Διεθνή
Ιλάν Πάπε, Ρεφάτ Αλίιρ, Χοσάμ Εμ-Χαμαλαουί: «Ζούμε μια ιστορική στιγμή»

18/5, Ραμάλα, Διαδήλωση την ημέρα της Γενικής Απεργίας

Σε εκδήλωση που οργάνωσε η αδελφή οργάνωση του ΣΕΚ στη Βρετανία μίλησαν οι Ρεφάτ Αλίιρ, Χοσάμ Εμ-Χαμαλαουί και Ίλαν Παπέ. Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση εδώ.

Η καταστροφή στη Γάζα είναι ολοκληρωτική. Όμως ο κόσμος, ιδίως η νεολαία, αντιστέκεται. Πολλοί νέοι, και όχι μόνο, είναι επικριτικοί για το τι κάνει η Χαμάς ως κυβέρνηση. Αλλά όταν πρόκειται για την αντίσταση, οι μαχητές της Χαμάς αποδεικνύουν ότι αγωνίζονται πολύ σκληρά για να μας υπερασπίσουν, και αυτό κερδίζει μόνο στήριξη και σεβασμό. 

Το Ισραήλ το καταλαβαίνει αυτό. Γι 'αυτό ξεκίνησε αυτό το κύμα μαζικής καταστροφής. Θέλουν να μας συντρίψουν. Αισθανόμαστε αδύναμοι, ειδικά τη νύχτα όταν βρέχει φωτιά αλλά στο τέλος της ημέρας υπάρχει ένας ανώτερος σκοπός. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι, χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αρχίζουν να αλληλεπιδρούν με άτομα εκτός Παλαιστίνης, όπως με τους ακτιβιστές του Black Lives Matters. Είναι πολύ σημαντικό να συναντηθούμε με αυτούς τους ανθρώπους για να δείξουμε ότι είμαστε μέρος ενός παγκόσμιου κινήματος. Όταν σκοτώθηκε ο Τζόρτζ Φλόιντ, κάποιοι στην Παλαιστίνη είπαν “υπερβολική προσοχή δίνουν στα μέσα ενημέρωσης, και για την Παλαιστίνη τίποτα». Τότε σκέφτηκα «λάθος δεν πρέπει να τα αντιπαραβάλλουμε, πρέπει να χτίσουμε πάνω στον αγώνα τους». Είμαστε με τον αγώνα των μαύρων αδελφών μας σε όλο τον κόσμο και τις ΗΠΑ, μαθαίνουμε από αυτούς. Στο Φέργκιουσον υπό τον Ομπάμα υπήρξε μια τεράστια εξέγερση και οι Παλαιστίνιοι έδιναν συμβουλές σε μαύρους ακτιβιστές πώς να αντιμετωπίσουν την αστυνομία και πώς να κερδίσουν μαζική υποστήριξη. Έτσι πρέπει να συνεχίσουμε.

Ρεφάτ Αλίιρ, Παλαιστίνιος συγγραφέας που ζεί στη Γάζα

Είμαι 44 ετών. Μπήκα στην πολιτική και ριζοσπαστικοποιήθηκα χάρη στον παλαιστινιακό αγώνα. Οι Παλαιστίνιοι ήταν πάντα μια τεράστια πηγή έμπνευσης για τη δική μου γενιά ακτιβιστών και όχι μόνο. Στα 44 μου χρόνια δεν έχω δει ποτέ κάτι να συμβαίνει στην Παλαιστίνη χωρίς να πυροδοτεί ένα κίνημα αλληλεγγύης στην Αίγυπτο, εκτός από τώρα. 

Το 2013 έγινε το πραξικόπημα, νίκησε η αντεπανάσταση. Κατέπνιξαν όλες τις διεκδικήσεις που είχαν αναδείξει οι Αιγύπτιοι επαναστάτες. Και ένα από τα πρώτα ήταν η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Πλέον είναι αδύνατο να διαμαρτυρηθείς για το οτιδήποτε. Μια γυναίκα δημοσιογράφος πήρε μια παλαιστινιακή σημαία και την πήρε στην Ταχρίρ και συνελήφθη. Αυτό λέει πολλά για το σε ποιο βαθμό οι Άραβες ηγέτες φοβούνται τους Παλαιστινίους. Διότι όταν οι Παλαιστίνιοι αντιστέκονται στους Ισραηλινούς, δίνουν έμπνευση στις αραβικές μάζες να κάνουν το ίδιο εναντίον των ντόπιων ηγεμόνων τους.

Χοσάμ Εμ-Χαμαλαουί, Αιγύπτιος δημοσιογράφος @3arabawy

Ολόκληρες περιοχές όπου νομίζαμε πως μόνο κάποιοι λίγοι γενναίοι θα έβγαιναν να συγκρουστούν γέμισαν με εκατοντάδες και χιλιάδες κόσμου. Υπάρχει ένα μαζικό κίνημα στο δρόμο που από πίσω του έχει μια ακόμα πιο μαζική στήριξη.

Πρέπει σίγουρα να είμαστε ρεαλιστές. Αυτό το κίνημα δεν είναι η επανάσταση που αναμένουμε για να ελευθερώσει τους Παλαιστίνιους και να τους κάνει ένα ελεύθερο έθνος με δική τους πατρίδα. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί. Όμως για 50 χρόνια μας υπνώτιζαν με το αφήγημα της λύσης των δύο κρατών, με την υποτιθέμενη ύπαρξη φιλειρηνικών δυνάμεων και στις δύο πλευρές, με το φιλελεύθερο παραμύθι ότι η ειρήνη παραμονεύει στη γωνία αρκεί να βρεθεί ένας Παλαιστίνιος που να θέλει να τη διαπραγματευτεί. Τώρα πλέον αυτό το ψεύτικο αφήγημα έχει φύγει από τη μέση και είναι πιο εύκολο να διαμορφώσει κανείς ένα όραμα για το μέλλον με πρωταγωνιστικό ρόλο για αυτούς τους νέους Παλαιστίνιους με την προϋπόθεση ότι θα τους αφήσουν να οργανώσουν όχι μόνο τις διαδηλώσεις και τις απεργίες αλλά και ένα μαζικό κίνημα από τα κάτω που θα μας πάει όλους μπροστά. Έχουν τη δύναμη για να το κάνουν, ζούμε μια ιστορική στιγμή, έχουν τη στήριξη του κόσμου διεθνώς, ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουν το συντομότερο δυνατόν.

Ίλαν Παπέ, ιστορικός και συγγραφέας