Συνεχίζουν να κλωτσάνε τη Συρία από όλες τις μεριές οι ιμπεριαλιστές, προκαλώντας νέους πρόσφυγες, νέες συγκρούσεις και απειλώντας να διαμελίσουν τη χώρα. Στις αρχές του μήνα, το ισλαμιστικό καθεστώς της Συρίας έστειλε αντιπροσωπεία στο Παρίσι για να συναντηθεί με αντίστοιχη αντιπροσωπεία του Ισραήλ. Η συνάντηση έγινε με τη βοήθεια των Αμερικάνων. Πρόκειται για συνέχεια επαφών που ξεκίνησαν ήδη από το καλοκαίρι.
Η συριακή κυβέρνηση ξεφτιλίζεται κάνοντας συνάντηση με το Ισραήλ, το οποίο με του έπεσε ο Άσαντ βομβάρδισε ό,τι είχε μείνει όρθιο από τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και ταυτόχρονα εισέβαλε στο Νότο της χώρας αρπάζοντας κι άλλα εδάφη. Το Ισραήλ είχε αρπάξει από τη Συρία τα Υψώματα του Γκολάν με τον πόλεμο του 1967. Αργότερα είχε έρθει σε συνεννόηση με το δικτάτορα της Συρίας, Άσαντ, δημιουργώντας μια μη στρατιωτικοποιημένη ζώνη-μαξιλάρι και η σύγκρουση είχε παγώσει. Όλες οι προοδευτικές δυνάμεις της Συρίας, οι Παλαιστίνιοι αλλά και οι Ισλαμιστές πάντα κατήγγειλαν την παράδοση στην πράξη των Υψωμάτων στους Ισραηλινούς. Τώρα οι Ισλαμιστές που κυβερνάνε παρακαλάνε τους Ισραηλινούς όχι να φύγουν από τη χώρα αλλά να επιστρέψουν εκεί που ήταν πριν από ένα χρόνο.
Στο μεταξύ οι Ισραηλινοί συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν στην Παλαιστίνη. Πριν από μερικές μέρες συνέλαβαν δύο Σύριους αγωνιστές, ανάμεσά τους τον σύντροφο “Κάστρο”, της αδελφής οργάνωσης του ΣΕΚ στη Συρία. Ο Κάστρο είναι υπεύθυνος της τοπικής πρωτοβουλίας “Χωράφια αλληλεγγύης” στην περιοχή της Κουνέιτρα για να καλλιεργηθεί η γη και να μην αφεθεί ο ισραηλινός στρατός να τη μετατρέψει σε έρημη ζώνη. Ο σύντροφος αρνήθηκε να δώσει τα στοιχεία του στους στρατιώτες της κατοχής και όταν του έκαναν την παρατήρηση “να συμπεριφέρεται σωστά”, τους απάντησε: “Καλός προς τα εσάς, σημαίνει να προσβάλω τον εαυτό μου”. Ο κόσμος της Κουνέιτρα και των Υψωμάτων του Γκολάν ζητάει από την κυβέρνηση της Δαμασκού προστασία και βοήθεια για να καλλιεργήσει τη γη του, αλλά οι “σκληροί Ισλαμιστές” συναντιούνται με τους σιωνιστές στο Παρίσι.
Το Ισραήλ όχι μόνο συνεχίζει και διευρύνει την κατοχή, αλλά χρησιμοποιεί την παρουσία του για να καλλιεργήσει τη διχόνοια. Παρουσιάζεται ως προστάτης της μειονότητας των Δρούζων που ζουν στο Νότο τη Συρίας και επανειλημμένα έβαλε το χέρι του για να προκληθούν συγκρούσεις.
Ενώ όμως η κυβέρνηση του αλ-Σάραα παζάρευε με το Ισραήλ, ταυτόχρονα εξαπέλυε μια επίθεση σε βάρος των Κούρδων στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας, το Χαλέπι. Πάνω από 140 χιλιάδες κόσμος έχει αναγκαστεί να εγκαταλείψει τα σπίτια του τις τελευταίες μέρες. Ο συριακός στρατός θέλει να διαλύσει τις δυνάμεις των Κούρδων που συνεχίζουν να ελέγχουν τμήμα του Χαλεπιού και ταυτόχρονα να σπρώξει τον κόσμο προς άλλες περιοχές πιο Ανατολικά, ώστε να αλλάξει τις εθνικές ισορροπίες της περιοχής. Οι κουρδικές ένοπλες οργανώσεις ελέγχουν περιοχές στο Χαλέπι όπως το Σέιχ Μακσούντ και η Ασραφίγια από τότε που ξέσπασε η επανάσταση ενάντια στον Άσαντ, το 2011.
Σφαγές
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατήρησαν στρατιωτική και πολιτική σχέση με τους Κούρδους, αξιοποιώντας τους και ενάντια στον Άσαντ και ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος αλλά και ενάντια στην τούρκικη διείσδυση στη Συρία. Όμως, οι συμφωνίες που προώθησαν την περασμένη χρονιά, μέσα και από τις συναντήσεις που είχε ο Τραμπ με τον Σάραα έλεγαν πως το κουρδικό αντάρτικο πρέπει να ενταχθεί στον καινούργιο ενιαίο στρατό της χώρας. Αυτή είναι και η πίεση που βάζει η Τουρκία για να ξεφορτωθεί την απειλή ενός αντάρτικου που εδώ και δεκαετίες αμφισβητεί την κυριαρχία της και από τις δυο μεριές των συνόρων. Τώρα, η Τουρκία έβαλε σε κίνηση φιλικές της δυνάμεις για να προκαλέσουν τη σύγκρουση με τους Κούρδους και ο συριακός στρατός ήρθε να “δώσει λύση”, πολιορκώντας τις κούρδικες περιοχές και εκτοπίζοντας τον κόσμο. Το Ισραήλ δηλώνει “αλληλεγγύη στους Κούρδους”, ενώ οι ΗΠΑ καλούν όλες τις πλευρές “να τα βρουν”. Στην πράξη διεξάγουν και ετοιμάζουν τις επόμενες σφαγές.
Οι πρωτοβουλίες που παίρνει η επαναστατική Αριστερά στη Συρία δείχνουν το δρόμο της ενότητας των από κάτω, ενάντια στους δικτάτορες και τους πέρα από γλώσσες, θρησκείες και εθνικότητες, κόντρα σε όλες τις προσπάθειες διχασμού.