Διεθνή
Γαλλία: Χάρτινος πύργος

Ανάμεσα στους δύο γύρους των εκλογών, απεργία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας

Ο δεύτερος γύρος των τοπικών εκλογών στη Γαλλία επιβεβαιώνει ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας είναι ένας χάρτινος πύργος. Το κόμμα του Μακρόν παρέμεινε να βλέπει σαν παρατηρητής τις περιφέρειες της χώρας να περνάνε στα χέρια των Ρεπουμπλικάνων (της παραδοσιακής Δεξιάς) ή σε συμμαχίες τους Σοσιαλιστικού Κόμματος με τμήματα της Αριστεράς ή σε οικολόγους. Το 2017 ο Μακρόν κέρδισε την προεδρία και υποτίθεται θα ανασύντασσε το πολιτικό σκηνικό με τη λογική “Ούτε Δεξιά, ούτε Αριστερά”. Τώρα όταν κοιτάζει προς τις επόμενες προεδρικές εκλογές (το 2022), έχει χάσει ακόμη και το προνόμιο να θεωρείται φαβορί. Η παραδοσιακή Δεξιά αυτοπροβάλλεται ως πιθανότερος αντίπαλος της Λεπέν.

Οι φασίστες επίσης διέψευσαν όσους (δηλαδή την πλειονότητα των ΜΜΕ) είχαν προδιαγράψει ότι το εκκρεμές στη Γαλλία πλέον θα κινείται ανάμεσα στους “τεχνοκράτες” του Μακρόν και τους αναβαπτισμένους νοσταλγούς του Χίτλερ. Η Λεπέν πήρε σε όλα τα σημεία μικρότερα ποσοστά από όσα περίμενε, και δεν κέρδισε και την μοναδική περιφέρεια για την οποία είχε ελπίδες. Έχει συνολικά χειρότερα αποτελέσματα από το 2015.

Τα κινήματα στη Γαλλία, από τα Κίτρινα Γιλέκα ως τις απεργίες και από τη νεολαία ως τις αντιστάσεις των μεταναστών, των προσφύγων και των μειονοτήτων, έχουν κάψει αλλεπάλληλες προσπάθειες του γαλλικού κατεστημένου να επιβληθεί στους δρόμους. Γι’ αυτό και τώρα, παρά τα αποτελέσματα, κανείς δεν μπορεί να πει στα σοβαρά πως αυτό που καταγράφεται στη Γαλλία είναι κάποια “επιστροφή στην κανονικότητα”. Μπορεί η Λεπέν να βρήκε ακόμη ένα φραγμό, και μπορεί ο Μακρόν να έφαγε ακόμη μια ξεγυρισμένη σφαλιάρα, αλλά τα ποσοστά συμμετοχής (κοντά στο ένα τρίτο) ήταν μικρότερα από ποτέ. Ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού δεν βρήκε κανένα νόημα σε αυτή τη διαδικασία. Έτσι κανείς τους δεν έχει σίγουρο τι είναι αυτό που έρχεται στις επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές και στις προεδρικές. Ούτε και ο κίνδυνος της Λεπέν έχει εξουδετερωθεί. Η Δεξιά και ο Μακρόν θα συνεχίσουν αν παίζουν το διπλό παιχνίδι να αυτοπαρουσιάζονται ως φρένο απέναντι στην άνοδο της Λεπέν, ενώ αντιγράφουν όλες τις ρατσιστικές και διχαστικές πολιτικές της ακροδεξιάς.

Ο Μακρόν θα συνεχίσει ακόμη πιο αδύναμος, ενώ θα προσπαθεί να ανασυγκροτήσει το κόμμα του ενόψει των εκλογών. Υπάρχει ακόμη μεγαλύτερος χώρος για διπλή αντίσταση και στις επιθέσεις και στη φασιστική απειλή. Η Αριστερά πρέπει να δει ότι δεν παίζει στο στενό γήπεδο όπου ήθελαν να την καταδικάσουν οι “αναλυτές του φαινομένου Μακρόν”, αλλά σε επικοινωνία με μια πραγματική πλειοψηφία που σιχαίνεται το σύστημα.