Διεθνή
Σρι Λάνκα: Ο αγώνας συνεχίζεται

16/5, Διαδήλωση στη Σρι Λάνκα. Φωτό: Reuters

50 μέρες μαζικών και μαχητικών διαδηλώσεων συμπληρώθηκαν πλέον στη Σρι Λάνκα, και ο αγώνας συνεχίζεται. Οι διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στα μέσα του Μάρτη ήδη έχουν οδηγήσει ολόκληρη την κυβέρνηση σε παραίτηση και τελικά έφτασαν να στείλουν και τον ίδιο τον πρωθυπουργό σπίτι του. Ο πρόεδρος Γκοταμπάγια Ρατζαπάκσα συνεχίζει να κρατάει τα ηνία της χώρας, αλλά αναγκάστηκε να απολύσει τον αδερφό του από πρωθυπουργό, υποσχόμενος μια κυβέρνηση “χωρίς άλλους Ρατζαπάκσα”. Το κίνημα ωστόσο θέλει να ανατρέψει τον ίδιο τον πρόεδρο και οι στόχοι του πηγαίνουν πολύ πιο μακριά από την αλλαγή προσώπων.

Η Σρι Λάνκα κήρυξε μια πρώτη στάση πληρωμών τον Απρίλη και πλέον κήρυξε συνολική χρεοκοπία, αδυνατώντας να πληρώσει τα χρέη της. Βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ αλλά και με τους περιφερειακούς δανειστές που θέλουν να αρπάξουν κομμάτι από την πίτα: την Κίνα, την Ινδία και την Ιαπωνία. Μέχρι στιγμής έχουν χάσει τη ζωή τους εννιά άνθρωποι στις συγκρούσεις με την αστυνομία και εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί. Και ενώ οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται, ο καινούργιος πρωθυπουργός ισχυρίζεται πως βρήκε τη λύση: ανακοίνωσε αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων (πάνω από 30% άμεσα) και τεράστιες περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, από την Υγεία και την Παιδεία μέχρι τα δημόσια έργα. Ο πληθωρισμός τρέχει με 33% τον Απρίλη και η πρόβλεψη του πρωθυπουργού είναι ότι θα ξεπεράσει το 40% το Μάη. Δηλώνει ευθαρσώς ότι περιμένει περισσότερες διαδηλώσεις. Στο μεταξύ ο κόσμος πεινάει και η πείνα φτάνει σε στρώματα του πληθυσμού που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαν τον εαυτό τους “μεσαία τάξη”. Στην Ντόιτσε Βέλε, ένας νεαρός πολιτικός μηχανικός λέει πως αν ακριβύνει λίγο ακόμη το φαγητό δεν θα αντέξει: “Ζω μόνος μου και μαγειρεύω μόνος μου. Ξόδευα 720 ρουπίες τη μέρα για τρόφιμα και τώρα ξοδεύω 2.000. Η εταιρεία που δουλεύω μόλις με ενημέρωσε ότι από τον επόμενο μήνα θα μου δίνει το μισό μισθό”. 

Υπεύθυνοι

Οι υπεύθυνοι για αυτή την καταστροφή βρίσκονται στην κυβέρνηση. Είναι αυτοί που το 2009 δήλωναν περήφανοι νικητές του εμφύλιου πολέμου σε βάρος της μειονότητας των Ταμίλ. Πατώντας στις πολεμικές τους δάφνες, πήραν δάνεια και έκαναν μεγάλα έργα, απαλλάσσοντας ταυτόχρονα τους πλούσιους από τη φορολογία. Λίγο πριν την πανδημία έκαναν κι άλλες φοροαπαλλαγές, ποντάροντας τα πάντα στον τουρισμό ο οποίος εξαφανίστηκε. Όταν οι αγρότες έμειναν χωρίς λιπάσματα, με την αύξηση της τιμής του αερίου, τους ανάγκασαν από τη μία μέρα στην άλλη να χρησιμοποιούν υποχρεωτικά βιολογικά σκευάσματα, οδηγώντας σε καταστροφή και τις σοδειές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ακόμη μεγαλύτερη εκτίναξη του πληθωρισμού ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Πλέον ακόμη και τα νοσοκομεία έμεναν χωρίς βασικά υλικά.

Οι κυβερνήσεις στη Σρι Λάνκα είχαν συνηθίσει να χρησιμοποιούν τους εθνοτικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς για να ελέγχουν τον κόσμο. Τώρα το επικίνδυνο αυτό παιχνίδι δεν λειτουργεί. Οι διαδηλώσεις έχουν κάνει σημαντικά βήματα για να ενωθεί ο κόσμος. Η γενική απεργία που οργανώθηκε στις αρχές του Μάη έφερε Ταμίλ και Σινχαλέζους, Βουδιστές, Ινδουϊστές, Μουσουλμάνους και όλες τις κοινότητες του νησιού μαζί στον αγώνα.