Την Μ. Παρασκευή έφυγε από τη ζωή ένας σπουδαίος άνθρωπος, ένας σπάνιος φίλος, ένας ξεχωριστός επιστήμονας και δάσκαλος και ένας ενεργός πολίτης. Ο Νίκος Καρκανιάς. Ο Νίκος γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1948 (τα γενέθλια του θα ήταν αυτές τις μέρες). Σπούδασε στο ΕΜΠ -όπου πριν από λίγα χρόνια έγινε επίτιμος διδάκτορας- και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Manchester (UMIST) μάστερ και διδακτορικό. (To City University του απένειμε και το DSc ένα ανώτερο διδακτορικό, λόγω επιστημονικού έργου). 

Τον πρόλαβα στο Πανεπιστήμιο του Cambridge ερευνητή στο Control and Management Systems Group. Τον γνώρισα το 1979 όταν τα Σάββατα με τη γυναίκα του -την θαυμάσια Θέμη- και το βρεφικό καροτσάκι δίπλα, πούλαγε την εφημερίδα Socialist Worker το όργανο του SWP στο οποίο ήταν οργανωμένος. Μετά το Cambridge -χωρίς όμως να αφήσει το σπίτι του εκεί- εντάχθηκε στη δύναμη του City University στο Λονδίνο όπου το 1993 δημιουργήθηκε για τον Νίκο καθηγητική έδρα στο Control Theory and Design στο Τμήμα του Electrical Engineering. 

Πραγματικός διανοούμενος και μαχητής, εξοργιζόταν με το ότι οι νέες ακαδημαϊκές απαιτήσεις χρειάζονταν όλο και περισσότερη διοικητική δουλειά και να φέρνει χρηματοδότηση και projects στο Πανεπιστήμιο. Παρά ταύτα το έκανε με εξαιρετική επιτυχία, αν και όχι με προθυμία. Στο Cambridge ήταν η καρδιά της Greek Society. Παίζαμε μαζί και με 3-4 άλλους Καραγκιόζη, όπου έλαμπε το χιούμορ του ("Είμαι ο Αλέξανδρος ο Μακεδών" και πεταγόταν ο Καρκανιάς κολλητήρι "της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών"). Αγωνίστηκε γενναία με τον καρκίνο του. Στο τέλος έδειξε μια θαυμαστή καρτερία και απαράμιλλο θάρρος. Ένας υπέροχος άνθρωπος. Από καρδιάς τη λύπη μου στη Θέμη, την Αλεξάνδρα και τον Άρη. Όσοι τον γνώρισαν ξέρουν για τί άνθρωπο μιλάω. 

Νίκος Θεοχαράκης