Λένα Βερδέ, Σοφία Γαρμπή 21/01/2026, No 1706

Μαζικό, δυναμικό και ενωτικό ήταν το αντιφασιστικό συλλαλητήριο που κάλεσαν το Σάββατο 17 Γενάρη στα Πετράλωνα η ΚΕΕΡΦΑ και η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας "Η Ενότητα" για τα 13 χρόνια από τη χρυσαυγίτικη δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν. Η κινητοποίηση ξεκίνησε με συγκέντρωση στην πλατεία Μερκούρη και ακολούθησε πορεία στο σημείο της δολοφονίας στην οδό Τριών Ιεραρχών. Σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, δημοτικές κινήσεις, οργανώσεις και συλλογικότητες της Αριστεράς έδωσαν το παρών, συνδέοντας τη μάχη ενάντια στους νεοναζί που προσπαθούν να σηκώσουν ξανά κεφάλι με τον αγώνα ενάντια στη ρατσιστική κυβέρνηση που τους κάνει πλάτες.

Ξεχώρισαν οι συγγενείς και οι συνάδελφοι του Μοχάμεντ Καμράν, του Πακιστανού ντελιβερά που πριν ενάμιση χρόνο βρέθηκε νεκρός μέσα στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα μετά από άγριο βασανισμό. Απαιτούν την τιμωρία των δολοφόνων αστυνομικών ενάντια στην προσπάθεια των εισαγγελικών αρχών να βάλουν την υπόθεση στο αρχείο. Όπως και οι Μπαγκλαντεσιανοί μετανάστες που ανέδειξαν την παρακρατική δολοφονία του ακτιβιστή Σαρίφ Οσμάν Χάντι στο Μπαγκλαντές. "Είμαστε όλοι Χάντι" και "Δικαιοσύνη για τον Χάντι" έγραφε το πανό τους. 

Στη διαδήλωση κάλεσαν και συμμετείχαν η Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας, η Γ' ΕΛΜΕ Αθήνας, η Β' ΕΛΜΕ Αθήνας, ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, η Ένωση Γονέων 3ης Δημοτικής Κοινότητας, το Σωματείο Εργαζομένων στην Τσαμούρης ΑΕ, ο ΠΑΣΗΜΥΤΕ και ο ΠΣΥΠ ΕΡΤ, εργαζόμενοι/ες του ΥΠΠΟ, Φοιτητικοί Σύλλογοι Αθήνας, η κοινότητα Μπαγκλαντές, το ΣΕΚ, η Νέα Αριστερά και η Αλληλεγγύη για Όλους, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ανοιχτή Πόλη, η Λαϊκή Ενότητα. 

Ένα συγκλονιστικό κείμενό του που έγραψε αμέσως μετά τη δολοφονία του Λουκμάν με τίτλο "Το Ποδήλατο και το Λεπίδι" διάβασε ο δημοσιογράφος Θωμάς Σίδερης, ανοίγοντας τις ομιλίες. Ακολούθησαν ο Θεόδωρος Καλογήρου από τον ΣΦΕΑ 1967-74, ο Τάκης Ζώτος, δικηγόρος της οικογένειας του Σαχζάτ Λουκμάν, ο Κώστας Παπαδάκης από την Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής, ο Ανδρέας Μπάλλας από την Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας, η Αργυρή Ερωτοκρίτου, μέλος του ΓΣ της ΟΕΝΓΕ, ο Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδας, ο Γκίας Σεΐχ από την Μπαγκλαντεσιανή Κοινότητα, η Αγγελική Ανδριωμένου από την Ένωση Γονέων 3ης Δημοτικής Κοινότητας, ο Γιώργος Παπαστράτου, φοιτητής από το ΠΑΠΕΙ και ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ. 

Όλοι/ες κάλεσαν σε κλιμάκωση του αγώνα για την τελεσίδικη καταδίκη της Χρυσής Αυγής, για να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι της Πύλου και του Μοχάμεντ Καμράν, για να πέσει η κυβέρνηση του ρατσισμού και του πολέμου που αντιγράφει τον Τραμπ και ανοίγει το δρόμο στους φασίστες, για να νομιμοποιηθούν οι μετανάστες και να ανοίξουν τα σύνορα στους πρόσφυγες. 

"Στην Πύλο και τα Τέμπη κάναν δολοφονία, κάτω η Νέα Δημοκρατία", "Σύνορα ανοιχτά για κάθε μετανάστη, απελάστε τώρα Πλεύρη-Μητσοτάκη", "Σαχζάτ Λουκμάν για πάντα ζωντανός, με αγώνες μαζικούς πεθαίνει ο φασισμός", "Ο Παύλος ζει, τσακίστε τους ναζί", "Στείλτε τους φονιάδες στο Ναυτοδικείο, το έγκλημα της Πύλου δεν μπαίνει στο αρχείο", "Ποτέ ξανά φασισμός", ήταν κάποια από τα συνθήματα που ακούστηκαν στη μαχητική πορεία μέχρι το σημείο της δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν.

Εκεί οι διαδηλωτές/ριες άφησαν λουλούδια και κράτησαν ενός λεπτού σιγή με υψωμένες γροθιές φωνάζοντας στο τέλος "Αθάνατος". 

Η ΚΕΕΡΦΑ μαζί με την Πακιστανική Κοινότητα και τους επιζώντες του ναυαγίου της Πύλου οργανώνουν ήδη τα επόμενα βήματα του αγώνα. Πρώτος σταθμός είναι η Συναυλία Αλληλεγγύης στην Αρχιτεκτονική Live Stage την Παρασκευή 23 Γενάρη στις 8μμ με τη συμμετοχή δεκάδων καλλιτεχνών. Ακολουθούν η Διεθνής Ημέρα Δράσης Ενάντια στον Ρατσισμό και τους Φασίστες στις 28 Μάρτη και το συλλαλητήριο την ημέρα της απόφασης στη δευτεροβάθμια δίκη της Χρυσής Αυγής. 

17/1, Πετράλωνα. Φωτό: Στέλιος Μιχαηλίδης

Το εργατικό κίνημα διαχρονικά είναι αλληλέγγυο απέναντι στα δικαιώματα  αυτών των ανθρώπων, στην εργασία τους, να έχουν πάντα ίσα δικαιώματα με τους κατοίκους των χωρών που βρίσκονται. Συγκεκριμένα οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι του δημόσιου τηλεοπτικού φορέα ως μέσο ενημέρωσης διεκδικούν την ελεύθερη διακίνηση των θέσεων και των ιδεών των μεταναστών και ταυτόχρονα καταγγέλλουν τον αποκλεισμό των σωματείων τους από τον χώρο της ενημέρωσης.

 

Σαν σωματείο πήραμε απόφαση συμμετοχής για τη σημερινή κινητοποίηση και βγάλαμε ανακοίνωση καλώντας τους συναδέλφους  με το πανό του σωματείο μας. 

Αυτή τη στιγμή η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι στον δεύτερο βαθμό, διεκδικούμε σε αυτό το σημείο να μην πέσουν στα μαλακά και η πρόταση της εισαγγελέως υπό την πίεση του αντιφασιστικού και αντιρατσιστικού κινήματος να υλοποιηθεί για καταδίκη της Χρυσής Αυγής, 13 χρόνια μετά τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν. 

Το εργατικό κίνημα συνδέει τις μάχες που δίνει, απέναντι σε μία κυβέρνηση πολεμοκάπηλη που δίνει χρήματα για τους πολεμικούς εξοπλισμούς. Συνδέουμε τις μάχες για μεροκάματα, για χρήματα για τους μισθούς, για τις συντάξεις  και δίνουμε τη μάχη στους χώρους δουλειάς για να μην υπάρχει σεξισμός και ρατσισμός. Άρα βρισκόμαστε σήμερα εδώ γιατί ξέρουμε ότι παλεύοντας για μισθούς και μεροκάματα, το να παλεύεις απέναντι στους φασίστες είναι το καλύτερο εχέγγυο για να έχουμε νικηφόρους αγώνες.

Ραφαήλ Καστρίτσης,
αντιπρόεδρος Σωματείου εργαζομένων στην Τσαμούρης ΑΕ

 

Έχω κατέβει σήμερα γιατί πάντα ήξερα μέσα μου ότι η ανθρώπινη ζωή έχει τη μεγαλύτερη αξία από όλα. Όσο μεγαλώνω και όσο μαθαίνω για τον κόσμο καταλαβαίνω ότι αυτό δεν το εκτιμάνε παντού και ειδικά και στην Ελλάδα. 

Πρέπει να ζούμε όλοι ελεύθερα, να ζούμε χωρίς καμία σημασία στα σύνορα, επειδή δεν είναι τίποτα άλλο από μία διαχωριστική γραμμή σε έναν χάρτη. Άνθρωπος είναι παντού στον κόσμο και πρέπει να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον και σαν φοιτητές να προστατεύουμε τους άλλους φοιτητές μας. Ο καθένας πρέπει να έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση του, να μπορεί να χτίσει μία καλύτερη ζωή για τον εαυτό του και να μαθαίνει για τον κόσμο να ζει ελεύθερα και χαρούμενα.

Άρης,
φοιτητής στη Φιλοσοφική

 

Διαδηλώνουμε εδώ στα Πετράλωνα στο σημείο που έγινε η δολοφονία του εργαζόμενου που πήγαινε στη δουλειά του. 

Πρέπει να μην ξεχνάμε ότι ο φασισμός είναι πάντα δίπλα μας παντού και πρέπει να είμαστε σε επαγρύπνηση γιατί αυτοί δεν ησυχάζουν. Πάντα θα είμαστε παρόντες για την ανατροπή της κυβέρνησης η οποία είναι εναντίον των μεταναστών, των εργαζόμενων και των αγροτών. Πρέπει όλοι μαζί να εντείνουμε τον αγώνα μας μέχρι να τους διώξουμε.

Αλέξης Μπότσας,
συνταξιούχος

 

Εμείς τον φασισμό τον έχουμε ζήσει στο πετσί μας, στη μαύρη νύχτα που υπήρχε επί επτά χρόνια στη χώρα μας. Αλλά μέσα στο πυκνό σκοτάδι υπήρχε και φως που το εξέπεμπαν οι αγωνιστές ενάντια στη μαυρίλα. Ξέρουμε τι σημαίνει εκκόλαψη του φιδιού. Κυκλοφορούσε ανεξέλεγτα με τις ευλογίες θεσμών του κράτους. Θέλουν να ξεχάσουμε την “καλή” Χρυσή Αυγή που μας έλεγαν; Να ποια ήταν η κατάλήξη. Η δολοφονία του Σαχζάτ και του Φύσσα. Όλο αυτό το σκυλολόι που μας κυβερνά ακόμα και δίνει άφεση αμαρτιών, πρέπει να το αποτρέψουμε. Όλοι στις συγκεντρώσεις έξω από το Εφετείο και ειδικά την ημέρα της απόφασης για να τους δείξουμε ότι δεν τους αφήνουμε σε χλωρό κλαρί, θα τους πολεμήσουμε. Παρά το γενικό κλίμα της ακροδεξιάς σε όλο τον κόσμο, δεν θα πάμε πίσω. Όλοι στον αγώνα. Τίποτα δεν έχει κερδηθεί χωρίς αγώνες.

Θεόδωρος Καλογήρου,
ΣΦΕΑ 1967-74

 

Οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της ΧΑ τιμάμε την επέτειο από τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν. Με αίσθημα ευθύνης απέναντι σε όλες τις γενιές του αντιδικτατορικού αγώνα και στα θύματα κάθε μελλοντικής απειλής, δίνουμε τη μάχη μέσα και έξω από τα δικαστήρια για την αμετάκλητη καταδίκη των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, για αποζημίωση στα θύματα και τις οικογένειές τους από τα χρήματα της κρατικής της χρηματοδότησης. Δίνουμε τη μάχη για να μην μπει στο αρχείο η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν, για να δικαστούν και να καταδικαστούν οι υπεύθυνοι για το ναυάγιο της Πύλου, το μεγαλύτερο ρατσιστικό έγκλημα των τελευταίων χρόνων. Ξέρουμε ότι μια δικαστική απόφαση δεν φτάνει από μόνη της για να καταργήσει τον φασισμό και την εγκληματική φασιστική βία. Δίνουμε τον αγώνα στην κοινωνία, στο δρόμο, στα συνδικάτα, στα σχολεία, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Την επόμενη φορά να υπάρχει σε αυτή την πλατεία το μνημείο του Λουκμάν, είναι απόφαση που έχει πάρει το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας και θα συμβάλει στην τιμή της μνήμης του.

 

Ενώνουμε σήμερα τη φωνή μας με το αντιρατσιστικό-αντιφασιστικό κίνημα από τις ΗΠΑ που διαδηλώνει ενάντια στη δολοφονία της Γκουντ μέχρι εδώ και την πρόσφατη δολοφονία στην Αμυγδαλέζα ενός μετανάστη που, ενώ ζούσε στη χώρα μας είκοσι χρόνια, βρέθηκε νεκρός. Άλλος ένας μετανάστης που ζητούσε ιατρική συνδρομή και δεν την έλαβε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το υγειονομικό κίνημα διεκδικεί εδώ και πολλά χρόνια η δημόσια Υγεία να είναι καθολικά προσβάσιμη. Θα συνεχίσουμε να είμαστε στην πρώτη γραμμή. Θυμίζω την απόφαση της ΟΕΝΓΕ να δικαστούν οι ένοχοι για το ναυάγιο της Πύλου. Η κυβέρνηση κόβει εκατομμύρια από τα νοσοκομεία για εξοπλισμούς, για να θωρακίσει τα σύνορα από ποιον κίνδυνο; Για να πνίγει πρόσφυγες και μετανάστες. Κλιμακώνουμε τις μάχες. Σας καλούμε στις 28 Γενάρη στην απεργία που έχουμε στα νοσοκομεία να σταθείτε μαζί μας για να έχουμε δημόσια Υγεία, για να ξεφορτωθούμε την κυβέρνηση του ρατσισμού και του πολέμου.

 

Δίπλα μου είναι ο αδερφός και οι συγγενείς του Μοχάμεντ Καμράν που δολοφονήθηκε στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα και τώρα λένε ότι θα κλείσουν το φάκελο. Δε θα κλείσει μέχρι να έχουμε δικαιοσύνη, μέχρι να πάνε οι δολοφόνοι στη φυλακή. Τι σημαίνει είναι αστυνομικοί; Ο δολοφόνος είναι δολοφόνος. Δεκατρία χρόνια πριν οι φασίστες χτυπούσαν με ρόπαλα, με μαχαίρια κάθε μέρα. Η ίδια κυβέρνηση τους έδινε το ελεύθερο, δεν συλλάμβανε κανέναν. Ευχαριστούμε την ΚΕΕΡΦΑ, τους δικηγόρους μας, κάθε έναν και μία που στάθηκε δίπλα μας. Τους στείλαμε στη φυλακή, εκεί ήταν η θέση τους. Δεν έχουμε ξεχάσει. Τώρα ο Κουαγιούμ Χαν δολοφονήθηκε στην Αμυγδαλέζα, ζητούσε νοσοκομείο, χαροπάλευε, παρακαλούσε, αλλά η αστυνομία είχε κλειστά αυτιά και μάτια. Αυτά τα κέντρα είναι κέντρα μίσους, πρέπει να κλείσουν. Με τους νόμους Πλεύρη δουλεύουμε σαν σκλάβοι χωρίς κανένα δικαίωμα. Θέλουμε νομιμοποίηση, χαρτιά.

 

Ως Φοιτητικός Σύλλογος του Πανεπιστημίου Πειραιά έχουμε αποφασίσει να είμαστε εδώ για την επέτειο της δολοφονίας του Σαχζάτ Λουκμάν από τα δολοφονικά τάγματα εφόδου των νεοναζί της ΧΑ. Το αντιφασιστικό κίνημα έχει δώσει μεγάλους αγώνες με αποκορύφωμα την καταδίκη και φυλάκιση των νεοναζί. Δεν το ξεχνάμε. Είμαστε αντιμέτωποι με μια κυβέρνηση που με τα μέτρα της εξαθλιώνει το λαό σε απίστευτο βαθμό και ανέχεται και δίνει χώρο σε τέτοια ακροδεξιά και νεοναζιστικά μορφώματα να επανέρχονται στην επιφάνεια. Ο αντιμεταναστευτικός νόμος Πλεύρη φέρνει pushbacks σε δημόσια θέα. Στις σχολές μας υπάρχουν τέτοια μορφώματα που δρουν στις σκιές. Δηλώνουμε πως το φίδι του φασισμού, το τέρας του φασισμού θα το γυρίσουμε πίσω στις τρύπες του.

 

Ο φασισμός δε γεννιέται στον κενό, τροφοδοτείται από κυβερνητικές πολιτικές που καλλιεργούν τον κοινωνικό αυτοματισμό και τον φόβο, από την Ευρώπη-φρούριο, τα κέντρα κράτησης και ακόμα περισσότερο από τις πολιτικές τις σημερινές, των πολεμικών εξοπλισμών, των νέων εθνικισμών. Εμείς ως εκπαιδευτικοί βλέπουμε τις συνέπειες αυτών των πολιτικών μέσα στα σχολεία μας. Βλέπουμε παιδιά αποκλεισμένα από την εκπαίδευση, παιδιά χωρίς σταθερή φοίτηση, παιδιά που στοιβάζονται σε υποστελεχωμένες δομές ή μένουν εκτός τάξης. Βλέπουμε τη διάλυση των τάξεων υποδοχής, την υποχρηματοδότηση της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, τις ελλείψεις σε μόνιμο προσωπικό. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση επιβάλλει αξιολόγηση, πειθαρχικά και αυταρχισμό αντί για ουσιαστική παιδαγωγική στήριξη. Γι’΄ αυτό σήμερα δεν αρκούμαστε σε απλά λόγια μνήμης, θέτουμε συγκεκριμένα αιτήματα για την εκπαίδευση και την κοινωνία. Απαιτούμε εκπαίδευση για όλα τα παιδιά, χωρίς αποκλεισμούς. Καμία διάκριση με βάση την καταγωγή, τη γλώσσα ή το καθεστώς παραμονής, καμία παιδική ζωή αόρατη για το σχολείο. Άμεση ενίσχυση των τάξεων υποδοχής, μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών. Χρηματοδότηση που να καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών μας.

 

Ο Όσμαν Χάντι ήταν φοιτητής από το Μπαγκλαντές που τον σκότωσαν όπως σκότωσαν τον Σαχζάτ Λουκμάν φασίστες στο Μπαγκλαντές. Θέλουμε να ακούσει το κράτος και εδώ και στο Μπαγκλαντές. Θέλουμε δικαιοσύνη για τον Λουκμάν, δικαιοσύνη για τον Χάντι. Να μη σκοτωθούν άλλοι άνθρωποι σαν αυτούς.