Υπουργείο Υγείας και διοίκηση 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας οδηγούν σε διάλυση το μεγαλύτερο ογκολογικό νοσοκομείο της χώρας, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι του Αγίου Σάββα που προχώρησαν σε έκτακτη γενική συνέλευση το μεσημέρι της Τρίτης 25/2. Όπως τονίζει η ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων Αγίου Σάββα:

«Χωρίς καμία προειδοποίηση κλείνουν το μισό νοσοκομείο και μεταφέρουν το προσωπικό του, με πρόσχημα την αναγκαία ανακατασκευή των χειρουργείων και κυρίως, χωρίς να έχουν λάβει καμία απολύτως μέριμνα για το προσωπικό, το επιστημονικό έργο και για την ασφάλεια των ογκολογικών ασθενών μας». Και συνεχίζει: «Δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής καμία πρόβλεψη για την αναγκαιότητα χειρουργικών αιθουσών για τους  ασθενείς που νοσηλεύονται ή θα προσέρχονται στην γενική ογκολογική εφημερία του νοσοκομείου μας και που μπορεί να χρειαστούν ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ χειρουργική αντιμετώπιση. Οι ασθενείς αυτοί θα διακομίζονται στο εκάστοτε εφημερεύον νοσοκομείο -δια στόματος ΜΠΑΛΑΟΥΡΑ που ολοκληρώνει το έγκλημα από θέση ΥΠΕάρχη αυτή τη φορά- θα διασκορπίζονται σε όλο το λεκανοπέδιο και θα φορτώνονται στο ήδη διαλυμένο ΕΚΑΒ...

Αυτοί που πήραν όλες τις αποφάσεις για την πορεία και έναρξη του έργου δεν μπορούν να φέρνουν μπροστά σε τετελεσμένα ενώ για μήνες δεν βρήκαν χρόνο για να δρομολογήσουν ένα βιώσιμο, ανθρώπινο και επιστημονικά άρτιο σχέδιο για να μην ανασταλούν και εξοστρακιστούν τα χειρουργεία του νοσοκομείου. Αντιθέτως βρήκαν άπλετο χρόνο για να αλληλοφωτογραφηθούν, να κόψουν κορδέλες και να αλληλοθαυμαστούν!».

Μια πρώτη νίκη

«Μια πρώτη νίκη και δικαίωση της κινητοποίησης του σωματείου μας ήταν η δέσμευση του Υπουργού Υγείας πως δεν θα γίνει καμία μετακίνηση στο Σισμανόγλειο νοσοκομείο» δηλώνει στην ΕΑ η Κατερίνα Πατρικίου, πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων του νοσοκομείου. «Είναι φανερό πλέον πως δεν υπήρχε και δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την ασφαλή λειτουργία του νοσοκομείου! Πάμε κι όπου βγει... Η σημερινή μας συνέλευση ήταν μαζικότατη και με πολύ πλούσια συζήτηση για το πώς θα εξασφαλιστούν όλοι οι αναγκαίοι όροι για την ασφάλεια του συνόλου των ασθενών μας και του προσωπικού. Η συμμετοχή μας στην απεργία στις 28/2 αναμένεται να είναι από τις μεγαλύτερες. Έχουμε αγώνα μπροστά μας και είμαστε αποφασισμένοι να τον κερδίσουμε. 

Ταυτόχρονα υπάρχει το αίτημα που έκανα για την ακύρωση των εκλογών που ήδη ολοκληρώθηκαν για τον αντιπρόσωπο των εργαζομένων στη διοίκηση του νοσοκομείου. Έγιναν χωρίς τη συμμετοχή των συμβασιούχων και επικουρικών συναδέλφων μας και διεκδικώ την επανάληψή τους για να αποκατασταθεί η αδικία. Στις εκλογές, με βάση ακόμα και τον νόμο, συμμετέχουν όλοι όσοι λαμβάνουν μισθό από το νοσοκομείο. Μέχρι και ο διοικητής συμφωνεί και είναι διατεθειμένος να ακυρώσει τις εκλογές. Παρόλα αυτά η νομική υπηρεσία παρουσιάζει κώλυμα, γιατί επιμένει ότι η ένσταση θα έπρεπε να είχε γίνει πιο πριν.

Πέρα από τη γραφειοκρατία όμως, η ουσία είναι ότι η ΔΑΚΕ από το νοσοκομείο μέχρι την ΠΟΕΔΗΝ πιέζει για να μην ακυρωθούν οι εκλογές. Πέρα από τον δικό μου αποκλεισμό στο ΔΣ του νοσοκομείου, γιατί όπως έλεγε κι ο Άδωνις “ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ακόμα χειρότερα”, το βασικό είναι ότι για μια ακόμα φορά θέλουν να επιτεθούν στους συμβασιούχους. Το ίδιο έκαναν στις εκλογές για το σωματείο, με τη ΔΑΚΕ και την ΠΟΕΔΗΝ να στέλνουν χαρτί ότι οι μόλις απολυμένοι ΣΟΧ δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, που κι αυτό δεν ίσχυε και εντέλει δεν τους πέρασε και ψήφισαν κανονικά. Ξέρουν πολύ καλά ότι οι συμβασιούχοι δεν θα ψηφίσουν ποτέ αυτούς που τους κρατούν στην ομηρεία».

Πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές στο Σωματείο εργαζομένων του νοσοκομείου Ευαγγελισμός για αντιπροσώπους στην ΠΟΕΔΗΝ. Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής (σε παρένθεση οι προηγούμενες εκλογές για ΠΟΕΔΗΝ): 

Ψήφισαν 1.155 (από 1314). Αντιπρόσωποι 23 (26). Έγκυρα 1.122. Λευκά 15, άκυρα: 18. ΕΣΑΚ (ΠΑΜΕ) 456 ψήφοι - 9 αντιπρόσωποι (485-10), ΔΑΚΕ : 376-8 (401-9), Ενωτική Πρωτοβουλία: 135-3 (110-2), Αγωνιστική Ενότητα (ΠΑΣΚ): 102-2 (85-2), Κίνηση Συνεργασίας (ΣΥΡΙΖΑ) 53-1 (163-3).

Τα αποτελέσματα αυτά είναι θρίαμβος για την αντικαπιταλιστική Αριστερά που ενωτικά με την Αριστερά του ανυποχώρητου αγώνα κατάφερε να συσπειρώσει στην Ενωτική Πρωτοβουλία το πιο μαχητικό και πρωτοπόρο κομμάτι των συναδέλφων που βάζει τα αιτήματα εφ’ όλης της ύλης. Που θέλει την απεργιακή κλιμάκωση για να γκρεμίσει την κυβέρνηση του Μητσοτάκη και να χτίσει την αντιπολίτευση από τα κάτω στους δρόμους και στους χώρους εργασίας. Είναι θρίαμβος γιατί καταφέραμε να είμαστε η μόνη παράταξη που έχουμε μία παραπάνω αντιπρόσωπο στην ΠΟΕΔΗΝ ως επιβράβευση για τη στάση μας σε μια περίοδο κλιμάκωσης όλων των μαχών μέσα στο νοσοκομείο. 

Θεωρώ ότι η μεγάλη διαφορά είναι ότι εμπλέξαμε τον κόσμο του νοσοκομείου στη δράση με τρόπο που δεν είχε γίνει στο παρελθόν. Κινηθήκαμε με επιτροπή αγώνα. Γιατί πιστεύαμε ότι “μας παίρνει”, ότι ο κόσμος δεν είναι απλά οργισμένος, αλλά μπορεί να παλέψει και να νικήσει. Ότι ο τρόπος για να νικήσουμε είναι η απεργιακή κλιμάκωση. Κι έτσι οργανώσαμε και τις περιοδείες για τις εκλογές. Οργανώνοντας την απεργία στις 28 Φλεβάρη, το προσωπικό ασφαλείας αλλά και τη συνέχεια. Και η ανταπόκριση ήταν φοβερή σε αυτές τις γύρες.

Πέρσι στις εκλογές για το ΔΣ του σωματείου είχαμε πάρει 150 ψήφους, αλλά σε όλο το προσωπικό. Τώρα πήραμε 135 χωρίς τους γιατρούς, στους οποίους έχουμε ακόμα παραπάνω δύναμη, και μπροστά μας είναι κι οι εκλογές των γιατρών Αθήνας Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) στα τέλη Μάρτη. Είναι σημαντικό ότι η ΔΑΚΕ παρά τον μηχανισμό που έχει και την ευθεία σύνδεση με τη διοίκηση και την κυβέρνηση, δεν τα κατάφερε κι έχασε έναν αντιπρόσωπο. Είναι εμφανής η απογοήτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ που έχασε δύο αντιπροσώπους, αλλά αντιπρόσωπο έχασε και το ΚΚΕ που είναι στην ηγεσία του σωματείου και δεν έφτασε τους αγώνες μέχρι το τέρμα, όπως για τη μαγνητική κάρτα και πάνω απ’ όλα για τις απολύσεις στην καθαριότητα.

Την Πέμπτη 20/2 η διοίκηση οργάνωσε στο νοσοκομείο εκδήλωση με τίτλο “Κοινωνική δικαιοσύνη και Υγεία” με ομιλητές/ριες καθηγητές/ριες της Παντείου. Προφανώς όλο αυτό το έκαναν στην προσπάθειά τους να λειτουργήσουν μέσα στην οργή των Τεμπών. Διοίκηση και προϊσταμένες, όλοι έσπρωχναν για να κατέβει ο κόσμος στην εκδήλωση. Όντως μάζεψε πάρα πολύ κόσμο και ήταν παρούσα και η ανεκδιήγητη διοικήτρια των τριών νοσοκομείων, Έλενα, Αλεξάνδρα και Σπηλιοπούλειο. Αλλά οι ομιλίες είχαν αριστερή κατεύθυνση, μιλούσαν για καπιταλισμό, για δημόσια δωρεάν Υγεία για όλους, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, για τα τρανς άτομα…

Η διοικήτρια “δαγκωνόταν” γιατί κατάλαβε ότι πήρε την πρωτοβουλία για κάτι και της γύρισε τούμπα. Πήρε τον λόγο μήπως και μαζέψει τα αμάζευτα και για να πει ότι δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα, ότι είμαστε σε συνθήκες που όποιος δεν προσαρμοστεί δεν θα τα καταφέρει κι άρα να προσαρμοστούμε στη ζούγκλα της αγοράς. Υπερασπίστηκε το υπουργείο κι είπε και ωμά ψέματα για προσλήψεις στο Έλενα Βενιζέλου. 

Εμείς ωστόσο κάναμε πολύ επιτυχημένη παρέμβαση έξω από την αίθουσα, διακινώντας μαζικά την Εργατική Αλληλεγγύη και την προκήρυξη για τις 28/2. Με δική μας πρωτοβουλία, δηλώθηκε η πρόεδρος ως εκπρόσωπος του σωματείου εργαζομένων να πάρει τον λόγο. Η διοικήτρια το εμπόδισε και κάναμε μια μικρή “φασαρία” μαζί και με άλλους, χωρίς να θέλουμε να διαλύσουμε την εκδήλωση γιατί ο κόσμος άκουγε με ενδιαφέρον. Τελικά έφυγε άρον άρον η διοικήτρια από τη “δική της” εκδήλωση κι εμείς με τον κόσμο μείναμε να οργανώνουμε την απεργία.

Ο θάνατος μιας ασθενούς που προκλήθηκε από έναν άλλον ασθενή στο Δαφνί έχει ανοίξει δικαιολογημένα μια συζήτηση. Ο ασθενής είναι νοσηλευόμενος υπό το άρθρο 69, δηλαδή στα πλαίσια της νόσου του έχει διατελέσει κάποιο έγκλημα και έχει το ακαταλόγιστο. Είναι ένα τραγικότατο γεγονός, αποτέλεσμα δύο πραγμάτων.

Το ένα είναι ότι η αντιμετώπιση γύρω από αυτό που λέμε ψυχοϊατροδικαστική δεν λαμβάνει υπόψιν τα διαφορετικά χαρακτηριστικά καθενός που υπόκειται στο άρθρο 69. Νοσηλεύονται πολύ διαφορετικοί άνθρωποι επί χρόνια με τρόπο που είναι “καρμπόν” για όλους. 

Το δεύτερο είναι η υποστελέχωση. Δύο νοσηλευτές κρατούν βάρδια σε μια κλινική με 31 ασθενείς που μπορεί να είναι μέρα γενικής εφημερίας. Η εφαρμογή του νόμου Βαρτζόπουλου βυθίζει σε ακόμα χειρότερο χάος το νοσοκομείο, με τη νέα διοίκηση να αφήνει πράγματα στον αέρα.

Ποια είναι η απάντηση που δίνει ουσιαστικά ο Βαρτζόπουλος και οι όμοιοί του; Μετατοπίζουν επίτηδες τη συζήτηση στο παράδειγμα του “σχιζοφρενή με το πριόνι”. Και παρόλο που η ανακοίνωση του υπουργείου ξεκινάει με το ξεκαθάρισμα ότι ο ψυχικά πάσχων πληθυσμός δεν είναι πιο βίαιος από τον υπόλοιπο, στην πραγματικότητα όλη η ανακοίνωση που ακολουθεί μας πάει πίσω σε “ψυχιατρικές φυλακές”. Αυτό αγνοεί τον τεράστιο αριθμό των ασθενών υπό το άρθρο 69 που κατάφεραν να ενταχθούν στην κοινωνία κανονικότατα. Και την ίδια ώρα πιέζουν να αυξηθεί ο ήδη μεγάλος αριθμός νοσηλευόμενων με το ίδιο πολύ λίγο προσωπικό.