Διεθνή
Αφγανιστάν: Διδάγματα και καθήκοντα για την Αριστερά από την ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού

Διαδήλωση της “Συμμαχίας Σταματήστε τον πόλεμο” στο Λονδίνο. “Φέρτε τους φαντάρους πίσω” γράφει το κεντρικό πανό από την αρχή του πολέμου

Με μεγάλη συμμετοχή ολοκληρώθηκε ο πρώτος γύρος τοπικών εκδηλώσεων που οργάνωσε το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα με τίτλο “Αφγανιστάν-Παταγώδης ήττα του ιμπεριαλισμού - Σύνορα ανοιχτά, καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες και οι προσφύγισσες” σε Χαλάνδρι, Αμπελόκηπους, Πετράλωνα, Πειραιά, Παγκράτι και Περιστέρι και θα συνεχιστεί αυτή την εβδομάδα σε άλλες πόλεις και γειτονιές.

Στην εισήγηση του στην πλατεία του μετρό της Πανόρμου, ο Πάνος Γκαργκάνας, διευθυντής της Εργατικής Αλληλεγγύης, ξεκίνησε λέγοντας πως “είναι μια συζήτηση που η Αριστερά δεν μπορεί να την αποφεύγει γιατί έχει να κάνει με τον κόσμο που αλλάζει γύρω μας. Είναι τεράστιο το φιάσκο για τις ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. Μπορεί αυτό να είναι μια φτωχή χώρα αλλά έχει μεγάλη ιστορία και πάντα τη διεκδικούσαν οι υπερδυνάμεις λόγω της θέσης της. Όσο υπάρχει ιμπεριαλισμός, πάντα κάποια δύναμη ήθελε να το ελέγξει. Και όλοι ηττήθηκαν. Είναι ένας φτωχός λαός, αλλά έχει παράδοση στο να αντιστέκεται στους εισβολείς.

Η ήττα λοιπόν των ΗΠΑ δεν είναι μια περιθωριακή υπόθεση. Τους δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα γιατί είμαστε σε περίοδο που οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις οξύνονται. Όλες οι εφημερίδες γράφουν πως οι ΗΠΑ προσπαθούν να ανακόψουν τη φόρα της Κίνας. Και είναι πραγματικό. Όλοι λένε πως η Κίνα και η Ρωσία θα βάλουν πόδι στο Αφγανιστάν. Χάνει τον έλεγχο η υπερδύναμη και οξύνονται οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Είναι όμως λάθος η αντιμετώπιση πως δεν πρόκειται για ήττα αλλά πως τα είχαν βρεί ΗΠΑ και Ταλιμπάν, και τώρα παίζουν θέατρο. Το σχέδιο για ένα πιστό στους Αμερικάνους καθεστώς στην Καμπούλ, που θα έβαζε τους Ταλιμπάν να παρακαλάνε για μια θέση στην κυβέρνηση έχει αντιστραφεί. Στην Καμπούλ είναι οι Ταλιμπάν και παρακαλάνε οι φίλοι των ΗΠΑ. Είναι ήττα και για τον στρατό των 300.000 που Τραμπ και Μπάιντεν έλεγαν πως άφηναν πίσω τους εξοπλισμένο και εκπαιδευμένο. Διαλύθηκε με μαζικές λιποταξίες. Αντίθετα οι Ταλιμπάν που το 2001 είχαν διαλυθεί έφτασαν να έχουν έναν στρατό 100.000 νέων αγοριών που οι περισσότεροι δεν είχαν γεννηθεί όταν ξεκινούσε ο πόλεμος. Νέα αγροτόπαιδα που πέρασαν με τους Ταλιμπάν ενάντια στην κατοχή.

25/8, πλ. Μετρό Πανόρμου, Αμπελόκηποι. Φωτό: Γιώργος Πίττας

Κρίση του ΝΑΤΟ

Οι επιπτώσεις από αυτήν την ταπείνωση δεν περιορίζονται στις ΗΠΑ. Συνεχίζουν να είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο στρατόπεδο της Δύσης και όσο κι αν οι Ευρωπαίοι κάνουν κριτική στον Μπάιντεν επειδή αποχώρησε, κανένας δεν έχει τη δυνατότητα να τις αντικαταστήσει, να στείλει στρατό. Η κρίση μεταφέρεται σε όλες τις πρωτεύουσες του ΝΑΤΟ αλλά και στα τσιράκια τους, χούντες ή φιλόδοξους δικτάτορες στη Βολιβία, στη Βενεζουέλα και αλλού. Αυτό που έγινε τους κόβει τα φτερά. Και για τον Μητσοτάκη είναι σφαλιάρα. Πρόβαλλαν τον αμερικανό πρέσβη στην Ελλάδα που μιλούσε για τις βάσεις και τη Σούδα σαν μια θαυμάσια συνεργασία προς όφελος των λαών. Τώρα όμως είναι σαφές ότι αυτές οι βάσεις εξυπηρετούσαν μια βάρβαρη κατοχή”.

“Το 2001, χρησιμοποίησαν το ιδεολόγημα του πολέμου του πολιτισμού ενάντια στον σκοταδισμό. Χρησιμοποίησαν τις γυναίκες και το κάνουν ακόμα σήμερα” είπε στην αρχή της εισήγησής της στα Πετράλωνα η Μαρία Στύλλου, υπεύθυνη έκδοσης του περιοδικού "Σοσιαλισμός από τα Κάτω". “Το ισλάμ είναι σκοταδιστική αντίληψη γιατί στηρίζεται στη θρησκεία, ενώ εμείς πιστεύουμε στον δυτικό πολιτισμό, ο οποίος είναι φιλελεύθερος” έλεγαν. 'Θα τους απελευθερώσουμε εισβάλλοντας'. Αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιούν και σήμερα. Ποιοι; Αυτοί που υποστηρίζουν την Σαουδική Αραβία. Μια χώρα που πρωτοστατεί στην υποχρέωση να φοράνε οι γυναίκες μπούρκα, απαγορεύει στις γυναίκες ακόμα και να οδηγούν, να δουλεύουν κτλ. Αυτό ισχύει και για άλλες ‘φίλες' χώρες όπως το Εμιράτα.

Ας δούμε όμως και τι γίνεται στην Ελλάδα. Τις γυναικοκτονίες που έχουν γίνει τους τελευταίους μήνες, από “οικογενειάρχες” όπως ο ‘πολιτισμένος' αεροπόρος στα Γλυκά Νερά. Μία προς μία αν τις δούμε, δεν έχει γίνει τίποτα για αυτές. Επιπλέον, οι γυναίκες στην Ελλάδα τραβήξανε μέσα στην πανδημία το σκληρότερο κουπί για να κρατήσουν τα παιδιά, τα σπίτια, τα σχολεία. Ποιος τολμάει να λέει ότι πήγε στο Αφγανιστάν για την καταπίεση των γυναικών; Δεν δίνουν δεκάρα.

Δεν υποστηρίζουμε τους Ταλιμπάν ή πως αυτοί θα φέρουν την απελευθέρωση. Αλλά αν θέλουμε να καταλάβουμε το πώς νίκησαν πρέπει να δούμε την ιστορία της χώρας. Τη δεκαετία του 70, σε όλη την περιοχή είχε το μεγαλύτερο ΚΚ και τη μεγαλύτερη Αριστερά. Τι λάθη έκανε ώστε να διαλυθεί και να δώσει τη δυνατότητα στους Ταλιμπάν να πάρουν τον έλεγχο; Ένα βασικό: όταν οι αγρότες είχαν ξεσηκωθεί ενάντια στους φεουδάρχες το ζήτημα ήταν ποιος θα τους στήριζε. Το ΚΚ δεν είχε σχέση μαζί τους αλλά ούτε και προσπάθησε να αποκτήσει. Συνδέθηκε μόνο με δημοκρατικά κομμάτια του στρατού που όμως δεν ήταν με τους ξεσηκωμένους αγρότες. Έτσι ήρθε σε σύγκρουση με τους τελευταίους, στηρίζοντας κομμάτια του στρατού τα οποία πίστευε πως θα απελευθέρωναν τη χώρα από τον βασιλιά ανοίγοντας τον δρόμο στη δημοκρατία. 

Αντί να οργανώσει την μάχη στηριγμένη στον κόσμο των πόλεων και των χωριών, στηρίχθηκε στον στρατό που κάποια στιγμή έχασε τη μάχη, διασπάστηκε μεταξύ προοδευτικού και συντηρητικού κομματιού και στο τέλος το ζήτημα το έλυσε η ΕΣΣΔ με εισβολή στο τέλος της δεκαετίας του '70. 10 χρόνια κατοχής από την ΕΣΣΔ με βία, καταπίεση και στρατό, το αποτέλεσμα ήταν να ξεσηκωθεί ο κόσμος της επαρχίας και των πόλεων και να βρεί στους Μουτζαχεντίν τους εκφραστές του. Ένας κόσμος αντιιμπεριαλιστής έφτασε να πιστεύει ότι το Ισλάμ, στις διάφορες μορφές του, μπορούσε να τον βοηθήσει στη μάχη με τον ιμπεριαλισμό.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, το πιο οργανωμένο κομμάτι των ισλαμιστών, οι φοιτητές των θεολογικών σχολών, οι μελλοντικοί μουλάδες, έκαναν πέρα όλους τους άλλους και το 1996 απέκτησαν τον έλεγχο της χώρας. Μέσα από αυτή την ήττα του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς -όπως και σε άλλες χώρες της Μ. Ανατολής- έφτασαν τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα που έδιωξαν τους ιμπεριαλιστές να είναι σήμερα στα χέρια των ισλαμιστών. Γι’΄αυτό επιμένουμε ότι επανάσταση δεν γίνεται «από πάνω», μόνο “από τα κάτω” και την εργατική τάξη.

25/8, πλ. Δημαρχείου, Περιστέρι. Φωτό: Γιάννης Κούβαρης

Δολοφονίες αντρών και γυναικών 

Πρέπει όμως να δούμε και τι σήμαναν 20 χρόνια κατοχής. 100.000 αμερικανών στρατιωτών και προσπάθεια να δημιουργήσουν μια δική τους πολιτική δύναμη, μια μόνιμη κατάσταση βάζοντας για πρόεδρο στην αρχή τον Καρζάι και μετά τον Γάνι, και φτιάχνοντας ένας ντόπιο στρατό 300.000 αντρών. Κρατούσαν τον έλεγχο στέλνοντας τον στρατό στα χωριά για να σκοτώσει τους άντρες που θα πήγαιναν με τους Ταλιμπάν. Σε αυτή τη διαδικασία τρομοκράτησης οι δολοφονίες αντρών και γυναικών ήταν καθημερινές. Νόμισαν πως με τη βία μπορούσαν να ελέγξουν τον κόσμο. Όμως το 2010 οι ΗΠΑ έστειλαν ξανά στρατό διότι ο παλιός είχε φτάσει στα όρια του. Και πάλι δεν τα κατάφεραν, παρά τα εκατομμύρια δολάρια που πηγαίναν με κοντέινερ. Το Φλεβάρη του 2020 ο Τραμπ συμφώνησε και με τους Ταλιμπάν και με την κυβέρνηση πως οι ΗΠΑ θα αποχωρούσαν, αλλά θα άφηναν πίσω τους τον στρατό των 300.000. Άρχισαν όμως να ξεσηκώνονται οι πόλεις, τα χωριά, ο στρατός άρχισε να φοβάται, άρχισαν οι μαζικές λιποταξίες και εκεί που λογαριάζανε πως στις 11 Σεπτέμβρη θα γιορτάζανε γιατί θα φεύγανε έχοντας αφήσει μια κατάσταση υπό τον έλεγχο τους, τα χάσανε όλα...”. 

Κλείνοντας η Μ. Στύλλου τόνισε πως “η στάση της Αριστεράς πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Όταν μπήκε ο Μπους στο Αφγανιστάν το 2001 καλέσαμε μια μεγάλη σύσκεψη και είπαμε πως έπρεπε να διαδηλώσουμε όλοι. Η τότε πρόεδρος του Συνασπισμού, Δαμανάκη, απάντησε πως δεν μπορούσαμε να διαδηλώσουμε ενάντια στο ότι οι ‘πολιτισμένοι έμπαιναν στο Αφγανιστάν'. Τώρα κάποιοι ανησυχούν που οι ‘πολιτισμένοι' φεύγουν. 

Χρειάζεται να δώσουμε κόντρα με αυτές τις ιδέες. Αλλά πάνω απ΄όλα πρέπει να δώσουμε μάχη με την κυβέρνηση για ανοιχτά σύνορα, για όλους τους πρόσφυγες και τις προσφύγισσες. Να κλείσουν τα στρατόπεδα και να έρθει ο κόσμος στις πόλεις. Αυτοί που δολοφονούσαν κόσμο και τον ανάγκαζαν να φύγει τώρα λένε πως οι πρόσφυγες πρέπει να μείνουν στις γειτονικές χώρες. Πρέπει να ξεκινήσουμε μια μεγάλη καμπάνια ενάντια στον Μητσοτάκη που θα είναι κομμάτι αυτής της επίθεσης. Για να κλείσει η βάση στη Σούδα. Είναι η αρχή της ήττας για τους ιμπεριαλιστές στο Αφγανιστάν. Θέλουμε να την φτάσουμε μέχρι το τέλος. Για την ήττα του ιμπεριαλισμού, του Μητσοτάκη, αυτού του συστήματος που το μόνο που προσφέρει είναι ρατσισμό, σεξισμό και πολέμους. 

Στα Πετράλωνα, στη συζήτηση πήραν το λόγο καλλιτέχνες, συνταξιούχοι, φοιτητές, εργαζόμενες στα νοσοκομεία. Η συζήτηση, μετά από ερώτηση του Γιώργου, επικεντρώθηκε στη σημασία ενός δυνατού αντιπολεμικού κινήματος, της πάλης ενάντια στην ισλαμοφοβία, τον ρατσισμό, για τα ανοιχτά σύνορα, ενάντια στις δικές μας κυβερνήσεις ως το καλύτερο μήνυμα αλληλεγγύης στους Αφγανούς και τις Αφγανές που θα θελήσουν να παλέψουν ενάντια και στους Ταλιμπάν σε αντίθεση με τις καταστροφικές συνέπειες των επεμβάσεων και των κυρώσεων. Συγκίνηση προκάλεσε η τοποθέτηση του Νταβούτ, Αφγανοϊρανού πρόσφυγα, που μίλησε για το 2015 που βρισκόταν για 3 μήνες στην πύλη Ε2 στον Πειραιά ως την καλύτερη περίοδο της ζωής του λόγω της αλληλεγγύης που συνάντησε. 

Από την πλατεία δημαρχείου στο Περιστέρι, η Ιωάννα μας είπε πως “ήταν μια πολύ πλούσια συζήτηση με κόσμο από τη γειτονιά, μαθητές, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους στα νοσοκομεία αλλά και μετανάστες, ένας εκ των οποίων, από το Αφγανιστάν, μίλησε για τις ανησυχίες του για τις εξελίξεις στη χώρα του, ενώ η Αθηνά, εκπαιδευτικός, τόνισε πως όπως και εδώ, έτσι και στο Αφανιστάν η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι και πρέπει να είναι υπόθεση της τάξης μας. Πολλοί περαστικοί στεκόντουσαν όρθιοι για αρκετή ώρα από ενδιαφέρον για τη συζήτηση ενώ συμμετείχαν πάνω από 40 άνθρωποι”. 

Από την εκδήλωση στον Πειραιά, ο Μήτσος μάς είπε πως “παρόλο που έγινε μέσα στο καλοκαίρι, ήταν μια πολύ βοηθητική εκδήλωση γιατί την κάναμε ανοιχτά. Για πολλούς είναι θέματα ταμπού όσα έχουν να κάνουν με το Αφγανιστάν και με τους πρόσφυγες, αλλά εμείς επιλέξαμε παρά την ‘αδιάκριτη' και συνεχή παρουσία της αστυνομίας να την κάνουμε σε δημόσιο χώρο για να μπορούν να την παρακολουθήσουν και οι περαστικοί. Η παρουσία μεταναστών από το Πακιστάν ήταν σημαντική καθώς μπορέσαμε να συζητήσουμε τις συνέπειες που έχουν οι εξελίξεις για την ευρύτερη περιοχή και πιο συγκεκριμένα για τη χώρα τους”.

“Η συζήτηση ήταν σημαντική γιατί βοήθησε να καταλάβουμε τι είναι οι Ταλιμπάν σαν κίνημα, τον ρόλο που έπαιξε η κατοχή στη διαμόρφωση τους, ώστε να μπορέσουμε να χτίσουμε ένα κίνημα αλληλεγγύης που δεν θα είναι φύλο συκής για τις επεμβάσεις”, είπε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Μαρίζα, γιατρός, που συμμετείχε στην εκδήλωση στην πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι. “Σε αυτή την προσπάθεια είναι χρήσιμο που ξαναβρίσκουμε τα άρθρα εκείνης της εποχής, ιδιαίτερα το περιοδικό Σοσιαλισμός από τα Κάτω νο41 που γράφτηκε λίγο μετά την εισβολή στο Αφγανιστάν”. 

Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συζήτηση από την Πλατεία του Μετρό της Πανόρμου εδώ

 25/8, πλ. Μερκούρη, Πετράλωνα. Φωτό: Γιάννης Σουμπάσης


 

Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται

ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ - Παταγώδης ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού - Σύνορα ανοιχτά, Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες/προσφύγισσες
 
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΠΕΜΠΤΗ 2/9, 8μμ
 
ΧΑΡΙΛΑΟΥ Καφέ Γιώτης 
Ομιλήτρια: Δήμητρα Κομνιανού, ΚΕΕΡΦΑ Θεσσαλονίκης 
ΚΕΝΤΡΟ Πάρκο ΕΚΘ 
Ομιλητής: Νεκτάριος Χάινταρ, Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ Καφέ Ζωή 
Ομιλητής: Νίκος Χατζάρας, Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης

 

ΧΑΝΙΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 1/9 
Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας 7μμ
Ομιλητής: Ειρηναίος Μαράκης
 
ΠΑΤΡΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ 1/9 
καφέ Γέφυρες 7μμ
Ομιλητής: Δημήτρης Μπελιάς
 
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΠΕΜΠΤΗ 2/9 
πάρκο Μεραμβέλου 7.30μμ
Ομιλητής: Πάνος Λουκίσας
 
ΒΟΛΟΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/9 
Θόλος 8μμ
Ομιλητής: Τάσος Τσιούνης