Εργατικό κίνημα

“Είναι η απεργία εκβιασμός; Είναι κάθε απεργία εκβιασμός; Είναι μερικές απεργίες εκβιασμός και ποιες είναι αυτές; Τι πρέπει να κάνει ένα πρωτοβάθμιο Σωματείο κατά την αντίληψη του κυρίου Αρβανίτη, όταν τα απλήρωτα μέλη του περιέρχονται σε αδυναμία να αντεπεξέλθουν στις ποικίλες και ασφυκτικές οικονομικές υποχρεώσεις της καθημερινότητάς τους; Πρέπει να απεργεί ή να μην απεργεί, ανάλογα με τις εκάστοτε κοινοβουλευτικές συζητήσεις; Ή μήπως δεν πρέπει να απεργεί κανείς ποτέ σε ραδιοσταθμό που διευθύνει ο κύριος Αρβανίτης, διότι σε αντίθετη περίπτωση κινδυνεύει να χαρακτηριστεί εκβιαστής;”

 

Αυτά είναι κάποια από τα εύλογα ερωτήματα που έθεσε η ΕΤΕΡ μετά το σχόλιο που έκανε στην εκπομπή του ο διευθυντής του ραδιοσταθμού «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ», Κώστας Αρβανίτης, σχετικά με την 48ωρη απεργία των τεχνικών που είχε εξαγγείλει η Ένωση στο χώρο για απλήρωτα δεδουλευμένα δύο μηνών. “Υπήρξε θέμα με απεργία στο Κόκκινο”, είπε ο Κ. Αρβανίτης. “Εννέα τεχνικούς έχουμε εδώ, οι οποίοι αποφάσισαν να κλείσουν το Κόκκινο και βεβαίως αποφασίσαμε να προωθηθεί η πληρωμή αυτών… Εκβιαστικό ήταν, οπότε πληρώθηκαν οι εννέα τεχνικοί και το Kόκκινο δεν έκλεισε. Και δεν πληρώθηκαν οι άλλοι… Φαντάζομαι και το σωματείο τους έκρινε ότι …πάνω στην επερώτηση στη Βουλή και τα λοιπά, θα έπρεπε να υπάρξει ένα θέμα... Εκβιασμό δεν το λες. Αλλά το λες, ρε παιδί μου! Πώς να το πω;…”. Δυστυχώς, ούτε οι διορθωτικές δηλώσεις του μετά τις μεγάλες αντιδράσεις που προκάλεσε το σχόλιό του, έπεισαν.

 

Θα θυμήσουμε μόνο μια παλιότερη ανακοίνωση, του 2012, που μάλλον ο σταθμός, ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο Κ. Αρβανίτης έχουν ξεχάσει. “Σε έκτακτη γενική συνέλευση οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ αποφάσισαν ομόφωνα να προχωρήσουν από τις 30 Οκτωβρίου σε 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες και κινηματικές δράσεις μέχρι την ανάκληση της απόφασης καρατόμησης των συναδέλφων Κ. Αρβανίτη και Μ. Κατσίμη, διαμαρτυρόμενοι για τα πολλαπλά κρούσματα λογοκρισίας, αποκορύφωμα των οποίων υπήρξε η ‘αναστολή μέχρι νεωτέρας’ της παρουσίασης της εκπομπής ‘Πρωινή Ενημέρωση’ από τους συναδέλφους”.

 

Έτσι επέστρεψε ο Αρβανίτης και η συμπαρουσιάστριά του δυο βδομάδες περίπου μετά στην οθόνη της ΕΡΤ. Με έναν “εκβιασμό” όπως θα έλεγε ο Αιμίλιος Λιάτσος, ο Γενικός Διεθυντής Ενημέρωσης τότε της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Με μια πράξη αλληλεγγύης όπως έλεγαν οι χιλιάδες εργαζόμενοι της ΕΡΤ αλλά και οι συμπαραστάτες που χαιρέτισαν εκείνο τον πολυήμερο αγώνα. Όπως το πει κανείς.