Εννέα Παλαιστίνιοι δολοφονήθηκαν την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου από τον ισραηλινό στρατό σε έφοδο που πραγματοποίησε στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζενίν στα βόρεια της Δυτικής Όχθης ενώ πολλοί ακόμη τραυματίστηκαν. Η επιχείρηση ήταν η πιο φονική των τελευταίων δύο δεκαετιών στην περιοχή ξεσηκώνοντας τέτοια οργή ώστε ακόμη και η Παλαιστινιακή Αρχή ανακοίνωσε ότι διακόπτει τη συνεργασία της με το κράτος του Ισραήλ όσον αφορά στην ασφάλεια.
Την επόμενη μέρα επτά Ισραηλινοί πολίτες έχασαν τη ζωή τους, την ώρα που έβγαιναν από Συναγωγή, μετά από επίθεση που πραγματοποίησε ο Καΐρι Αλκάμ, ένας νεαρός Παλαιστίνιος, γεννημένος στην Ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο δράστης της επίθεσης που σκοτώθηκε από την αστυνομία ήταν άγνωστος στις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ. Σύμφωνα με το Middle East Eye, ο παππούς του δράστη είχε δολοφονηθεί από φανατικό ισραηλινό έποικο μαζί με άλλους τρεις Παλαιστίνιους το 1998, αλλά το 2010 ο έποικος αφέθηκε ελεύθερος.
Η απάντηση του πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου ήταν να αναγγείλει «δυνατή, γρήγορη και ακριβή απάντηση» ανακοινώνοντας σκληρές τιμωρίες εναντίον των οικογενειών όσων Παλαιστινίων χαρακτηρίζονται «τρομοκράτες» εφαρμόζοντας τη ναζιστική αρχή της συλλογικής ευθύνης. Και βέβαια νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, καθώς και τα δυτικά ΜΜΕ που την προηγούμενη μέρα σφύριζαν αδιάφορα, έσπευσαν να καταδικάσουν την επίθεση στην Ιερουσαλήμ. O πρόεδρος Μπάιντεν την χαρακτήρισε σαν «μια επίθεση εναντίον του πολιτισμένου κόσμου» προσθέτοντας ότι θα παρέχει στο Ισραήλ κάθε δυνατή υποστήριξη. Στις αρχές του χρόνου, αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ακροδεξιό συνασπισμό του Νετανιάχου, είχε μάλιστα δηλώσει ότι «ανυπομονεί να συνεργαστεί με τη νέα κυβέρνηση πάνω στα ζητήματα ειρήνης στην περιοχή».
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει πλήρως τις νόμιμες ανησυχίες του Ισραήλ για την ασφάλεια, που δικαιολογούνται περαιτέρω από τις τελευταίες τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά πρέπει να τονιστεί ότι η θανατηφόρα βία πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση», δήλωσε ο Μπορέλ, ζητώντας «αυτοσυγκράτηση».
Πρόκειται για κατάπτυστους υποκριτές. Η αυτοσυγκράτηση είναι το τελευταίο πράγμα που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει την ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου και το κράτος του Ισραήλ γενικότερα.
Ξεκινώντας από την πρώτη, από τις αρχές του χρόνου οπότε ανέλαβε η νέα κυβέρνηση, μέχρι τις 20 Ιανουαρίου (6 μέρες πριν τη δολοφονική επίθεση στην Τζενίν) 17 Παλαιστίνιοι ανάμεσά τους και παιδιά είχαν ήδη σκοτωθεί από πυρά Ισραηλινών στρατιωτών με τις επιδρομές του ισραηλινού στρατού να κλιμακώνονται σε αριθμό και σε βιαιότητα με τη νέα κυβέρνηση. Αυτό δεν είναι τυχαίο.
Ο Νετανιάχου κέρδισε τις εκλογές με την υποστήριξη των πιο ακροδεξιών και ανοιχτά ρατσιστικών κομμάτων. Τοποθέτησε τους ηγέτες τους σε θέσεις κλειδιά στην νέα κυβέρνηση, υπεύθυνους για την αστυνομία και την ασφάλεια αλλά και για τους εποικισμούς που συνεχίζονται αδιάκοπα καταστρέφοντας και κλέβοντας τις περιουσίες των Παλαιστινίων. Με το καλημέρα, η νέα κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα απελάσει πάνω από 1000 Παλαιστινίους από την περιοχή Μασάφερ Γιάτα στη Δυτική Όχθη.
Μια από τις πρώτες κινήσεις που έκανε ένας από αυτούς, ο νέος υπουργός ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν Γκβίρ, ήταν να προβοκάρει τους Παλαιστίνιους πραγματοποιώντας «επίσκεψη» στο ιερό Τέμενος του Άλ Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Το 2021 η εισβολή της ισραηλινής αστυνομίας στο Άλ Άκσα είχε οδηγήσει σε μια ακόμη εξέγερση των Παλαιστινίων. Ο Μπεν Γκβίρ διατυμπανίζει ότι πολιτικός του στόχος είναι το Ισραήλ να πάρει όλη την παλαιστινιακή γη, να διαχωρίσει εντελώς τον αραβικό πληθυσμό και να του στερήσει τα πολιτικά του δικαιώματα. Μέχρι πρόσφατα θεωρείτο «ακραίος» ακόμη και για τα ισραηλινά στάνταρντς. Βίντεο από το 2010 τον δείχνει να αγκαλιάζει τον δολοφόνο του παππού του Αλκάμ καθώς αφήνεται ελεύθερος.
Αυτές οι εξελίξεις έχουν δημιουργήσει τεράστια οργή στους Παλαιστίνιους. Η σκλήρυνση του ρατσιστικού απαρτχάιντ του κράτους του Ισραήλ και οι συνεχείς του επιθέσεις στην Γάζα, στην Δυτική Όχθη και στην Ιερουσαλήμ, ήδη από το 2021 έχουν οδηγήσει σε ένα νέο ισχυρό μαζικό κίνημα αντίστασης, που δεν ελέγχεται άμεσα από τις παραδοσιακές δυνάμεις και τα κόμματα της Παλαιστίνης -και συνοδεύεται από τη δημιουργία νέων ομάδων που συγκρούονται ένοπλα με τις καθημερινές επιδρομές του ισραηλινού στρατού.
Ακροδεξιό πρόσημο
Είναι όμως τόσο ακροδεξιό το πρόσημο της κυβέρνησης Νετανιάχου ώστε δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που γίνονται σε πολλές πόλεις κάθε Σάββατο από την έναρξη της θητείας της. Στα πανό και στα πλακάτ μπορεί να διαβάσει κανείς συνθήματα όπως «σταματήστε το τέλος της δημοκρατίας», «ο Μπίμπι (Νετανιάχου) δεν θέλει δημοκρατία, δεν θέλουμε φασίστες στην Κνεσέτ», «δεν υπάρχει Δημοκρατία μαζί με κατοχή», «το Ιράν είναι εδώ». Στις διαδηλώσεις συμμετέχουν κόμματα και πολιτικοί όπως ο «κεντρώος» Λαπίντ (που από τον Ιούνιο του 2021 μέχρι τον περσινό Δεκέμβρη ήταν πρωθυπουργός στην ηγεσία μιας άλλης συμμαχίας κομμάτων) αναδεικνύοντας σαν κεντρικό αίτημα αυτό της «ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης». Η κυβέρνηση Νετανιάχου πέρασε νόμο που περιορίζει τις εξουσίες της ανώτατης δικαστικής εξουσίας, ενώ η τελευταία τον ανάγκασε να παραιτήσει τις προηγούμενες μέρες έναν από τους υπουργούς του.
Οι πολιτικές κρίσεις, τα πλακώματα ανάμεσα στα ισραηλινά κόμματα καθώς και η παράδοση που θέλει τις κυβερνήσεις στο Ισραήλ να αλλάζουν σχεδόν κάθε χρόνο, συνεχίζονται. Αλλά το μόνο που δεν αλλάζει ή μάλλον αλλάζει προς το χειρότερο είναι η πολιτική του κράτους του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους. Ενδυναμώνοντας έτσι χρόνο τον χρόνο τα πιο ακροδεξιά άγρια ρατσιστικά κομμάτια του κράτους απαρτχάιντ. Αυτή η πολιτική έχει την υπογραφή τόσο της δικαστικής εξουσίας όσο και των κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης.
Τα Ηνωμένη Έθνη χαρακτήρισαν το 2022 (μια χρονιά που ο Νετανιάχου ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση) σαν την πιο θανατηφόρα χρονιά στην Δυτική Όχθη και στην κατεχόμενη Ιερουσαλήμ με τους δολοφονημένους Παλαιστίνιους από το κράτος του Ισραήλ να ξεπερνούν τους 170 (ανάμεσά τους τριάντα παιδιά) και τους τραυματισμένους να φτάνουν τις 9.000. Μέσα στη χρονιά οι χιλιάδες κατεδαφίσεις και οι απαλλοτριώσεις περιουσιών των Παλαιστινίων συνοδεία στρατού αυξήθηκαν όπως και ο αριθμός των ισραηλινών εποίκων.
Η εν ψυχρώ δολοφονία της δημοσιογράφου του Αλ Τζαζίρα Σιρίν Αμπού Άκλε κοντά στην Τζενίν σε μια από τις καθημερινές εφόδους του ισραηλινού στρατού τον περσινό Μάη συγκλόνισε όλον τον κόσμο. Αλλά και στην Γάζα, τον Αύγουστο επί τρεις μέρες το Ισραήλ βομβάρδιζε τους πολύπαθους κατοίκους της αφήνοντας πίσω του πενήντα νεκρούς από τους οποίους τα 17 ήταν παιδιά.
Ήταν αυτή η «κεντρώα» πολιτική που άνοιξε το δρόμο ξανά στον Νετανιάχου να γυρίσει στην εξουσία μαζί με τους ακόμη πιο αιμοσταγείς φίλους του. Και τώρα αυτός, όπως ήδη έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν, με αφορμή την επίθεση στην Ιερουσαλήμ, επιχειρεί μια νέα κλιμάκωση εναντίον των Παλαιστινίων. Όχι μόνο ευκαιριακά, για να στοιχήσει από πίσω του τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Η ολοένα και μεγαλύτερη ρατσιστική σκλήρυνση του κράτους του Ισραήλ στο σύνολό του, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και της ΕΕ, συμβαδίζει με την προσπάθειά του να προκαταλάβει τις εξελίξεις για τους συμμάχους του (αν δεν τις συνδιαμορφώνει κιόλας) σαν το πιο άγριο και αξιόπιστο μαντρόσκυλό τους στη Μέση Ανατολή. Η επίθεση με drones εναντίον εργοστασίου πυρομαχικών στο Ιράν την Κυριακή 29 Γενάρη, που ήδη χρεώνεται στο Ισραήλ από ισραηλινά και αμερικανικά μέσα, αναδεικνύει τον επικίνδυνο αυτό ρόλο σε μια περίοδο που οι σειρήνες του πολέμου ηχούν ξανά σε όλο τον πλανήτη από την καρδιά της Ευρώπης μέχρι την Ταϊβάν.
Μέσα ακριβώς σε αυτή τη συγκυρία, ο Yπ.Eξ Δένδιας πήγε στο Ισραήλ την Δευτέρα 30 Ιανουαρίου για να συναντήσει τον ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών με θέματα την «επανεκκίνηση του σχήματος 3+1 με τη συμμετοχή της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών», τα εξοπλιστικά προγράμματα και την διαχείριση των υδρογονανθράκων με στόχο την «επιβεβαίωση των ισχυρών δεσμών με το Τελ Αβίβ».
Το κίνημα στην Ελλάδα πρέπει να σταθεί κάθετα ενάντια σε αυτόν τον σάπιο άξονα δείχνοντας την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του ενάντια στο κράτος-απαρτχάιντ του Ισραήλ.