
Πολλές χιλιάδες διαδηλωτές/ριες τσάκισαν στην πράξη τα σχέδια της κυβέρνησης και του πρύτανη για απαγορεύσεις στον γιορτασμό του Πολυτεχνείου. Πλημμύρισαν και φέτος τους δρόμους όλης της χώρας στις διαδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης. Η μεγάλη συμμετοχή επιβεβαίωσε για άλλη μια χρονιά ότι η εξέγερση που ανέτρεψε τη χούντα παραμένει ζωντανή και αποτελεί φάρο για τους αγώνες των εργατών και της νεολαίας μέχρι σήμερα.
Το μήνυμα είχε δοθεί από τις προηγούμενες μέρες, στο πλαίσιο του τριήμερου εορτασμού. Ο ιστορικός χώρος της εξέγερσης ήταν συνεχώς γεμάτος, πολύ νωρίτερα από τις 8.30πμ και πολύ αργότερα από τις 6μμ, σπάζοντας στην πράξη “το ωράριο” που προσπάθησε να επιβάλλει η πρυτανική αρχή με τις πλάτες της κυβέρνησης. Αντίστοιχα η προκλητική τους απόφαση για κλειστές αίθουσες ώστε να εμποδίσουν την οποιαδήποτε εκδήλωση, απαντήθηκε με πολλές παράλληλες μαζικές συζητήσεις καθόλη τη διάρκεια του εορτασμού.
Όλων των ηλικιών
Μαζικά άνθρωποι όλων των ηλικιών, εργαζόμενοι/ες, συνταξιούχοι, νεολαίοι/ες, οικογένειες με παιδιά, προσέρχονταν για να αφήσουν λουλούδια στο μνημείο της εξέγερσης και να περιηγηθούν στα κτίρια του Πολυτεχνείου, περιμένοντας πολλές φορές υπομονετικά για πολλή ώρα για να μπουν στο χώρο καθώς γινόταν το αδιαχώρητο.
Εκατοντάδες ήταν τα συνδικάτα, οι φορείς και οι συλλογικότητες που κατέθεσαν στεφάνια αποτίοντας φόρο τιμής στους νεκρούς και όλους τους εξεγερμένους. Όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς και του κινήματος ήταν εκεί, με τραπεζάκια το ένα δίπλα στο άλλο, προκηρύξεις, βιβλία, συνθήματα.

Πολυτεχνείο 15/11, Η μαζική εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ. Φωτό: Λένα Βερδέ
Μεγάλη επιτυχία είχε η εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ το μεσημέρι της Κυριακής 15 Νοέμβρη «Τσακίζουμε τον φασισμό – Πολεμάμε τον ρατσισμό» (βλέπε σελ.8-9).
Επιτυχία είχε και η εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το απόγευμα της ίδιας μέρας με τίτλο «Από την Αθήνα μέχρι το Παρίσι, τη Ρώμη, το Βερολίνο και το Βελιγράδι, να δώσουμε μέλλον στους αγώνες μας. Για να μετατραπεί η εποχή του πολέμου και των εξεγέρσεων σε εποχή επαναστάσεων».
Λένα Βερδέ
Την Κυριακή ξεκίνησε ο τριήμερος εορτασμός για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Συντρόφισσες και σύντροφοι βρεθήκαμε από το πρωί στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου, υποδεχόμενοι τον κόσμο που περνούσε για να τιμήσει την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973. Παράλληλα, αξιοποιήσαμε την παρουσία μας για να ανοίξουμε τη συζήτηση για τους αγώνες του σήμερα, καλώντας τον κόσμο να συμμετάσχει στην πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη και στο μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 12 Δεκέμβρη.
Η ανταπόκριση στο κάλεσμα για την απεργία ήταν ιδιαίτερα θετική. Πολλοί αναγνώριζαν ότι η κατάσταση δεν πάει άλλο και ότι ο μόνος δρόμος για να απαλλαγούμε από την κυβέρνηση του πολέμου, της φτώχειας και της καταστολής είναι να βγούμε μαζικά στους δρόμους και να οργανώσουμε τους αγώνες μας. Με πρώτο ραντεβού την μεγάλη διαδήλωση της Τρίτης στην επέτειο της εξέγερσης όπου καλούσαμε τον κόσμο να βαδίσει με τα μπλοκ της επαναστατικής αριστεράς και να οργανωθεί σε αυτήν.
Η συζήτηση έδειξε ότι υπάρχει διάθεση για σύγκρουση με τις πολιτικές της κυβέρνησης και για κλιμάκωση των εργατικών αγώνων. Η σύνδεση του Πολυτεχνείου με τους αγώνες του σήμερα ήταν έντονη και στην εκδήλωση ενάντια στον φασισμό και τον ρατσισμό που πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα στον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου, με πολύ μεγάλη συμμετοχή. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: δεν ξεχνάμε την ιστορία της εξέγερσης, αλλά συνεχίζουμε τη μάχη ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και τις πολιτικές που τους τροφοδοτούν. Σε μια περίοδο που οι νεοναζί επιχειρούν να ανασυγκροτηθούν και η κυβέρνηση στρώνει το έδαφος με τις ρατσιστικές της πολιτικές, η απάντηση βρίσκεται στη μαζική δράση του αντιφασιστικού κινήματος, παντού.
Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια επέτειος μνήμης. Είναι μια ζωντανή παρακαταθήκη αγώνα και εξέγερσης. Όπως τότε η νεολαία και οι εργαζόμενοι συγκρούστηκαν με τη δικτατορία, έτσι και σήμερα έχουμε μπροστά μας την ανάγκη να δυναμώσουμε τους αγώνες ενάντια στην κυβέρνηση και το σύστημα που γεννά τον πόλεμο, τη φτώχεια και τον ρατσισμό. Από το Πολυτεχνείο συνεχίζουμε με δύο σημαντικούς αγωνιστικούς σταθμούς: την πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη και το μεγάλο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 12 Δεκέμβρη. Με οργάνωση, συλλογικότητα και μαζική συμμετοχή μπορούμε να τους δώσουμε τη δύναμη που χρειάζεται και να ανοίξουμε τον δρόμο για τις νίκες του κινήματός μας.
Στην επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όλες οι παρατάξεις και οι τάσεις της Αριστεράς συγκεντρώθηκαν για να δώσουν το παρών, να τιμήσουν τους αγωνιστές της εξέγερσης της 17 Νοέμβρη και να παρέχουν την θέση τους για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Στο πλαίσιο αυτό η ΚΕΕΡΦΑ οργάνωσε τη δικιά της εκδήλωση.
Η συγκέντρωση αντικατόπτριζε την πολυχρωμία της αριστεράς τόσο στο κοινό που είχε συγκεντρώσει όσο και στους ομιλητές της, που ήταν άτομα όλων των ηλικιών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ακούσω ιστορίες από τις αρχές του φοιτητικού κινήματος στην Ελλάδα, χρόνια πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, αφηγήσεις από ανθρώπους που βίωσαν τη δικτατορία και θυμούνται τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αλλά και από ανθρώπους της νεολαίας, που έμαθαν για το Πολυτεχνείο από τους μεγαλύτερούς τους. Κάθε ομιλιτής προσέφερε την δικιά του οπτική για το τι σήμαινε και τι σημαίνει ττο Πολυτεχνείο, αλλά και μια διαφορετική προοπτική.
Η προοπτική ήταν η πραγματική δύναμη της συγκέντρωσης κατά την άποψή μου. Σε μία μαζική συγκέντρωση που ακούγονται τόσες εξιστορήσεις των γεγονότων, που πολλές παρατάξεις μπαίνουν στη διαδικασία να δικαιολογήσουν τη στάση τους και να εξηγήσουν την επίδραση που είχαν τότε, η συγκέντρωση της ΚΕΕΡΦΑ δεν έμεινε στο παρελθόν, αλλά έφερε την προοπτική του Πολυτεχνείου στο παρόν. Γιατί δεν ζούμε σε δικτατορικό καθεστώς, αλλά η απειλή μιας άλλης μορφής αυταρχικού και βίαιου καθεστώτος, του φασισμού, είναι δυστυχώς πολύ επίκαιρη. Και το Πολυτεχνείο αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους το έζησαν, όσους σπούδασαν, σπουδάζουν, αλλά και για τους μαθητές. Με πολλές πτυχές, αλλά κι ένα ηχηρό μήνυμα.
Ενωμένοι όλοι οι μαθητές, φοιτητές και εργάτες έχουμε τη δύναμη να ανατρέψουμε κάθε καθεστώς καταπίεσης. Και είναι ευθύνη μας να αποτάξουμε κάθε ρητορική που μας χωρίζει και μας κατακερματίζει με βάση το φύλο, την καταγωγή ή τη θρησκεία μας. Ο φασισμός δεν έχει θέση στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς και γενικότερα στην κοινωνία. Η Αριστερά που ύψωσε το ανάστημά της στη δικτατορία το ’73 μπορεί και πρέπει και πάλι να ενώσει τις δυνάμεις και τη δυναμικότητά της, και να μην αφήσει να αναπτυχθεί ο φασισμός στην κοινωνία μας.
Δημήτρης Ανδρονικίδης,
ιδ. υπάλληλος, ΣΕΚ Αγίας Παρασκευής

