Διεθνή
ΗΠΑ - Η εξέγερση συνεχίζεται

Γυναίκες περιφρουρούν τη διαδήλωση στο Πόρτλαντ.

Το κίνημα Black Lives Matter συνεχίζει δύο μήνες μετά τη ρατσιστική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από την αστυνομία. Ότι και αν προσπάθησε ο Τραμπ και όλο το αμερικάνικο κατεστημένο για να το σταματήσει πέφτει στο κενό. Την προηγούμενη βδομάδα, οι διαδηλωτές στο Πόρτλαντ του Όρεγκον είχαν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο την άγρια καταστολή της τοπικής αστυνομίας αλλά και αυτή των ομοσπονδιακών δυνάμεων ασφαλείας που έστειλε εκεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ.

Όταν ξεκίνησαν οι εξεγέρσεις, ο Τραμπ είχε απειλήσει ότι θα στείλει ομοσπονδιακές δυνάμεις κατηγορώντας τους δημάρχους και τις τοπικές αρχές ότι ήταν ανίκανοι να τις καταστείλουν  Μέχρι τώρα η Εθνική Φρουρά, που ελέγχεται από τις Πολιτείες των ΗΠΑ, έχει αναπτυχθεί αρκετές φορές και σε διάφορες πόλεις στο πλευρό της αστυνομίας και ενάντια στους διαδηλωτές αλλά τώρα στο Πόρτλαντ είναι η πρώτη φορά που ομοσπονδιακές δυνάμεις, που ελέγχονται κατ' ευθείαν από την κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ και τον ίδιο τον Τραμπ, στάλθηκαν για να καταστείλουν τις διαδηλώσεις. 

Η καταστολή στο Πόρτλαντ ήταν βάναυση, ενώ υπάρχουν βίντεο και αναφορές για ακτιβιστές που απήχθησαν από ομοσπονδιακούς πράκτορες, με τη συνδρομή της αστυνομίας, και οδηγήθηκαν σε κελιά στο ομοσπονδιακό δικαστήριο.

Ο Τραμπ θέλει να στείλει ένα μήνυμα σκλήρυνσης της καταστολής παίζοντας το χαρτί του ρατσισμού και του "νόμος και τάξη" προσπαθώντας να ανακτήσει το "χαμένο έδαφος" πριν τις Προεδρικές Εκλογές του Νοέμβρη και να ενισχύσει την εκστρατεία επανεκλογής του.  Μέχρι τώρα, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Τραμπ να υπολείπεται κατά δέκα ή και περισσότερες μονάδες του Μπάιντεν που κερδίζει με μεγάλη διαφορά και μια σειρά από "διεκδικούμενες Πολιτείες", που το 2016 τις είχε κερδίσει ο Τραμπ από τη Κλίντον.

Πανικός

Αυτή η στρατηγική του Τραμπ δεν είναι επίδειξη δύναμης αλλά αποτέλσμα πανικού εξαιτίας της αδυναμίας του και ταυτόχρονα αποτελεί και είναι ένα στοίχημα "υψηλού κινδύνου" που ήδη έχει διχάσει την αμερικάνικη άρχουσα τάξη και το πολιτικό κατεστημένο με πιο πιθανό αποτέλεσμα να πυροδοτήσει ένα ακόμα μεγαλύτερο κύμα κινητοποιήσεων και εξεγέρσεων σε όλες τις ΗΠΑ.  

Η καταστολή δεν δουλεύει. Οι διαδηλωτές στο Πόρτλαντ όχι μόνο δεν κάνανε πίσω αλλά συνέχισαν πιο μαζικά να βγαίνουν στους δρόμους φωνάζοντας προς τους ομοσπονδιακούς: "Feds Go Home", "Έξω από την πόλη μας" και "Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη".  «Το Πόρτλαντ ηγείται», δήλωσε η Chantelle Hershberger, οργανωτής της εκστρατείας Refuse Fascism. Αυτό ανάγκασε τον Δημοκρατικό δήμαρχο του Πόρτλαντ, Τεντ Γουέλερ, να ζητήσει την απόσυρση των ομοσπονδιακών. 

Και δεν είναι μόνο το Πόρτλαντ. Στο Σιάτλ, η αστυνομία χρησιμοποίησε χειροβομβίδες κρότου - λάμψης και σπρέι πιπεριού εναντίον διαδηλωτών αλλά οι διαδηλώσεις συνεχίζονται, στο Όκλαντ της Καλιφόρνια ένα δικαστήριο πυρπολήθηκε και χιλιάδες άνθρωποι στο Σικάγο συμμετείχαν στο "Love March" που διοργανώθηκε από τη νεολαία της πόλης για να τιμήσουν τα θύματα της αστυνομικής βίας και να ζητήσουν την αποδυνάμωση του αστυνομικού τμήματος της πόλης. Η Aislinn Pulley, συνιδρυτής της BLM στο Σικάγο, δήλωσε ότι ο Τραμπ χρησιμοποιεί το έγκλημα ως δικαιολογία για να "καταπνίξει τη δίκαιη οργή και τον θυμό για τη συνεχιζόμενη δολοφονία των μαύρων από την αστυνομία...Δεν θα απειληθούμε...Δεν θα εξαναγκαστούμε να καταστέλλουμε την οργή μας." Ταυτόχρονα, η πολιτική του Τραμπ πυροδοτεί τη βία ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων εναντίον μαύρων και λευκών διαδηλωτών. 

Οι διαιρέσεις στην άρχουσα τάξη είναι σημαντικές και δημιουργούν περισσότερους χώρους για να οργανωθεί η αντίσταση αλλά οι δήμαρχοι και ο Μπάιντεν δεν αποτελούν ούτε σύμμαχοι του κινήματος ούτε αποτελούν εμπόδιο στην καταστολή. Ο ίδιος ο δήμαρχος του Πόρτλαντ έχει επιτεθεί σε διαδηλωτές και η τοπική αστυνομία, υπό τις ευλογίες του, χρησιμοποίησε δακρυγόνα πολλές φορές πριν φτάσουν οι ομοσπονδιακοί τον Ιούλιο γι' αυτό και οι διαδηλωτές κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν «Tear Gas Ted».

Το χαρτί του ρατσισμού και της καταστολής όχι μόνο δεν μπορεί να σταματήσει τις εξεγέρσεις αλλά, αντίθετα, η ανθρωπιστική καταστροφή από την πανδημία και η αύξηση της ανεργίας, εξαιτίας της κατάρευσης της οικονομίας, τις φουντώνουν και στους δρόμους και στους εργατικούς χώρους.

Πανδημία

Το δεύτερο κύμα του κορονοϊού στις ΗΠΑ αποδεικνύεται πολύ χειρότερο από το πρώτο. Σύμφωνα με μετρήσεις πολλών Ιατρικών Σχολών στις ΗΠΑ, από τα, μέχρι στιγμής, 155.000 θύματα της πανδημίας στις ΗΠΑ (τις τελευταίες μέρες πεθαίνουν πάνω από 1.000 ασθενείς ημερησίως) τουλάχιστον 91.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά την άρση της καραντίνας και με βασικό υπεύθυνο τον Τραμπ και τη κυβέρνηση του, που κάτω και από την πίεση των αφεντικών, διέταξε την επανέναρξη των οικονομικών δραστηριοτήτων αδιαφορώντας προκλητικά για τη ζωή των εργαζόμενων και των απλών ανθρώπων. Οι ΗΠΑ είναι η χώρα με τα περισσότερα θύματα από την πανδημία με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη Βραζιλία.

Όμως, και αυτή η επανέναρξη της οικονομίας δεν δουλεύει. Την Πέμπτη 30 Ιουλίου, οι οικονομικές αρχές των ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι τη συρρίκνωση της αμερικανικής οικονομίας κατά 33% σε ετήσια βάση για το τρίμηνο Απριλίου - Ιουνίου και ανεβάζοντας το ποσοστό της ανεργίας στο 14,7% σηματοδοτώντας τη χειρότερη τέτοιου είδους πτώση από το 1947. Προηγήθηκε μια πτώση 5% στο πρώτο τρίμηνο και με την αμερικάνικη οικονομία να είναι επισήμως σε ύφεση ύστρα από μια περίοδο έντεκα χρόνων οικονομικής επέκτασης, που ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία της. Δεκάδες εκατομμύρια θέσεις εργασίας έχουν εξαφανιστεί. 

Αυτός ο εκρηκτικός συνδυασμός ανθρωπιστικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης δεν πρόκειται να κοπάσει ούτε μπροστά και από τις προεδρικές εκλογές του Νοέμβρη που ο Τραμπ επιχείρησε να αναβάλει. Ο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί δεν έχουν να προσφέρουν κάτι πολύ καλύτερο στην εργατική τάξη, στους ανέργους, στη νεολαία, τις μειονότητες.  Ο μόνος δρόμος, η μόνη ελπίδα είναι η συνέχιση και η γενίκευση των κινητοποιήσεων, των διαδηλώσεων, των απεργιών όπως αυτή που ετοιμάζουν τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών ενάντια στο άνοιγμα των σχολείων εν μέσω πανδημίας.