Διεθνή
TOKΙO 2020: Ανεπιθύμητοι Ολυμπιακοί Αγώνες

“Οι Ολυμπιακοί Αγώνες σκοτώνουν τους φτωχούς”, διαδήλωση στο Τόκιο

Οι θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες στο Τόκιο, που αναβλήθηκαν το 2020 λόγω της πανδημίας, ξεκίνησαν, έστω και χωρίς θεατές, στις 23 Ιουλίου. Η διοργάνωση είναι μία επίθεση απέναντι στη θέληση του γιαπωνέζικου λαού.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση, το 83% των γιαπωνέζων επιθυμούσε την ακύρωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι κινητοποιήσεις και οι διαμαρτυρίες τους ήταν συχνές και μαζικές. Εν μέσω έξαρσης της πανδημίας, με ολοένα αυξανόμενα κρούσματα, με έλλειψη νοσοκομείων και καθυστέρηση των εμβολιασμών, ο Κένζι Ουτσουνομίγια, από τους διοργανωτές των κινητοποιήσεων, δηλώνει ότι «αυτήν την φορά, το ερώτημα είναι πού δίνουμε προτεραιότητα. Στην ζωή ή σε μια τελετή και μια εκδήλωση που ονομάζεται Ολυμπιακοί Αγώνες». 

Αλλά για τη ΔΟΕ και τους χορηγούς η υγεία των αθλητών και των ντόπιων έχει ελάχιστη σημασία μπροστά στα κέρδη τους. Μόνο η ΔΟΕ θα κερδίσει 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και αυτό ήταν πολύ ισχυρό κίνητρο για τη πραγματοποίηση της διοργάνωσης ακόμα και αν το Τόκιο παραμένει σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης.

Πιέσεις

Η ΔΟΕ και η γιαπωνέζικη ολυμπιακή επιτροπή δήλωναν ότι θα λάβουν υπ' όψη τις ανησυχίες του κόσμου. Η ίδια η τελετή έναρξης ήταν, υποκριτικά, προσαρμοσμένη σ' αυτές και με αρκετούς συμβολισμούς. Το σύνθημα των αγώνων άλλαξε και στο «γρηγορότερα, υψηλότερα, δυνατότερα» προστέθηκε και η λέξη «μαζί», μετά το τέλος της παρέλασης ακούστηκε το «Imagine» του Τζον Λένον από γνωστούς τραγουδιστές απ’ όλες τις ηπείρους του πλανήτη, η ολυμπιακή ομάδα των προσφύγων μπήκε δεύτερη στο στάδιο, οι σημαιοφόροι κάθε αποστολής ήταν μαζί ένας αθλητής και μία αθλήτρια, ανάμεσα στις αποστολές παρέλασε ομάδα γιατρών, η Ναόμι Οσάκα (που από το 2018 παλεύει με την κατάθλιψη που ήρθε ως απόρροια της υπερβολικής έκθεσης από τα ΜΜΕ) ήταν αυτή, ως τελευταία λαμπαδηδρόμος, που άναψε τον βωμό μέσα στάδιο. 

Αλλά, όσο και αν αυτοί οι συμβολισμοί δηλώνουν την πίεση που ασκούν στους «από πάνω» οι αγώνες του κόσμου ενάντια στην εγκληματική διαχείριση της πανδημίας, στο ρατσισμό, την γυναικεία καταπίεση και την καταστροφή του περιβάλλοντος, δεν αλλάζουν την πραγματική εικόνα των ολυμπιακών αγώνων. Ένα πανηγύρι κερδοσκοπίας και εθνικισμού σε βάρος των ίδιων των αθλητών και του κόσμου. 

Τα δισεκατομμύρια δολάρια από την φετινή Ολυμπιάδα που θα μπουν στις τσέπες της ΔΟΕ και των χορηγών θα μπορούσαν να σώσουν (στην κυριολεξία) δισεκατομμύρια φτωχούς σε όλο τον πλανήτη από τις αρρώστιες και από τη πείνα. Αλλά αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν απλό συμβολισμό.