Διεθνή
Η πρόκληση Τραμπ: Το κίνημα μπορεί να τους σταματήσει

Οι 15.000 το πολύ που συμμετείχαν στην πορεία του Τραμπ προς το Καπιτώλιο είναι ένα μικροσκοπικό κλάσμα των εκατομμυρίων που κινητοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ. Οι διαδηλώσεις του κινήματος Black Lives Matter μπορούσαν να διαλύσουν τις συμμορίες. Όμως οι Δημοκρατικοί καλούσαν τον κόσμο σε αυτοσυγκράτηση και έλεγαν πως το κίνημα παίζει το παιχνίδι του Τραμπ. Ο ίδιος ο Ομπάμα ήταν αυτός που πήρε προσωπικά τηλέφωνο τους παίχτες του NBA για να σταματήσει την απεργία στον αθλητισμό που μετατρεπόταν σε σύμβολο αγώνα για όλους τους καταπιεσμένους και την εργατική τάξη. Την εισβολή στο Καπιτώλιο την έβλεπαν να έρχεται και οι Δημοκρατικοί. Αλλά ενώ ο Τραμπ κάλεσε σε επίθεση, αυτοί δεν τόλμησαν να καλέσουν το κίνημα να βγει στο δρόμο. Συνεχίζουν να φοβούνται περισσότερο τον ξεσηκωμό των από κάτω παρά τον Τραμπ.

Το γυναικείο κίνημα που περικύκλωσε το Λευκό Οίκο με κάποιες από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις στην ιστορία των ΗΠΑ δεν έχει κανένα λόγο να τα βρει με τους Ευαγγελιστές του Πενς που λένε πως σεξ χωρίς να κάνεις παιδιά είναι έγκλημα και βγάζουν τις εκτρώσεις παράνομες. Ο κόσμος που παλεύει για 15 δολάρια την ώρα στα φαστ-φουντ δεν έχει σύμμαχο την καπιταλιστική Ένωση Κατασκευαστών που ζητάει τώρα να φύγει ο Τραμπ. Οι καπιταλιστές της ίδιας Ένωσης πέρσι έδιναν το ετήσιο βραβείο τους στην Ιβάνκα Τραμπ, την κόρη του Τραμπ, η οποία στις 6 Γενάρη συντόνιζε τις διαφορετικές προσυγκεντρώσεις της ακροδεξιάς. Το κίνημα των εκατομμυρίων μεταναστών δεν έχει κίνητρο να γυρίσει στην αγκαλιά του Μπάιντεν που ως αντιπρόεδρος έκανε περισσότερες απελάσεις ακόμη και από τον Τραμπ.

Κρατούμενα

Μια σειρά από συζητήσεις ανοίγουν αυτή τη στιγμή με πολύ μαζικούς όρους μέσα στην Αριστερά και το κίνημα στις ΗΠΑ, ακόμη και μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα. Είναι σημαντικό να έχουμε σαν βάση της συζήτησης κάποια κρατούμενα από το 2016. Επιμέναμε τότε πως η άνοδος του Τραμπ δεν ήταν τυχαίο, εφήμερο φαινόμενο, αλλά συνδέεται με την κρίση της άρχουσας τάξης και του πολιτικού της συστήματος στις ΗΠΑ. Η ακροδεξιά στροφή και τα ανοίγματα προς τους φασίστες δεν ήταν θέμα ιδιοσυγκρασίας, ούτε αμερικάνικη ιδιαιτερότητα.

Στις ΗΠΑ η άρχουσα τάξη είχε να διαχειριστεί την οικονομική καθίζηση, βαθιά διλήμματα στην οικονομία και τους διεθνείς της ανταγωνισμούς, το μπλοκάρισμα των ιμπεριαλιστικών της σχεδιασμών μετά την ήττα στο Ιράκ, αλλά και ένα νέο κίνημα με διάφορες μορφές που βάζει εμπόδια στον τρόπο που συνήθιζε να κυβερνά ως τώρα. Δεν ήταν υπερβολές οι συνεχείς αναφορές του Τραμπ στη “ριζοσπαστική αριστερά”, τους μαρξιστές, τον αντιφασισμό και τον αντικαπιταλισμό. Είναι ο πραγματικός φόβος των από πάνω μπροστά στον ξεσηκωμό της πλειοψηφίας μέσα σε συνθήκες αστάθειας.

Αυτό το υπόβαθρο δεν εξαφανίζεται στις 20 Γενάρη που ορκίζεται ο Μπάιντεν. Το αντίθετο, η προεδρία του Τραμπ, αντί για γιατρικό, μετατράπηκε σε παράγοντα ακόμη μεγαλύτερης αποσταθεροποίησης. Οι αντιφασίστες βγήκαν στη Νέα Υόρκη μια μέρα μετά την πρόκληση της ακροδεξιάς. Και ετοιμάζονται για συγκεντρώσεις σε όποια σημεία επιχειρήσουν να καλέσουν οι φασίστες ως τις 20 Γενάρη, και στη συνέχεια. Η προσπάθεια που κάνει το κίνημα στις ΗΠΑ να απαντήσει στο φασιστικό κίνδυνο και να οργανωθεί μπροστά στην προεδρία Μπάιντεν είναι τεράστιας σημασίας και χρειάζεται να έχει τη στήριξη και την αλληλεγγύη όλων μας.