Διεθνή

 

 

Είναι σημαντικό να κρατήσουμε στο μυαλό μας πως το κίνημα αποτελείται κυρίως από νέους. Για παράδειγμα η πρώτη εκδήλωση του κινήματος ήταν μια διαδήλωση με ποδήλατα. Σε αυτή συμμετείχαν 200-300 άτομα. Αυτός ο κόσμος ηλικιακά ήταν μεταξύ 15 και 25 χρονών. Ακολούθησε η διανυκτέρευση έξω από τη Bουλή το σαββατοκύριακο που προηγήθηκε της ψήφισης του νομοσχεδίου. Έγινε κάλεσμα για μαζική συμμετοχή για τη Δευτέρα μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

 

Τη δευτέρα ο βουλευτής του TDP (Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας) έκανε μια οκτάωρη (!) ομιλία στη Bουλή. Την ώρα που μιλούσε έξω γίνονταν ο χαμός με τα συνθήματα μας και τα ταμπούρλα μας. Μετά τις 5 όταν σχόλασε ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται. Μέχρι τις 10 υπήρχε περίπου 2000 κόσμος. Στις 11 ο πρόεδρος Ακιντζί κάλεσε για αναβολή. Παρά το κάλεσμα οι κυβερνώντες προχώρησαν με τη ψήφιση του νομοσχεδίου τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης.

 

Μετά από αυτό η συμφωνία πήγε για έγκριση στον Ακιντζί. Καλέσαμε μεγάλη διαδήλωση με αίτημα να το στείλει στο συνταγματικό δικαστήριο. Πραγματοποιήσαμε πορεία από το Ντερέμπογιου στο Προεδρικό. Ήταν η πιο μεγάλη διαδήλωση από το 2011. Το πιο σημαντικό είναι πως είδαμε μια νέα γενιά διαδηλωτών που πολλοί δεν έχουν συμμετέχει ποτέ πριν σε διαδήλωση.

 

 

Ο κόσμος συγκεντρώνεται γύρω από δύο σημεία. Αυτό το γραφείο αφαιρεί την κυριαρχία της “χώρας”. Η “ΤΔΒΚ” μπορεί να μην είναι και πολύ νόμιμη, ακόμη και στα μάτια εμάς των Τουρκοκυπρίων. Όμως για μας είναι σημαντικό γιατί ψηφίζουμε κάποιους οι οποίοι διοικούν στο όνομα μας. Είναι οι δικοί μας βουλευτές. Όμως με τη δημιουργία αυτού του γραφείου, οι αποφάσεις που αφορούν στη νεολαία και τον αθλητισμό περνάνε στα χέρια αυτού του γραφείου που θα ελέγχεται και θα στελεχωθεί από προσωπικό από την Τουρκία. Αυτό το προσωπικό θα απολαμβάνει όλα τα προνόμια των διπλωματών. Θα έχουν ακόμη και διπλωματική ασυλία.

Αυτό είναι πλήγμα για την κυριαρχία, τη δημοκρατία και τη θέληση μας ως κοινωνία.

 

Μέσα στο κίνημα υπάρχουν κάποιοι που το βλέπουν ως ακόμη μια επιβολή της κατοχικής Τουρκίας και το απορρίπτουν. Αλλά αυτό είναι άποψη ενός μόνο κομματιού του κινήματος, αυτό της ριζοσπαστικής αριστεράς. Υπάρχουν όμως και νέοι από τα δεξιά. Που συγκρούονται με τα κόμματα τους. Αυτός ο κόσμος θέλει την κυριαρχία, θέλουν να καθορίζουν ποιοι θα τους διοικούν. Είναι ενάντια σε κάθε απόπειρα επιβολής, όχι μόνο από την Τουρκία. Αυτοί βλέπουν την Τουρκία ως τη μητέρα πατρίδα αλλά δεν δέχονται αυτές τις επιβολές.

 

 

Έχουν χαρακτηριστεί από το UBP και το DP ως φιλέλληνες και ως “κατευθυνόμενοι από το ΑΚΕΛ”. Έτσι σε αυτό το μοτίβο κατηγορούν τους ακτιβιστές του “reddediyoruz ότι είναι εναντίον της Τουρκίας και κάθε τι που την αντιπροσωπεύει” αλλά “δεν αντιτίθενται στις αδικίες που κάνουν οι Ελληνοκύπριοι”.

 

Αυτός είναι ο κλασσικός χαρακτηρισμός που αποδίδουν πάντα στα αντιπολιτευόμενα κινήματα. Έτσι έγινε πολλές φορές στο παρελθόν από τη δεξιά.

 

Κατά διαστήματα έχουν έρθει μηνύματα αλληλεγγύης από οργανωμένα σύνολα και κόμματα από την  ελληνοκυπριακή πλευρά. Πως βλέπει το κίνημα αυτά τα μηνύματα;

 

Είναι ευπρόσδεκτα τα μηνύματα από τους Ε/Κ. Και έχουν τη δική τους σημασία. Όμως υπάρχει ένα θέμα. Αυτά τα μηνύματα αλληλεγγύης από τους Ε/Κ δίνουν πάτημα στην δεξιά. Μην ξεχνάτε ότι η δεξιά μας κατηγορεί πως υποκινούμαστε από το ΑΚΕΛ και την Κυπριακή Δημοκρατία.

 

Υπάρχει και η άλλη πτυχή στο θέμα... Είναι εύκολο για ένα Τουρκοκύπριο να κριτικάρει την Ελλάδα. Το ίδιο εύκολο είναι και για τους Ελληνοκυπρίους να κριτικάρουν την Τουρκία.

 

Είναι πάντα ευπρόσδεκτα τα μηνύματα αλληλεγγύης από τους Ελληνοκυπρίους, όμως για να έχουν πραγματική αξία πρέπει να συνοδευτούν από τους δικούς τους αγώνες ενάντια στις εξωτερικές επιβολές που ταλανίζουν τους ίδιους. Αυτό που πρέπει να κάνουν οι Ε/Κ είναι να στραφούν ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλονται από την Τρόικα και τις πολιτικές της ΕΕ, ενάντια στις όποιες επιβολές προέρχονται από το δικό τους θρησκευτικό κατεστημένο την εκκλησία. Έτσι θα μπορούμε να κτίσουμε μια πραγματική αλληλεγγύη στη βάση του αγώνα και στις δυο πλευρές ενάντια σε όλες τις εξωτερικές επιβολές.

 

 

Πρόκειται για ένα κίνημα με συγκεκριμένο στόχο, το γραφείο συντονισμού. Μέχρι να κλείσει οριστικά το θέμα, το κίνημα θα μπορέσει να επηρεάσει τις αποφάσεις. Το νομοσχέδιο στις μέρες μας είναι στο συνταγματικό δικαστήριο. Με την απόφαση του δικαστηρίου είτε θα γίνει νόμος, είτε θα θαφτεί. Προσωπικά πιστεύω ότι θα τελειώσει εκεί και ο νόμος θα κριθεί αντισυνταγματικός.

Αν περάσει το κίνημα θα συνεχίσει.

 

Αν νικήσουμε και απορριφθεί το πιο πιθανόν είναι να γίνει μια διαδήλωση εορτασμός και να διαλυθεί το κίνημα. Όμως το κίνημα έχει ήδη νικήσει. Έχει αφήσει την κληρονομία του. Έχει δημιουργήσει μια νέα κουλτούρα διαδηλώσεων. Οι νέοι έχουν δει στην πράξη πως μπορούν να κτίσουν ένα κίνημα που να βάζει πίεση στην κυβέρνηση. Αυτή η ενότητα, το πνεύμα του κινήματος θα συνεχίσει με άλλα ονόματα, με άλλους στόχους. Έχει αφήσει βαθιά το στίγμα του στην κοινωνία μας και αυτό θα φανεί την επόμενη περίοδο.

 

 

• Η συνέντευξη πάρθηκε πριν βγεί η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία απέρριψε σαν αντισυνταγματικές κάποιες πρόνοιες της συμφωνίας η οποία δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην ολότητα της. Επειδή πρόκειται για διακρατική συμφωνία δεν μπορεί η Βουλή να την τροποποιήσει. Θα πρέπει να ξαναγίνει νέα συμφωνία και να ξαναπάει στη Βουλή.