Διεθνή
Ο Τόνι Μπλερ, Ιππότης της Περικνημίδας!

Γράφει ο Άλεξ Καλλίνικος

Καλή χρονιά. Σε περίπτωση που είχατε αμφιβολίες για το πώς θα είναι το 2022, η Βασίλισσα Ελισάβετ θα πρέπει να σας έχει απαλλάξει, χρίζοντας τον Τόνι Μπλερ Ιππότη του Ευγενέστατου Τάγματος της Περικνημίδας. Είναι μια διάκριση που βρίσκεται υπό τον έλεγχο της, σε αντίθεση με τους πιο πεζούς τίτλους ιπποτισμού που δίνονται εθιμικά από τον πρωθυπουργό. Η Ελισάβετ Ουίνσδορ μας λέει πως το κακό θα συνεχίσει να ευημερεί.

Το Τάγμα της Περικνημίδας ιδρύθηκε από τον μακρινό πρόγονό της, Βασιλιά Εδουάρδο Γ’ τη δεκαετία του 1340. Έχει μείνει γνωστός για το ότι ξεκίνησε την πιο φοβερή σύγκρουση του Μεσαίωνα -τον Εκατονταετή Πόλεμο- διεκδικώντας τον θρόνο της Γαλλίας. Ο Εδουάρδος και ακόμη περισσότερο ο δισέγγονός του Ερρίκος Ε’, ήρωας του Σαίξπηρ, εκστράτευσαν αδιάκοπα στη Γαλλία, κερδίζοντας πολλές μάχες αλλά όχι τον πόλεμο. 

Οι φόνοι και οι λεηλασίες των άγγλων στρατιωτών επιδείνωσαν τις φοβερές ταλαιπωρίες των γάλλων αγροτών της εποχής. Ο Εδουάρδος ήταν βασιλιάς κατά τη διάρκεια του Μαύρου Θάνατου – της έξαρσης της βουβωνικής πανώλης στα τέλη του 1340 και στις αρχές του 1350 που υπολογίζεται πως σκότωσε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης. Όμως, όπως και η Covid-19 σήμερα, αυτή η πανδημία δεν ήταν ένα καθαρά βιολογικό φαινόμενο. 

Αναπτύχθηκε πάνω στο υπόβαθρο της κρίσης του φεουδαλικού τρόπου παραγωγής. Αυτή ξέσπασε γύρω στα 1300. Οι κοινωνικές σχέσεις, που κυριαρχούνταν από την χρήση της στρατιωτικής και δικαστικής εξουσίας των αρχόντων για την εκμετάλλευση των αγροτών, εμπόδιζαν την οικονομική ανάπτυξη και οδήγησαν σε μια αλληλουχία λιμών που έκαναν τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στην πανώλη. Ο μαρξιστής ιστορικός Γκι Μπουά περιέγραψε αυτό που αποκαλεί “Χιροσίμα στην Νορμανδία” - τις καταστροφές στην ανατολική Νορμανδία μεταξύ 1348 και 1440 όπου πόλεμος, λιμός και πανώλη συνδυάστηκαν για να σκοτώσουν πάνω από το μισό του πληθυσμού.

Ο Μπλερ, λοιπόν, αποτελεί άξιο μέλος του τάγματος που εγκαινίασε ο Εδουάρδος. Ήταν ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες της καταστροφής στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, κάτω από την κατοχή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Παρά την αποκάλυψη των ψεμμάτων του, όμως, έμεινε ατιμώρητος. 

Αφού αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά και την υποστήριξή του στην ισραηλινή εισβολή στο Λίβανο το 2006, ο Μπλερ τριγυρνά κομπάζοντας ως “παγκόσμια πολιτική προσωπικότητα”, ενώ βγάζει δεκάδες εκατομμύρια λίρες συμβουλεύοντας τράπεζες και τύραννους. Ωστόσο για ένα διάστημα είχε μείνει αφανής χάρη στην αντίθεση του αντιπολεμικού κινήματος στο αιματοκύλισμα του Ιράκ και την καταστροφή που προκάλεσε η κατοχή.

Φαίνεται πως τώρα ο Μπλερ έχει γίνει σύμβολο για τους από πάνω. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920, ο Γερμανός ριζοσπαστικός καλλιτέχνης Τζορτζ Γκρος είχε δημιουργήσει μια συλλογή από γελοιογραφίες με το όνομα “Το πρόσωπο της άρχουσας τάξης”. Σε αυτές ζωγράφιζε πρόσωπα παραμορφωμένα από την απληστία και την υπερβολική κατανάλωση -τα αφεντικά και τους στρατηγούς που επωφελούνταν από τον παγκόσμιο πόλεμο και τον πληθωρισμό και δολοφονούσαν επαναστάτες σαν τη Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Οι φτωχοί είναι σήμερα εκτεθειμένοι στον πόλεμο και την πανδημία, ενώ οι δολοφόνοι και οι εκμεταλλευτές διακηρύττουν τις καλές τους προθέσεις. Ο Μπλερ προσωποποιεί άψογα αυτό τον κόσμο. Κάτω από την cool και χαμογελαστή άρχουσα τάξη η θανατηφόρα καπιταλιστική μηχανή συνεχίζει να δουλεύει ανηλεώς. Βρισκόμαστε όμως και σε μια στιγμή ιδιαίτερα μεγάλης διαφθοράς στην κορυφή. Η καταδίκη της Γκισλέιν Μάξουελ έχει τραβήξει την προσοχή στο δίκτυο του κακού των πλουσίων και των διασημοτήτων που είχε υφάνει γύρω του ο Τζέφρι Έπσταϊν. Και στο πρόσωπο του Μπόρις Τζόνσον έχουμε έναν πρωθυπουργό εξίσου ανήθικο και ψεύτη όσο και ο Μπλερ. 

Ίσως η Βασίλισσα και οι σύμβουλοί της πιστεύουν πως το κατεστημένο χρειάζεται μια ακόμα επίδειξη αυταρέσκειας. Το να βασίζονται όμως στον Τόνι Μπλερ για να καλωπίσουν την εικόνα της άρχουσας τάξης θυμίζει εκείνους τους μεσαιωνικούς εκκλησιαστικούς πίνακες της εποχής του Μαύρου Θανάτου. Απεικονίζουν τους στυλοβάτες της αριστοκρατίας -ένας ευλαβή Πάπα, μια όμορφη αριστοκράτισσα, έναν θαρραλέο ιππότη με πανοπλία- που ξαφνικά αποκαλύπτουν το αληθινό τους πρόσωπο: μια χαμογελαστή νεκροκεφαλή.