Διεθνή
Κύπρος: Αντίσταση στον Εθνικισμό σε Βορρά και Νότο

Στο ερώτημα ποιος κέρδισε τις εκλογές στη τουρκοκυπριακή κοινότητα, οι περισσότεροι αναλυτές το βράδυ της Κυριακής δήλωναν απερίφραστα: Ο Ταγίπ Ερντογάν. Είναι μια απάντηση που συνοψίζει αρκετά παραστατικά τη πολιτική συγκυρία και το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη βόρεια Κύπρο.

Οι εκλογές χαρακτηρίστηκαν και σαν δημοψήφισμα ανάμεσα στις δυο τάσεις που αντιπροσωπεύουν οι υποψήφιοι. Ο Μουσταφά Ακιντζί που είναι ο χαμένος των εκλογών εκφράζει μια ισχυρή τάση μέσα στους τουρκοκύπριους υπέρ της διαφύλαξης του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους αλλά και της αυτονομίας τους από το Τουρκικό κράτος και υποστηρίζει την διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία. Ο Ερσίν Τατάρ που κέρδισε με 51,69% υποστηρίζει την εθνικιστική γραμμή για δύο κράτη και δηλώνει προσήλωση στην μητέρα – πατρίδα.

Παρεμβάσεις

Για κάποιους ήταν έκπληξη η ήττα Ακιντζί  γιατί αριθμητικά έμοιαζε να έχει την πλειοψηφία αφού υποστηρίχτηκε από τον Τουφάν Ερχιουρμάν του αριστερού Τουρκικού Ρεπουπλικάνικου Κόμματος, που στο πρώτο γύρο πήρε 21,68% που μαζί με το 29,84% που πήρε ο ίδιος ο Ακιντζί έδιναν πλειοψηφία. Από τα μικρά κόμματα το κόμμα των εποίκων και το Δημοκρατικό Κόμμα του Ραούφ Ντενκτάς (εγγονού) με ποσοστά 5,36% και 4,20% στήριξαν την υποψηφιότητα του Ερσίν Τατάρ ενώ το κόμμα του Οζερσάι που πήρε 5,74% κάλεσε σε ψήφο κατά βούληση.

Η νίκη του Τατάρ δεν ήταν έκπληξη για όσους παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις στο βορρά. Η παρέμβαση της Αγκυρας υπέρ Τατάρ ήταν πρωτοφανής. Εκτός από τα προεκλογικά δώρα που του έκανε προηγούμενα με το άνοιγμα ενός μέρους του παραλιακού μετώπου της Αμμοχώστου, και τα εγκαίνια αγωγού νερού, την τελευταία εβδομάδα υπήρξε ένα όργιο παρεμβάσεων. Ο Τατάρ μοίρασε χιλιάδες επιταγές σε εργαζόμενους, αγρότες και άλλους τάχα με την μορφή έκτακτου επιδόματος εξαιτίας του κορονοϊού. Βουλευτές και στελέχη του κόμματος του Ερντογάν γύριζαν από πόρτα σε πόρτα  και ασκούσαν πιέσεις, κυρίως σε παραδοσιακούς ψηφοφόρους της δεξιάς που στον πρώτο γύρο τήρησαν αποχή.  Είναι χαρακτηριστικό ότι η αποχή στο δεύτερο γύρο μειώθηκε 8%-9%. Δηλαδή ψήφισαν 24,000 άτομα περισσότερα από τον πρώτο γύρο. Όταν η διαφορά με την οποία ο Τατάρ κέρδισε είναι λιγότερο από 5.000 ψήφους είναι φανερό πόση σημασία έπαιξε αυτό το ποσοστό. 

Το δεύτερο στοιχείο που έπαιξε ρόλο στην ήττα Ακιντζί είναι η αγωνία ότι χωρίς τη στήριξη, οικονομική πολιτική και στρατιωτική της Τουρκίας, οι τουρκοκύπριοι δεν θα επιβιώσουν στο νησί, ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικού και πολιτικού αποκλεισμού που κατάφερε να τους επιβάλει η ελληνοκυπριακή πλευρά. Αν εκλεγόταν ο Ακιντζί θα ήταν η πρώτη φορά που θα εκλεγόταν κάποιος που βρισκόταν σε ανοικτή ρήξη με την Αγκυρα και κανείς δεν ξέρει ποια θα ήταν η αντίδραση του Ερντογάν. Ετσι η ψήφος στον Ακιντζί έμοιαζε να οδηγεί σε πιθανές επικίνδυνες περιπέτειες.

Το Κυπριακό

Για αυτό και δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η ψήφος προς τον Τατάρ είναι εν λευκώ επιταγή για να προχωρήσει σε εθνικιστικές πολιτικές, εποικισμό Αμμοχώστου, προώθηση της πολιτικής δύο κρατών, εξισλαμισμός της Παιδείας και άλλα παρόμοια. Είναι φανερό ότι οι εθνικιστές νοιώθουν αυτοπεποίθηση για να προσπαθήσουν να τα προωθήσουν. Οι τουρκοκύπριοι όμως έχουν μια μεγάλη παράδοση αγώνων ενάντια σε αυτές τις πολιτικές. 

Ήδη ο Τατάρ δήλωσε ότι θα ανταποκριθεί θετικά στην πρόσκληση του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών για μια νέα πενταμερή διάσκεψη με στόχο να καταλήξει στη διευθέτηση του Κυπριακού. Είναι σίγουρο ότι θα βάλει στο τραπέζι και νέα στοιχεία πέρα από τα μέχρι σήμερα συμφωνημένα. Σε αυτό θα προσπαθήσει να πατήσει ο Αναστασιάδης για να καταγγέλλει την τουρκική αδιαλλαξία και να συντηρεί το στάτους κβο που τόσο τον εξυπηρέτησε τα τελευταία χρόνια για να πλουτίζει αυτός και ο περίγυρος του. Είναι φανερό ότι ο Αναστασιάδης δεν θέλει ένα κράτος συνεταιρικό που θα πρέπει να μοιράζεται πόρους. 

Δεν θα πρέπει να αφήσουμε τον Αναστασιάδη να μετατρέψει την εκλογική νίκη του Τατάρ σε μια νέα περίοδο έντασης και ψυχροπολεμικού κλίματος. Θα πρέπει να αντιταχθούμε στις εθνικιστικές πολιτικές και στις δυο πλευρές. Όπως έδειξε η εμπειρία τα τελευταία χρόνια με τις μεγάλες δικοινοτικές εκδηλώσεις και πορείες, μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε.