Υπήρχε ένα παλιό και βρόμικο επιχείρημα της ηγεσίας και της δεξιάς πτέρυγας των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ που έλεγε ότι οι υποψήφιοι που κατεβαίνουν με αριστερό πρόγραμμα παίζουν το παιχνίδι των Ρεπουμπλικάνων. Όσο πιο συστημικός και κεντρώος είναι ένας υποψήφιος τόσο πιο πιθανό είναι να κερδίσει ψήφους από τα Δεξιά του. Όσο πιο αριστερός είναι βολεύει τη Δεξιά.
Αντίθετα με αυτές τις ξεπερασμένες λογικές, ο Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις 3 Νοέμβρη επιλέγει να κάνει ευθεία επίθεση στην αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών. Ο εχθρός του είναι το κίνημα που αντιστέκεται και φοβάται οποιαδήποτε πολιτική έκφραση που θα φέρει τη φωνή και τα αιτήματα του κινήματος μέσα στο αποστειρωμένο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ.
Εξαπολύει επιθέσεις με όλη τη σημασία της λέξης. Η ομοσπονδιακή αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι της βουλευτίνας Ιλχάν Ομάρ, που εκπροσωπεί τη Μινεσότα. Οι “Αρχές” ερευνούν υποτίθεται αν η Ομάρ έχει νόμιμα τα χαρτιά της “μετανάστευσής” της στις ΗΠΑ. Η Ομάρ όμως έφτασε στη χώρα όταν ήταν ανήλικη. Οι γονείς της ήταν από τη Σομαλία και ήρθαν ως πρόσφυγες λόγω του πολέμου. Η Ομάρ πολιτογραφήθηκε κανονικά όταν ενηλικιώθηκε και “εντάχθηκε” τόσο ομαλά στις ΗΠΑ που έφτασε να γίνει και βουλευτής. Όμως ο Τραμπ την στοχοποιεί γιατί στο πρόσωπό της στοχοποιεί όλα τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών.
Γυναίκες
Στοχοποιεί όλες τις γυναίκες που τολμάνε να σηκώνουν το ανάστημά τους και να συμμετέχουν στους αγώνες και την πολιτική. Στοχοποιεί ιδιαίτερα τις γυναίκες που φοράνε μαντίλα και δεν θεωρούν αυτή τη μαντίλα ως “περιορισμό” αλλά στοιχείο της προσωπικότητας και της αυτοπεποίθησής τους στο δημόσιο χώρο. Στοχοποιεί ταυτόχρονα ολόκληρη την Αριστερά που στέκεται στο πλευρό των προσφύγων, των μεταναστών και της Παλαιστίνης ενάντια στις ρατσιστικές και δολοφονικές σκούπες της ICE.
Το γεγονός ότι η επίθεση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μόλις τρεις βδομάδες πριν από τις εκλογές στις οποίες η Ομάρ θεωρείται το φαβορί στην περιφέρειά της δείχνει σε πόσο συγχυσμένη κατάσταση βρίσκεται ο Τραμπ, η κυβέρνησή του, αλλά και ολόκληρο το “MAGA” κίνημά του. Πάνε προς τις ενδιάμεσες εκλογές έχοντας τον κίνδυνο να δουν να εκφράζονται στις κάλπες όλα τα μέτωπα της αντίστασης και να καταγράφονται οι απανωτές αποτυχίες. Η αποτυχία στον πόλεμο στο Ιράν που υποτίθεται θα είχε τελειώσει μέσα σε λίγες μέρες και τώρα συζητάνε για την αναζωπύρωσή του. Η αποτυχία στον έλεγχο όλης της Μέσης Ανατολής που έχει εκτινάξει την τιμή του πετρελαίου, ενώ ο Τραμπ ήλπιζε πάντα να χρησιμοποιεί τη χαμηλή τιμή στα βενζινάδικα σαν προσωπική του επιτυχία. Η αποτυχία του να λυγίσει το κίνημα της Αντίστασης παρά την καταστολή και την κινητοποίηση όλων των κρατικών μηχανισμών γίνεται ένας έξτρα παράγοντας διασπάσεων και αντιπαραθέσεων μέσα στη βάση του MAGA και στα υψηλόβαθμα στελέχη που ετοιμάζονται για τους ρόλους τους στην μετά-Τραμπ εποχή.
Σε μια σειρά πολιτείες, οι ευκαιρίες που ανοίγονται με βάση αυτήν την κρίση αρπάζονται από την Αριστερά. Στο Μίσιγκαν, ο Τραμπ εξαπολύει όλη τη ρατσιστική του ρητορική ενάντια στον ελ-Σαγιέντ που αν εκλεγεί θα είναι ο πρώτος μουσουλμάνος Γερουσιαστής στην ιστορία των ΗΠΑ. Τα τσιράκια του κυκλοφορούσαν ότι είναι “χρηματοδοτούμενος από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα” και τώρα ο Τραμπ λέει πως είναι “τζιχαντιστής”. Η μόνη αλήθεια είναι ότι στις εσωκομματικές εκλογές των Δημοκρατικών, το ισραηλινό λόμπι έριξε κάποια από τα μεγαλύτερα ποσά στην ιστορία του για να μην είναι ο ελ-Σαγιέντ υποψήφιος. Όλο το χρήμα πήγε στον κουβά και η εκλεκτή των σιωνιστών, Χέιλι Στίβενς, έμεινε εκτός κούρσας. Ο ελ-Σαγιέντ έγινε υποψήφιος των Δημοκρατικών και η Στίβενς δεν άργησε να ανακοινώσει ότι… συμφωνεί με πολλές από τις πολιτικές του Τραμπ. Ακόμη και η εκπρόσωπος των “Αράβων υπέρ του Τραμπ” μετά την επίθεση του Τραμπ προς τον ελ-Σαγιέντ αναγκάστηκε να δηλώσει ότι “Ο πρόεδρος πέρασε μια κόκκινη γραμμή και οι δηλώσεις του είναι ρατσιστικές”.
Τίποτα δεν είναι σταθερό και τίποτα δεν είναι ίδιο πλέον στην αμερικάνικη πολιτική σκηνή. Οι ενδιάμεσες εκλογές θα δυναμώσουν αυτή την αστάθεια και θα δώσουν επιπλέον ευκαιρίες στην Αριστερά.