Διεθνή
Σουδάν: Μπροστά σε νέο ’19;

Σουδάν, Διαδηλώσεις ενάντι στο στρατιωτικό καθεστώς.

Τη Δευτέρα 4 Ιούλη, ο επικεφαλής της χούντας στο Σουδάν, στρατηγός Μπουρχάν δήλωσε πως ο στρατός θα αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις και θα επιτρέψει το σχηματισμό αμιγώς πολιτικής κυβέρνησης. Δεν ξέρουμε ακόμη αν είναι αλήθεια ή ένα ακόμη ψέμα του στρατού για να κρατήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Όμως αποδεικνύει ότι οι κινητοποιήσεις της τελευταίας βδομάδας έχουν συνταράξει το καθεστώς.

Συμμετέχουν τεράστια πλήθη και πρόκειται για τον πιο σημαντικό μέχρι στιγμής ξεσηκωμό ενάντια στο στρατιωτικό πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε πέρσι τον Οκτώβρη. Οι εξελίξεις συνδυάζουν μαζικές διαδηλώσεις και μια επιστροφή στις κατασκηνώσεις σε δημόσιους χώρους που το 2019 προκάλεσαν τεράστια κρίση στο καθεστώς. Πρόκειται για σημαντική κλιμάκωση του αγώνα. Στις αρχές της βδομάδας κρατούσαν ακόμη οι καταλήψεις στο κέντρο του Χαρτούμ, στο Μπάχρι κοντά στο Χαρτούμ, στο Ομντουρμάν και στο Νταρφούρ. Ο Συντονισμός των Επιτροπών Αντίστασης του Χαρτούμ λέει “Καλούμε τις μάζες του σουδανικού λαού, νέους και γέρους, γυναίκες και άντρες να έρθουν και να στηρίξουν την κατασκήνωση στην αλ-Τζάουντα και να κλιμακώσουμε επαναστατικά μέχρι την ανατροπή του πραξικοπήματος”.

Οι καταλήψεις των δημόσιων χώρων ήρθαν μετά τις μαζικές διαδηλώσεις που σάρωσαν το Σουδάν την Πέμπτη της περασμένης βδομάδας. Οι αρχές εξαπέλυσαν χωρίς έλεος την καταστολή που συνηθίζουν.

Η αστυνομία και ο στρατός σκότωσαν τουλάχιστον εννιά ανθρώπους τη μέρα των διαδηλώσεων, τους περισσότερους στο Ομντουρμάν. Ένας ελεύθερος σκοπευτής από την οροφή του Πανεπιστήμιου έριχνε πραγματικά πυρά στους διαδηλωτές. Στο Χαρτούμ, οι δυνάμεις ασφαλείας έριχναν δακρυγόνα και νερό από αντλίες για να εμποδίσουν τον κόσμο που ήθελε να φτάσει στο προεδρικό μέγαρο.

Όμως, οι διαδηλωτές δεν σταμάτησαν. Στο Μπάχρι, ο κόσμος κατάφερε και έφτασε στη γέφυρα Μεκ Νιμρ και έκανε πέρα τους μπάτσους και το στρατό. Νωρίτερα, οι διαδηλωτές είχαν φτιάξει οδοφράγματα σε κάποιους από τους κύριους δρόμους του Χαρτούμ με πέτρες και φλεγόμενα λάστιχα.

Ανεξάρτητα ΜΜΕ αναφέρουν διαδηλώσεις σε πολλά άλλα σημεία της χώρας.

Η Πέμπτη ήταν σημαντική μέρα γιατί στις 30 Ιούνη του 1989 ο Ομάρ Μπασίρ ηγήθηκε στρατιωτικού πραξικοπήματος και ανέτρεψε την εκλεγμένη κυβέρνηση. Κυβέρνηση για 30 χρόνια, μέχρι το 2019, όταν ένα μαζικό κίνημα τον έριξε από την εξουσία και ξεδιπλώθηκε μια μακριά διαδικασία εξέγερσης και επανάστασης.

Είναι επίσης η τρίτη επέτειος από ένα από τα πιο σημαντικά σημεία της αντίστασης του 2019: οι επιτροπές των δικτύων αντίστασης, τοπικές δημοκρατικές δομές που συνενώνουν αγωνιστές και οργανώνουν την απείθεια προς το στρατό, ήταν αυτές που πήραν την πρωτοβουλία για τις διαδηλώσεις.

Οδοφράγματα

Ο Συντονισμός λέει: “Είτε θα καταφέρουμε τους στόχους μας, είτε θα θυσιαστούμε στην προσπάθεια. Θα νικήσουμε ό,τι και να κάνουν οι προδότες, οι δειλοί και οι αδιάφοροι. Και θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα ειρηνικά μέσα, διαδηλώσεις, απεργίες, ανυπακοή και οδοφράγματα”.

Οι διαδηλωτές θέλουν να ανατρέψουν το καθεστώς, να αναλάβει πολιτική κυβέρνηση και να ξεκινήσει δημοκρατικός μετασχηματισμός.

Ο κόσμος που κρατάει τους δρόμους στα χέρια του και βγαίνει σε μαζικές διαδηλώσεις έχει επιδείξει απίστευτο θάρρος και αποφασιστικότητα. Αλλά από μόνο του το θάρρος δεν μπορεί να νικήσει αυτό το αδίστακτο καθεστώς. Το κράτος μπορεί να επιχειρήσει να διαλύσει τις συγκεντρώσεις με αιματηρή καταστολή. Είναι πολύ σημαντικό το κίνημα να μετατρέψει την ήδη ανοιχτή συζήτηση για γενική απεργία σε πράξη. Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε βαθιά πολιτική κρίση στους στρατηγούς. 

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι επιτροπές αντίστασης θα έπρεπε να μετατραπούν από οργανώσεις διαμαρτυρίας στο κέντρο μιας εναλλακτικής κυβέρνησης. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε σύνδεση με την οργάνωση απεργιών στα πιο οργανωμένα τμήματα της εργατικής τάξης.

Υπάρχουν συζητήσεις στις επιτροπές αντίστασης πάνω σε βασικά ζητήματα. Η Επαναστατική Χάρτα για τη Λαϊκή Εξουσία, η οποία έγινε δεκτή από τις επιτροπές αντίστασης σε 15 περιφέρειες της χώρας, περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη για το σχηματισμό κυβέρνησης. Το πρώτο βήμα είναι η εκλογή λαϊκών συμβουλίων που θα γίνει άμεσα σαν κομμάτι της αντίστασης ενάντια στο πραξικόπημα. Όμως η Χάρτα αυτοπεριορίζεται σε ένα οικονομικό σμείγμα δημόσιου και ιδιωτικού που θα άφηνε σχεδόν ανέπαφη τη σημερινή μοιρασιά του πλούτου. Η επανάσταση πρέπει να πάει βαθύτερα και να οργανώσει την ανατροπή του καθεστώτος, των οικονομικών του υποστηρικτών και να βάλει στο στόχαστρο και τους αντιδραστικούς προστάτες του διεθνώς.

Τσάρλι Κίμπερ