Η καταγγελία της «Εργατικής Αλληλεγγύης» αναφέρει ανάμεσα σε άλλα: “Ο συνάδελφος τραυματίστηκε ενώ έκανε περισυλλογή των εργαλείων μετά από εργασίες συντήρησης στα δέκα μέτρα του ΑΗΣ, έπεσε πάνω του κάτι βαρύ, (πιθανόν εξάρτημα σκαλωσιάς) τον χτύπησε στον αυχένα και στον ώμο και έπεσε λιπόθυμος στο δάπεδο.

 

Για κακή του τύχη δεν πέρασε κανένας από το χώρο να τον δει και έμεινε εκεί λιπόθυμος πάνω από τέσσερις ώρες, από τις μια περίπου το μεσημέρι έως τις πέντε το απόγευμα, όταν τον εντόπισαν κάποιοι συνάδελφοι και τον έστειλαν στο νοσοκομείο.

 

Ο συνάδελφος ναι μεν έχει διαφύγει τον κίνδυνο αλλά έχει σοβαρά προβλήματα υγείας που προκλήθηκαν από το χτύπημα και νοσηλεύεται στο Μαμάτσειο νοσοκομείο της Κοζάνης έχοντας εκτός από τον πόνο του και πολλά ερωτηματικά: Γιατί δεν τον έψαξε κανένας και τον άφησαν τόσες ώρες λιπόθυμο, αφού η βάρδια του σχόλασε στις τρεις το μεσημέρι; Γιατί δεν έβγαλε κανένα Συνδικάτο έστω και τη γνωστή «εθιμοτυπική» ανακοίνωση; Γιατί οι υπεύθυνοι της ΔΕΗ ενώ τον επισκέφτηκαν την ημέρα του ατυχήματος και διαπίστωσαν ότι διέφυγε τον κίνδυνο μετά τον εγκατέλειψαν στη μοίρα του παρότι γνώριζαν ότι χτύπησε σοβαρά; Τι θα γίνει αν το χτύπημα του αφήσει σοβαρά και μόνιμα προβλήματα και ο ίδιος θα έχει να αντιμετωπίσει μαζί μ’ αυτά και την ανεργία; 

 

Είναι σίγουρο ότι εκτός των άλλων αιτιών του ατυχήματος που διερευνούνται, μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει η έλλειψη προσωπικού και η εικόνα εγκατάλειψης που παρατηρείται σ’ όλους τους εργασιακούς χώρους. 

Αν υπήρχε επαρκής προσωπικό και επιτήρηση πιθανά να μη συνέβαινε το ατύχημα και στη χειρότερη περίπτωση θα έβρισκαν έγκαιρα τον τραυματισμένο συνάδελφο”.