Δεν ήταν ανθρωπιστική η αποστολή που στοίχισε τη ζωή σε πέντε ανθρώπους στη Λιβύη. Ο στόχος της ήταν η «παρουσία της ελληνικής σημαίας σε μια περιοχή που η Τουρκία τη θεωρεί όμορή της χώρα» όπως αναγκάστηκε ακόμα και ο Τάκης Θεοδωρόπουλος να παραδεχτεί από την στήλη του στην Καθημερινή. Ήταν μια στρατιωτική αποστολή σε μια χώρα που σπαράσσεται εδώ και πολλά χρόνια από έναν άγριο «εμφύλιο» πόλεμο – μια αιματηρή διαμάχη ανάμεσα στην «κυβέρνηση της Τρίπολης» που ελέγχει τη δυτική πλευρά της της χώρας από τη μια και το «κοινοβούλιο του Τομπρούκ» και την «κυβέρνηση της Σίρτης» που ελέγχει το ανατολικό.
Η λέξη «εμφύλιος» είναι παραπλανητική. «Η Γαλλία και η Ιταλία, οι κυριότεροι Ευρωπαίοι παίκτες», γράφει η εφημερίδα Financial Times, «έχουν συχνά ανταγωνιστικές ατζέντες. Τοπικές δυνάμεις συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Αιγύπτου, της Τουρκίας και του Κατάρ έχουν υποστηρίξει διαφορετικές αντιμαχόμενες πλευρές με γνώμονα τα δικά τους ίδια συμφέροντα». Η Ρωσία έχει αναθέσει στην διαβόητη «Ομάδα Βάγκνερ», τον ιδιωτικό μισθοφορικό στρατό του (νεκρού πλέον) Γιεβγκένι Πρικόζιν να στηρίξει στρατιωτικά τον «Λιβυκό Αραβικό Απελευθερωτικό Στρατό» (ΛΑΣ) του «στρατηγού» Χαλιφά Χαφτάρ –του πολέμαρχου που ελέγχει στην πραγματικότητα την ανατολική Λιβύη. Τον Απρίλη του 2019 ο Χαφτάρ, με την βοήθεια των διεθνών συμμάχων του, προσπάθησε να καταλάβει την Τρίπολη αλλά απέτυχε κύρια χάρη στην στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας που έσπευσε να στηρίξει την «δυτική κυβέρνηση» –την αναγνωρισμένη εκείνη την εποχή από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Λιβύης. Η Ελλάδα συντάχθηκε με τον Χαφτάρ.
Καθόλου τυχαία το αεροπλάνο που μετέφερε την ελληνική «ανθρωπιστική» αποστολή στην Λιβύη προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Βεγγάζης αντί για το αεροδρόμιο της Μπάιντα. Η Μπάιντα βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην κατεστραμμένη από την «κακοκαιρία Ντάνιελ» παραλιακή πόλη της Λιβύης από ότι η Βεγγάζη. Αλλά η Βεγγάζη είναι το αρχηγείο του Χαφτάρ και του ΛΑΣ.
Τουριστικό λεωφορείο
Η ελληνική αποστολή επιβιβάστηκε σε ένα τουριστικό λεωφορείο – το οποίο τυλίχτηκε στις φλόγες ύστερα από την σύγκρουση με ένα αυτοκίνητο που «ξέφυγε από την πορεία του» και έπεσε πάνω του. Η επίσημη εκδοχή μιλάει για ατύχημα. Το τι ακριβώς έγινε δεν θα το μάθουμε μάλλον ποτέ. Ξέφυγε πράγματι από την πορεία του το άλλο αυτοκίνητο; Ή ήταν μια τρομοκρατική επίθεση σε βάρος της ελληνικής, φιλικής προς τον Χαφτάρ, ελληνικής αποστολής;
Ούτε έχει και μεγάλη σημασία να μάθουμε τι ακριβώς έγινε. Το βέβαιο είναι ότι αυτοί που είχαν σχεδιάσει την ελληνική αποστολή γνώριζαν πολύ καλά ότι κινδύνευε να βρεθεί στο στόχαστρο «ανταρτών». Για αυτό συνοδευόταν άλλωστε από δυο οχήματα του ΛΑΣ – ένα μπρος και ένα πίσω, τα οποία υποτίθεται ότι και θα την προστάτευαν. «Η ασφάλεια που παρείχαν οι Λίβυοι αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος ανεπαρκής», γράφει η Καθημερινή, «καθώς, με βάση τα υφιστάμενα στοιχεία τα δύο λιβυκά τζιπ και κυρίως το προπορευόμενο ήταν μακριά από το λεωφορείο που μετέφερε την ελληνική αποστολή». Η Καθημερινή, φυσικά, δεν δίνει καμιά απάντηση στο τι θα έκανε το «προπορευόμενο τζιπ» αν βρισκόταν κοντά. Θα προστάτευε το λεωφορείο από αυτοκίνητα που ενδέχεται να «ξέφευγαν από την πορεία τους»;
Τα φιλοκυβερνητικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κάλυψαν με πολλά άρθρα και φωτογραφίες για τα θύματα της επίθεσης. Στην πραγματικότητα, όμως, τα αφιερώματα είχαν πολύ περισσότερο σαν στόχο να συγκαλύψουν τις ευθύνες της κυβέρνησης και της στρατιωτικής ιεραρχίας παρά να τιμήσουν τους νεκρούς. «Το λέω κατηγορηματικά ότι η Εύη δεν πήγε εθελοντικά εκεί πέρα. Τους υποχρέωσαν, τους έβαλαν σε μία λίστα από την Υπηρεσία και την έθεσαν σε δίωρη αναμονή από την Πέμπτη. Η Εύη περνούσε σχολείο στα ελικόπτερα στον Μαραθώνα, και εκεί την ενημέρωσαν ότι είναι σε δίωρη αναμονή για να φύγει για τη Λιβύη. Δεν μπήκε εθελοντικά, το λέω κατηγορηματικά» λέει ο σύζυγος της Εύης Ανδρεαδάκη, της νοσηλεύτριας που έχασε της ζωή της στη Λιβύη. Δεν ήταν ατύχημα. Ήταν έγκλημα.