Μια φορά κι έναν καιρό, οι κυβερνήσεις έλεγαν ότι φροντίζουν για τα «μπάνια του λαού». Αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Ένα σκέλος αυτής της αλλαγής είναι η φτώχεια που ανεβαίνει και στερεί από όλο και περισσότερους τη δυνατότητα να πάνε για διακοπές. Κάποιοι δεν φεύγουν καθόλου, πολλοί φεύγουν για να δουλέψουν σκληρά στις γαλέρες της «σεζόν» και οι πιο πολλοί ψαλιδίζουν τις μέρες των διακοπών επειδή ο λογαριασμός δεν βγαίνει.
Υπάρχει, όμως, και ένα δεύτερο σκέλος που καθορίζει το γεγονός ότι ο Αύγουστος δεν είναι πια ένας μήνας χωρίς πολιτική. Είναι η μαζική οργή που βράζει ενάντια στην καταστροφική μανία των από πάνω.
Οι φονικές πυρκαγιές σημάδεψαν τις μέρες του Αυγούστου. Νεκροί πυροσβέστες στο Ρέθυμνο, σύγκρουση ελικόπτερων και ολική καταστροφή στο Πόρτο Γερμενό, πανικός στη Χαλκιδική, νεκροί δυο ηλικιωμένοι στη Σαλαμίνα… Οι φωτιές σταματάνε μόνο όταν φτάσουν στη θάλασσα, αλλά η κυβέρνηση επιμένει ότι έχει οργανώσει την καλύτερη αντιπυρική περίοδο!
Η αντικυβερνητική οργή ενώθηκε με την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη στις 9 Αυγούστου. Οι καταστροφές από τις πυρκαγιές εδώ ήταν η επιβεβαίωση για το πόσο κοστίζει ο «άξονας» του Μητσοτάκη με τον Νετανιάχου. Λεφτά υπάρχουν για το «θόλο» του Δένδια με το Ισραήλ, αλλά όχι για τη δασοπυρόσβεση. Η Παλαιστινιακή αντίσταση δεν λυγίζει και η αλληλεγγύη την αγκαλιάζει μαζικά εδώ.
Στην πρώτη γραμμή
Τα συλλαλητήρια στις 9 Αυγούστου απλώθηκαν περισσότερο κι από την περσινή 10 Αυγούστου. Μέσα στις πόλεις, μαζική συμμετοχή από κόσμο που έχει περιορίσει τις διακοπές. Στα νησιά και στα βουνά, η κινητοποίηση έφτασε παντού. Στις 14 Αυγούστου στον Πειραιά, οι λιμενεργάτες και οι ναυτεργάτες βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Ο Γιώργος Γώγος από τον ΟΛΠ έδωσε τον τόνο για μια συνέχεια αντιπολεμικής κλιμάκωσης.
Η συνέχεια είναι ήδη ξεκινημένη. Στις 31 Αυγούστου διαδηλώνουν οι Εποχικοί Πυροσβέστες. «‘Όχι άλλους ήρωες νεκρούς, βγαίνουμε στο δρόμο» είναι το σύνθημά τους. Στις 4 Σεπτέμβρη τη σκυτάλη παίρνουν οι ήρωες της Υγείας με απεργία και πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη. Το διήμερο 4-5 Σεπτέμβρη κορυφώνεται εκείνο το Σάββατο με πανεργατικό πανελλαδικό συλλαλητήριο στο Άγαλμα Βενιζέλου και πορεία στη ΔΕΘ. Πάμε για να κάνουμε τον Μητσοτάκη να μην ξέρει πού να κρυφτεί.
Η απάντηση στις προσπάθειες της Νέας Δημοκρατίας να συνεχίσει τις καταστροφικές επιθέσεις της δεν θα έρθει μέσα από τις ομιλίες των κομμάτων της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ. Ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης μετατοπίζονται όλο και πιο δεξιά και πίσω τους ακολουθούν οι άλλες ηγεσίες της κοινοβουλευτικής Αριστεράς. Μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν, η κριτική τους στην κυβέρνηση ακολουθεί τον Σαμαρά και επικεντρώνεται στο τι κάνει ο Μητσοτάκης απέναντι στο… «μουσουλμανικό ΝΑΤΟ».
Η συμφωνία Τουρκίας-Σαουδικής Αραβίας-Πακιστάν είναι ένα ακόμα βήμα κλιμάκωσης των αντιδραστικών ανταγωνισμών στην περιοχή. Τρέχουν να καλύψουν το κενό που αφήνει η αδυναμία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στον πόλεμο κατά του Ιράν. Η απάντηση, όμως, δεν είναι η κλιμάκωση των εξοπλισμών και το άπλωμα του «άξονα» Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ μέχρι την Ινδία.
Η απάντηση βρίσκεται στην κλιμάκωση των αγώνων για την ανατροπή της κυβέρνησης του πολέμου, της ισλαμοφοβίας και της φτώχειας. Με το εργατικό κίνημα μπροστά και σε συντονισμό με το κίνημα που αγωνίζεται από την Παλαιστίνη μέχρι την Αμερική του Τραμπ. Δυναμώνοντας την επαναστατική Αριστερά που επιμένει αντικαπιταλιστικά και διεθνιστικά. Ελάτε να βαδίσουμε μαζί σε αυτό το δρόμο.