Ο κοινοβουλευτισμός ποτέ δεν ήταν υπόδειγμα δημοκρατίας. Ακόμη και στην εποχή των αστικών επαναστάσεων, τότε που οι αστοί διεκδικούσαν δημοκρατικές ελευθερίες από τις απολυταρχικές μοναρχίες, οι μεγάλες επιλογές δεν κρίνονταν στα κοινοβούλια αλλά στους δρόμους. Οι γυναίκες του Παρισιού παράτησαν τους πάγκους στην ψαραγορά και τη λαχαναγορά για να οργανώσουν την πορεία στις Βερσαλλίες ενάντια στο βασιλιά Λουδοβίκο, χωρίς να περιμένουν πότε θα τελειώσουν οι αγορεύσεις των μεγάλων κοινοβουλευτικών ανδρών της Γαλλικής επανάστασης του 1789.
\r\n
Πάντα ο κοινοβουλευτισμός είναι έρμαιο μιας κυρίαρχης τάξης που είναι μειοψηφία μέσα στην κοινωνία: του 1% που ελέγχει περισσότερο πλούτο από όλο το υπόλοιπο 99% μαζί. Αυτή η αθλιότητα γίνεται χειρότερη σε περιόδους που το κοινοβούλιο βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την λεγόμενη κοινή γνώμη ακόμη και με τους δικούς του όρους. Μια κυβέρνηση μισητή μπορεί και ελέγχει τη βουλή αφού η αστική δημοκρατία δεν έχει καμιά πρόβλεψη για ανάκληση των εκπροσώπων.
\r\n
\r\n
\r\n
Εδώ βρισκόμαστε. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος ξέρουν πολύ καλά ότι ακόμη και τα συρρικνωμένα ποσοστά που πήραν τα κόμματά τους το 2012 σήμερα αποτελούν άπιαστο στόχο. Αλλά επιμένουν να κάνουν επίδειξη πολιτικής «σταθερότητας» προκαλώντας ψήφο εμπιστοσύνης σε μια βουλή που θα έπρεπε να είχε πάει σπίτι της.
\r\n
\r\n
Στημένο παιχνίδι
\r\n
\r\n
Ακόμη, όμως, και αυτό το στημένο παιχνίδι είναι χαμένο. Μια κυβέρνηση που κάνει τέτοιες κινήσεις ομολογεί ότι έχει χάσει τον πραγματικό έλεγχο. Τι περιμένει να πετύχει; Θέλει να μαντρώσει τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας για τις ψηφοφορίες που ακολουθούν, για τα «προαπαιτούμενα» της Τρόικας, για τον Προϋπολογισμό, για να προλάβει να περάσει όλες τις επιθέσεις της έστω στην τελική ευθεία.
\r\n
\r\n
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο- δεν μπορούμε να περιμένουμε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η μεγάλη πλειοψηφία που θέλει να σταματήσει τις απολύσεις, τις περικοπές και τις λεηλασίες πρέπει να μιλήσει στο πεζοδρόμιο.
\r\n
Όσοι στηρίζουν τις ελπίδες τους στον ΣΥΡΙΖΑ και περιμένουν να έρθει η ώρα της κάλπης για να εκφραστούν, βάζουν αυτογκόλ στις ίδιες τις προσδοκίες τους. Όσο πιο πολύ περιμένουν, τόσο πιο πολύ μεγαλώνει το βάρος των «τετελεσμένων» που χρειάζεται να ανατρέψουμε.
\r\n
\r\n
Δεν υπάρχει καμιά προοπτική ότι η οικονομική κατάσταση βελτιώνεται. Στη Σύνοδο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας που γίνεται στην Ουάσιγκτον, είναι υποχρεωμένοι να ομολογήσουν ότι οι περσινές προβλέψεις για έξοδο από την κρίση διαψεύστηκαν. Ο ίδιος ο Ντράγκι, που προβάλλεται ως αντίπαλο δέος στη λιτότητα της Μέρκελ, δήλωσε ωμά ότι η παροχή «ρευστότητας» για τις ελληνικές και κυπριακές τράπεζες εξαρτάται από την παραμονή των δυο χωρών κάτω από «προγράμματα επιτήρησης».
\r\n
\r\n
Η μαζική δράση για να ανατρέψουμε Τρόικες, Μνημόνια και Νεοναζί μαζί με την κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων είναι μονόδρομος. Όσο πιο γρήγορα κλιμακώσουμε τη δράση προς αυτή την κατεύθυνση, τόσο πιο πολύ θα εξασφαλίσουμε ότι η ανατροπή δεν θα μείνει στα μισά του δρόμου, όπως υπολογίζουν αυτοί που τρέχουν να δεσμεύσουν και την επόμενη κυβέρνηση με αποφάσεις αυτής της πεθαμένης βουλής.
