Το Γενικό Συμβούλιο της ΠΟΕΔΗΝ θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 9/6, μια βδομάδα μετά το τριήμερο Συνέδριό της και μέσα σε μια περίοδο πολλών και μεγάλων κινητοποιήσεων των υγειονομικών στα νοσοκομεία. Η πρότασή μας ως Ενωτικό Κίνημα Υγειονομικών για την Ανατροπή είναι για μια μεγάλη απεργία σε όλα τα νοσοκομεία στις 22 Ιούνη.
Οι υγειονομικοί ήμασταν οι πρώτοι -πανευρωπαϊκά- που στις 7 Απρίλη του ‘20 με απεργιακές κινητοποιήσεις σπάσαμε την απαγόρευση των κινητοποιήσεων μέσα στο λοκντάουν και από τότε δεν έχουμε σταματήσει. Δώσαμε μάχες για να παραμείνουν οι συμβασιούχοι στη δουλειά και τα καταφέραμε, διεκδικήσαμε μέτρα προστασίας, αντισταθήκαμε στη μετατροπή των νοσοκομείων σε μίας νόσου.
Αυτές οι μάχες δεν έχουν τελειώσει. Αντίθετα. Η κυβέρνηση, σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας και τώρα, αυτό που κάνει είναι να ενισχύει τον ιδιωτικό τομέα και να αφήνει το ΕΣΥ υποστελεχωμένο. Αυτή τη στιγμή στα δημόσια νοσοκομεία λείπει πολύ περισσότερο προσωπικό σε σχέση με πριν την πανδημία, σε αντίθεση με τα ψεύτικα αφηγήματα της κυβέρνησης. Και ταυτόχρονα οι ανάγκες τώρα είναι περισσότερες γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε συσσωρευμένα τα περιστατικά από τις υπόλοιπες νόσους που είχαν παραμεληθεί για όσο διάστημα τα δημόσια νοσοκομεία δέχονταν μόνο covid. Είναι φτωχός κόσμος που δεν μπορεί να πληρώσει στον ιδιωτικό τομέα και έχει μείνει πολύ πίσω στις τακτικές του θεραπείες. Αυτά τα δύο, το λίγο προσωπικό και οι αυξημένες ανάγκες, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.
Τα αποτελέσματα του Συνεδρίου δεν αποτυπώνουν τη μαχητική διάθεση των εργαζομένων που ξεδιπλώθηκε το προηγούμενο διάστημα και που συνεχίζει και σήμερα. Ενισχύθηκε η ΔΑΚΕ, που η προσπάθειά της μέσα στο Συνέδριο ήταν να αντιστρέψει αυτή την πραγματικότητα που ζούμε στα νοσοκομεία, αλλά το άθροισμα των εδρών της Αριστεράς παραμένει μεγαλύτερο από της ΔΑΚΕ, ενώ η ΔΗΣΥ του Γιαννάκου, προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ (ΠΑΣΚΕ), παραμένει πρώτη δύναμη. Όμως η πίεση από τα κάτω μπορεί να καθορίσει τα πράγματα κόντρα στους συσχετισμούς.
Στο συνέδριο πάρθηκε η απόφαση να γράφονται οι Συμβασιούχοι Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ) στην Ομοσπονδία, που είναι θετική εξέλιξη, όμως, δεν ίσχυσε το ίδιο για τους εργολαβικούς. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτό το θέμα είμαστε στα μισά του δρόμου γιατί είναι οι ίδιοι οι ΣΟΧ που θα μεταφερθούν στον εργολάβο. Από τη μεριά μας θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε ότι όλο το προσωπικό ενός νοσοκομείου να μπορεί να παλεύει ενωμένο είτε είναι σε εργολάβο είτε όχι, καθώς μία από τις μεγάλες μάχες είναι ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τους εργολάβους.
Όλες αυτές τις μάχες τις οργανώνουμε σε κάθε νοσοκομείο ξεχωριστά, αλλά θα τις ανοίξουμε και στο Γενικό Συμβούλιο της Πέμπτης. Εκεί θα διεκδικήσουμε τη στήριξη των κινητοποιήσεων που οργανώνονται σε διάφορα νοσοκομεία ενάντια στην εντατικοποίηση και την υποστελέχωση, όπως στα Παίδων και όχι μόνο, και κλιμάκωση με απεργία στις 22 Ιούνη με όλα τα αιτήματα -μαζικές προσλήψεις, ένταξη στα ΒΑΕ, αύξηση μισθών και να βάλουμε στοπ στην ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ.
Τέλος, διεκδικούμε να κάνει πράξη η ΠΟΕΔΗΝ την απόφαση του Συνεδρίου για συμμετοχή στη στάση εργασίας και την αντιφασιστική κινητοποίηση στις 15/6, δηλαδή να την οργανώσει, να βγάλει δικά της υλικά -αφίσα και ανακοίνωση. Μας αφορούν οι αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές μάχες, γιατί είναι ζήτημα πώς θα παλέψουμε ενάντια στον αποκλεισμό των μεταναστών και των προσφύγων από τη δημόσια Υγεία.