Ενθουσιώδης υποδοχή από τον κόσμο της γειτονιάς. Φωτό: Μάριος Λώλος
«What do we want? Justice! - Τι θέλουμε; Δικαιοσύνη!» Αυτό ήταν το οργισμένο μήνυμα που έστειλαν το Σάββατο 12 Οκτώβρη χιλιάδες διαδηλωτές/ριες στη διαδήλωση από την πλ. Βικτώριας μέχρι τον Άγιο Παντελεήμονα, με τον κόσμο να τους υποδέχεται στα πεζοδρόμια και τα μπαλκόνια με το σήμα της νίκης και υψώνοντας τις γροθιές.
Δικαιοσύνη για τον Μοχάμεντ Καμράν! Δικαιοσύνη για τον Μία Χαλίς και όλους τους δολοφονημένους στα αστυνομικά τμήματα-κολαστήρια του Χρυσοχοΐδη και της Νέας Δημοκρατίας! Δικαιοσύνη για τους νεκρούς της Πύλου, της Παλαιστίνης, των Τεμπών και όλων των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους αντιμέτωποι με τις πολιτικές της λιτότητας, του πολέμου, του ρατσισμού, της ισλαμοφοβίας και της αστυνομοκρατίας που εφαρμόζει δολοφονικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το συλλαλητήριο ξεκίνησε στις 2μμ στην πλατεία Βικτωρίας. «Δεκάδες μηχανάκια ντελιβεράδων της WOLT και της eFOOD, συναδέλφων του Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ, δολοφονημένου στον ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα μετά από βασανισμό, μπήκαν στην κορυφή της μαζικής κινητοποίησης οργής που ξεκίνησε από την πλατεία Βικτωρίας και έφτασε στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα» αναφέρει στην ανακοίνωσή της η ΚΕΕΡΦΑ.
«Στην πρώτη γραμμή βρέθηκαν οι συγγενείς του Μοχάμεντ Καμράν, έχοντας στο πλευρό τους τον Γιάννη Μάγγο, τον Μοχάμεντ Αμπουάσαμπε εκ μέρους της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδος, τους επιζήσαντες του ναυαγίου της Πύλου. Και χιλιάδες κόσμου.
Το παρών έδωσαν με τα πανό τους η ΚΕΕΡΦΑ, εργαζόμενοι από νοσοκομεία και σχολεία, φοιτητές και φοιτήτριες από τις σχολές της Αθήνας, η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος «η Ενότητα», η Κοινότητα Μπαγκλαντές, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα, το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, η Ανατρεπτική Συσπείρωση Ηθοποιών, Φοιτητές/τριες από την Φιλοσοφική, το ΠΑΔΑ και την Πάντειο, οι Σύλλογοι Εργαζομένων στα νοσοκομεία Έλενα και Άγιο Σάββα, η Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας, η Αναμέτρηση, η ΔΕΑ, η ΑΠΟ Αθήνας, η ΟΡΜΑ, το Anticapitalist Μigrant Greece, η Πρωτοβουλία Αλβανών Μεταναστών και Αλληλέγγυων, η Ανοιχτή Αντιφασιστική Συνέλευση για τις κρατικές δολοφονίες, το ΜΛ ΚΚΕ και άλλες συλλογικότητες.
Οι διαδηλωτές φώναζαν δυνατά “Στη φυλακή οι δολοφόνοι του Καμράν” και αφού βάδισαν στην Γ’ Σεπτεμβρίου, στην Αγίου Μελετίου και στην Αχαρνών, με ενθουσιώδη υποδοχή από τον κόσμο της γειτονιάς που χειροκροτούσαν από τα μπαλκόνια τους, κατέληξαν στην Πλατεία Αγίου Παντελεήμονα.
Εκεί έγιναν οι ομιλίες της αντιρατσιστικής συγκέντρωσης. Μίλησαν ο Τζαβέντ Ασλάμ από την Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος "Η Ενότητα", ο Ουατζίτ Τζαράλ ντελιβεράς και ξάδελφος του Μοχάμεντ Καμράν, ο Γιάννης Μάγγος, πατέρας του Βασίλη Μάγγου, ο Κώστας Παπαδάκης από την Πολιτική Αγωγή στη δίκη της Χρυσής Αυγής και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, ο Μοχάμεντ Αμπουάσαμπε, εκ μέρους της Παλαιστινιακής Παροικίας Ελλάδος και έκλεισε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ.
Η ΚΕΕΡΦΑ κάλεσε σε συνέχιση της καμπάνιας για να πάνε φυλακή οι δολοφόνοι του Καμράν μαζί με τους δολοφόνους της Πύλου, για να τσακίσουμε την ρατσιστική πολιτική που, όταν δεν πνίγει στην Πύλο και το Αιγαίο, δολοφονεί μέσα στα αστυνομικά τμήματα. Η μάχη θα συνεχιστεί μέχρι να ξηλωθούν οι δολοφόνοι από τα αστυνομικά τμήματα και να ανατραπεί η κυβέρνηση που με την ρατσιστική της πολιτική στρώνει το δρόμο στην άκρα δεξιά και τους φασίστες».
Ανάμεσα στα συνθήματα που ακούστηκαν ήταν: «Οι δολοφόνοι του Καμράν στην φυλακή», «Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων», «Ρατσισμός-ισλαμοφοβία, Κάτω η Νέα Δημοκρατία», «Όχι απελάσεις ρατσιστικές άσυλο και στέγη στους πρόσφυγες», «Εργάτες ενωμένοι ποτέ νικημένοι», «Δώστε λεφτά για την Παιδεία και όχι για φρεγάτες και την αστυνομία και «Λευτεριά στην Παλαιστίνη», ενώ αρκετοί διαδηλωτές βάδισαν με τις σημαίες της Παλαιστίνης.
Γιώργος Πίττας
Κώστας Παπαδάκης και Γιάννης Μάγγος. Φωτό: Μάριος Λώλος
“Είμαστε η φωνή του Μοχάμεντ Καμράν”
Τζαβέντ Ασλάμ
Ο Μοχάμεντ Καμράν δολοφονήθηκε μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Τον σκότωσε η αστυνομία. Πίσω είναι η κυβέρνηση που ανοίγει την πόρτα του ρατσισμού. Εγώ είμαι φωνή του Καμράν, τα παιδιά εδώ είναι φωνή του Καμράν, εμείς όλοι είμαστε φωνή του Καμράν. Χρόνια πριν ένας άλλος Μοχάμεντ Καμράν μέσα στο ΑΤ Νίκαιας του έκαναν ηλεκτρικά σοκ και πέθανε. Ο Ομάρ Φαρούκ εδώ, που δεν χτύπησε ένα απλό εισιτήριο, λέει ότι τον πήγαν πρώτα στο ΑΤ Ομόνοιας και μετά στο ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, τον έδεσαν σε μια καρέκλα και τον χτύπησαν άγρια. Γιατί για την αστυνομία τι μπορεί να κάνει ένας μετανάστης; Ο μετανάστης έχει σημασία, δουλεύει, είναι εργάτης. Όλοι δουλεύουμε μαζί. Ο πόνος μας είναι μαζί. Η φωνή μας δεν θα σταματήσει μέχρι οι δολοφόνοι να πάνε φυλακή».
Ουατζίτ Τζαράλ
Θέλω να ευχαριστήσω την ΚΕΕΡΦΑ, την Πακιστανική Κοινότητα, τη δικηγόρο μας Μαρία Σφέτσου που είναι από την πρώτη στιγμή μαζί μας και όλους εσάς που είστε δίπλα μας. Εμείς θέλουμε δικαιοσύνη, να τιμωρηθούν αυτοί που έκαναν κακό και σκότωσαν τον ξάδερφό μας. Να μην ξαναγίνει αυτό σε κανέναν άλλο. Όλοι είμαστε άνθρωποι. Αν κάποιος κάνει κάτι κακό, υπάρχουν τα δικαστήρια. Τιμωρία σε όσους σκότωσαν τον Μοχάμεντ Καμράν.
Γιάννης Μάγγος
Το να βασανίζουν οι αστυνομικοί και να δολοφονούν ανθρώπους είναι η μικρή εικόνα για το τι πραγματικά συμβαίνει σε τούτη τη χώρα. Η μεγάλη εικόνα είναι πως, είτε πρόκειται για μεμονωμένα εγκλήματα όπως η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν είτε πρόκειται για μαζικά εγκλήματα όπως της Πύλου και των Τεμπών, παρατηρούμε ότι αμέσως μπαίνει σε λειτουργία ο κρατικός μηχανισμός της συγκάλυψης, προφανώς για να καλυφθούν οι ευθύνες των αστυνομικών ή των λιμενικών, αλλά κυρίως οι κρατικές ευθύνες.
Αν αυτό που λέω δεν ισχύει, τότε προκαλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως να καλύπτει βασανιστές κι εγκληματίες αστυνομικούς τους οποίους μάλιστα ο ελληνικός λαός πληρώνει με τους φόρους του κι αυτοί δολοφονούν τα παιδιά μας. Προκαλούμε την κυβέρνηση να διευκολύνει τις διαδικασίες για δίκαιη δίκη, να τιμωρήσει αμείλικτα και να αποτάξει από το σώμα τους εγκληματίες, εκεί που από τα αδιάσειστα ντοκουμέντα προκύπτει η ενοχή τους.
Στην υπόθεση του Καμράν οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Στην υπόθεση του Βασίλειου Μάγγου, η συγκάλυψη αποκαλύφθηκε από το πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη καθώς και από σχετική διάταξη της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας. Απαιτούμε να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Μοχάμεντ Καμράν. Απαιτούμε να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Φραγκούλη, του Σαμπάνη, του Μάγγου, του Μανιουδάκη, της Πύλου, των Τεμπών και τόσων άλλων. Όσο αυτό δεν συμβαίνει, τότε η παρούσα κυβέρνηση είναι ένοχη. Μοχάμεντ Καμράν, Παρών!
Μοχάμεντ Αμπουάσαμπε
Βρισκόμαστε εδώ Έλληνες, Πακιστανοί, μετανάστες, Παλαιστίνιοι, για να διαμαρτυρηθούμε για όλες τις μορφές εγκλημάτων εις βάρος των άοπλων πολιτών. Αυτή η περίπτωση, η δολοφονία του Μοχάμεντ Καμράν στα χέρια της ελληνικής αστυνομίας μέσα σε ΑΤ είναι μία πράξη δειλίας. Είναι η πιο γνήσια μορφή του ρατσισμού και της απανθρωπιάς.
Οι λαοί, εδώ στην Ελλάδα, στο Πακιστάν, στην Παλαιστίνη και παντού, πρέπει να δείξουν αλληλεγγύη μεταξύ τους. Πρέπει να ενισχύσουν όλες τις δυνάμεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης για να μπορούν να αντιστέκονται σε όλες τις μορφές βίας που αντιμετωπίζουν. Αυτή η μορφή βίας, ρατσισμού και καταπίεσης δεν βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα. Βρίσκεται παντού, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και αλλού.
Στην Παλαιστίνη είστε μάρτυρες ένα χρόνο τώρα που οι άνθρωποι σκοτώνονται με κάθε μέσο καταστροφής και θανάτου. Οι δυνάμεις του ιμπεριαλισμού εφοδιάζουν το Ισραήλ με τα πιο σύγχρονα καταστρεπτικά και δολοφονικά όπλα. Για να σκοτώσουν άοπλους πολίτες που αγωνίζονται για τα ιδανικά, για τις αξίες της ζωής, της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας. Ζητάμε την αλληλεγγύη σας και πάντα θα είμαστε στο πλευρό κάθε πολίτη και λαού που αγωνίζεται για τα δίκια του.
Κώστας Παπαδάκης
Τέσσερα από τα πέντε ΑΤ που “φιλοξένησαν” τον Μοχάμεντ Καμράν βρίσκονται εντός του δήμου Αθήνας και έχουν γράψει ιστορία σε κακοποιήσεις, βασανισμούς, συγκαλύψεις φασιστικών εγκλημάτων και θανάτους μεταναστών.
Το λέει η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το λέει και η κοινή λογική, ότι όταν κάποιος συλληφθεί έχοντας τη σωματική του ακεραιότητα και στη διάρκεια της κράτησής του τραυματιστεί ή κακοποιηθεί, τότε κατά τεκμήριο ευθύνονται γι' αυτό οι αρχές κράτησης. Και γι' αυτό αποτελεί κορυφαία πρόκληση ότι ο εισαγγελέας έχει αναθέσει στο ίδιο το ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα, δηλαδή στους ύποπτους για τον βασανισμό και τον θάνατο του Καμράν, τη διερεύνηση του αδικήματος. Όπως είναι πρόκληση γενικά να εξακολουθεί να διατηρείται η εξουσία της αστυνομίας να διενεργεί προκαταρκτική εξέταση και προανάκριση, αντί αυτή να ανατίθεται σε δικαστικά σώματα, όταν είναι γνωστό πόσες αστυνομικές σκευωρίες σε βάρος αγωνιστών και «συνήθων υπόπτων» έχουν δημιουργήσει αλλά και πόσες δολοφονίες και κακοποιήσεις αστυνομικών και φασιστικά εγκλήματα έχουν συγκαλύψει.
Η ένταση της αστυνομοκρατίας και της καταστολής, η απαξίωση της ανθρώπινης ζωής όσων ανήκουν στην εργατική τάξη, τη νεολαία, τους μετανάστες και γενικά τους φτωχούς, αποτελεί κυβερνητική επιλογή. Την είδαμε στο έγκλημα της Πύλου και των Τεμπών. Τη βλέπουμε στα εργατικά ατυχήματα, στη διάλυση των δημόσιων νοσοκομείων και στην καθημερινή ακρίβεια. Γι' αυτό τους λέμε δολοφόνους.
Αποτελεί όνειδος για το Δήμο Αθηναίων η σιωπή απέναντι σε αυτά τα εγκλήματα. Χρέος του Δήμου είναι να ελέγχει και να καταγγέλει την αστυνομική αυθαιρεσία που αναπτύσσεται σε όλα τα αστυνομικά τμήματα μέσα στα όριά του κι όχι να τη νομιμοποιεί και να την ξεπλένει στην κοινωνία. Αλλά παρόλο που το Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών έβγαλε ανακοίνωση αποδοκιμασίας του εγκλήματος, ο δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο προτίμησαν να σιωπήσουν στην πρότασή μας για έκτακτη σύγκλιση και καταγγελία της αστυνομικής βίας. Και αυτή η σιωπή έστειλε μήνυμα ανοχής με αποτέλεσμα λίγες μέρες μετά την “αυτοκτονία” του κρατούμενου μετανάστη στο ΑΤ Ομόνοιας μία μόλις ώρα μετά τη σύλληψή του.
Στις 12 Οκτώβρη 1944 η Αθήνα απελευθερωνόταν από τους γερμανούς κατακτητές ναζί. Η τρίχρονη πολύμορφη και επιτυχημένη αντίσταση ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ είχε φέρει το κίνημα σε θέση εξουσίας. Αλλά έκανε το λάθος να εμπιστευτεί τις αστικές δυνάμεις και τους Άγγλους. Και το πλήρωσε με ατιμωρησία των δοσιλόγων, φυλακίσεις, εξορίες, διώξεις, παιδομαζώματα, εκτελέσεις, προσφυγιά, φακέλωμα, αστυνομικό μετεμφυλιακό κράτος και παρακράτος. Στις 7 Οκρώβρη 2020 καταδικάστηκε η ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Για πρώτη φορά το αντιφασιστικό κίνημα πέτυχε την ανατροπή της ιστορικής ατιμωρησίας της φασιστικής εγκληματικής βίας στην Ελλάδα.
Δεν απελευθερώσαμε την Αθήνα από τους ναζιστές και τους φασίστες για να την παραδώσουμε στους ρατσιστές και το αστυνομικό κράτος. Ανίκητοι φάνταζαν και αυτοί τότε, αλλά δεν ήταν. Διεκδικούμε δικαιοσύνη για όλα τα εγκλήματα της εξουσίας. Η δικαιοσύνη δεν χαρίζεται, κατακτιέται.
Πέτρος Κωνσταντίνου
Ο Μοχάμεντ Καμράν Ασίκ θα μπορούσε σήμερα να είναι ένας από τους εργάτες που με το μηχανάκι του σαν ντελιβαράς θα συμμετείχε στην μαχητική απεργία και τον αγώνα που δίνουν οι εργάτες της Wolt για Συλλογική Σύμβαση, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Αυτόν δολοφόνησε η αστυνομία. Έναν εργάτη της τάξης μας που παλεύει ενάντια στην κυβέρνηση της φτώχειας, του πολέμου και του ρατσισμού.
Γι' αυτό στεκόμαστε όρθιοι, οργισμένοι ενάντια στην κυβέρνηση που πνίγει στην Πύλο και το Αιγαίο, που με τις ρατσιστικές επιχειρήσεις σκούπα μαντρώνει ανθρώπους στην Αμυγδαλέζα και το Παρανέστι, που τους πάει για μία ώρα μέσα στο αστυνομικό τμήμα όπως τον Μία Χαλίς από το Μπαγκλαντές και μετά λέει ότι “απαγχονίστηκε” μέσα σε ένα κρατητήριο με άλλους έντεκα. Είναι η κυβέρνηση που έχει φυλακίσει χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες αντί να τους δώσει χαρτιά. Που τους θέλει ξεζουμισμένους στα χωράφια, τις Μανωλάδες, τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και χωρίς δικαιώματα.
Στεκόμαστε λοιπόν οργισμένοι απέναντι σε αυτή τη ρατσιστική δολοφονία. Είναι μία από τις πολλές αυτής της κυβέρνησης. Χτες πλημμύρισε το Καλλιμάρμαρο από τις φωνές οργής για τους δολοφόνους των Τεμπών, σήμερα είμαστε εδώ για τους δολοφόνους των μεταναστών. Και είμαστε η φωνή αυτών που καταγγέλουν τις δολοφονίες κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, του Βασίλη Μάγγου, του Κώστα Μανιουδάκη, του Ζακ Κωστόπουλου, των Ρομά που τους έχει στοχοποιήσει ιδιαίτερα αυτό τον καιρό η κυβέρνηση και έχουν το θράσος καθίκια μπάτσοι σαν τον Μπαλάσκα να λένε “τώρα θα μάθουν από αίμα οι Ρομά”.
Απέναντι σε αυτή την κυβέρνηση, ένας είναι ο δρόμος. Εργατικές απεργίες σαν αυτές που είναι μπροστά μας στα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα καράβια, τους ντελιβεράδες, για να ξηλώσουμε αυτή την κυβέρνηση. Με τα πανεπιστήμια μπροστά, όπως το έκαναν στο Μπαγκλαντές. Έχουμε τη δύναμη. Θα στείλουμε τους δολοφόνους του Καμράν στη φυλακή, όπως θα στείλουμε τους δολοφόνους του λιμενικού για τους 600 νεκρούς της Πύλου.
Θα οργανωθούμε, θα παλέψουμε, θα τους τσακίσουμε, για να μην ανοίξουν το δρόμο στην άκρα δεξιά. Αυτή είναι η πλατεία που δώσαμε τη μάχη για να μην περάσουν οι ναζί. Αυτό είναι το τμήμα των δολοφόνων που ακόμα και τώρα ακούγονται κραυγές βασανισμένων, όπως στο Παρανέστι που χτες βράδυ απαγχονίστηκε άλλος ένας πρόσφυγας απελπισμένος που θέλει την ελευθερία του. Θα μας βρουν μπροστά τους. Θα κάνουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων παρελθόν.
Διαδηλώνουμε για τους δύο μετανάστες που βρέθηκαν σε δύο διαφορετικά ΑΤ της περιοχής δολοφονημένοι. Είναι απαράδεκτο να υπάρχει αυτή η βία, τη στιγμή που ευαγγελιζόμαστε ότι ζούμε σε μια δημοκρατία.
Πρέπει να σταματήσει αυτού του τύπου η καταστολή και πρέπει η κυβέρνηση Μητσοτάκη να πάψει να αντιμετωπίζει τους μετανάστες, αλλά και τους ντόπιους που δεν είναι της αρεσκείας της, σαν πράγματα, σαν κατσαρίδες. Είμαστε άνθρωποι, διαδηλώνουμε και δεν θα αφήσουμε να συνεχιστεί αυτό το πράγμα. Εύχομαι τα νέα παιδιά -γιατί εγώ είμαι 65 χρονών- να συσπειρωθούν γύρω από τον αγώνα για να έχουν ένα μέλλον. Γιατί το πρόβλημά μας δεν είναι οι μετανάστες, είναι η κυβέρνηση που είναι δολοφονική για το λαό, τη φύση και τα πάντα.
οδοντίατρος
Θέλουμε όλοι οι άνθρωποι να έχουν ίση μεταχείριση, να αντιμετωπίζονται δίκαια από την αστυνομία, το κράτος και τη δικαιοσύνη. Δεν θέλουμε ένα ρατσιστικό κράτος που βλέπει τον άνθρωπο σαν αντικείμενο που το πετά στα σκουπίδια. Στο Σχολείο μας έρχονται εικόνες από ρατσιστικές συμπεριφορές κατά μεταναστών, όχι μόνο από αστυνομικούς, αλλά και στο χώρο εργασίας με σχόλια για τη χώρα τους, το χρώμα τους, τους δικούς τους ανθρώπους, τη θρησκεία τους. Ειδικά τώρα με αυτά που κάνει το Ισραήλ, ακούν το «α, είναι μαύροι, μουσουλμάνοι, τρομοκράτες».
Χρειάζονται περισσότερες κινητοποιήσεις και περισσότερη ευαισθητοποίηση, ότι οι μετανάστες είναι σαν κι εμάς, έχουν περάσει δύσκολα για να φτάσουν εδώ, πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε ισότιμα, να στεκόμαστε στο πλευρό τους. Έχουμε να μάθουμε από αυτούς τους ανθρώπους, όχι μόνο από τη δυστυχία και τις δυσκολίες που έχουν περάσει, αλλά από τις κουλτούρες τους, το φαγητό τους, τις συνήθειές τους. Μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε, να οργανώνουμε εκδηλώσεις μαζί, να ζούμε μαζί.
εθελοντής στο Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά
Συμμετέχουμε στη σημερινή διαδήλωση ως εκπαιδευτικοί γιατί πιστεύουμε ότι η ισλαμοφοβία και ο ρατσισμός έχουν έρθει για να μείνουν. Είναι κάτι που το παλεύουμε και μέσα στις τάξεις μας και εκτός. Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, μαθητές, καθηγητές, ενάντια στον ρατσισμό.
Κρατικές δολοφονίες μεταναστών γίνονται εδώ και χρόνια και πρέπει αυτό να το ανατρέψουμε. Θέλει θάρρος στην τάξη γιατί είναι δύσκολος ο ρόλος μας, να το “σηκώσουμε” και να το δουλέψουμε με τους μαθητές μας, γιατί αλλιώς είναι φαύλος κύκλος. Πρέπει να σταματήσει από μια νέα γενιά, δυναμική.
Η δολοφονία του Καμράν δείχνει που έχει φτάσει η ασυδοσία της αστυνομίας με τις πλάτες της κυβέρνησης της ΝΔ. Με τη μαζική μας πορεία σήμερα στέλνουμε το μήνυμα ότι τέτοιες πρακτικές δεν θα περάσουν. Χρειάζεται να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατά.
φοιτητής στα Γρεβενά
Κάθε εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να ζει ασφαλής, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να πεθαίνει με τέτοιο τρόπο. Σαν υγειονομικός πιστεύω ότι η νεκροψία του Μοχάμεντ Καμράν θα έπρεπε να γίνει από μια ανεξάρτητη αρχή που να μην είναι του αστυνομικού τμήματος και του κράτους. Γιατί ξέρουμε ότι τον χτύπησαν, αλλά δεν ξέρουμε πως προκλήθηκε ο θάνατος. Η διαδήλωση σήμερα είναι ενεργή.
ειδικευόμενος γιατρός, Μεταξά
Η διαδήλωση σήμερα πολύ σημαντική. Πρέπει κάθε ένας να παρίσταται σε τέτοιες δράσεις, ιδίως η φοιτητική νεολαία, τα πανεπιστήμια. Στο παρελθόν το φοιτητικό κίνημα έχει ανατρέψει νόμους και κυβερνήσεις. Και σήμερα μπορούμε να φτάσουμε σε τέτοιες νίκες.
Νίκος,
φοιτητής ΦΛΣ Αθήνας