Ένα μεγάλο κύμα ανυπακοής μέσα στην εκπαίδευση συνεχίστηκε για όλον το χειμώνα με την συντριπτική πλειοψηφία των συλλόγων διδασκόντων να βγάζουν πρακτικά άρνησης συμμετοχής στην αυτοαξιολόγηση και στη σύσταση των ομάδων εργασίας που προέβλεπε. Μέσα σε αυτό το κλίμα η κυβέρνηση προχώρησε στην «προσφιλή» της μέθοδο, την επιστράτευση. Οι διευθυντές υποχρεώνονταν με αυτόν τον τρόπο να συστήσουν τις απαραίτητες ομάδες εργασίας με ανάθεση στους εκπαιδευτικούς, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία. Σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή η ηγεσία της ΔΟΕ αντί να κλιμακώσει τον αγώνα, υποχωρεί, για ακόμα μια φορά, αγνοώντας τις διαθέσεις των εκπαιδευτικών. Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ το Υπουργείο εξήγγειλε την επιστράτευση στις 24/3, πολλοί σύλλογοι που είχαν ορίσει συνεδριάσεις για τις 25/3 εξακολουθούσαν να βγάζουν πρακτικά αρνούμενοι να συμμετάσχουν στην αυτοαξιολόγηση. 

 

Παρόλαυτα, η απόφαση της ΔΟΕ για σύσταση των ομάδων εργασίας και μπλοκάρισμα των συνεδριάσεων με συνεχείς στάσεις εργασίας υποστηρίχθηκε απο την πλειοψηφία του κλάδου, μπλοκάροντας για ακόμα μια φορά την προσπάθεια εφαρμογής της. Την άνοιξη το Υπουργείο προχώρησε στη διοργάνωση επιμορφωτικών σεμιναρίων για τα στελέχη της εκπαίδευσης και λίγο αργότερα για τους διευθυντές. Η απάντηση που πήρε ήταν απεργίες και μαζικές συγκεντρώσεις έξω απο τα επιμορφωτικά κέντρα, που εμπόδισαν πανελλαδικά την διεξαγωγή τους, με αποτέλεσμα τελικά το Υπουργείο να μην καταφέρει να προχωρήσει ούτε βήμα στην υλοποίηση των στόχων του.   

Η μάχη ενάντια στην αυτοαξιολόγηση όχι μόνο δεν επέτρεψε την κατηγοριοποίηση των σχολείων, αλλά έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα ότι η αξιολόγηση θα μείνει στα χαρτιά. Μέσα στο καλοκαίρι την σκυτάλη πήρε το υπόλοιπο δημόσιο. 

Η απεργία – αποχή της ΑΔΕΔΥ αποτέλεσε ένα σημαντικό όπλο του κινήματος, με την συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων (που σε πολλές περιπτώσεις άγγιξε το 100%) να μην υποβάλλει έκθεση αυτοαξιολόγησης, ενώ σημαντικό ποσοστό διευθυντών αρνήθηκε να προχωρήσει στον επιμερισμό των ποσοστών. Αυτό το κύμα αντιδράσεων και ανυπακοής έχει αναγκάσει την κυβέρνηση σε συνεχείς υποχωρήσεις όσον αφορά την εφαρμογή του νόμου για την αξιολόγηση, μεταθέτοντας τις ημερομηνίες ολοκλήρωσης της διαδικάσιας στα τέλη του Οκτώβρη, ενώ θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τον Ιούνη.

 

Το κίνημα ενάντια στην αξιολόγηση έχει καταγράψει μια πρώτη νίκη απέναντι στις επιθέσεις της κυβέρνησης, είναι όμως κρίσιμο ο αγώνας να κλιμακωθεί και να γενικευτεί. Η ΑΔΕΔΥ επαναβεβαίωσε την απόφαση για απεργία – αποχή, επεκτείνοντάς την και στην εκπαίδευση. Πρέπει παντού να πάμε σε μαζικές γενικές συνελεύσεις προκειμένου να προχωρήσουμε συντονισμένα τόσο με τη συμμετοχή μας στην κινητοποιήση της ΑΔΕΔΥ αλλά και να ανοίξουμε τη σύγκρουση με το σύνολο των κυβερνητικών πολιτικών που φέρνουν νέο μισθολόγιο, τεράστια κενά, μηδενικούς διορισμούς κλπ. Χρειάζεται να προχωρήσουμε τώρα σε απεργίες διαρκείας και να συντονιστούμε με το σύνολο των εργαζομένων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, για να τελειώνουμε με την κυβέρνηση και τα μέτρα τους που διαλύουν καθημερινά τις ζωές μας, φέρνοντας μόνο φτώχεια, ρατσισμό και πολέμους.     

Μαργαρίτα Παπαμηνά, δασκάλα, Χανιά