Διεθνή
Κύμα απεργιών στην Ευρώπη

Απεργοί της Λουφτχάνσα στην Φρανκφούρτη, 27/7. Φωτό: Frank Simon / REUTERS

Μεταφορές, λιμάνια, αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο, ξεσπάνε απεργίες σε αυτούς τους κρίσιμους τομείς. Τα συνδικάτα ζητάνε να πάρουν πίσω τα χαμένα τριών χρόνων πανδημίας αλλά κυρίως να μην αφεθεί ο πληθωρισμός που καλπάζει να εξαφανίσει εντελώς τους μισθούς.

Η εργοδοσία και οι κυβερνήσεις ανησυχούν. “Το τελευταίο που χρειαζόμαστε είναι ένα καλοκαίρι απεργιών”, λέει σε ανακοίνωσή της η CBI, ο σύνδεσμος των καπιταλιστών στη Βρετανία, για να συμπληρώσει ότι ο πληθωρισμός ανησυχεί… εξίσου και τα αφεντικά και την εργατική τάξη. Ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, Κιρ Στάρμερ, διέγραψε από το κόμμα τα στελέχη του που πήραν μέρος σε απεργιακές φρουρές των σιδηροδρομικών για να στείλει το μήνυμα στα αφεντικά ότι η αντιπολίτευση που κάνει, την ώρα που η Δεξιά ψάχνει πρωθυπουργό, είναι μόνο συμβολική. Στη Νορβηγία έπεσαν λυτοί και δεμένοι για να σταματήσουν την απεργία στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Στη Γερμανία, τα δικαστήρια έριξαν το βάρος τους για να βγάλουν τις απεργίες στα λιμάνια παράνομες αν συνεχίζονταν μέσα στον Αύγουστο. Την ώρα που η Γερμανία “παλεύει” με τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία, είναι ανήκουστο λένε τα αφεντικά να παραμένουν τα κοντέινερ στα λιμάνια, και να συσσωρεύονται τα καράβια στη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική, λόγω των απεργιών.

Οι αεροπορικές εταιρείες γρυλίζουν ότι οι απεργίες που ξεσπάνε από το προσωπικό εδάφους, αέρος αλλά και στα αεροδρόμια δεν τους επιτρέπουν να ανακάμψουν μετά την πανδημία.

Έχουν δίκιο να φοβούνται όλοι τους. Δεν έχουν μείνει πλέον εργαζόμενοι οι οποίοι να πιστεύουν στην καλή θέληση των αφεντικών. Γίνεται παντού όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί η έκρηξη των τιμών είναι να διεκδικήσουμε αυξήσεις που θα ισοφαρίσουν τα υπερκέρδη που προσπαθούν να βγάλουν τα αφεντικά. Και ο δρόμος προς τα εκεί είναι γερά συνδικάτα και απεργίες.


Βρετανία

Στη Βρετανία ο γύρος των απεργιών συνεχίζεται και δυναμώνει. 6000 μηχανοδηγοί σε εφτά σιδηροδρομικές εταιρείες προχώρησαν σε απεργία το περασμένο Σάββατο.

Τα μέλη του συνδικάτου Aslef που κήρυξε την απεργία οργάνωσαν 50 απεργιακές φρουρές σε κεντρικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς. 

Ο Ίαν, οδηγός στην εταιρεία Southeastern δηλώνει στην εφημερίδα Socialist Worker: “Δεν έχουμε δει αύξηση στους μισθούς μας εδώ και τρία χρόνια για διάφορους λόγους. Είμαστε η τρίτη χειρότερη εταιρεία από άποψη μισθών, στην πιο ακριβή περιοχή της Βρετανίας. Η δουλειά στη διάρκεια της πανδημίας και οι απανωτές αλλαγές στις βάρδιες έχουν προκαλέσει μεγάλη εχθρικότητα προς την εργοδοσία και προς την κυβέρνηση. Είναι ώρα να ενωθούν όλοι οι εργάτες. Φτάνει πια. Αν ο Ρίσι Σουνάκ ή η Λιζ Τρας γίνουν πρωθυπουργοί [μετά την παραίτηση του Μπόρις Τζόνσον] μόνο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα. Χρειαζόμαστε αλλαγή κυβέρνησης”.

Εργατική αντίσταση

Η απεργία των μηχανοδηγών είναι κομμάτι ενός κύματος εργατικής αντίστασης για τους μισθούς, την ώρα που ο δείκτης της αύξησης των τιμών φτάνει στο 11,8%.

Την Τετάρτη, απεργία έκαναν 40 χιλιάδες μέλη του συνδικάτου RMT στους σιδηρόδρομους. Και την Παρασκευή, άλλες 40 χιλιάδες εργάτες και εργάτριες στη British Telecom (BT), τη μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών στη Βρετανία, έκαναν κι αυτοί απεργία. Σε απεργία στη BT προχώρησαν και τη Δευτέρα 1 Αυγούστου.

Η αλληλεγγύη στις απεργίες είναι τεράστια. Το BBC ψάχνει με το τουφέκι να βρει κάποιον να κάνει παράπονα για τους απεργούς και αυτό που βρίσκει είναι κόσμο που δηλώνει την αλληλεγγύη του και λέει πως όλοι οι εργάτες έπρεπε να πάρουν παράδειγμα.

Μέλη του συνδικάτου Unite και του CWU (από άλλους τομείς του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα) πήγαν για συμπαράσταση στις απεργιακές φρουρές.

Ο Νάιτζελ, απεργός από το Λιντς, λέει στο Socialist Worker: “Οι εργάτες καταλαβαίνουν ότι αγωνίζονται συνάδελφοί τους και η υποστήριξη είναι πραγματικά καλή. Δεν υπήρξε καμιά σοβαρή πρόταση από την εργοδοσία για τον κόσμο που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή στη διάρκεια της πανδημίας”.

Σε πολλές απεργιακές φρουρές πήραν μέρος ακτιβιστές του κινήματος ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Η Κλάρα από το Extinction Rebellion λέει: “Η κλιματική αλλαγή και η κρίση του κόστους ζωής έχουν την ίδια ρίζα - ένα καπιταλιστικό σύστημα που λειτουργεί για την απληστία και το κέρδος. Για να σταματήσουμε το κλιματικό χάος, δεν αρκεί μόνο να φύγουμε από τα ορυκτά καύσιμα. Χρειαζόμαστε ένα δημόσιο, βιώσιμο και προσβασιμο σε όλους σύστημα μεταφορών για τους πολλούς και όχι για τους λίγους”.

Στην British Telecom είναι η πρώτη απεργία εδώ και 35 χρόνια. Η British Telecom ανακοίνωσε κέρδη 1,5 δις ευρώ και έδωσε σαν επιβράβευση στο αφεντικό της έναν μισθό πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Αλλά για τους εργαζόμενους δεν περισσεύουν ούτε για να καλύψουν τη χασούρα του πληθωρισμού. 

Η Σαρλότ, από το Ανατολικό Λονδίνο λέει την ώρα που βρίσκεται στην απεργιακή φρουρά: “Είναι η πρώτη μου φορά σε απεργία. Είναι ωραία αίσθηση να διεκδικείς. Δεν μας παίρνει να μην βγούμε σε απεργία. Δεχόμαστε μεγάλη υποστήριξη από πολύ κόσμο που έρχεται εδώ για να μας συμπαρασταθεί, και ακόμη δεν είναι ούτε 9 το πρωί.”

Γερμανία

Μετά τις μεγάλες απεργίες των λιμενεργατών στο Αμβούργο και τα άλλα βόρεια γερμανικά λιμάνια, σειρά πήραν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στη Λουφτχάνσα. Την περασμένη Τετάρτη απήργησαν 5000 εργαζόμενοι εδάφους, τους οποίους οργανώνει το συνδικάτο Ver.di, απαιτώντας αυξήσεις 9,5% για να καλυφθεί ο πληθωρισμός. 

“Η κατάσταση στα αεροδρόμια βρίσκεται υπό κατάρρευση και οι εργαζόμενοι πιέζονται και υπερφορτώνονται με δουλειά όλο και περισσότερο, λόγω της μεγάλης έλλειψης προσωπικού, του υψηλού πληθωρισμού και του παγώματος των μισθών εδώ και τρία χρόνια”, δηλώνει στα ΜΜΕ η Κριστίνε Μπέλε από το συνδικάτο. Σε ανακοίνωσή τους, οι εργαζόμενοι γράφουν: “Θέλουμε αερομεταφορές χωρίς άγχος και χωρίς περιορισμούς για τους επιβάτες μας και για εμάς, τους εργαζόμενους. 

Η Λουφτχάνσα περιέκοψε πολλές θέσεις εργασίας στη διάρκεια της πανδημίας.” Υπολογίζονται ότι σε όλο τον τομέα των αερομεταφορών υπάρχουν 7000 ελλείψεις προσωπικού και όλες οι εταιρείες εκμεταλλεύτηκαν την πανδημία για να περικόψουν από παντού. Από την απεργία υπολογίζουν ότι ακυρώθηκαν περίπου 1000 πτήσεις με επιπτώσεις σε 135 χιλιάδες επιβάτες. Και στη Φρανκφούρτη και το Μόναχο, τα δυο πιο σημαντικά κέντρα της εταιρείας, επικράτησε χάος με όλα τα γκισέ να μετατρέπονται σε γκισέ εύρεσης εναλλακτικών πτήσεων και τους δημοσιογράφους των γερμανικών καναλιών να ψάχνουν απεγνωσμένα πού ακριβώς τελειώνει η ουρά. 

Όμως, συνολικά τις τελευταίες βδομάδες η Λουφτχάνσα έχει χάσει 6000 περίπου πτήσεις, μέσα στο συνολικό χάος που έχει προκληθεί από την υποτιθέμενη επιστροφή στην “κανονικότητα”, χωρίς όμως υποδομές και χωρίς τους απαραίτητους εργαζόμενους. Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί σχεδόν σε όλα τα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Στο Λονδίνο, οι εταιρείες των αεροδρομίων έκαναν “έκκληση” στις αεροπορικές εταιρείες να μην κλείνουν άλλα εισιτήρια γιατί δεν υπάρχει η υποδομή να καλυφθούν τόσοι επιβάτες.

Λίγες μέρες μετά το προσωπικό εδάφους, οι πιλότοι της Λουφτχάνσα εξουσιοδότησαν το δικό τους σωματείο να προχωρήσει άμεσα σε απεργία. Σύμφωνα με το σωματείο, σχεδόν το 98% των πιλότων ψήφισαν υπέρ της απεργίας. Ζητάνε αυξήσεις αλλά και να παρθούν πίσω οι επιθέσεις της οποίες αναγκάστηκαν να υποστούν στη διάρκεια της πανδημίας. Απαιτούν 5,5% αυξήσεις άμεσα και δέσμευση για αναπροσαρμογή του μισθού με βάση τον πληθωρισμό. Επίσης, απαιτούν όλες οι συμβάσεις για τους μισθούς να ισχύουν εξίσου σε ολόκληρο τον όμιλο της Λουφτχάνσα που περιλαμβάνει και την “φτηνή” αδελφή εταιρεία της Λουφτχάνσα, Eurowings.

Τα σωματεία της Λουφτχάνσα λένε πως θα συνεχίσουν την απεργιακή μάχη με προγραμματισμένες απεργίες μέχρι και το 2023.

Ισπανία

Παράλληλα, και τα αεροδρόμια της Ισπανίας βρέθηκαν σε κατάσταση χάους, με πετυχημένες απεργίες από το προσωπικό της Ryanair αλλά και της Easyjet. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες της εργοδοσίας και του κράτους που ορίζει σαν “προσωπικό ασφαλείας” σχεδόν τους πάντες, εκατοντάδες πτήσεις ακυρώθηκαν και άλλες πολλές καθυστέρησαν. Οι εργαζόμενοι της Ryanair εκτός από τις αυξήσεις, διεκδικούν να παρθούν πίσω και απολύσεις, ενώ στην Easyjet τα σωματεία καταγγέλλουν πως η εταιρεία βρίσκει τρόπους να ρίξει τους μισθούς και κάτω από τον κατώτατο. Απεργίες προγραμματίζονται όλο το φθινόπωρο, μέχρι και τα Χριστούγεννα για να συνεχιστεί η πίεση πάνω στις εταιρείες.