20/12. Αντιφασιστική διαδήλωση στην Πετρούπολη. Φωτό: ΚΕΕΡΦΑ Δυτικών
Με τη διαδήλωση το Σάββατο 17 Γενάρη στα Πετράλωνα για τα δεκατρία χρόνια από τη χρυσαυγίτικη δολοφονία του Πακιστανού μετανάστη εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν ξεκινά η νέα χρονιά για το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα. Η κινητοποίηση, που καλούν η ΚΕΕΡΦΑ και η Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδας «Η Ενότητα», θα ξεκινήσει με συγκέντρωση στην πλατεία Μερκούρη στις 3μμ και θα ακολουθήσει πορεία στο σημείο της δολοφονίας στην Τριών Ιεραρχών.
Η φετινή διαδήλωση για τον Λουκμάν είναι κρίσιμη καθώς έρχεται σε μια στιγμή συστηματικής προσπάθειας των νεοναζί της Χρυσής Αυγής να ξαναεμφανιστούν σε σχολεία και γειτονιές. Στο κέντρο τους βρίσκονται κύρια οι περιοχές των Δυτικών με επιθέσεις σε Πετρούπολη, Ίλιον και Περιστέρι, αλλά και οι περιοχές των Νοτίων όπου προχώρησαν σε ναζιστική παρέλαση στην Αργυρούπολη.
Τα απανωτά αυτά κρούσματα δεν έμειναν αναπάντητα. Στις 5 Δεκέμβρη η ΚΕΕΡΦΑ οργάνωσε αντιφασιστικές πικετοφορίες σε πολλές γειτονιές, ενώ στις 20 Δεκέμβρη έγινε μαζική αντιφασιστική διαδήλωση στην Πετρούπολη. Όπως ανέφερε η τοπική ΚΕΕΡΦΑ Αγίων Αναργύρων – Ιλίου – Πετρούπολης: «Μετά την κατάληψη στο 1ο ΕΠΑΛ Πετρούπολης που οργάνωσε ομάδα φασιστών από το σχολείο, λίγες μέρες πριν τις 17 Νοέμβρη, ώστε να μην γίνει η γιορτή του Πολυτεχνείου και τις επιθέσεις από φασίστες σε ομοφυλόφιλους και τρανς στο Περιστερι πριν λίγους μήνες που απαντήθηκαν με δύο μεγάλες διαδηλώσεις στη γειτονιά, οι φασιστικές προκλήσεις συνεχίζονται.
Φασίστες επιτέθηκαν την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου το μεσημέρι έξω από το 1ο ΓΕΛ Ιλίου σε αντιφασίστες από την οργάνωση “Ξεκίνημα” που μοίραζαν προκήρυξη για την αντιφασιστική διαδήλωση που είναι προγραμματισμένη για τις 20 Δεκεμβρίου στην Πετρούπολη. Η επίθεση δεν ήταν τυχαία. Την προηγούμενη Τετάρτη είχε πραγματοποιηθεί μια πετυχημένη εκδήλωση, με ομιλήτρια τη Μάγδα Φύσσα, που οργάνωσε η Γ΄ΕΛΜΕ (το σωματείο των καθηγητών στην περιοχή) στο 1ο ΕΠΑΛ Πετρούπολης. Η ΚΕΕΡΦΑ είχε ήδη κάνει αντιφασιστικές πικετοφορίες στις 5 Δεκεμβρίου στις γειτονιές των Δυτικών, ενώ είχε ξεκινήσει και η προσπάθεια συντονισμού ενάντια στο φασισμό στην Πετρούπολη που κατέληξε στην οργάνωση της αντιφασιστικής κινητοποίησης στις 20 Δεκέμβρη».
Σύσκεψη
Η απόπειρα επανεμφάνισης των φασιστών είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής με τον ρατσιστικό πόλεμο κατά των μεταναστών και των προσφύγων και όλα τα ανοίγματα στην ακροδεξιά με στόχο να γλυτώσει η ΝΔ από την οργή των εργατών, των αγροτών, της νεολαίας. Αυτός ο κίνδυνος συζητήθηκε στην ανοιχτή σύσκεψη που κάλεσε η ΚΕΕΡΦΑ το απόγευμα της 20ης Δεκέμβρη για την οργάνωση της διαδήλωσης στις 17 Γενάρη.
«Οι άρχουσες τάξεις διεθνώς παίζουν πολύ σκληρά το χαρτί του ρατσισμού σαν εργαλείο διάσπασης και αποπροσανατολισμού, γεγονός που ανοίγει το δρόμο στην ακροδεξιά και τους φασίστες», είπε ο Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ ανοίγοντας την κουβέντα. «Το αντιφασιστικό κίνημα είναι πολύ δυνατό, όπως φάνηκε και από την εισαγγελική πρόταση στο Εφετείο που ζήτησε την καταδίκη της ΧΑ και έχουμε μάχη μπροστά μας για να γίνει απόφαση. Το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, το κίνημα για την καταδίκη των δολοφόνων της Πύλου, το κίνημα για ανοιχτά σύνορα και νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, με κέντρο την εργατική τάξη και τα συνδικάτα, μπορούν να φράξουν την επανεμφάνισή τους. Η διαδήλωση για τον Λουκμάν είναι το άμεσο βήμα, με συνέχεια τη μεγάλη διεθνή διαδήλωση στις 28 Μάρτη», συνέχισε.
«Με πολύ αγώνα φτάσαμε σήμερα η εισαγγελέας του Εφετείου να ζητά την καταδίκη της ΧΑ», τόνισε αμέσως μετά ο Τζαβέντ Ασλάμ, πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας. «Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι πάντα οι κυβερνήσεις, από τις απαγωγές των Πακιστανών μέχρι τα χτυπήματα των φασιστών και την Πύλο. Ανοίγουν την πόρτα στον ρατσισμό και οι φασίστες παίρνουν μπρος. Τώρα ο Πλεύρης κάνει συμφωνίες να έρχονται εργάτες από Αίγυπτο, Πακιστάν, Μπαγκλαντές, για εννέα μήνες χωρίς δικαιώματα, να δουλεύουν σαν σκλάβοι. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να δυναμώσουμε το κίνημα», κατέληξε.
Η σύσκεψη έγινε στα γραφεία της 3ης Δημοτικής Κοινότητας και συμμετείχαν αγωνιστές/ριες από πολλούς χώρους και γειτονιές. Ανάμεσά τους ήταν ο Ασφάκ, συγγενής του Λουκμάν, που ευχαρίστησε όλους/ες για την παρουσία τους και για το γεγονός ότι το αντιφασιστικό κίνημα δεν ξεχνά και δίνει κάθε χρόνο δυναμικό παρών στην επέτειο της δολοφονίας. Ακολούθησε γύρος τοποθετήσεων με πολλές προτάσεις και ιδέες για την επιτυχία της διαδήλωσης που στο τέλος συγκεντρώθηκαν σε ένα μεγάλο πρόγραμμα δράσης τις βδομάδες που ακολουθούν.
Οι χρυσαυγίτες δολοφόνοι του Λουκμάν
Η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν τα ξημερώματα της 17ης Γενάρη του 2013 με επτά μαχαιριές από τους χρυσαυγίτες Λιακόπουλο και Στεργιόπουλο, την ώρα που εκείνος πήγαινε με το ποδήλατό του στη δουλειά του, σηματοδότησε τότε την κλιμάκωση της ρατσιστικής ναζιστικής βίας της Χρυσής Αυγής.
Παίρνοντας θάρρος από την απόπειρα ανθρωποκτονίας του Αιγύπτιου αλιεργάτη Αμπουζίντ Εμπάρακ λίγους μήνες νωρίτερα, τον Ιούνη του 2012, η οποία σκανδαλωδώς υποβαθμίστηκε αρχικά σε βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη με τους δράστες του τάγματος εφόδου να αφήνονται ελεύθεροι, οι νεοναζί δολοφόνοι αποφάσιζαν να αναβαθμίσουν την εγκληματική δράση τους απέναντι στους μετανάστες πριν φτάσουν στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Η υπόθεση συσχετίστηκε με τη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής με τους δύο δολοφόνους να καταδικάζονται για ένταξη στην εγκληματική οργάνωση -επιπλέον από την ισόβια καταδίκη τους για τη δολοφονία για την οποία για πρώτη φορά σε ελληνικό δικαστήριο αναγνωρίστηκε το ρατσιστικό κίνητρο. Το ότι η δολοφονία Λουκμάν έγινε στο πλαίσιο της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής ανέδειξε ξεκάθαρα και η εισαγγελέας του Εφετείου στην πρόσφατη καταδικαστική της πρόταση.
Αρχικά η εισαγγελέας περιέγραψε εκτενώς τη δολοφονική επίθεση από τη στιγμή που οι δυο δράστες βγήκαν παγανιά, εντόπισαν τον Λουκμάν και, όπως είπε, «άνευ λόγου και αιτίας, χωρίς να προκληθούν καθ'οιονδήποτε τρόπο από αυτόν, τον προσπέρασαν, διέκοψαν την πορεία του και τον ανάγκασαν να σταματήσει και να αποβιβαστεί από το ποδήλατό του», ενώ «στη συνέχεια, αμφότεροι του επιτέθηκαν και τον έπληξαν με τα στιλέτα, τύπου “πεταλούδας”, που κατείχαν».
Δεν παρέλειψε επίσης να τονίσει το γεγονός ότι οι δολοφόνοι «στις απολογίες τους είπαν ότι “έστρωναν” το μηχανάκι τους, όπως και οι κατηγορούμενοι στην απόπειρα ανθρωποκτονίας του Αμπουζίντ Εμπάρακ», καθώς και ότι η πρώτη και θανατηφόρα μαχαιριά στο στήθος από τον Λιακόπουλο -τις άλλες έξι τις έδωσε ο Στεργιόπουλος στη συνέχεια- προκάλεσε “ατρακτοειδές” τραύμα όπως στη δολοφονία Φύσσα.
«Αμέσως μετά, αμφότεροι, έχοντας την πεποίθηση ότι δεν είχαν γίνει αντιληπτοί, λόγω του προχωρημένου της ώρας, με απόλυτη ψυχραιμία επέβησαν στη μοτοσικλέτα και τράπηκαν σε φυγή», συνέχισε η εισαγγελέας, επισημαίνοντας «ότι είχαν αφαιρέσει την πινακίδα κυκλοφορίας της μοτοσικλέτας -την οποία είχαν τοποθετήσει στον αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα, όπου και ανευρέθηκε, εκ των υστέρων, από τους αστυνομικούς- προκειμένου να μην καταστεί δυνατός ο εντοπισμός τους».
Σύλληψη
Η σύλληψή τους έγινε δυνατή μόνο χάρη στους κατοίκους της γειτονιάς που ξύπνησαν από τις κραυγές του Λουκμάν. «Οι παραπάνω περίοικοι κάλεσαν το ΕΚΑΒ και την Αστυνομία και περιέγραψαν τους δράστες, με συνέπεια αυτοί να συλληφθούν, αργότερα, στην περιοχή του Συντάγματος. Μάλιστα, ο Διονύσιος Λιακόπουλος είχε κρύψει το ματωμένο στιλέτο μέσα στο παπούτσι του. Το θύμα κατέληξε στις 03.50, κατά τη διακομιδή του στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας», είπε η εισαγγελέας, αντικρούοντας όλους τους ισχυρισμούς των δραστών περί πρόκλησής τους από το θύμα και θυμίζοντας λεπτομερώς το χρυσαυγίτικο οπλοστάσιο που βρέθηκε στα σπίτια τους.
Και κατέληξε: «Διέπραξαν το τραγικό αυτό έγκλημα, χωρίς κανένα λόγο και αιτία ... όχι τυχαία και εκ συμπτώσεως, αλλά στα πλαίσια της δράσεώς τους ως μελών της εγκληματικής οργάνωσης, για την διά της βίας επιβολή των αρχών της, εκ των οποίων, κυρίαρχη και απόλυτη είναι “η ιδέα της φυλής” ή αλλιώς “η ιδέα του αίματος”, η οποία πραγματώνεται με βίαιες επιθέσεις εναντίον ξένων μεταναστών ... Οι συνθήκες, ο τρόπος και η μεθοδολογία που έδρασαν (modus operandi), είναι βασικά χαρακτηριστικά της εγκληματικής οργάνωσης.
Κινούμενοι, αποκλειστικά, από φυλετικό μίσος, περιδιάβαιναν στο κέντρο της Αθήνας, κατά τις μεταμεσονύχτιες ώρες ... “κυνηγώντας” μετανάστες και συμμορφούμενοι έτσι στις αλλεπάλληλα και δημόσια εκφρασθείσες παροτρύνσεις του Αρχηγού (ο οποίος έχει πει “ή τρέχουν ή δεν προλαβαίνουν να τρέξουν” και “στο σκοτάδι γίνονται οι καλύτερες δουλειές”) και των υψηλόβαθμων μελών της οργάνωσης (βουλευτών, στελεχών, κλπ) για διωγμό, κυριολεκτικά και μεταφορικά, των αλλοδαπών μεταναστών από την Ελληνική Επικράτεια, χαρακτηρίζοντάς τους και μάλιστα δημοσίως, ακόμη και από το βήμα της Βουλής, ως “υπανθρώπους” και φορείς ασθενειών».