Διεθνή
Ιταλία: Ο Ντράγκι παραιτήθηκε, η πολιτική κρίση οξύνεται

Ο Ντράγκι μαζί με τον Σολτς και τον Μακρόν όταν πήγαν στο Κίεβο για να υποσχεθούν στον Ζελένσκι γρήγορη ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ

Την παραίτησή του υπέβαλε τελικά την περασμένη βδομάδα ο Ντράγκι, μέχρι τώρα πρωθυπουργός της Ιταλίας. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Ματαρόλα την έκανε δεκτή και προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 25 Σεπτέμβρη. Η πολιτική κρίση παίρνει ανοιχτές διαστάσεις σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ και το καμπανάκι χτυπάει για όλες τις κυβερνήσεις και τις άρχουσες τάξεις. 

Ο Ντράγκι ήταν κεντρικος τραπεζίτης της ΕΕ, πρόεδρος της ΕΚΤ και ο άνθρωπος που έμεινε γνωστός για τη δήλωσή του οτι θα κάνει “ό,τι χρειαστεί” για να σωθεί το ευρώ στην προηγούμενη φάση της κρίσης. Το ό,τι χρειαστεί το έχουμε ζήσει στο πετσί μας με τα μνημόνια. 

Με αυτά τα “παράσημα” ο Ντράγκι έγινε πρωθυπουργός της Ιταλίας το 2021 για να μην γίνουν εκλογές και να προχωρήσουν απρόσκοπτα οι “μεταρρυθμίσεις” της ΕΕ, δηλαδή οι επιθέσεις στην εργατική τάξη και τους φτωχούς στο όνομα της “εξυγίανσης” της ιταλικής οικονομίας. 

Για ένα μεγάλο διάστημα ο Ντράγκι προβαλλόταν ως ακόμα ένας επιτυχημένος διαχειριστής, που μάλιστα κατάφερε να κάνει την ΕΕ πιο αγαπητή στους Ιταλούς, επειδή εξασφάλισε και ένα μεγάλο κονδυλι οικονομικής ενίσχυσης για την πανδημία ύψους 750 δις ευρώ. 

Αλλά αυτή ήταν η επιφάνεια, στη διαρκεια της πανδημίας οι άνθρωποι που ζουν σε απόλυτη φτώχεια έχουν φτάσει τα 5,6 εκατομμύρια. Από κάτω η δυσαρέσκεια συνέχισε να βράζει και να δυναμώνει τους τελευταίους μήνες με την έκρηξη της ακρίβειας και των τιμών της ενέργειας. Τα τιμολόγια του ηλεκτρικού και του φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί 50%. Η επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία είναι στο 8,4% και η πραγματική ακόμα μεγαλύτερη. Και η Ιταλία έχει ένα τεράστιο δημόσιο χρέος 155% του ΑΕΠ. Αυτή η δυσαρέσκεια άρχισε να αποσαρθρώνει και την κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” της οποίας πρωθυπουργός ήταν ο Ντράγκι. 

Στην κυβέρνηση συμμετείχαν σχεδόν οι πάντες: από τους “κεντροαριστερούς” Δημοκράτες μέχρι το Κόμμα των Πέντε Αστέρων και από τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι μέχρι την ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά του Σαλβίνι. 

Το ξήλωμα ξεκίνησε όταν το Κόμμα των Πέντε Αστέρων αρνήθηκε πριν δυο βδομάδες να ψηφίσει σε ένα νομοσχέδιο που είχε πάρει τα χαρακτηριστικά ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Ο Ντράγκι πήγε στον Ματαρόλα ο οποίος αρνήθηκε να δεχτεί την παραίτησή του και τον έστειλε στη Γερουσία να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Τα ΜΜΕ, οι βιομήχανοι, δήμαρχοι και άλλοι “επώνυμοι” κάναν μια ολόκληρη εκστρατεία με αίτημα να μείνει πρωθυπουργός. Αλλά τελικά την προηγούμενη βδομάδα τόσο ο Μπερλουσκόνι όσο και ο Σαλβίνι αρνήθηκαν να δηλώσουν υποστήριξη στις πολιτικές του αποφάσεις. Επέμεναν επίσης ότι πρέπει να μπει τέλος σε κάθε συνεργασία με το Κόμμα των Πέντε Αστέρων.

Εμπλοκή

Ο Ντράγκι ήταν ένθερμος υποστηριτκής της εμπλοκής της Ιταλίας στον πόλεμο στην Ουκρανία. Ηταν ένας από τους αρχιτέκτονες των κυρώσεων της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας και εκείνος που δήλωσε ότι πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στην ελευθερία, δηλαδή το ΝΑΤΟ, και το “αιρ κοντίσιον”. Αντί να βρεθεί πανηγυρικά στην “σωστή πλευρά της ιστορίας” αυτή η πολιτική αποδείχτηκε ναρκοπέδιο για μια άρχουσα τάξη που διχάζεται και για τα ζητήματα του πολέμου μιας και παραδοσιακά είχε στενές σχέσεις με τον ρωσικό ιμπεριαλισμό και τον Πούτιν. 

Η άρχουσα τάξη της Ιταλίας και όλης της Ευρώπης θα ήθελε ο τραπεζίτης να μπορέσει να συνεχίσει ως πρωθυπουργός για να επιβάλλει όλες τις κανιβαλικές επιθέσεις στην πλειοψηφία. Τελικά έχει την κατάληξη του Τζόνσον της Βρετανίας. 

Το πρόβλημα είναι ότι προς το παρόν από αυτή την πολιτική κρίση βγαίνει ενισχυμένη η δεξιά και η ακροδεξιά. Το κόμμα των Αδελφών της Ιταλίας της Μελόνι βλέπει τα ποσοστά του να μεγαλώνουν στις δημοσκοπήσεις. Αυτό το κόμμα είναι κατευθείαν απόγονος του φασιστικού MSI που είχε ιδρυθεί το 1946 από υποστηρικτές του Μουσολίνι. Η Μελόνι κρατήθηκε έξω απο τον κυβερνητικό συνασπισμό και τώρα μπορεί να προβάλλει υποκριτικά σαν υποστηρίκτρια των απλών ανθρώπων. Από κοντά ακολουθούν η ρατσιστική ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά και τα υπολείμματα της Φόρτσα Ιτάλια του Μουσολίνι και έτσι δίνουν και παίρνουν οι προβλέψεις για σχηματισμό μιας τρικομματικής κυβέρνησης δεξιάς και ακροδεξιάς. 

Η απάντηση σε αυτόν τον κίνδυνο είναι το δυνάμωμα των αγώνων από τα κάτω. Των απεργιών ενάντια στην ακρίβεια για συλλογικές συμβάσεις και αυξήσεις, των αγώνων ενάντια στο ρατσισμό και τα εγκλήματα της Ευρώπης Φρούριο που τρέφουν τους φασίστες.