Νεκρός έπεσε το Σάββατο 28/6 ο 65χρονος εργάτης του Δήμου Ιλίου Νίκος Γραμματικόπουλος καθώς αναγκάστηκε να δουλεύει μέσα στον καύσωνα. Ο εργάτης έχασε τις αισθήσεις του πάνω στη δουλειά και παρά τις προσπάθειες συναδέλφων και περίοικων να τον επαναφέρουν, διαπιστώθηκε ο θάνατός του κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. 

«Είναι πολλά τα ερωτήματα που βαραίνουν τη διοίκηση, ποιοί είναι οι λόγοι που εργαζόμενοι βρέθηκαν να απασχολούνται σε συνθήκες καύσωνα το Σάββατο. Είναι πολλές οι ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν και οι απαντήσεις που οφείλουν να δοθούν. Χάθηκε ένας άνθρωπος εν ώρα εργασίας σε ακραίες συνθήκες καύσωνα» καταγγέλει το Σωματείο Εργαζομένων του Δήμου Ιλίου, που κάλεσε σε συγκέντρωση έξω από το Δημαρχείο το πρωί της Δευτέρας 30/6. Στάση εργασίας ακολούθησε την επόμενη ημέρα.

«Στοχεύουμε στην απόδοση ευθυνών της διοίκησης, στην δημιουργία εργασιακών συνθηκών οι οποίες θα αποκλείσουν στο μέλλον έκθεση των συναδέλφων μας σε οποιοδήποτε κίνδυνο. Ας μην ξεχνάμε ότι τα ΜΑΠ έχουν να αποδοθούν από το 2023 και είμαστε όλοι εκτεθειμένοι» συμπληρώνει το σωματείο.

Ο εργάτης δούλευε σε ακραίες συνθήκες για την προετοιμασία της φιέστας του δήμου «Λευκή Νύχτα» που έχει καταγγελθεί στο παρελθόν από την Αριστερά της περιοχής.

«Όταν ξεκίνησε η Λευκή Νύχτα πριν χρόνια οι αγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήμασταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να ματαιωθεί» θυμίζει ο Μιχάλης Βερβέρης. «Καταγγέλαμε από τότε ότι αυτό δεν είναι μια πολιτιστική γιορτή αλλά ένα πανηγύρι που έχει στόχο τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και της αργίας της Κυριακής. 

Ο εργαζόμενος του Δήμου Ιλίου που άφησε την τελευταία του πνοή την ώρα της δουλειάς συμπυκνώνει με τραγικό τρόπο την αλήθεια αυτών που καταγγέλαμε τότε αλλά και τώρα. Δούλευε στα 65 του με πρόγραμμα επιδοτούμενο από τον ΟΑΕΔ για να συμπληρώσει τα ένσημα που του λείπανε για να βγει στη σύνταξη. Ποιος του στέρησε τα ένσημα, ποιος τον πέταξε στην ανεργία; Ποιος έφτασε το όριο ηλικίας στα 67; Ποιος τον ανάγκασε να δουλεύει με καύσωνα για να είναι έτοιμη η πόλη για τα γλέντια; Όλοι αυτοί που ψήφιζαν μνημόνια, όλοι εκείνοι που λέγανε πως τα φάγαμε μαζί (όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ σήμερα), όλοι αυτοί που έχουν το κέρδος πάνω από τους ανθρώπους, όλοι αυτοί που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα σήμερα. Κυβέρνηση και τοπικοί άρχοντες έχουν βαμμένα τα χέρια τους με αίμα… Για μας οι ζωές όλων των απλών ανθρώπων μετράνε. 

Παλεύουμε για το μεγάλο πανηγύρι των καταπιεσμένων, τη μέρα που οι εργάτες θα τσακίσουν το βάρβαρο σύστημά σας και θα πάρουν το τιμόνι της κοινωνίας στα χέρια τους. Μέχρι τότε δε θα σας αφήσουμε σε χλωρό κλαρί. Με απεργίες και καταλήψεις να σώσουμε τις ζωές μας από την κυβέρνηση των δολοφόνων και των συνοδοιπόρων της».