Τέμπη
«Ακούστηκε ένας εκκωφαντικός ήχος και στη συνέχεια το τρένο μας κινήθηκε προς τα πίσω και σταμάτησε με ένα τεράστιο τράνταγμα. Σοκαρίστηκα βλέποντας πτώματα να κείτονται εδώ και εκεί. Ήταν ένα τρομερό θέαμα». Αυτά τα λόγια δεν προέρχονται από επιζώντες του εγκλήματος στα Τέμπη. Είναι μαρτυρίες επιζώντων από το τρομερό σιδηροδρομικό «ατύχημα» στην Ινδία το Σάββατο 3 Ιούνη.
Ήταν το πιο πολύνεκρο τέτοιο «ατύχημα» από το 1999. Ο απολογισμός είναι 288 νεκροί και πάνω από 800 τραυματίες. Το Coromandel Express, το οποίο εκτελεί δρομολόγια από την Κολκάτα στη Δυτική Βεγγάλη προς το Τσενάι στο Ταμίλ Ναντού, συγκρούστηκε με μια εμπορική αμαξοστοιχία στην ανατολική Πολιτεία Οντίσα. Η εμπορική αμαξοστοιχία με τη σειρά της εκτροχίασε ορισμένα βαγόνια της αμαξοστοιχίας Howrah Superfast Express, η οποία ταξίδευε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Συνολικά, περισσότεροι από 3.400 επιβάτες είχαν επιβιβαστεί και στα δυο τρένα.
Κι όπως στα Τέμπη η αιτία δεν είναι το «ανθρώπινο λάθος» αλλά η δολοφονική πολιτική των περικοπών και των ιδιωτικοποιήσεων. Όπως κι εδώ έτσι και εκεί τα ηλεκτρονικά συστήματα ήταν ή ανύπαρκτα ή δεν λειτούργησαν.
Οι ινδικοί σιδηρόδρομοι μεταφέρουν 13 εκατομμύρια επιβάτες καθημερινά και παίζουν ζωτικό ρόλο στη μεταφορά εμπορευμάτων. Όμως, για δεκαετίες αφήνονται στη τύχη τους, με περικοπές στα έργα συντήρησης και τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό. Η γραμμή στην οποία έγινε η σύγκρουση είναι η πιο παλιά και η πιο πολυσύχναστη στην Ινδία, μιας και μεταφέρει και μεγάλα φορτία πετρελαίου και άνθρακα. Κι είναι η πιο κακά συντηρημένη.
Διπλές βάρδιες
Το φετινό Γενάρη η εφημερίδα The Hindu δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο επεσήμαινε ότι: «Οι ινδικοί σιδηρόδρομοι υποφέρουν από μια συντριπτική έλλειψη προσωπικού με 312.000 θέσεις να παραμένουν κενές σε όλη τη χώρα, κατανεμημένες σε 18 ζώνες». Το δημοσίευμα παραθέτει τη δήλωση ενός σιδηροδρομικού από τη Μουμπάι: «Δουλεύω διπλές βάρδιες έως και 16 ώρες τη φορά, επειδή δεν έχουμε προσωπικό για να μας αναπληρώσει».
Κι όπως εδώ, έτσι και στην Ινδία τα συνδικάτα των σιδηροδρομικών έχουν κρούσει επανειλημμένα το κώδωνα του κινδύνου για τις καταστροφικές επιπτώσεις αυτής της πολιτικής. Το περασμένο Νοέμβρη το πανεθνικό συνδικάτο των εργαζόμενων στους κεντρικούς σιδηρόδρομους οργάνωσε κινητοποιήσεις ενάντια στις ελλείψεις προσωπικού και στις ατελείωτες, εξαντλητικές υπερωρίες.
Η κυβέρνηση του ακροδεξιού Μόντι παριστάνει το φίλο των φτωχών, όπως έκανε κι εδώ ο Μητσοτάκης προεκλογικά. Όμως είναι μια κυβέρνηση που τα δίνει όλα στους καπιταλιστές και ταυτόχρονα καλλιεργεί το ρατσισμό και την ισλαμοφοβία για να διαιρέσει τον κόσμο. Κι όπως ο Μητσοτάκης λέει ψέματα ότι δεν θα ιδιωτικοποιήσει το νερό, έτσι κι ο Μόντι και οι υπουργοί του διαψεύδουν επίσημα ότι θα ιδιωτικοποιήσουν τους σιδηροδρόμους ενώ την ίδια στιγμή πουλάνε κομμάτι-κομμάτι το μεταφορικό έργο σε ιδιωτικές εταιρείες όπως έγινε και εδώ. Το αποτέλεσμα είναι εγκλήματα όπως αυτό στην Ορίσα.