ΑΘΗΝΑ

ΠΑΤΡΑ 

ΒΟΛΟΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΧΑΝΙΑ

ΡΕΘΥΜΝΟ

ΞΑΝΘΗ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Σε τέτοιες συνθήκες ανοίγει πλατιά η συζήτηση μέσα στον κόσμο των αγώνων και της αντίστασης. 

Μπορούν οι αγώνες να νικάνε; Το αντιπολεμικό κίνημα και η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη σίγουρα έπαιξαν και παίζουν ρόλο για την ήττα του Τραμπ στα Στενά του Ορμούζ, αλλά και μέσα στις ΗΠΑ. 

Μπορούμε να φράξουμε το δρόμο στην ακροδεξιά απειλή; Το αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό κίνημα δίνει σκληρές μάχες στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο. 

Πώς μπορούμε να τελειώνουμε με την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που προσπαθεί με τη συνταγματική αναθεώρηση να διαιωνίσει τις πολιτικές των ιδιωτικοποιήσεων και των «ελαστικών» εργασιακών σχέσεων καθιερώνοντας συνταγματικό δημοσιονομικό «κόφτη δαπανών»; 

Όλοι, όλες, όλα που έχουμε απεργήσει και διαδηλώσει επιμένοντας ότι «Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη, δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη», διεκδικούμε μια Αριστερά που μπορεί να ενώνει τους αγώνες και να τους οδηγεί τη νίκη. Με προοπτική να βάλουμε τέρμα στο σύστημα που βάζει το κέρδος πάνω από τις ζωές μας.

Η στεγαστική κρίση είναι ένα ακόμα πεδίο του ταξικού πολέμου που εξαπολύουν διεθνώς το κεφάλαιο σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις. Βλέπουμε εδώ και χρόνια τα ενοίκια να εκτοξεύονται, οι πλειστηριασμοί κατοικιών να συνεχίζονται και τα ξένα funds και airbnb να επελαύνουν στην πόλη της Αθήνας, ενώ ταυτόχρονα 11.000 σπίτια παραμένουν άδεια και αναξιοποίητα.

Η κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα, που αφήνει πίσω της άστεγες οικογένειες, είναι άλλη μια καταστροφή στο βωμό του κέρδους των εργολάβων του κατασκευαστικού κλάδου και της τουριστικής βιομηχανίας. Για όλο αυτό το κύκλωμα οι ανθρώπινες ζωές και ανάγκες δεν μετράνε.

Οι φτωχοί και οι μετανάστες είναι τα πρώτα θύματα των παραπάνω επιθέσεων. Η σκληρή μάχη της Κοινότητας των Προσφυγικών στη Λ. Αλεξάνδρας ενάντια στα σχέδια ανάπλασης της Περιφέρειας δείχνει το δρόμο, διαμορφώνοντας τους τελευταίους μήνες ένα ευρύ ενιαίο μέτωπο αγώνα και αλληλεγγύης, που δείχνει ότι όταν αντιστεκόμαστε ενωμένα από τα κάτω ο αγώνας μας μπορεί να νικάει. 

Συνεχίζουμε τον αγώνα ώστε το αίτημα "Κάτω τα χέρια από τα Προσφυγικά" να στηριχθεί και να συνδεθεί με τις διεκδικήσεις των εργατικών σωματείων και οργανώσεων για κοινωνική πρόσβαση στη στέγη. Χρειαζόμαστε Αριστερά που δεν συμβιβάζεται με τα συμφέροντα του τουριστικού κεφαλαίου αλλά συγκρούεται μαζί του. Η εκδήλωση «Αντίσταση και επανάσταση σ’ έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών» στις 15 Ιούλη θα αναδείξει και αυτή τη μάχη.

Κλεοπάτρα Καλλωνιάτη

Σε μια καθημερινότητα όπου η στήριξη του πολέμου από τους από πάνω σημαίνει καταστροφικές περικοπές και συνθήκες ζωής για εμάς, η αντίσταση που ανοίγει τον δρόμο για την επανάσταση περνάει και μέσα από μάχες ενάντια στον σεξισμό και την καταπίεση.

Στα δημόσια νοσοκομεία συγκρούονται καθημερινά δύο κόσμοι, αυτός των πλούσιων εκβιαστών τύπου Έπστιν-Μίχος-Μητσοτάκης που θέλουν να ορίζουν τα σώματά μας και ο δικός μας που παλεύει για ισότιμη πρόσβαση στο ΕΣΥ, ενίσχυση των υπηρεσιών Υγείας που έχουμε ανάγκη γυναίκες, τρανς, παιδιά.

Στο νοσοκομείο Έλενα παλεύουμε να παραμείνει ανοιχτό το Ιατρείο Φυλομετάβασης και να έχουν όλα τα άτομα πρόσβαση σε δημόσια και δωρεάν χειρουργεία μαστεκτομής και αποκατάστασης. Το πρωτόκολλο για τις κακοποιημένες γυναίκες, που εφαρμόζεται στο ίδιο νοσοκομείο, είναι απόφαση της γενικής συνέλευσης των εργαζόμενων. 

Τέτοια παραδείγματα εργατικού ελέγχου θέλουμε να απλώσουμε παντού. Στον Ευαγγελισμό διεκδικούμε προσλήψεις κοινωνικών λειτουργών, ώστε οι κακοποιημένες γυναίκες να μη μένουν τα βράδια εγκλωβισμένες στο ΤΕΠ, περιμένοντας να ανοίξει η κοινωνική υπηρεσία.

Αντίστοιχα στα νοσοκομεία Παίδων, που έχουν εισαγγελικά με κακοκοποιημένα παιδιά. Να μην αφήσουμε να μετατρέπονται σε τρόφιμους των ίδιων νοσοκομείων ούτε να καταστέλλονται από μπάτσους που μπορεί να την πέφτουν στην 14χρονη που συνοδεύουν. 

Χρειαζόμαστε νέες δομές φροντίδας, κοινωνικές υπηρεσίες, προσλήψεις σε δήμους και νοσοκομεία, τα κλειστά σπίτια της Εκκλησίας στην υπηρεσία των δήμων.

Η απεργιακή 8 Μάρτη ένωσε τη μάχη ενάντια στον πόλεμο, την ισλαμοφοβία, τον σεξισμό και τη φτώχεια με τις γυναίκες μπροστά και η αντικαπιταλιστική αριστερά παλεύει από τα κάτω όλα αυτά τα ζητήματα να βρούνε λύση εδώ και τώρα.

Ζαννέτα Λυσικάτου

Η εκδήλωση «Αντίσταση και επανάσταση σ’ έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών» απεικονίζει τις συνθήκες μέσα στις οποίες η άρχουσα τάξη εξαπολύει μαζικά επιθέσεις ανά το κόσμο για τα κέρδη της, αλλά και την αντίσταση των από κάτω και του εργατικού κινήματος που μάχονται για να υπερασπιστούν το κοινωνικό κράτος, τους Δήμους, το ΕΣΥ και τα σχολεία.

Παράλληλα φέρνει στο κέντρο την στρατηγική της Αριστεράς μέσα σε μια περίοδο πολέμων και επαναστάσεων. Για το πώς χρειάζεται να αξιοποιήσει και να οργανώσει κομμάτια της εργατικής τάξης που βρίσκονται σε αναβρασμό απέναντι στην φτώχεια, τον ρατσισμό και την εκμετάλλευση. Και με ποια προοπτική: αυτή της «κυβερνώσας αριστεράς» και του «δημοκρατικού καπιταλισμού» ή αυτή της επαναστατικής ανατροπής.

Κοιτάζοντας μόνο τα τελευταία γεγονότα, από την πετυχημένη απεργία των οικοδόμων και επισιτισμού/τροφίμων στις 24 Ιούνη μέχρι την προγραμματισμένη απεργία του δημοσίου στις 14 Ιούλη, κατανοούμε την διάθεση του κόσμου να παλέψει. Να ρίξει τον Μητσοτάκη, τόσο για το ακροδεξιό μονοπάτι που έχουν χαράξει ο Πλεύρης, ο Βορίδης και ο Γεωργιάδης στα πλαίσια του να επιβληθεί μια ολόκληρη ρατσιστική ατζέντα με τη συντονισμένη τους επίθεση στους μετανάστες, όσο και για όλες τις χυδαίες κυβερνητικές επιθέσεις, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος για τις ιδιωτικοποιήσεις.

Σαν πυρήνας Ελληνικού, έχουμε μια μεγάλη εμπειρία που αφορά τη μάχη κατά του ρατσισμού σε συνδυασμό με το εργατικό κίνημα, απευθυνόμενοι μέσα από την δράση μας στο εργοτάξιο του Ελληνικού, στη Riviera Tower, με μεταφρασμένο κείμενο και την Εργατική Αλληλεγγύη. Τα εργοτάξια του Ελληνικού προχώρησαν σε 48ωρη απεργία 23-24 Ιούλη με 100% συμμετοχή, έχοντας παράλληλα εκατοντάδες εργαζόμενους μετανάστες χωρίς χαρτιά και ασφάλεια.

Το σωματείο εργαζομένων του Ελληνικού οργάνωσε την απεργιακή συγκέντρωση στις 23 Ιούλη έξω από το εργοτάξιο όπου επισκέφτηκε και τη διοίκηση της Lamda Development, χωρίς να πάρει καμία απάντηση ως προς τα αιτήματα που έθεσε και τα οποία ήταν οι μισθοί, το 7ωρο, η ασφάλεια στην εργασία. Το αποτέλεσμα ήταν μια εντυπωσιακή απεργιακή συγκέντρωση την επόμενη μέρα στην Αθήνα, με έντονη παρουσία μεταναστών οικοδόμων που βαδίσαμε μαζί μέχρι το Υπουργείο Εργασίας.

Η δύναμη και η σύνδεση που έρχεται την στιγμή της απεργίας είναι χαρακτηριστικό της περιόδου. Επιζώντες της Πύλου, μαζικό κομμάτι Αιγυπτίων οικοδόμων, μαζί με τους ντόπιους εργαζόμενους, δίνουν ισχυρό μήνυμα αγώνα στη στρατηγική της εξόντωσης που φέρνει Βιολάντες, νεκρούς και τραυματίες στα εργοτάξια από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τους καπιταλιστές. Και καθώς συγκρούονται με μαζικούς αγώνες με τα αφεντικά αναζητούν εναλλακτική.

Σε αυτή την ανοιχτή συζήτηση συμβάλει η εκδήλωση του ΣΕΚ στις 15 Ιούλη. Για την οργάνωση των αγώνων και μιας προεκλογικής περιόδου απεργιών και όχι αναμονής. Αλλά και για την προοπτική του εργατικού ελέγχου από την τάξη που έχει τη δύναμη να τους ανατρέψει και να απαλλάξει τον κόσμο από τη βαρβαρότητα.

Στέφανος Κοροβέσης

Οργανώνουμε την εκδήλωσή μας στις 15 Ιούλη στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης μπροστά από το Δημαρχείο της Αθήνας με θέμα «Αντίσταση και επανασταση ενάντια σ’ έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών». Στον Πειραιά έχουμε δώσει πολλούς αγώνες το τελευταίο διάστημα με εμβληματικό τον αγώνα για δικαιοσύνη στα θύματα της Πύλου.

Η αντίσταση στον ρατσισμό είναι κεντρική σε όλο τον κόσμο και εδώ. Οι δρόμοι του Πειραιά έχουν γίνει πεδίο αγώνα για δικαιοσύνη στη μνήμη των θυμάτων της Πύλου. Εκδηλώσεις και πορείες ενάντια στην συγκάλυψη αυτού του εγκλήματος. Έχουμε κινηθεί ενωτικά με πολύ κόσμο που ξεκινάμε από αυτά που μας ενώνουν και διεκδικούμε οι πραγματικοί ένοχοι να οδηγηθούν στο Ναυτοδικείο και να τιμωρηθούν.

Κάθε διαμαρτυρία αποτελεί απάντηση στις προσπάθειες της κυβέρνησης να αποσιωπήσουν το έγκλημα που έστειλε στο θάνατο εκατοντάδες προσφυγες! Δεν θα σταματήσουμε, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για δικαιοσύνη και για να μην αφήσουμε την κλιμάκωση της ρατσιστικής εκστρατείας του Πλεύρη και συνολικά της κυβέρνησης. Για να μην συνεχίσει να δολοφονεί ο μηχανισμός του λιμενικού στα σύνορα, για να οργανώσουμε την αντίσταση στα απάνθρωπα μέτρα του νέου συμφώνου μετανάστευσης, για να μην περάσει η ποινικοποίηση της δράσης του κινήματος αλληλεγγύης. 

Με όλο τον κόσμο που παλεύουμε μαζί ενάντια στον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία, ενάντια στην φασιστική απειλή, συζητάμε για τους αγώνες μας και την προοπτική τους.

Στις 15 Ιούλη όλοι και όλες στην πλατεία Δημαρχείου στην Αθήνα!

Το σύστημα του πολέμου, της φτώχειας και της καταστροφής μας απειλεί όλους. Οι πολεμικές μηχανές τους κομματιάζουν τους λαούς για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς τους, στην Γάζα, στο Ιράν, στον Λίβανο, στο Σουδάν, στην Ουκρανία. Και κάθε βόμβα τους μεταφράζεται μέσα στο εσωτερικό κάθε χώρας, σε μια διαρκή επίθεση στα δικαιώματα και στις κατακτήσεις μας.

Ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο εθνικισμός και η πολεμοκαπηλεία έρχονται να δικαιολογήσουν και να ενισχύσουν αυτές τις καταστροφές. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας καταγγέλει τους αγώνες, τα συνδικάτα και την Αριστερά για λαϊκισμό και χάιδεμα της βίας, την ίδια ώρα που είναι χωμένη σε όλα τα εγκλήματα. Από την Γάζα, τα Τέμπη, την Βιόλαντα μέχρι την Πύλο.

Λεφτά δεν υπάρχουν για μισθούς για να ζούμε με αξιοπρέπεια ενάντια στην ακρίβεια και την φτώχεια, αλλά τα δισεκατομμύρια πέφτουν βροχή για εξοπλισμούς, τους ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, τις τράπεζες και τους εφοπλιστές.

Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα,  η εργατική τάξη και η νεολαία από την μια άκρη του πλανήτη στην άλλη κλιμακώνει την αντίσταση. Και εδώ οι αγώνες μας είναι η δύναμη, που έχει ροκανίσει το 41% και έχει οδηγήσει το Μητσοτάκη στο 20% της εκλογικής δύναμής του και την κυβέρνηση της ΝΔ να παραπαίει.

Οι δρόμοι της πόλης μας πλημμύρισαν ξανά και ξανά από τους εργαζόμενους και τη νεολαία που αρνούνται να γίνουν θυσία των πολιτικών τους. Όπως με τα Τέμπη όπου όλη η πόλη βρέθηκε στο δρόμο. Βρεθήκαμε ξανά και ξανά στο δρόμο για αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, ενάντια στα ορφανά της Χρυσής Αυγής και για το έγκλημα στην Πύλο.

Απεργιακές ανταρσίες όπως η γενική απεργία της ΑΔΕΔΥ το Δεκέμβρη που και στην Πάτρα σήμανε μια μαζική απεργιακή κινητοποίηση, η απεργία των εργαζομένων στους ΟΤΑ που τσαλαπάτησε το προσχέδιο νόμου για τις απολύσεις συμβασιούχων και την διάλυση των υπηρεσιών. Οι αγώνες των υγειονομικών έχουν κρατήσει ανοιχτό το Καραμανδάνειο νοσοκομείο και στηρίζουν την λειτουργία του Άγιου Ανδρέα και του ΠΓΝΠ.

Όλα αυτά θέλουμε να τα συζητήσουμε στις 16 Ιούλη στις 8μμ στο παρκάκι (Ερμού και 25ης Μαρτίου) στην ανοιχτή συζήτηση που οργανώνουμε με θέμα «Αντίσταση και επανάσταση στο σύστημα των πολέμων και των καταστροφών». Να συντονίσουμε τα βήματά μας με τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που πάλεψαν ενάντια στην ακρίβεια, τον ρατσισμό, τον σεξισμό και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Μέσα από την συλλογική συζήτηση και δράση, να ανοίξουμε την προοπτική να γκρεμίσουμε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και το σύστημα των πλουσίων. Για την εργατική εναλλακτική, για να πάρουν το τιμόνι οι εργαζόμενοι, για μια ζωή με αξιοπρέπεια, για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και πολέμους.

Στις 17 Ιούλη στον Βόλο θα πραγματοποιήσουμε την εκδήλωση «Αντίσταση και επανάσταση σ’ έναν κόσμο πολέμων και καταστροφών» μέσα σε μια συγκυρία πολύ κρίσιμη και πανελλαδικά αλλά και για τον ίδιο τον Βόλο. Οι μάχες των τελευταίων καιρών στον Βόλο μας δείχνουν ότι όταν υπάρχει μαζική κινητοποίηση από τους από κάτω, οι αντιστάσεις και οι νίκες ενάντια στις επιθέσεις του συστήματος, της κυβέρνησης και του φασίστα δημάρχου Μπέου είναι εφικτές.

Αυτό αποδεικνύεται από τη μάχη ενάντια στο LNG στον Παγασητικό, όπου πλέον το πρότζεκτ τους χάνει έδαφος και με τις πιέσεις μας είναι πιθανό να μείνει στα χαρτιά. Αποδεικνύεται επίσης από τον αγώνα για τον Βασίλη Μάγγο, με το συλλαλητήριο για την καταδίκη των βασανιστών του να είναι για μια ακόμα χρόνια φέτος από τα μαζικοτερα συλλαλητήρια στον Βολο και να έχουμε ως αποτέλεσμα τον Φεβρουάριο του 2025 να κρίνονται ένοχοι για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης τρεις αστυνομικοί. Την ίδια στιγμή το δικαστήριο για την καταδίκη των έξι βασανιστών του Βασίλη παίρνει συνέχεια αναβολές υπό τον φόβο του μαζικού κινήματος με μόνη τους ελπίδα να είναι ότι ίσως στο μέλλον όλο αυτό να σβήσει.

Μια ακόμα σημαντική μάχη είναι ενάντια στο ρατσισμό και τον φασισμό. Πρόσφατα στον Βολο είδαμε να γράφονται σε σχολεία ναζιστικά συνθήματα από φασίστες, οι οποίοι πραγματοποίησαν και συγκέντρωση στην Αγία Παρασκευή φωνάζοντας συνθήματα υπέρ των νεοναζί δολοφόνων της Χρυσής Αυγής. Η άνοδος αυτών των φασιστικών φωνών νομιμοποιείται από την ακροδεξιά ρητορική του δημάρχου Μπεου ο οποίος δε διστάζει με την κάθε ευκαιρία να αναδείξει τον ρατσιστικό, σεξιστικό και βίαιο χαρακτήρα του.

Η απάντησή μας σε αυτές τις πρακτικές ήταν η οργάνωση της κινητοποίησης για τα τρία χρόνια από το ρατσιστικό έγκλημα της Πύλου, διεκδικώντας ανοιχτά σύνορα για τους πρόσφυγες και δικαιοσύνη για τα θύματα του εγκλήματος και τους συγγενείς τους. Γνωρίζουμε ότι ο μόνος τρόπος να αποδοθεί δικαιοσύνη για αυτό το έγκλημα, αλλά και για το σύνολο της ρατσιστικής πολιτικής που εκφράζει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η οργάνωση της αντίστασής μας απέναντι σε κάθε μορφή φασισμού.

Μεσα σε αυτή τη συγκυρία είναι σημαντικόνα αναδείξουμε τη δυναμική της εργατικής εναλλακτικής ως τη μονη λύση στην πολυκρίση του συστήματος. Για αυτό σας καλούμε στην εκδήλωση στις 17 Ιουλίου για να σπάσουμε το κλίμα της εκλογικής αναμονής που βάζει φρένο στους αγώνες, και να προτάξουμε ότι η ανατροπή δεν θα γίνει από τα πάνω, μέσω μιας καλύτερης κοινοβουλευτικής διαχείρισης, αλλά με τη δική μας οργάνωση και απεργιακή κλιμάκωση.

Σταύρος Ευσταθίου