Την περασμένη Τετάρτη 30 Σεπτέμβρη οι τελευταίες αμερικάνικες μονάδες εγκατέλειψαν την Ερμπίλ, στο ιρακινό Κουρδιστάν, και μαζί τους έκλεισε ένας κύκλος πάνω από είκοσι χρόνων στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στο Ιράκ. Ο Τραμπ έσπευσε να πανηγυρίσει στο Truth Social ότι ήρθε η ώρα «να γυρίσει η Αμερική σπίτι της» και φόρτωσε το «τέλμα» στις κακές αποφάσεις των προκατόχων του, ενώ το Πεντάγωνο μίλησε για «επιτυχή ολοκλήρωση» της αποστολής ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και για πέρασμα σε μια «κανονική» διμερή σχέση ασφάλειας, όπως προέβλεπε η συμφωνία που είχε κλείσει η Ουάσιγκτον με τη Βαγδάτη το 2024.
Όσο κι αν επιμένουν όμως στην εικόνα της τακτοποιημένης αποχώρησης με βάση το χρονοδιάγραμμα, πρόκειται για ήττα. Ακόμα και οι Financial Times φιλοξενούν ειδικό του Chatham House (το ινστιτούτο εξωτερικής πολιτικής του βρετανικού κατεστημένου) που θυμίζει ότι η συμφωνία του 2024 έγινε σε ένα εντελώς διαφορετικό περιφερειακό σκηνικό, όταν δεν υπήρχε πόλεμος αυτής της κλίμακας και το Ιράκ δεν ήταν πεδίο μάχης. Σήμερα η χώρα έχει συρθεί στον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, οι σιϊτικές πολιτοφυλακές που πρόσκεινται στην Τεχεράνη χτυπάνε με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη τα κράτη του Κόλπου μέσα από το Ιράκ και δέχονται σε απάντηση αμερικάνικους και σαουδαραβικούς βομβαρδισμούς.
Μια υπερδύναμη που βρίσκεται σε πόλεμο με το Ιράν δεν αποσύρει τις τελευταίες της δυνάμεις από τη γειτονική χώρα επειδή έληξε μια προθεσμία, αλλά επειδή δεν μπορεί πια να τις κρατήσει εκεί χωρίς να τις μετατρέψει σε στόχους. Είναι η κατάληξη της ήττας που ξεκίνησε με την εισβολή του 2003, μια εισβολή που υποτίθεται ότι θα έκανε το Ιράκ προγεφύρωμα της Ουάσινγκτον και τελικά παρέδωσε τη χώρα στην επιρροή της Τεχεράνης, όπως παραδέχονται πια ανοιχτά και οι ίδιοι οι Financial Times.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός αποσύρεται από την περιοχή. Δύο μέρες μετά, οι ίδιοι Financial Times αποκάλυψαν ότι οι ΗΠΑ στέλνουν στη Μέση Ανατολή επτά ακόμα πολεμικά πλοία με τουλάχιστον 9.000 στρατιώτες. Το αεροπλανοφόρο Theodor Roosevelt και τρία αντιτορπιλικά απέπλευσαν από το Σαν Ντιέγκο και αναμένεται να φτάσουν ως τα τέλη Νοέμβρη, είτε για να αντικαταστήσουν είτε για να ενισχύσουν τα δύο αεροπλανοφόρα που ήδη βρίσκονται εκεί.
Επανάληψη βομβαρδισμών
Ο Τραμπ εξετάζει την επανάληψη των βομβαρδισμών στο Ιράν αμέσως μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοέμβρη, ενώ σύμφωνα με το Axios την περασμένη Παρασκευή συνεδρίασε μυστικά στο Καμπ Ντέιβιντ το επιτελείο του, υπό τον αντιπρόεδρο Βανς, για να συζητήσει μια νέα μεγάλη επιχείρηση ενάντια στο Ιράν και αμερικάνικη συμμετοχή σε σαουδαραβική επίθεση στην Υεμένη.
Την ίδια ώρα όμως ο πιο στενός σύμμαχος της Ουάσινγκτον στον Κόλπο βρίσκεται σε δεινή θέση. Οι Ανσαραλάχ της Υεμένης χτύπησαν το Σαββατοκύριακο με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη εγκαταστάσεις της Aramco κοντά στο Ριάντ, απαντώντας στους πολύνεκρους σαουδαραβικούς βομβαρδισμούς της Σαναά. Από τις αρχές Σεπτέμβρη έχουν πάρει τη Μόχα και ελέγχουν πλέον όλη την ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και τα στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ, τη μόνη διέξοδο που απέμενε για το σαουδαραβικό πετρέλαιο όσο το Ορμούζ μένει κλειστό. Στο εσωτερικό, η Ταΐζ, πόλη κόμβος που ενώνει τον Βορρά με το Άντεν, είναι περικυκλωμένη και όλα δείχνουν ότι οι Ανσαραλάχ θα την πάρουν, παρά τις διαρροές για γενική αντεπίθεση των στρατευμάτων που ελέγχει το Ριάντ.
Η εικόνα είναι αποκαλυπτική. Η Ουάσιγκτον μαζεύει τα στρατεύματά της από τη μια χώρα και στέλνει αρμάδες στην άλλη, ενώ οι σύμμαχοί της καίγονται και οι αγορές πετρελαίου τρέμουν. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός που χάνει έδαφος δεν γίνεται λιγότερο επικίνδυνος, γίνεται περισσότερο, και γι' αυτό χρειάζεται να δυναμώσουμε το αντιπολεμικό κίνημα με άμεσο μεγάλο σταθμό τα συλλαλητήρια της 10 Οκτώβρη.