
24/10, Αντιφασιστική διαδήλωση στην Oρλέανη. Φωτό: Στεφανί Λεκόκ/Reuters
Το περασμένο Σάββατο 24/10, μετά από ένα μήνα διαδηλώσεων, το γαλλικό κράτος έβαλε τα δυνατά του για να καταστείλει το κίνημα στους δρόμους. Ο πρόεδρος Μακρόν και ο πρωθυπουργός Λεκορνύ κινητοποίησαν πάνω από 70.000 αστυνομικούς, την παραστρατιωτική μονάδα GBGM με τα θωρακισμένα οχήματά της, καθώς και τις «αντιτρομοκρατικές» μονάδες RAID και GIGN και τους έστειλαν εναντίον των διαδηλωτών με δακρυγόνα, κρότου λάμψης, πλαστικές σφαίρες, υδροβόλα. Συνέλαβαν συνολικά πάνω από 1300 άτομα.
Aλλά απέτυχαν παταγωδώς να τρομοκρατήσουν το κίνημα.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους σε όλη τη Γαλλία -ακόμη και σε μικρές κωμοπόλεις έγιναν διαδηλώσεις χιλιάδων ανθρώπων- αψηφώντας την απαγόρευση των διαδηλώσεων και της κυκλοφορίας που επέβαλλε το κράτος. Αυτή τη φορά η μαζικότητα δεν αφορούσε μόνο τη νεολαία αλλά και τον εργατόκοσμο. Σε όλα τα συλλαλητήρια υπήρχαν μαζικά μπλοκ συνδικάτων.
Ταυτόχρονα το κίνημα υψώνει τείχος ενάντια στον ρατσισμό της κυβέρνησης Μακρόν και τον φασισμό. Πάνω από 30 χιλιάδες αντιφασίστες/ριες διαδήλωσαν το Σάββατο στην Ορλεάνη όπου γινόταν το συνέδριο της RN του κόμματος της Λεπέν και του Μπαρντελά, σε ένα από τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια –που θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερο αν δεν συνέπεφτε με τα καλέσματα για να σπάσουν οι απαγορεύσεις στις άλλες πόλεις.
Η μεγάλη κινητοποίηση μετακύλισε το ενδιαφέρον από το ίδιο το συνέδριο στο αντιφασιστικό κίνημα. Ήταν μια άμεση απάντηση στις φασιστικές συμμορίες που το Σάββατο έκαναν την εμφάνισή τους κρυμμένες πίσω από τα CRS για να βοηθήσουν την γαλλκή αστυνομία να επιβάλει την τάξη. Αλλά και στη δολοφονική φασιστική επίθεση στην Τραπ στα περίχωρα του Παρισιού όταν ένας φασίστας βγήκε στο δρόμο για να σκορπίσει τον θάνατο σε γειτονιά μεταναστών,πυροβολώντας και δολοφονώντας έναν μαύρο άνδρα γαλλικής υπηκοότητας, τον Πενγκό Μποσιό Ουανγκί 26 ετών και τραυματίζοντας σοβαρά πέντε ακόμη ανάμεσά τους και ένα παιδί.
Το χέρι του φασίστα το όπλισαν ο Μακρόν, οι Συντηρητικοί, η Λεπέν και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ που ένα μήνα τώρα στοχοποιούν την εξεγερμένη νεολαία των φτωχών, μεταναστευτικών προαστίων του Παρισιού και των μεγάλων πόλεων.
Διαδηλώσεις έχουν καλεστεί σε όλη τη Γαλλία ξανά το επόμενο Σάββατο 31/10 με επόμενο μεγάλο σταθμό τη γενική απεργία που έχουν καλέσει τα συνδικάτα στις 5 Νοέμβρη.
Η διαδήλωση στο Παρίσι στις 24/10 ήταν η μεγαλύτερη που έχει γίνει στη διάρκεια των φετινών κινητοποιήσεων. Είχε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμο και μήκος 4 χιλιόμετρα. Δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στη Μασσαλία όπου συγκρούστηκαν με την αστυνομία που επιτέθηκε στη διαδήλωση.
Είκοσι χιλιάδες διαδήλωσαν στη Λυών αντιμέτωποι με θωρακισμένα οχήματα «Centaure» - όπου έλαβαν χώρα σουρεαλιστικές σκηνές, με μπάντες πνευστών να εντάσσονται στην πορεία την ώρα που άλλοι διαδηλωτές μοίραζαν δωρεάν καφέ και γλυκά, ενώ η αστυνομία εκτόξευε ομοβροντίες δακρυγόνων. Δέκα χιλιάδες διαδήλωσαν υπό δυνατή βροχή στο Μπορντό σπάζοντας την απαγόρευση. Στο τέλος της διαδήλωσης στη Νίκαια, η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και υδροβόλα ενώ οι διαδηλωτές φώναζαν το σύνθημα «όλοι μισούν την αστυνομία».
Τουλάχιστον 30.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στην Ορλεάνη σε μια πανεθνική κινητοποίηση ενάντια στο φασιστικό Εθνικό Συνασπισμό (RN), που πραγματοποιούσε στην πόλη το ετήσιο συνέδριό του.
Η διαδήλωση στην Ορλέανη οργανώθηκε από τους ντοπιους αντιφασίστες/ριες και τα συνδικάτα αλλά υποστηρίχθηκε από διαδηλωτές που έφταναν με λεωφορεία από όλη τη Γαλλία – ακόμη και από μακρινές περιοχές όπως η Βρετάνη, η Μασσαλία και η Τουλούζη. Περίπου 20 λεωφορεία γεμάτα κόσμο κατέφθασαν από το Παρίσι. Υπήρχαν οργανωμένα μπλοκ από πολλές από τις μεγάλες συνδικαλιστικές ομοσπονδίες, μεγάλα μπλοκ νεολαίας και μεταναστευτικές-αντιρατσιστικές οργανώσεις ανάμεσά τους και η Marche des Solidarites (MDS).
«Ήταν τεράστια επιτυχία -ήμασταν τουλάχιστον 30.000. Όλα τα μέσα ενημέρωσης μιλούν για την Ορλεάνη, αλλά όχι με τον τρόπο που ήθελε το RN. Ήθελαν να επικεντρωθεί η προσοχή αποκλειστικά σε αυτούς και στο συνέδριό τους. Αντ’ αυτού, όμως, μιλούν για τις διαδηλώσεις. Αν το πετύχαμε στην Ορλεάνη που δεν τη λες και προπύργιο της Αριστεράς το ίδιο μπορεί να γίνει παντού» δήλωσε ο Ματιέ από την MDS στην ανταποκρίτρια του Socialist Worker στη Γαλλία, Camilla Royle.
Η αστυνομία εμπόδισε μια αντιπροσωπεία των sans-papiers (χωρίς χαρτιά) να φτάσει στην πόλη και να συμμετάσχει στη διαδήλωση. Η Χωροφυλακή σταμάτησε τρία λεωφορεία και δεν άφηνε τους μετανάστες να περάσουν αν δεν δείξουν ταυτότητα. Τότε 200 άτομα κατέλαβαν τμήμα του αυτοκινητόδρομου, πραγματοποιώντας μια αυθόρμητη διαμαρτυρία με τραγούδια και μουσική.
«Ο φασισμός είναι ένας ιός», είπε ο Αμπντελκαρίμ. «Μολύνει την κοινωνία όταν επικρατεί κακή οικονομική κατάσταση, διαιρώντας τους ανθρώπους και καθιστώντας αδύνατη την οικοδόμηση ενότητας». Η Ναυσικά και η Μανόν ανέφεραν επίσης ότι η Γαλλία γίνεται όλο και πιο πολωμένη. Υπάρχει η αίσθηση ότι δύο στρατόπεδα αντιμάχονται μεταξύ τους.
Οι μαθητές και οι φοιτητές ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις κλείνοντας τα σχολεία τους λόγω έλλειψης καθηγητών και χρηματοδότησης. Αλλά οι μαζικές διαδηλώσεις των νέων είναι γεμάτες αντιφασιστικά συνθήματα και αυτοσχέδια πλακάτ κατά της RN. Η Μαρίν Λε Πεν έχει πάρει την πιο εχθρική θέση απέναντι στο κίνημα και κατηγορεί την άκρα Αριστερά, τους αναρχικούς και τους μετανάστες ότι προκαλούν ταραχές, υποσχόμενη «τάξη και ασφάλεια» αν εκλεγεί τον Απρίλιο του 2027.
Μετωπική σύγκρουση
Το μεγαλύτερο ψέμα που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση Μακρόν και η Δεξιά -και αναπαράγεται και από τα πιο συντηρητικά κομμάτια της Αριστεράς και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας- είναι ότι οι κινητοποιήσεις της νεολαίας «στρώνουν τον δρόμο στη Λεπέν και τον Μπαρντελά» που πουλάνε «νόμο και τάξη». Πρόκειται για αντιστροφή της πραγματικότητας. Αν υπάρχει μια ελπίδα να μπει φρένο στους φασίστες της RN που είναι πρώτοι στις δημοσκοπήσεις, αυτή είναι η μετωπική σύγκρουση και με τους ίδιους και με το σύστημα που τους ανοίγει τον δρόμο.
«Κάποιοι λένε ότι τα γεγονότα θα ενισχύσουν την ακροδεξιά λόγω της κρατικής προπαγάνδας», δήλωσε ο Όσκαρ στο Socialist Worker. «Ωστόσο, το κίνημα στους δρόμους δίνει επίσης ελπίδα στους αντιρατσιστές, καθώς ενώνει τους ανθρώπους με έναν τρόπο που δεν έχει ξαναγίνει». Ο Σεμπαστιάν μίλησε για την ανάγκη να καταπολεμηθεί ο ρατσισμός από τους πολιτικούς του κυρίαρχου ρεύματος: «Πρέπει να συνεχίσουμε τις διαδηλώσεις, να διώξουμε τον Μακρόν και να κάνουμε τα ΜΜΕ να λογοδοτήσουν για όσα λένε», δήλωσε στο Socialist Worker. «Υπάρχει πολλή ρατσιστική ρητορική. Είναι έτσι εδώ και χρόνια».
Η άνοδος του RN τροφοδοτείται από τον ρατσισμό του Μακρόν και της Δεξιάς. Ο Μπρουνό Ρεταγιό, υποψήφιος για την προεδρία του συντηρητικού κόμματος πρόσφατα έκανε δηλώσεις μιλώντας για «βαρβαρική εισβολή». Τη μέρα των συλλαλητηρίων στην Τραπ, ένας οπαδός του Χίτλερ πήρε ένα αυτόματο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αποφάσισε να σταματήσει μόνος του την «εισβολή» πυροβολώντας όποιον Αφρικανό και Άραβα έβλεπε μπροστά του. Ο πρόεδρος του RN, Μπαρντέλα, χαρακτήρισε την επίθεση στην Τραπ «βαρβαρική πράξη άνευ σοβαρότητας». Αλλά ο ίδιος στο παρελθόν παρουσίαζε την Τραπ ως «μια ισλαμική δημοκρατία σε μικρογραφία, μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της τζιχάντ».
«Η ρατσιστική επίθεση στην Τραπ δεν θα είναι η τελευταία», προειδοποίησε ο Μπάλι Μπαγκαγιόκο, δήμαρχος του Saint-Denis (με το LFI του Μελανσόν) ο οποίος αποτελεί στόχο ρατσιστικής εκστρατείας μετά από τη νίκη του στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου. «Είναι δική σας ευθύνη», πρόσθεσε, απευθυνόμενος στον Μακρόν. Ήδη αντιρατσιστικές-αντιφασιστικες διαδηλώσεις καταγγελίας για την επιθεση στην Τραπ είχαν καλεστεί σε πολλές πόλεις, την Δευτέρα και την Τρίτη.
Σε μια απόπειρα εκτόνωσης της κατάστασης ο Λεκορνύ την περασμένη εβδομάδα κάλεσε τους ηγέτες των συνδικάτων σε «διαπραγματεύσεις» με στόχο προσφέροντας λιγοστές συμβολικές “παραχωρήσεις” να διασπάσει το κίνημα απομονώνοντας την εξέγερση της νεολαίας. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πήγαν -κακώς- στο «διάλογο» και μάλιστα χωρίς τους εκπροσώπους των μαθητών και των φοιτητών. (Η κυβέρνηση κάλεσε σε διάλογο και τους εκπροσώπους των φοιτητών την Δευτέρα 26/10).
Όμως o Λεκορνύ, γνωρίζοντας ότι οι αγορές ομολόγων παρακολουθούν κάθε κίνηση της κυβέρνησης, απλώς τους φώναξε για να τους κάνει κήρυγμα περί «τάξης και ασφάλειας». Η moody’s τελικά δεν υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας αλλά ούτε ο Λεκορνύ μπόρεσε να εκτονώσει την κατάσταση. Η CGT κάλεσε σε «γενικές συνελεύσεις σε όλους τους χώρους εργασίας, προκειμένου να αποφασιστεί και να οργανωθεί η γενίκευση της απεργίας στις 5 Νοεμβρίου».
Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν κηρύξει γενική απεργία για τις 5 Νοεμβρίου αλλά κρατούν ανοιχτούς τους διαύλους με την κυβέρνηση. Ο «διάλογος» του Μακρόν και του Λεκορνύ είναι ένδειξη αδυναμίας της δικής τους πλευράς όπως και η δολοφονική κρατική βία που έχουν εξαπολύσει εναντίον των διαδηλωτών/ριών.
Οι γενικές συνελεύσεις και η απεργία στις 5 Νοέμβρη είναι η ευκαιρία οι εργάτες να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους και να κλιμακώσουν τις δράσεις μαζί με τη νεολαία, προχωρώντας σε απεργίες διαρκείας και καταλήψεις, βάζοντας καθαρά ότι η απάντηση στη φτώχεια, την δολοφονική κρατική βία, τον ρατσισμό και την φασιστική απειλή, δεν μπορεί να είναι άλλη από την ανατροπή της κυβέρνησης Μακρόν-Λεκορνύ και το ξήλωμα μιας προς μια όλων των πολιτικών που ακολουθεί.
«Η 24 Οκτώβρη ήταν μια ιστορική μέρα. Στην Ορλεάνη έγινε η μεγαλύτερη αντιφασιστική διαδήλωση από το 1997 όταν διαδηλώναμε ενάντια στο Εθνικό Μέτωπο του Λεπέν στο Στρασβούργο» δήλωσε στην Εργατική Αλληλεγγύη ο Ντενί Γκοντάρ από την Α2C, την αδελφή οργάνωση του ΣΕΚ στη Γαλλία και συντονιστής της Marche des Solidarites. «Η αντιφασιστική διαδήλωση ενώθηκε με τους μαθητές και όλοι μαζί αποκλείσαμε το συνέδριο των φασιστών. Η συνέχεια για το κίνημα είναι να γίνει Ορλεάνη παντού! Όπου προσπαθεί η Εθνική Συσπείρωση να εμφανιστεί είτε στους δρόμους είτε σε εκδηλώσεις, σε κάθε γειτονιά και σε κάθε χώρο δουλειάς. Η 5 Νοέμβρη είναι ο επόμενος μεγάλος σταθμός για το κίνημα. Παλεύουμε για να μην είναι μία τελετουργική απεργία αλλά ξεκίνημα ενός απεργιακού μετώπου διάρκειας που θα ρίξει τον Μακρόν και θα βάλει ακόμα περισσότερο τους φασίστες στο στόχαστρό του».

