Πάνω από δύο εκατομμύρια διαδηλωτές (780.000 σύμφωνα με την κυβέρνηση) συμμετείχαν στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις που έγιναν σε δεκάδες πόλεις σε ολόκληρη τη Γαλλία στέλνοντας το μήνυμα ότι η χώρα παραμένει καζάνι που βράζει εναντια στην κυβέρνηση Μακρόν. Σύμφωνα με το συνδικάτο CGT πάνω από μισό εκατομμύριο διαδήλωσε στο Παρίσι, 130.000 στο Μπορντό, 80.000 στη Ναντ ενώ στη Μασσαλία, διαδηλωτές προχώρησαν σε κατάληψη στο ξενοδοχείο Iντερκοντινένταλ.
Αλλά η φετινή Πρωτομαγιά δεν είχε μόνο αντικυβερνητικό αλλά και έντονα αντιφασιστικό χαρακτήρα. Στην Χάβρη πολλές χιλιάδες άνθρωποι, 20.000 σύμφωνα με την CGT, συμετείχαν στην πρωτομαγιάτικη διαδήλωση που κατέληξε σε συγκέντρωση και συναυλία στο λιμάνι της πόλης όπου το RN το φασιστικό ακροδεξιό κόμμα της Λεπέν είχε επιλέξει για να πραγματοποιήσει τη λεγόμενη «γιορτή του έθνους» που διοργανώνει κάθε χρόνο, ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Το λιμάνι κατακλύστηκε από εργαζόμενους, νέους και νέες και πολλούς μετανάστες, μετά από κάλεσμα όλων των κομμάτων της αριστεράς και των συνδικάτων ενάντια στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος αλλά και ενάντια στην πραγματοποίηση της «γορτής του έθνους». Σε «αυτή την πόλη των εργατικών αγώνων, ενάντια στην πρόκληση του ξενοφοβικού, ρατσιστικού, σεξιστικού, αντι-οικολογικού, αντι-ΛΟΑΤΚΙΑ+ κόμματος της Λεπέν, η Πρωτομαγιά θα παραμείνει η διεθνής ημέρα των εργαζομένων» ανέφερε χαρακτηριστικά το κοινό κάλεσμα. Η «πανεθνική» σύναξη που οργάνωσε η Λεπέν σε ένα συνεδριακό κέντρο δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει πάνω από 1500 άτομα. Η ίδια η Λεπέν έκανε μια σύντομη εμφάνιση και έφυγε, ενώ η πορεία που οργανώνει κάθε χρόνο το RN στο άγαλμα της Ζαν Ντάρκ ακυρώθηκε.
«Το τέλος του κόσμου τους»
Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι μέσα στο εργατικό κίνημα στην Γαλλία έχει αρχίσει να μπαίνει στο στόχαστρο δίπλα στον Μακρόν και η Λεπέν -που ποντάρει στην ήττα των αγώνων προκειμένου η απογοήτευση να μεταφραστεί σε ενίσχυση της ακροδεξιάς. Αυτό ήταν φανερό και στις υπόλοιπες συγκεντρώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς. «Η κυβέρνηση Μακρόν θέλει να διχάσει τον πληθυσμό, κάνει τα πάντα γα να δει την Λεπέν στον τελικό» λέει η Σοφιάν, ζαχαροπλάστης που μαζί με τον σύζυγο και τα δύο παιδιά της συμμετείχε στη συγκέντρωση στο Παρίσι. Η μικρότερη κόρη της κρατούσε ένα πλακάτ που έγραφε: «Είναι το τέλος του κόσμου τους».
Το «τέλος του κόσμου τους» δεν είναι απλά ένα σύνθημα. Στις «100 ημέρες δράσης για την ειρήνευση των Γάλλων», την καμπάνια που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση Μακρόν αφού επιτέθηκε με λύσσα στην εργατική τάξη, η CGT στη Ενέργεια αντιπροτείνει «100 μέρες δράσης και οργής». Και απειλεί για διακοπές ρεύματος μέσα στον Μάη όλων των συμβόλων του κόσμου τους: Το φεστιβάλ των Καννών, το γκραν πρι στο Μονακό, το τουρνουά του Ρολάν Γκαρός, το φεστιβάλ της Αβινιόν καθώς και διακοπές ρεύματος σε κάθε ταξίδι υπουργών.
Αυτή η τεράστια δύναμη της εργατικής τάξης δεν πρέπει να παραμείνει σε συμβολικές ενέργειες. Μια γενική απεργία χωρίς τέλος -όπως έλεγε και το σύνθημα του Μάη του ’68 που σε λίγες μέρες θα γιορτάσει την 55η επέτειό του- μπορεί να οδηγήσει στην πτώση της κυβέρνησης Μακρόν σε πολύ λιγότερες από εκατό μέρες. Αλλά αυτή ακριβώς την προοπτική θέλουν να αποφύγουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Ο μόνος δρόμος για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο είναι αφενός η αυτο-οργάνωση της εργατικής τάξης –μια προοπτική στην οποία μέσα στους τελευταίους μηνες γίνονται βήματα, όπως έδειξαν οι απεργίες διαρκείας σε μεγάλους χώρους και οι πετυχημένηες προσπάθειες συντονισμού από τα κάτω. Αφετέρου, όπως και στην Ελλάδα, είναι το δυνάμωμα μιας επαναστατικής αριστεράς που θα επιδιώκει την σύγκρουση με το σύστημα.
«Solidaires, FSU, CGT, Ανυπότακτη Γαλλία, ΝΡΑ, Marche des solidarites. CSP (coalition sans papiers), Solidarité Asie France -συνδικάτα, κόμματα της αριστεράς, φοιτητές, συλλογικότητες των μεταναστών, ήταν όλοι εκεί» μας μεταφέρει ο Ιάννης Δελατόλας που μαζί με άλλους διαδηλωτές έφτασε στην Χάβρη με πούλμαν από το Παρίσι. «Οι διοργανωτές με κάλεσαν να χαιρετήσω τη συγκέντρωση και να μιλήσω εκ μέρους της ΚΕΕΡΦΑ για το πως ο ενωτικός αντιφασιστικός αγώνας κατάφερε να τσακίσει στην Ελλάδα την Χρυσή Αυγή με τη δύναμη του εργατικού κινήματος και παλεύοντας ενάντια στο ρατσισμό που τους στρώνει το έδαφος».
29 Απρίλη, Αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στο Παρίσι
«Κάτω τα χέρια απ’ τις συντάξεις
Κάτω τα χέρια απ’ τους μετανάστες»
Δυναμικές ανντιρατσιστικές διαδηλώσεις έγιναν το Σάββατο 29/4 στο Παρίσι, τη Μασσαλία, τη Ρεν, τη Γκρενόμπλ, την Τουλούζη, τη Λιλ, το Στρασβούργο, το Σεν Μπρέβιν και σε άλλες γαλλικές πόλεις, κατά του ρατσιστικού νόμου του υπουργού Εσωτερικών Νταρμανέν αλλά και κατά της ρατσιστικής επιχείρησης «Wuambushu» («ανακατάληψη») που βρίσκεται σε εξέλιξη στην γαλλική αποικιακή κτήση Μαγιότ στον Ινδικό Ωκεανό.
Στο Παρίσι, χιλιάδες άνθρωποι, ανάμεσά τους πολλοί μετανάστες χωρίς χαρτιά, διαδήλωσαν υπο τον ήχο πολλών τυμπάνων, σε μια πολύ δυναμική πορεία που ξεκίνησε από την Ρεπουμπλίκ και κατέληξε στην Όπερα. Στο κάλεσμα της πλατφόρμας UCIJ 2023, του Marche des solidarites, κομμάτων της Αριστεράς καθώς και συνδικάτων και άλλων συλλογικοτήτων, ανταποκρίθηκαν μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, μετανάστες με ή χωρίς χαρτιά που διαδήλωσαν με συνθήματα “αλληλεγγύη στους χωρίς χαρτιά”, “δεν θα περάσει ο νόμος Νταρμανέν”. «Το πρόβλημα δεν είναι η μετανάστευση, αλλά η εκμετάλλευση των αφεντικών» κατήγγειλε στο AFP, ένας από τους διαδηλωτές, ο Αμπουμπακάρ 31 ετών, από το Μάλι, χωρίς χαρτιά, εργαζόμενος σε υπεργολαβία στο Ταχυδρομείο στο Παρίσι, τονίζοντας ότι μαζί με τους συναδέλφους του αγωνίζεται εδώ και δεκαεπτά μήνες για να πετύχει τη νομιμοποίησή του.
«Στη Ρεν, περίπου 1000 άτομα διαδήλωσαμε με συνθήματα “Κάτω το αστυνομικό κράτος” και “Ο Νταρμανέν στον Βιλέν” (ποταμός που διασχίζει την πρωτεύουσα της Βρετάνης). «Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με τα συνδικάτα ενάντια στο ρατσισμό και τη φασιστική απειλή» μας μεταφέρει η Σολέν από τη Ρεν. «Στη Μασσαλία διαδηλώσαμε ενάντια στο αντιμεταναστευτικό νομοσχέδιο Νταρμανέν και την επιχείρηση “ανακατάληψης” στη Μαγιότ. Συνδικάτα, κοινότητες Κομοριανών, αντιρατσιστικές συλλογικότητες πήραν το λόγο διεκδικώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου, άμεση νομιμοποίηση όλων, ελευθερία κίνησης και εγκατάστασης και άμεση παύση της επιχείρησης στη Μαγιότ» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη η Ζελί Λεμπρέ.
Φοβάται
Η κυβέρνηση Μακρόν είναι θορυβημένη από το ότι οι μαζικές αντιδράσεις ενάντια στη ρατσιστική της πολιτική απειλούν να ενωθούν με τη γενικότερη δυσαρέσκεια. Την περασμένη Τετάρτη, στο πλαίσιο της ομιλίας της με θέμα «100 ημέρες δράσης για την ειρήνευση των Γάλλων», η πρωθυπουργός Ελιζαμπέτ Μπορν παραδέχτηκε ότι φοβάται να προχωρήσει άμεσα στην εισαγωγή του νόμου Νταρμανέν στο κοινοβούλιο που κανονικά ήταν να κατατεθεί τον περασμένο Μάρτη: «Δεν υπάρχει πλειοψηφία για να ψηφιστεί ένα τέτοιο κείμενο. Εξάλλου, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσει μια συζήτηση για ένα θέμα που θα μπορούσε να διχάσει τη χώρα» είπε προσθέτοντας όμως ότι η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να εντείνει τα μέτρα κατά των μεταναστών χρησιμοποιώντας υφιστάμενους νόμους.
Για να σπάσει την απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει η κυβέρνηση Μακρόν, παίζει το ρατσιστικό χαρτί ξεκινώντας από τον ινδικό ωκεανό. Από την περασμένη Δευτέρα έχει ξεκινήσει μια άθλια ρατσιστική επίθεση στη γαλλική κτήση Μαγιότ με στόχο να απελάσει χιλιάδες Κομοριανούς πίσω στα υπόλοιπα νησιά του Αρχιπέλαγους των Κομορών που αποτελούν ανεξάρτητο κράτος – απελαύνοντάς τους από τον ίδιο τους τον τόπο. Ο Νταρμανέν διέταξε 1.800 αστυνομικούς και δυνάμεις των ΜΑΤ να προχωρήσουν στην κατεδάφιση των παραγκουπόλεων που κατοικούνται από μετανάστες χωρίς χαρτιά, στη Μαγιότ. Σύμφωνα με την Le Monde, «την παραμονή της κύριας επιχείρησης, η αστυνομία κινήθηκε γύρω από το χωριό Τσούντζου. Έριξαν τουλάχιστον 650 δακρυγόνα, 85 χειροβομβίδες διάλυσης του πλήθους -και 12 βολές με πραγματικά πυρομαχικά από αυτόματα πιστόλια για εκφοβισμό».
Η Μαγιότ είναι μια θάλασσα φτώχειας εξαιτίας της καθυστέρησης που επέβαλε ο γαλλικός ιμπεριαλισμός, ο οποίος την άρπαξε τον 19ο αιώνα. Αποσπάστηκε από τις υπόλοιπες Κομόρες μέσω ενός προκαθορισμένου δημοψηφίσματος, όταν το υπόλοιπο αρχιπέλαγος έγινε ανεξάρτητο τη δεκαετία του 1970 και αποτελεί τοποθεσία μιας γαλλικής στρατιωτικής βάσης. Την περασμένη Τρίτη ένα δικαστήριο σταμάτησε προσωρινά την εκκαθάριση μιας παραγκούπολης από τους αστυνομικούς επικαλούμενο λόγους ασφαλείας. Και οι Κομόρες αρνήθηκαν να δεχτούν απελαθέντες. Αλλά οι γαλλικές αρχές συνεχίζουν τις επιθέσεις τους.