Διεθνή
Οι ΗΠΑ μετά την ήττα Τραμπ: Από τους πανηγυρισμούς στις μάχες

Πανηγυρισμοί μετά την ήττα του Τραμπ

Πανηγυρισμούς απελευθέρωσης, όχι εκλογικής νίκης, θύμιζε σε πολλές μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ ο τρόπος με τον οποίο βγήκε ο κόσμος στο δρόμο όταν ήταν πλέον επίσημο πως ο Τραμπ έχασε τις εκλογές. 

Πολύς κόσμος της Αριστεράς και των κινημάτων δεν παρακολούθησε από την τηλεόραση τα αποτελέσματα, αλλά κινητοποιημένος έξω από εκλογικά τμήματα για να εμποδίσει τις προβοκάτσιες της δεξιάς που απειλούσε να σταματήσει την καταμέτρηση των ψήφων. Και από εκεί κατευθείαν στους δρόμους, κατά χιλιάδες, για τους πανηγυρισμούς. Είναι ελάχιστοι οι πανηγυρισμοί για τον Μπάιντεν. Κανένας εξάλλου δεν ήταν ενθουσιασμένος μαζί του πηγαίνοντας προς τις κάλπες. Αλλά πολύς κόσμος βλέπει την ήττα του Τραμπ σαν προέκταση των μαχών που έδωσε ο ίδιος, στις απεργίες και στα κινήματα. “Η νίκη του Μπάιντεν σήμανε πως η Αριστερά και οι προοδευτικές οργανώσεις νιώθουν ενδυναμωμένες. Ο κόσμος δεν περιμένει από τον Μπάιντεν, αλλά απαιτεί. “Μπάιντεν, κλείσε τα στρατόπεδα” γράφει ένα πλακάτ σε διαδήλωση στο Λος Άντζελες, αναφερόμενο στα στρατόπεδα μεταναστών που προορίζονται για απέλαση. Τα συνδικάτα έδωσαν τη στήριξή τους και κατέβηκαν με πανό σε πολλές από τις κινητοποιήσεις για τη συνέχιση της καταμέτρησης και για να παραδεχθεί ο Τραμπ την ήττα του. Ακόμη και σε επίπεδο ηγεσιών των κινημάτων, η απεύθυνση προς τον Μπάιντεν γίνεται χωρίς εμπιστοσύνη. Η ηγεσία του επίσημου συντονισμού του “Black Lives Matter” έστειλε επιστολή στον Μπάιντεν και την αντιπρόεδρο του, την Κάμαλα Χάρις, τονίζοντας πως “Η αλήθεια είναι πως το να διώξουμε τον Τραμπ από την εξουσία δεν ήταν το τέλος του δρόμου. Η δουλειά μόλις ξεκινάει. Ξεκινάμε απαιτώντας από τον νέο πρόεδρο και την αντιπρόεδρό του να τηρήσουν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις ότι θα τα βάλουν με τον συστημικό ρατσισμό”. Τα περιβαλλοντικά κινήματα απαιτούν πρωτοβουλίες στροφής μακριά από τα ορυκτά καύσιμα με το καλημέρα της προεδρίας. Η ηγεσία των συνδικάτων AFL-CIO κλείνει την επιστολή συγχαρητηρίων που έστειλε στον Μπάιντεν απαιτώντας άμεση διευθέτηση των αποζημιώσεων λόγω πανδημίας και κυρίως, όπως τονίζει, να περάσει ο νόμος για το δικαίωμα στη συνδικαλιστική οργάνωση που θα προστατεύει όλους τους εργαζόμενους και εργαζόμενες που στήνουν συνδικάτο από τις απολύσεις και άλλες εκδικητικές κινήσεις. Ακόμη και μέσα από τις επιστολές της γραφειοκρατίας διαφαίνεται μια διπλή αίσθηση: από τη μια μεριά χαμηλές προσδοκίες ότι ο Μπάιντεν και η Χάρις είναι πραγματικά διατεθειμένοι να αλλάξουν τα πράγματα, από την άλλη η σιγουριά ότι “εμείς σας βγάλαμε και γι’ αυτό απαιτούμε”.

Αυτή η ένταση παίρνει μορφή ήδη μήνες πριν γίνει επισήμως πρόεδρος ο Τζο Μπάιντεν. Ο Μπάιντεν από την ίδια την ομιλία της νίκης του έδωσε το σήμα ότι θα προσπαθήσει να απλώσει το χέρι στη “μετριοπαθή” πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων για να “ενώσει τη χώρα”. Η Αλεξάντρια Οκάζιο-Κορτέζ, η αριστερή βουλευτίνα από τη Νέα Υόρκη που επανεξελέγη, σε μια συνέντευξή της στους Τάιμς της Νέας Υόρκη εξηγεί τι σημαίνει αυτή η επιλογή: “Αν αφού το 94% του Ντιτρόιτ πήγε στον Μπάιντεν, αφού οι αγωνιστές του μαύρου κινήματος διπλασίασαν και τριπλασίασαν τη συμμετοχή κάτω στην Τζόρτζια και αφού τόσος κόσμος οργάνωσε τη Φιλαδέλφεια, το κόμμα στείλει το σήμα πως πιστεύει ότι τις εκλογές τις κερδίσαμε χαρη στους Τζον Κέισικ [Δεξιός Ρεπουμπλικάνος πρώην κυβερνήτης που πέρασε με τον Μπάιντεν], ούτε να περιγράψω πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα δεν μπορώ”.

Επιθέσεις στην Αριστερά

Ενώ, προδιαθέτει για ακόμη μεγαλύτερες επιθέσεις του Μπάιντεν προς την Αριστερά. “Τα δύο τελευταία χρόνια ήταν ιδιαίτερα εχθρικά. Έξω από το κόμμα, κερδίζουμε. Έξω, υπάρχει πολλή υποστήριξη. Αλλά μέσα στο κόμμα, τα πράγματα υπήρξαν εξαιρετικά εχθρικά προς οτιδήποτε έχει ακόμη και μυρωδιά αριστεράς”.

Ήδη η ηγεσία των Δημοκρατικών έχει βγει ζητώντας να πέσουν κεφάλια από την Αριστερά ενόψει των επαναληπτικών εκλογών για Γερουσιαστές που έρχονται νωρίς το 2021. Έχουν το θράσος να κατηγορούν την Αριστερά ότι στέκεται εμπόδιο για να μην μετακινηθούν ψηφοφόροι του Τραμπ προς το Δημοκρατικό Κόμμα. Λένε ότι αν υποστηρίζεις την ασφάλιση για όλους, τον περιορισμό των δαπανών για την αστυνομία και την δραστική μείωση των ορυκτών καυσίμων διώχνεις ψηφοφόρους. Στην πραγματικότητα τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν ότι εκεί που υπήρξε πραγματική κινητοποίηση από τα κάτω, με πρωτοβουλία της Αριστεράς ήταν που κατάφεραν και γύρισαν αποτελέσματα. Ήταν η μαζική προσέλευση εκατομμυρίων νέων ψηφοφόρων που άλλαξε όλη τη στατιστική βάση με την οποία γίνονται συγκρίσεις. Αντίθετα, εκεί που ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος επαναπαύθηκε στη σιγουριά του είχε και απώλειες προς τον Τραμπ. Η ομάδα της Αριστεράς βγαίνει ενισχυμένη με κάποιους επιπλέον βουλευτές μετά τις εκλογές.

Ο κόσμος που έδωσε ασταμάτητες μάχες μέσα στα τέσσερα τελευταία χρόνια ενάντια στον Τραμπ νιώθει νικητής που τα κατάφερε, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που έλεγαν πως ο “λαϊκισμός” του Τραμπ έχει βρει το χρυσό κλειδί για να σπάσει διά παντός τα “μπλε τείχη” των Δημοκρατικών. Αυτή τη φορά όμως οι εμπειρίες για το τι σημαίνει η συναίνεση με τους Ρεπουμπλικάνους είναι πολύ πρόσφατες και πολύ ζωντανές. Το αντιρατσιστικό κίνημα ξέρει ότι ο Ομπάμα ήταν ο πρόεδρος που έκανε τις περισσότερες απελάσεις από κάθε άλλον. Ξέρει ότι η προεδρία Ομπάμα δεν έκανε τίποτα για τον συστημικό ρατσισμό του αμερικάνικου κράτους, και κάτω από τα μάτια της ξεδιπλώθηκε η συγκρότηση των ρατσιστών και μέσα στο Κογκρέσο για να φτάσουν τελικά μέχρι το Λευκό Οίκο. Ξέρουν επίσης πως η συναίνεση στο Κογκρέσο, την οποία τώρα παζαρεύει ο Μπάιντεν, στην πράξη έγινε εργαλείο της Δεξιάς και μηχανισμός για να μπλοκάρεται οποιαδήποτε προοδευτική νομοθεσία. Και πάνω από όλα, είναι πολύ πρόσφατες και πιο καθαρές οι εμπειρίες όλων ότι χωρίς την ανεξάρτητη κινητοποίηση των απλών ανθρώπων, τίποτα δεν θα είχε αλλάξει.