Η αντίσταση στην Κυψέλη και στα σχολεία της Γκράβας βρέθηκε στο επίκεντρο της εκδήλωσης που οργάνωσαν οι τοπικοί πυρήνες του ΣΕΚ σε Κυψέλη-Πατήσια-Γαλάτσι με θέμα «Κάτω τα χέρια από την κατοικία, οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους» την Τετάρτη 21 Οκτώβρη, μέρα απεργίας της ΑΔΕΔΥ και μεγάλου πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα. 

Τη συζήτηση άνοιξαν οι Χρήστος Ρόκας και Αλέξανδρος Κουτρουλάρης, πληγέντες από τα έργα της γραμμής 4 του Μετρό στην Κυψέλη και μέλη της συνέλευσης της Πρωτοβουλίας Κατοίκων, η Σοφία Σισμάνη, αναπληρώτρια εκπαιδευτικός από τον «ΣΕΠΕ Αθηνά» και ο Δημήτρης Τσώλης από τον τοπικό πυρήνα του ΣΕΚ Κυψέλης. Το παρών στην εκδήλωση έδωσαν πληγέντες/είσες από την Κυψέλη, φοιτητές και εργαζόμενοι από σχολές και χώρους δουλειάς, καθηγητές, δάσκαλοι.

«Σήμερα ξεκινήσαμε με μια μεγάλη πορεία διαμαρτυρίας,  συνεχίσαμε σε ένα θυελλώδες δημοτικό συμβούλιο σχετικά με την Γκράβα και τώρα κλείνουμε με τη σημερινή συζήτηση. Το ερώτημα που θέλω να θέσω και αφορά και την Κυψέλη και την Γκράβα, είναι: Ποιος μας προστατεύει σε αυτή τη χώρα; Στην Κυψέλη, χάθηκε χρόνος από τον Μάρτη μέχρι τον Ιούνιο, φωνάζαμε δεν μας άκουγε κανείς. Κάποια στιγμή η φωνή μας ακούστηκε» ανέφερε ο Χρήστος Ρόκας.  

Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων στην Κυψέλη και των εκπαιδευτικών, μαθητών/ριών, γονέων στη Γκράβα απέτρεψαν το «μπάζωμα», ανέδειξαν τα προβλήματα και ανάγκασαν και στις δύο περιπτώσεις τους υπεύθυνους, εταιρίες και κράτος να αναδιπλωθούν. Στις τοποθετήσεις αναδεικνυόταν αυτή η δύναμη.

«Η Γκράβα έκλεισε από τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά, δεν έκλεισε από το δήμο. Κάναμε στάσεις εργασίας, τα παιδιά κάναν αποχή, μαζευόμασταν όλοι μαζί στο θεατράκι της Γκράβας και κάναμε τις κινητοποιήσεις. Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά θα κάναμε ακόμη μάθημα σε σχολεία που όπως αποδεικνύεται είναι ανασφαλή. Από το 2003 είχε να συντηρηθεί το δίκτυο του φυσικού αερίου στην Γκράβα» τόνισε η Κλειώ, εκπαιδευτικός στη Γκράβα.    

«Οι μάχες είναι ανοιχτές. Η οργανωμένη εργατική τάξη μπορεί να βάλει τη σφραγίδα της στις εξελίξεις, για το που θα πάνε τα πράγματα, το βλέπουμε αυτό στην Ισπανία με τις 11 Νοέμβρη, το είδαμε και στη σημερινή διαδήλωση. Το ζήτημα είναι να γενικεύσουμε αυτήν την προσπάθεια» τόνισε ο Δημήτρης Τσώλης.  

Μια πολύ πλούσια συζήτηση έγινε στις  στην εκδήλωση για την κατοικία που οργάνωσε ο τοπικός πυρήνας του ΣΕΚ. 

Ο Στέφανος Δημητριάδης, εργαζόμενος ΟΤΑ, είπε εισηγητικά ανάμεσα σε άλλα: «Θα γίνει Τέμπη η ζωή μας και απλώς δεν θα χρειαστεί μπάζωμα η κατάσταση -τα μπάζα θα είναι ήδη επάνω μας! Σαν οδοκαθαριστής στον Δήμο Π. Φαλήρου βλέπω από πολύ κοντά όλον αυτόν τον οργασμό στην οικοδόμηση επταώροφων πολυκατοικιών -πάντα με άναρχο τρόπο, χωρίς μέτρα ασφαλείας (μέχρι και σκαλωσιά έπεσε πάνω μου!). Βλέπω την ανακατασκευή σπιτιών και διαμερισμάτων με σκοπό να ενοικιαστούν σαν Airbnb ή, στην καλύτερη, με εξωφρενικά μισθώματα. 

Ο Δήμος Π. Φαλήρου αποτελεί ένα "καλό φιλέτο" στην Αθηναϊκή Ριβιέρα. Τα ενοίκια ξεκινούν σχεδόν από τα 500 ευρώ για ημιυπόγεια του '70, με ημιπαράθυρα και ημιδωμάτια, που προορίζονται για μια "ημιζωή" σε φτωχούς ημιανθρώπους». Ο Δημήτρης Αντωνίου, επίκουρος καθηγητή Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ, σημείωσε: «Η απο-εμπορευματοποίηση της κατοικίας είναι ο μόνος δρόμος. Και αυτός ο δρόμος περνάει μέσα από την επιλογή μας να ζούμε, να αποφασίζουμε και να αγωνιζόμαστε μαζί. Αυτός ο αγώνας συνδέεται με το φοιτητικό κίνημα για δωρεάν εστίες και με το αντιρατσιστικό κίνημα για αξιοπρεπή ζωή για κάθε πρόσφυγα. Γιατί, τελικά, η διεκδίκηση για τη στέγη είναι το δικαίωμα να υπάρχουμε με αξιοπρέπεια, να συνυπάρχουμε με αλληλεγγύη, για να φτιάξουμε πόλεις για τους ανθρώπους που τις παράγουν, και όχι για όσους κερδοσκοπούν από αυτές».  

Τον λόγο πήραν δέκα συντρόφισσες και σύντροφοι. Ανάμεσα σε αυτούς η Άννα Στάμου από τη Μουσουλμανική Ένωση Ελλάδας που υπογράμμισε τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που στην πλειοψηφία τους μένουν σε υπόγεια πληρώνοντας μια περιουσία. Η Χρύσα Δουζένη, συντονίστρια της πρωτοβουλίας γυναικών “ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ – Ηλιούπολη”, τόνισε ότι το τεράστιο πρόβλημα στην κατοικία πέφτει ακόμα πιο βαρύ στις πλάτες των γυναικών και δη των κακοποιημένων, ενώ ο δικηγόρος Ιωάννης Καυκαλάς μίλησε για τα δήθεν μέτρα προστασίας της κατοικίας που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση και απέδειξε ότι τελικά είναι εις βάρος των πολιτών και υπέρ των funds. Τη σύνδση με τον θεσμό του αναπληρωτή εκπαιδευτικού και τη στεγαστική κρίση έκανε ο Στέλιος Γιαννούλης, μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Γλυφάδα-3Β, κλείνοντας με αναφορά στην απεργία που πραγματοποιήθηκε λίγες ώρες πριν και τον φόβο που δημιουργήθηκε στους από τα πάνω ότι κι εδώ θα γίνει της Γαλλίας. 

Στη μάχη για το Χαλικάκι αναφέρθηκε ο Χάρης Χαλακατεβάκης, φοιτητής Αρχιτεκτονικής: «Άνοιξαν τα ερωτήματα σε ποιον ανήκει ο δημόσιος χώρος, ποιος τον εκμταλλεύεται και για ποιους πρέπει να σχεδιάζεται και να λειτουργεί. Ο δήμος πάει να νοικιάσει το πάρκο Χαλικάκι από το υπερταμείο, που είναι ένα από τα πάρα πολλά ακίνητα που έχουμε κερδίσει με αγώνες 40 χρόνων». 

Ο Στέφανος Κοροβέσης, νηπιαγωγός,  μίλησε για το σκάνδαλο της ανάπλασης του Ελληνικού με τις πολυτελείς κατοικίες και τα εργοδοτικά ρατσιστικά εγκλήματα, ενώ η Μαρία Βολτέρα, από το Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας, αναφέρθηκε στην αξία της κατοικίας ως κοινωνικό αγαθό και το οικιστικό στις περιόδους μετά τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Τέλος, η Νότα Βασιλοπούλου, πρόεδρος της ΠΟΠΟΚΠ, αποκάλυψε ότι τα προγράμματα της κυβέρνησης για τη στέγαση είναι πυροτεχνήματα και για πολύ λίγους και κατήγγειλε την τραγική υποστελέχωση σε αυτά.