Αυτή τη φορά το πρόβλημα δεν ήταν ο υπέρογκος αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ή οι τεράστιοι μισθοί τους και τα μπόνους τους, αλλά το χαμηλό τους επίπεδο. «Τσακωμένοι με την τεχνολογία», «επιμένουν στο χαρτί και στο μολύβι», «διακοσμητικοί οι υπολογιστές στα γραφεία τους», «δεν ξέρουν να στείλουν ένα e-mail», «δεν γνωρίζουν ξένες γλώσσες» ήταν οι τίτλοι που συνόδευαν την αναπαραγωγή του συγκεκριμένου δημοσιεύματος. 

 

Το ολοσέλιδο δημοσίευμα των ΝΕΩΝ έδινε και πιο συγκεκριμένα νούμερα. Μόνο το 40% γνωρίζει πώς να κάνει επεξεργασία κειμένου και να χρησιμοποιήσει το ίντερνετ, ενώ μόνο το 36% αξιοποιεί την ηλεκτρονική αλληλογραφία.

Το πραγματικά ενδιαφέρον όμως στα νούμερα της έρευνας ήταν ότι έδινε τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και μάλιστα με ακρίβεια. Δεν έχει περάσει τόσος πολύς καιρός από την προηγούμενη επίθεση που μιλούσε για το «ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους». 

 

Τα ΝΕΑ δίνουν τους εξής αριθμούς: οι μόνιμοι υπάλληλοι έχουν περιοριστεί σε 527.702, ενώ οι αορίστου χρόνου είναι 48.834. Σε αυτά τα νούμερα μπορούμε να κάνουμε τρεις παρατηρήσεις. 

Η πρώτη «δικαιώνει» τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον υπουργό των απολύσεων, όπως τον έχουν ονομάσει οι καθαρίστριες, οι Σχολικοί Φύλακες, οι εκπαιδευτικοί και πολλοί άλλοι κλάδοι. 

 

Τον περασμένο Απρίλιο παρουσιάζοντας την Μεταρρυθμιστική Ατζέντα της κυβέρνησης για το 2014-15 είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων την τελευταία τετραετία έχει μειωθεί κατά 200.000 και πλέον, ενώ η ετήσια μισθολογική δαπάνη έχει μειωθεί κατά περίπου οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ».

Αυτή είναι η πραγματικότητα, τα μέτρα των Μνημονίων έχουν επιφέρει τεράστια μείωση στους εργαζόμενους στο δημόσιο. Στη συγκεκριμένη παρουσίαση ο Κ. Μητσοτάκης ανέφερε ακόμα ότι «περνάμε πλέον από την επίτευξη ποσοτικών στόχων στην εκπλήρωση ποιοτικών μεταρρυθμίσεων, σε μια ατζέντα που θέτουμε εμείς». 

\r\n

Εις βάρος Παιδείας και Υγείας

\r\n

Πραγματικά, αυτό που ισχύει σε σχέση με την σύνθεση του εργατικού δυναμικού είναι ότι έχει αλλάξει δραματικά εις βάρος της Παιδείας, της Υγείας, των Υπηρεσιών. Αντίθετα, τα Σώματα Ασφαλείας ή οι παπάδες παραμένουν είτε σε σταθερό αριθμό είτε αυξάνονται. Η Ελλάδα παραμένει στις κορυφαίες θέσεις του κόσμου στην αναλογία πληθυσμού/αστυνομικών. 

Στους δέκα χιλιάδες κατοίκους αντιστοιχούν 52 αστυνομικοί, ενώ για παράδειγμα στη γειτονική Τουρκία αυτό το νούμερο φτάνει μόλις τους 42. Ακόμα πιο χαμηλά είναι σε χώρες της Ευρώπης. Για παράδειγμα, 38 στο Βέλγιο, από 32 στην Γερμανία και την Αυστρία. 

 

Η τρίτη παρατήρηση έχει να κάνει με την υποκρισία. Αυτά τα δημοσιεύματα προσπαθούν να παρουσιάσουν ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν προσόντα, ενώ στην «αγορά» υπάρχουν καλύτεροι και πιο εξειδικευμένοι εργαζόμενοι. Ποιος όμως μπορεί να καταπιεί αυτό το ψέμα όταν η ανεργία στους νέους και τις νέες χτυπάει «κόκκινο», ενώ στην πράξη έχουν απαγορευτεί οι προσλήψεις; 

Αυτή είναι η ουσία. Η κυβέρνηση με τη νέα εκστρατεία ψεμάτων και κατηγοριών προσπαθεί να βρει καινούργιες δεξαμενές απολύσεων. Όπως μπορείτε να διαβάσετε και δίπλα, ξεκινά ο «επανέλεγχος» για τους υπάλληλους αορίστου χρόνου έτσι ώστε να βρεθούν όσοι δεν πληρούν τα (νέα) κριτήρια. 

 

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να πιστέψουν ότι περισσεύει κανένας συνάδελφος τους, αλλά να διώξουν αυτή την κυβέρνηση και τα τσιράκια της. Αυτοί είναι οι μόνοι που πλεονάζουν…