παρουσιάσουν. Ήδη ειπώθηκαν πάρα πολλά παραδείγματα από ανθρώπους που ήταν μέσα στα κινήματα και έδειξαν ακριβώς ότι αυτές οι απαντήσεις χτίζονται. Και το τρίτο επίπεδο είναι να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο προγράμματος που να βάζει με σαφήνεια τα συμπεράσματα από τις κατακτήσεις που έχουμε κάνει μέσα από την πορεία μας μέχρι σήμερα και μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες που έχουμε δώσει και οι οποίοι μας έχουν εμπνεύσει και μας έχουν δώσει πολλά καινούργια ερεθίσματα.

Σε αυτό το πλαίσιο, που πρέπει να το διαμορφώσουμε και μέσα από τις κουβέντες που θα κάνουμε σε όλη την Ελλάδα, αλλά και μέσα από τη δημιουργία ομάδων δουλειάς που θα μπορέσουν να επεξεργαστούν όλο αυτό το υλικό, πρέπει να μπαίνουν τόσο οι θέσεις μας όσο και σαφείς και κόκκινες γραμμές για το πώς εμείς αντιλαμβανόμαστε το κοινωνικό υποκείμενο, τον αγώνα, τη ρήξη. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο επίσης πρέπει να μπολιάσουμε τον ριζοσπαστικό μας λόγο με τα νέα κινήματα, με μια συμπεριληπτικότητα, με μια νέα αισθητική, μια νέα ηθική. Και με όλα αυτά τα υλικά από αύριο να πάμε παντού και να μιλήσουμε και κυρίως να ακούσουμε και να ξανάρθουμε εδώ με μεγάλη αισιοδοξία για ένα σημαντικό βήμα που πρέπει να κάνουμε.


Γιώργος Λιάγκος, 
ΑΡΑΝ

Η σημερινή εκδήλωση και ο χαρακτήρας της είναι το πρώτο βήμα το οποίο αποδεικνύει την ύπαρξη μιας ανάγκης η οποία είναι ευρύτερη από αυτή που εκφράζεται με τη μαζικότητα και τις τοποθετήσεις της σημερινής διαδικασίας. Έχουμε ευθύνη και χρέος να την αναζητήσουμε, να την εκφράσουμε, να τη φέρουμε σε ένα επίπεδο παρέμβασης ανώτερο από αυτό που έχει διαμορφωθεί τουλάχιστον με την κατάσταση σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο μέχρι σήμερα.

Σε αυτή τη διαδικασία μπορεί να οικοδομηθεί συσπείρωση η οποία μπορεί να αλλάξει το πολιτικό τοπίο για τη δυναμική και τις δυνατότητες της αριστεράς την οποία εκφράζουμε. Γι΄αυτό έχει διπλή σημασία να πούμε ότι ακόμα κι αν δεν έχουμε ενιαίο πρόγραμμα, έχουμε οριοθετήσεις. Έχουμε δηλαδή έναν προσδιορισμό αυτού στο οποίο στοχεύουμε απέναντι στις υπόλοιπες εκδοχές συνολικής τοποθέτησης και αφήγησης της αριστεράς -και αναφέρομαι φυσικά στο ΜέΡΑ25 και το ΚΚΕ.

Με αυτό το σκεπτικό, δεν πιστεύουμε ότι έχουμε την ευχέρεια να αφήσουμε τον χρόνο να περνάει γιατί ακριβώς οι προκλήσεις θα έρχονται απανωτά είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο. Τουλάχιστον από τη μεριά μας, της ΑΡΑΝ και του Κομμουνιστικού Σχεδίου, αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι με ειλικρίνεια, χωρίς προσπάθεια να ποδηγετήσουμε εξελίξεις, έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Κι αυτό το βήμα μπορούμε το αμέσως επόμενο διάστημα, για να σταθούμε και στις μάχες που έρχονται, να το κάνουμε.


Παντελής Βαϊνάς, 
μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ

Μεταφέρω ένα ελπιδοφόρο μήνυμα που προέκυψε στην πρώτη συνεδρίαση του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ. Για πρώτη φορά οι δυνάμεις των Παρεμβάσεων και της ΕΑΣ (πρώην ΜΕΤΑ) αποφάσισαν να συνεργαστούν σε ένα πλαίσιο στόχων κοινής πάλης, κοινών διεκδικήσεων και συμπόρευσης, πολιτικής συνεννόησης με αποτέλεσμα να εκλεγούν δύο μέλη στην Εκτελεστική Επιροπή -σε διαφορετική περίπτωση θα είχα εκλεγεί μόνο εγώ από τις Παρεμβάσεις, ενώ τώρα εκλέχτηκε και ο σύντροφος Σωτηρόπουλος από την ΕΑΣ.

Αυτό δεν το μεταφέρω μηχανικά ως πρόπλασμα, είναι άλλο πράγμα ο συνδικαλιστικός χώρος, ο χώρος της ΑΔΕΔΥ, ο χώρος των Παρεμβάσεων. Το μεταφέρω απλά σαν ελπίδα, ότι κάτι κινείται κι έτσι πρέπει να το δούμε. Να δούμε την ανάγκη για συγκέντρωση δυνάμεων σε ένα πλαίσιο στόχων ώστε να μπορέσει να ικανοποιηθεί η ανάγκη του λαού, γιατί η αριστερά που δεν είναι χρήσιμη για το λαό δεν είναι αριστερά. Να αναλογιστούμε μόνο ότι όταν οι αντάρτες πέρασαν το πέρασμα στη Νιάλα με τη χιονοθύελλα, το πέρασαν γιατί πήγαιναν χέρι με χέρι κόντρα στη χιονοθύελλα κι όχι ο ένας κόντρα στον άλλο. Όσο λάθος είναι στη συγκέντρωση δυνάμεων να συμπεριλαμβάνουμε το ΜέΡΑ25, άλλο τόσο λάθος είναι να βλέπουμε εδώ, σε όλη αυτή την πανσπερμία του γαλαξία της ριζοσπαστικής επαναστατικής αριστεράς, αντικαπιταλιστικές και μη αντικαπιταλιστικές δυνάμεις. Είμαστε ριζοσπάστες, επαναστάτες αριστεροί, όλοι. Και αν επιτύχουμε ένα τέτοιο μέτωπο, μια τέτοια εκλογική συνεργασία, σαφέστατα έχει επαναστατικά χαρακτηριστικά, αλλά για να είναι κάτι επαναστατικό πρέπει πρώτα από όλα να είναι μαζικό. Διαφορετικά αν έχει μόνο επιθετικούς προσδιορισμούς και βρίσκεται σε μια γωνία, δεν του δίνει κανένας σημασία.


Νίκος Σακούτης, 
ΛΑΕ-Ανυπότακτη Αριστερά

Αναμφίβολα η σημερινή συνάντηση-συζήτηση-εκδήλωση είναι θετικότατη. Τόσο για τη μαζικότητά της, όσο και γιατί έγινε δημόσια, αλλά και γιατί ακούστηκαν όλες οι απόψεις ανοιχτά και βλέπουμε ποιες είναι οι δυνατότητες σύγκλισης και κοινής συμπόρευσης στο μέλλον. Από αυτή την άποψη, τη χαιρετίζουμε κι εμείς και θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, όπως συμβάλαμε μέχρι σήμερα σε αυτή την προσπάθεια, κι από δω και μπρος.

Ωστόσο πρέπει να πάρουμε υπόψη μας σε ποιο διεθνές περιβάλλον γίνεται η κουβέντα. Το ότι υπάρχει ένας βασικός ιμπεριαλιστής αυτή τη στιγμή, που είναι ο αμερικανονατοϊκός ιμπεριαλιστής, είναι αναμφίβολο κατά τη γνώμη μας. Κι έχουμε και την ολοκλήρωση του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά τη νεοφιλελεύθερη προσαρμογή του και τις εξετάσεις που έχει δώσει στους Αμερικάνους.

Εμείς τι κάνουμε; Εμείς θεωρούμε ότι έχουμε αργήσει. Είμαστε στο και πέντε, όχι στο παρά πέντε. 

Σαν ΛΑΕ-Ανυπότακτη Αριστερά βάλαμε τα μεγάλα μέτωπα που πρέπει να είναι ενωτικά στο κίνημα αλλά και να αποτελέσουν μια βάση για να υπάρχει μια εκλογική συνεργασία. Καταθέσαμε επιπλέον, γιατί θεωρούμε ότι υπάρχει μεγάλη βάση συνεννόησης και συσπείρωσης, και ένα μεταβατικό πρόγραμμα με αρκετές δυνάμεις εδώ, που ανοίγει όλα τα ζητήματα, έξοδο από την ΕΕ, χρέος, ΝΑΤΟ.

Η δική μας πρόταση, που έγινε δημόσια, δεν είναι αυτοαναφορική. Ηττηθήκαμε το '19, το γνωρίζουμε. Εμάς η αγωνία μας είναι να υπάρξει συγκέντρωση δύναμης. Από αυτή την άποψη λέμε ότι θα πρέπει να γίνει η πρότασή μας δημόσια και προς τις κοινοβουλευτικές δυνάμεις της αριστεράς. Δεν στοχεύουμε μόνο στις ηγεσίες, στοχεύουμε και στη βάση. Δεν υπάρχουν εκεί αγωνιστές, σύντροφοί μας; Άρα η πρότασή μας έχει στόχευση να αναδείξει την αναντιστοιχία που υπάρχει από αυτές τις δυνάμεις, γιατί αυτές έπρεπε να είχαν πάρει την πρωτοβουλία ώστε να υπάρξει μια συγκέντρωση δύναμης και ένα μεγάλο μέτωπο που να αμφισβητήσει το σχέδιο των κυρίαρχων τάξεων. 


Πάνος Γκαργκάνας,
ΣΕΚ

Είμαστε χαρούμενοι γιατί αυτή η εκδήλωση έγινε, γιατί είναι πετυχημένη, γιατί όλες και όλοι που είμαστε εδώ μπορέσαμε και μιλήσαμε απλά και καθαρά πάνω στα ζητήματα τα οποία ανοίγουν. Είναι κατάκτηση ότι καταφέρνουμε να το κάνουμε.

Μια κατάκτηση που πατάει πολύ γερά, πρώτα απ’όλα κοινωνικά. Γιατί είμαστε σε μια χώρα που η εργατική τάξη με τους αγώνες της έχει δημιουργήσει μια παράδοση. Είναι μια παράδοση την οποία η άρχουσα τάξη πάντοτε προσπαθεί να χτυπήσει, κωδικοποιημένα το λένε «τέλος της Μεταπολίτευσης». Το «τέλος της Μεταπολίτευσης» το επιθυμούν 48 χρόνια τώρα και ποτέ δεν το καταφέρνουν. Γιατί ακριβώς υπάρχει ένα ρεύμα, που μπόρεσε και συγκροτήθηκε πολιτικά μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι οφείλουμε την οποιαδήποτε επιτυχία μας σε αυτό το ρεύμα που είναι υπαρκτό μέσα στην ελληνική κοινωνία, έχει βαθιές ρίζες και μεγάλη δυναμική. Για να εκφράζεται όμως, χρειάζεται η πρωτοβουλία οργανώσεων σαν αυτές που κινητοποιηθήκαμε για να γίνει αυτή η συνάντηση απόψε. 

Επιτυχία

Έχουμε μια επιτυχία, ένα πρώτο βήμα. Πρέπει να κοιτάξουμε πώς θα το πάμε παρακάτω. Ένα πρώτο κρατούμενο είναι ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αμφισβήτηση από έναν κόσμο ο οποίος ανήκει σε αυτό το ρεύμα, έχει τοποθετήσει τον εαυτό του στο χώρο των αγώνων και της προοπτικής του εργατικού κινήματος αλλά που αναρωτιέται τι ακριβώς πάμε να κάνουμε. Μια ευκαιριακή εκλογική σύμπραξη; Δεν είναι μια κατηγορία την οποία θα αντιμετωπίσουμε μόνο από ηγεσίες όπως του ΚΚΕ που θα πει «σιγά, μαζευτήκανε οι οπορτουνιστές να κάνουν μια ευκαιριακή σύμπραξη». Θα χρειαστεί προφανώς να το απαντήσουμε γιατί δεν χαρίζουμε τον κόσμο του ΚΚΕ στην ηγεσία του. Πολύ περισσότερο χρειάζεται να απαντήσουμε σε πιο κοντινούς συντρόφους και συντρόφισσες και χώρους που έχουν αυτή την απορία. 

Δεν πάμε να κάνουμε μια συνεργασία, γιατί υπάρχει το όριο του 3% και άμα μαζευτούμε όλοι μαζί θα το ξεπεράσουμε και θα βγάλουμε δέκα βουλευτές. Δέκα βουλευτές είναι άχρηστοι. Εδώ εκατόν πενήντα βουλευτές δεν μπορέσανε να αλλάξουνε τα πράγματα και ο κόσμος έχει την εμπειρία του τι σήμαιναν οι προεκλογικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα καταργήσει τα μνημόνια με ένα άρθρο. Σε αυτή τη χώρα ζούμε, με τον κόσμο που έχει αυτή την εμπειρία, και επομένως αφετηρία μας είναι να δίνουμε πολύ καθαρά την εξήγηση ότι δεν είμαστε μια ευκαιριακή εκλογική συγκόλληση. Όχι γιατί δεν θέλουμε να δώσουμε τη μάχη των εκλογών, αλλά γιατί δεν είναι αυτός ο δρόμος μέσα από τον οποίο θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τις προσδοκίες και τις φιλοδοξίες όλου αυτού του κόσμου.

Ο ρόλος της συνεργασίας την οποία προσπαθούμε να χτίσουμε είναι να μπορέσουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στον κόσμο με τις δικές του δυνάμεις να υλοποιηθούν τα αιτήματα τα οποία έχει βάλει στην ημερήσια διάταξη. Και δεν είναι μικρά, είναι μεγάλα. Ορισμένα από αυτά είναι μεταβατικά. Και πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι θα τα στηρίξουμε, θα τα προβάλουμε, θα οργανωθούμε για να δώσουμε τη δυνατότητα, όπως έδιωξε η νεολαία την πανεπιστημιακή αστυνομία από τις σχολές ήδη με κυβέρνηση Μητσοτάκη, να συνεχίσουμε τέτοιου είδους μάχες. Να διώξουμε τους μπάτσους από τους καταυλισμούς των Ρομά γιατί δολοφονούν. Να διώξουμε τη FRONTEX από το Αιγαίο, γιατί επίσης δολοφονεί όλες τις φυλές της οικουμένης που προσπαθούν να περάσουν το υγρό νεκροταφείο του Αιγαίου.

Έχουμε να εξασφαλίσουμε ότι θα δικαιωθούν μάχες οι οποίες έχουν δοθεί και έχουν παίξει τεράστιο ρόλο. Θυμηθείτε την απεργία στην COSCO. Σκοτώθηκε ένας λιμενεργάτης, τον έκοψε ο γερανός στη μέση. Γιατί η COSCO, οι κινέζοι καπιταλιστές σε συνεργασία με τους Μητσοτάκηδες και όλους αυτούς που ιδιωτικοποιήσανε τον Πειραιά, λένε ότι η βάρδια μπορεί να έχει λίγα άτομα για να βγαίνει η δουλειά. Το αποτέλεσμα είναι δολοφονικό. Και άνοιξε το σωματείο την κόντρα ότι «εμείς οι εργάτες πρέπει να αποφασίσουμε πόσοι πρέπει να αποτελούν τη βάρδια για να είναι ασφαλής και να μην σκοτώνεται ο κόσμος». Αυτό είναι μεταβατικό αίτημα. Είναι βήμα προς τον εργατικό έλεγχο. 

Δεν είναι χωριστά οι αγώνες από το κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Ανοίγει στα νοσοκομεία το θέμα αν μπορούν οι νοσηλεύτριες μαζί με τους γιατρούς και τους τραυματιοφορείς να αποφασίζουν τι προσωπικό ασφαλείας είναι αρκετό για τους ασθενείς ή θα το αποφασίσει ο Πλεύρης και οι κολλητοί του. Είναι θέμα εργατικού ελέγχου. Και έχουμε φτάσει στο σημείο να μπαίνουν αυτά τα ζητήματα. Αυτά πρέπει να αναδείξουμε και να στηρίξουμε για να τα πάμε παρακάτω. 

Έτσι, ενωτικά και αντικαπιταλιστικά, θα μπορέσουμε να βρεθούμε μαζί και να δώσουμε τις μάχες τις οποίες όλοι και όλες συμφωνήσαμε ότι τις έχουμε μπροστά μας την επόμενη περίοδο. Ας τελειώσουμε την εκδήλωση απόψε με το κλασικό μας σύνθημα: Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο σοσιαλισμός.


Αποστόλης Αλωνιάτης,
λογιστής

Θεωρώ ότι είναι αναγκαία να ευοδωθεί η πρωτοβουλία που πάρθηκε σήμερα. Πραγματικά ήταν μια μεγάλη συγκέντρωση. Είναι στο πνεύμα των αγώνων που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα. Προχωρήσαμε με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι όμως καιρός όλες αυτές οι δυνάμεις που βρίσκονται στο δρόμο, στους εργατικούς αγώνες, στο μέτωπο υπεράσπισης της δημοκρατίας, να βρεθούν κι εκλογικά. 

Έχει περάσει ο καιρός που ο καθένας ψάχνει να βρει την πραγματική αλήθεια στην ιδεολογία του και μόνο. Η πραγματική αλήθεια είναι στο δρόμο, στα εργατικά σωματεία, στη συσπείρωση της εργατικής τάξης, στους δήμους, στα τοπικά προβλήματα. Όλοι μαζί θα πρέπει να προχωρήσουμε έτσι ώστε να βρεθούμε μπροστά στους αγώνες αυτούς και να μπορέσουμε να βοηθήσουμε το λαό, γιατί αυτό έχει ανάγκη σήμερα. 

Είναι σαφές ότι οι δυνάμεις οι οποίες βρίσκονται στην αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική αριστερά είναι αυτές που θα πρέπει να ενωθούν και να προχωρήσουν. Οι υπόλοιπες δυνάμεις έχουν αποδείξει ότι θέλουν μια απλή διαχείριση. Αυτό που γίνεται στο δρόμο δεν είναι θέμα διαχείρισης. Είναι θέμα ανατροπής. Οι δυνάμεις της ανατροπής πρέπει να βρεθούν και στα ίδια ψηφοδέλτια, αλλά ακόμα περισσότερο, στο ίδιο μετερίζι των αγώνων που δίνουμε. 


Θωμάς Σίδερης,
κινηματογραφιστής/δημοσιογράφος στην ΕΡΤ

Αν κάποιος με ρωτούσε πώς ορίζεται ο χώρος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ειλικρινά, θα δυσκολευόμουν πολύ να απαντήσω. Για μένα ο χώρος σημαίνει «θραύσματα» και ο άνθρωπος «ιδέες», ουμανισμός, αλληλεγγύη, συντροφικότητα.

Σε αυτό λοιπόν που κάποιοι επιμένουν να ονομάζουν «εξωκοινοβουλευτική αριστερά» είδα ανθρώπους να παλεύουν για την κοινωνική δικαιοσύνη, να στέκονται με το κεφάλι ψηλά απέναντι στο φίδι του ναζισμού, να στέκονται δίπλα στον ανήμπορο και στον πρόσφυγα, να γκρεμίζουν τα τείχη του ρατσισμού. Φίλοι, βαθιά ουμανιστές, ατέρμονα ιδεολόγοι, αλλά και μαχητές.

Οι άνθρωποι της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ήταν αυτοί που δεν βολεύτηκαν, αυτοί που δεν σιώπησαν, αυτοί που δεν έκατσαν σπίτι τα προηγούμενα δέκα χρόνια. Και σε όλα τα μεγάλα ήταν εκεί. Στους αγώνες ενάντια στα μνημόνια, στην ακραία, παράλογη φτώχεια, δίπλα στους αδύναμους, ήταν στις γειτονιές, στην Κοκκινιά, στην Αμφιάλη, στο Πέραμα, στα Σεπόλια, παντού, μπήκαν μπροστά στη μάχη ενάντια στον φασισμό και στον ναζισμό, δεν συμβιβάστηκαν, δεν τα παράτησαν στη μέση, δεν είπαν  «εντάξει, κουράστηκα τώρα». 

Οι ακάματοι φίλοι που, μεταξύ μας τώρα, στην ίδια πλευρά του αγώνα είναι, συνοδοιπόροι και σύντροφοι μια ζωή, θα συνεχίσουν να παλεύουν ακόμα και αν τους δέσουν τα μάτια. Και δίνουν τα χέρια, και σφίγγουν τις παλάμες κι αγκαλιάζονται. Και έτσι θα πορεύονται οι βαθιά ανθρωπιστές φίλοι μου και σύντροφοι σε έναν αγώνα χωρίς άνω τελείες και υποσημειώσεις.


5η Συνδιάσκεψη ΑΝΤΑΡΣΥΑ:
Για ενωμένη δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά!

Στις 21 και 21 Γενάρη θα πραγματοποιηθεί η 5η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτές τις μέρες συνεδριάζουν τα συντονιστικά των τοπικών επιτροπών για να οργανώσουν τη διαδικασία εγγραφής παλιών και νέων μελών και να καθορίσουν τις τοπικές/κλαδικές συνελεύσεις που θα ολοκληρωθούν μέσα στο Σαββατοκύριακο 14 και 15 Γενάρη. 

Η Συνδιάσκεψη είναι ευκαιρία για να συζητήσει οργανωμένα όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΣΥΑ και να πάρει αποφάσεις που θα την βοηθήσουν να συνεχίσει σαν προωθητική δύναμη της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Για να συμβάλει στους αγώνες για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ «από τα κάτω και από τα αριστερά» και στη συνέχεια των σκληρών μαχών που θα ακολουθήσουν για να επιβάλει η εργατική τάξη τις διεκδικήσεις της. 

Δυνατότητες

Η συζήτηση στο εσωτερικό της έχει ήδη ανοίξει με τις διαδικασίες του Πανελλαδικού Συντονιστικού στις αρχές Δεκέμβρη και επικεντρώνεται γύρω από το αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθυνθεί, στη βάση ενός αντικαπιταλιστικού προγράμματος και χωρίς αποκλεισμούς, για συνεργασία σε όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στις μάχες και στις εκλογές. Οι δυνατότητες που ανοίγονται για μια τέτοια συνεργασία φάνηκαν με τη μαζική ανταπόκριση στην πρωτοβουλία για την κοινή εκδήλωση αυτών των δυνάμεων στον κινηματογράφο Στούντιο στις 19 Δεκέμβρη. 

Οι συντρόφισσες και σύντροφοι του ΣΕΚ που μαζί με πολλές/ούς συντρόφισσες/ους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρωτοστατήσαμε για την επιτυχία στο Στούντιο, θέλουμε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να κινηθεί σε αυτή την κατεύθυνση. Ενωτικά και αντικαπιταλιστικά! Για να γίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πολιτικό στήριγμα στο πλατύ ρεύμα αγωνιστριών/ών που έχει διαμορφωθεί μέσα στις μάχες των τελευταίων χρόνων και ψάχνει εναλλακτική πέρα από τα όρια της αριστεράς του κοινοβουλευτικού δρόμου.