Διεθνή
Σύνοδος ΕΕ: Κομμάτι ενός επικίνδυνου παζλ

Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ πραγματοποιείται στις 10 και 11 Δεκέμβρη στις Βρυξέλλες. Αλλά τις τελευταίες μέρες, όσοι προετοίμαζαν το κλίμα για κυρώσεις κατά της Τουρκίας έχουν αρχίσει να το γυρίζουν. Ο βουλευτής της ΝΔ και διεθνολόγος, Συρίγος, μίλησε το πρωί της 26 Νοέμβρη στο ΣΚΑΪ και είπε πως “Πάμε προς κυρώσεις στην Τουρκία, δεν ξέρουμε πόσο σκληρές θα είναι”. Πέντε μέρες αργότερα, στους ίδιους δημοσιογράφους είπε πως “Απέχουμε αυτή τη στιγμή από το ενδεχόμενο να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία”.

Μακάρι αυτά να ήταν βήματα προς υποχώρηση της έντασης, αλλά δεν είναι έτσι. Το Όρουτς Ρέις επέστρεψε στην Αττάλεια και τα ελληνικά ΜΜΕ το παρουσιάζουν σαν “κόλπο” του Ερντογάν για να ηρεμήσει την κατάσταση ενόψει της Συνόδου. Όμως στα ανοιχτά της Αλεξάνδρειας ξεκινάνε καινούργιες στρατιωτικές ασκήσεις που οργανώνονται από ναυτικό, αεροπορία και ειδικές δυνάμεις Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Γαλλίας. Ο ρυθμός με τον οποίο οργανώνονται τέτοιου είδους πρόβες πολέμου δεν ήταν ποτέ εντονότερος. Η συμμετοχή της Γαλλίας και των Εμιράτων δεν αφήνει περιθώρια παρεξηγήσεων για το στόχο. Όταν ολόκληρο το μπλοκ των δυνάμεων που έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς με την Τουρκία κάνει ασκήσεις στη Μεσόγειο, τα ευχολόγια για “διάλογο” περισσεύουν. Οι συμμαχίες που στήνουν οι ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και καιρό με τη δικτατορία της Αιγύπτου και το Ισραήλ έχουν φτάσει πλέον μέχρι τα αντιδραστικά καθεστώτα του Κόλπου. Ο Μητσοτάκης έκλεισε την “αμυντική συμφωνία” με τα Εμιράτα πριν από δυο βδομάδες και πλέον οι δολοφόνοι παιδιών από την Υεμένη έρχονται με τα βομβαρδιστικά τους στην Κρήτη, στο Αιγαίο και την Τανάγρα.

Η γραμμή που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση είναι να απλώνει το πεδίο της σύγκρουσης μέσα σε μια περίοδο που πολλαπλασιάζονται οι τυχοδιωκτισμοί από τη Λιβύη ως τα Εμιράτα. Την περασμένη εβδομάδα, πήραμε μια γεύση με δύο γεγονότα. Το ένα πέρασε λίγο στα ψιλά. Έκρηξη σε ελληνικών συμφερόντων τάνκερ σε λιμάνι της Σαουδικής Αραβίας. Οι σαουδικαραβικές αρχές κάνουν λόγο για “αποτυχημένη τρομοκρατική ενέργεια” και τη χρεώνουν στους Χουθίτες αντάρτες της Υεμένης, τους οποίους τα καθεστώτα του Κόλπου αντιμετωπίζουν ως μαριονέτες του Ιράν.

Δολοφονία

Το δεύτερο γεγονός δεν μπορούσε να μείνει μακριά από τη δημοσιότητα. Ο Ιρανός πυρηνικός επιστήμονας Μοχσέν Φαχριζαντέχ δολοφονήθηκε στα ανατολικά της Τεχεράνης. Το Ιράν κατηγορεί το Ισραήλ ότι οργάνωσε και εκτέλεσε τη δολοφονία, αφού ο Φαχριζαντέχ είχε βρεθεί ονομαστικά στο στόχαστρο του Νετανιάχου και της Μοσάντ, της μυστικής υπηρεσίας. Το Ισραήλ δεν βγάζει λέξη για όλα αυτά. Ο Φαχριζαντέχ εξάλλου βρίσκεται ανάμεσα σε εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες άλλους που έχουν πέσει θύματα των στοχευμένων κρατικών δολοφονιών του σιωνιστικού κράτους. Το Ιράν κατηγορεί το Ισραήλ ότι προσπαθεί να ξεκινήσει έναν περιφερειακό πόλεμο τις τελευταίες μέρες του Τραμπ στην εξουσία. Και δεν λέει ψέματα. Το επιβεβαιώνουν εξάλλου οι σαουδαραβικές αρχές που την περασμένη βδομάδα διέρρευσαν στα ΜΜΕ ότι ο Νετανιάχου ζήτησε από τον Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον πρίγκιπα διάδοχο να ξεκινήσει πόλεμος κατά του Ιράν, αλλά ο τελευταίος “αντιστάθηκε”.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που αναμένεται να συζητήσει και αυτό το θέμα στη Σύνοδο, σφυρίζει αδιάφορα. Μεγάλα λόγια για κράτος δικαίου, ειρηνευτικές πρωτοβουλίες κλπ, αλλά προωθεί σχέσεις με το Ισραήλ, το κράτος που κάνει εξωτερική πολιτική μέσω δολοφονιών και εκβιασμών για καινούργιους πολέμους. Και ο Μητσοτάκης, «πρωτοπόρος», στέλνει ελληνικές ένοπλες δυνάμεις στο μάτι του κυκλώνα, στον Περσικό Κόλπο, σε συμμαχία με τα Εμιράτα κατά του Ιράν.

 Έτσι, η “επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών”, οι μοιρασιές των ΑΟΖ και των πετρελαίων γίνεται κομμάτι του πιο επικίνδυνου παζλ που ξεκινάει από τον εμφύλιο της Λιβύης και φτάνει ως έναν πιθανό βομβαρδισμό της Τεχεράνης. Για χάρη αυτών των σχεδιασμών ρημάζουν τα νοσοκομεία, αγοράζουν νέους εξοπλισμούς και θέλουν να αυξήσουν και τη στρατιωτική θητεία ενώ ταυτόχρονα μας πουλάνε και φούμαρα ότι αυτό που θέλουν είναι “διάλογος”.