
Η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Αλβανία είναι εδώ. Αυτό είναι το μήνυμα που έστειλαν χιλιάδες στην τεράστια πανεκπαιδευτική πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας την Τετάρτη 21 Οκτώβρη.
Οι μαθήτριες και οι μαθητές βάδισαν σε μεγάλα μπλοκ στην κεφαλή της διαδήλωσης. Από τα Γυμνάσια, τα Λύκεια, τα καλλιτεχνικά, τα μουσικά, τα ΕΠΑΛ, αμέτρητα ήταν τα πλακάτ και τα πανό από τα σχολεία που το προηγούμενο διάστημα έδιναν μάχες, είτε γιατί έπεφταν πάνω τους ταβάνια και σοβάδες, είτε επειδή κάνανε μάθημα πάνω σε μια ωρολογιακή βόμβα, όπως στην Γκράβα. Οι γονείς ήταν στο πλευρό τους.
Τεράστια ήταν τα μπλοκ των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πολλά σχολεία λόγω της απεργίας έκλεισαν τελείως. Δυναμικά μπλοκ από ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ με συνθήματα όπως «Ανυπακοή-απεργία-αποχή» και «το ποτάμι πίσω δεν γυρνά». Οι εκπαιδευτικοί απαιτούν προσλήψεις αυξήσεις, να παρθεί πίσω η αξιολόγηση, οι διώξεις και τα πειθαρχικά.

21/10, Αθήνα. Φωτό: Γιώργος Πίττας
Με απεργία κατέβηκαν στο δρόμο οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία, στα υπουργεία, τους δήμους, σε όλο το δημόσιο τομέα. Ξεχώρισε το μπλοκ του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης με σύνθημα: «Δουλείες- αυξήσεις. Όχι βόμβες» στο οποίο συσπειρώθηκαν πολλά σωματεία νοσοκομείων και άλλων χώρων.
Χιλιάδες ήταν οι φοιτήτριες και φοιτητές που διαδήλωσαν με πανό Φοιτητικών Συλλόγων από όλες τις σχολές. Οι διοικητικοί και τα μέλη ΔΕΠ των πανεπιστημίων κατέβηκαν στο δρόμο με απεργία. Φοιτητές και φοιτήτριες της Φιλοσοφικής Σχολής διαδήλωσαν με πανό «Εμπρός για καταλήψεις και απεργίες».
Οι διαστάσεις της 21 Οκτώβρη φάνηκαν από τη συμμετοχή όλων των κομματιών που δίνουν μάχες. Η Πρωτοβουλία Κατοίκων Κυψέλης με το πανό «Δεν θα πληρώσουμε το μετρό με τις ζωές μας» και η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών που αγωνίζονται για να παραμείνουν στα σπίτια τους. Ο Πάνος Ρούτσι που δίνει τον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.
Όλα αυτά τα κομμάτια πλημμύρισαν το κέντρο της Αθήνας, παρά τις προσπάθειες κυβέρνησης και Χρυσοχοΐδη να τρομοκρατήσουν τους διαδηλωτές.
Ο Συντονισμός Εργατικής Αντίστασης και το Συντονιστικό Νοσοκομείων σε κοινή ανακοίνωσή τους, χαιρετίζουν τους δεκάδες χιλιάδες απεργούς και διαδηλωτές που πλημμύρισαν όλες τις πόλεις: «Από Την Ξάνθη μέχρι την Ιεράπετρα, μαθητές, φοιτητές εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι στο Δημόσιο βγήκαν στους δρόμους, με την έμπνευση από την εξέγερση στην Γαλλία, με τεράστιο παλμό και δύναμη. Η ΑΔΕΔΥ πιέστηκε να καλέσει απεργιακά όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο παρά το γεγονός ότι η πρόταση από την μεριά ομοσπονδιών και συνδικαλιστών ήταν για 48ωρη απεργία.
Η μαζική απεργιακή κινητοποίηση δείχνει ότι ο κόσμος θέλει να κλιμακώσει την σύγκρουση με την κυβέρνηση και την πολιτική της και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πρέπει να ακολουθήσουν αυτήν την διάθεση του κόσμου, για να γενικευτεί η σύγκρουση.
Κλιμάκωση
Στις 30 Οκτώβρη απεργούν πάνω από 100 λιμάνια σε όλο τον κόσμο με κεντρικό σύνθημα “οι Λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο” και για αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη, οργανώνοντας απεργιακή συγκέντρωση στις 10πμ στην πλατεία Δημοτικού Θεάτρου στον Πειραιά.
Οι εργαζόμενοι στις Εφορίες προχωράνε σε επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας μέσα στον Νοέμβρη σε όλες τις πόλεις, ενάντια στην «κεντρικοποίηση» και την διάλυση των υπηρεσιών του υπ. Οικονομικών στην περιφέρεια.
Στις 25 Νοέμβρη, όλοι μαζί, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, προχωράμε σε πανελλαδική πανεργατική απεργία. Ανοίγουμε όλες τις μάχες χώρο τον χώρο και κλάδο τον κλάδο, για να ξεδιπλώσουμε ένα απεργιακό κύμα που να μας πάει μέχρι την πανεργατική απεργία στις 25/11.
Ξεκινάμε από τώρα για την επιτυχία της απεργίας. Προχωράμε σε γενικές συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς και κάθε σωματείο. Συγκροτούμε παντού απεργιακές επιτροπές που εξασφαλίζουν όχι μόνο την ενημέρωση όλων αλλά φροντίζουμε να κλείσουμε κάθε λειτουργία την ημέρα της απεργίας με απεργιακή φρουρά και όπου είναι αναγκαίο το προσωπικό ασφαλείας να ορίζεται από το σωματείο και όχι από τους προϊσταμένους των τμημάτων. Συγκροτούμε απεργιακά ταμεία για να στηρίξουμε τους συναδέλφους που το χρειάζονται».
Σε όλες τις πόλεις
«Η Θεσσαλονίκη έζησε μία συγκλονιστική κινητοποίηση της νεολαίας και του εργαζόμενου κόσμου», γράφει μεταξύ άλλων η ανταπόκριση των συντρόφων/σσών. «Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πόλης. Αντίστοιχη ήταν η εικόνα και έξω από το ΑΧΕΠΑ όπου νωρίτερα είχαν συγκεντρωθεί υγειονομικοί για να πραγματοποιήσουν πορεία μέχρι το Άγαλμα Βενιζέλου όπου συνάντησαν το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο».
«Η απεργιακή συγκέντρωση στην Άρτα ήταν αρκετά μαζική», γράφει στην ΕΑ ο Ορέστης Παπαθανάσης. «Απήργησαν εργαζόμενοι από το Γενικό Νοσοκομείο της Άρτας, δάσκαλοι και καθηγητές. Συμμετείχαν μαθητές που τα σχολεία τους ήταν υπό κατάληψη. Πανό είχαν σχολές από τους Φοιτητικούς Συλλόγους της Πληροφορικής, της Μουσικής και της Γεωπονίας. Η συγκέντρωση ήταν γεμάτη νεολαία. Μαζί μας ήταν και συνταξιούχοι που στηρίζουν τον αγώνα. Τα μέλη του ΣΕΚ κάναμε παρέμβαση στον κόσμο, επιχειρηματολογώντας για το ότι πρέπει να ξεδιπλωθεί ένας μεγάλος αγώνας με συνελεύσεις, καταλήψεις, διαδηλώσεις σε όλα τα σχολεία και τις σχολές που να συνδεθεί με τους αγώνες των εργαζομένων, των αγροτών και του εξωτερικού. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Κιλκίς και ολοκληρώθηκε στο κέντρο της Άρτας».
«Στο Βόλο η εικόνα ήταν εμπνευστική. Ένα πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, σεισμός που θύμισε τα συλλαλητήρια από τις καταλήψεις του ‘24», γράφει ο Γιώργος Ζιάκας. «Δεκάδες μαθητές κατέβηκαν στην πορεία, γέμισαν τα μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων. Επόμενος σταθμός η πανεργατική 25 Νοέμβρη και η κλιμάκωση του φοιτητικού κινήματος. Χρειάζεται να πάμε για νέους γύρους συνελεύσεων, για καταλήψεις, απεργίες, διαδηλώσεις».
«Πολύ μεγάλη ήταν η συγκέντρωση έξω από το Ιστορικό Δημαρχείο στη Καλαμάτα», γράφει η Χριστίνα Λαδά, από το ΔΣ του ΣΕΠΕ Μεσσηνίας. «Δάσκαλοι, νηπιαγωγοί, ειδικότητες μαζί με καθηγητές, μαθητές και γονείς άλλα και με γιατρούς ενάντια στην διάλυση του δημόσιου σχολείου και νοσοκομείου. Ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης».
«Χιλιάδες απεργοί και νεολαία στην πανεκπαιδευτική συγκέντρωση, που έγινε στην Πάτρα», μεταφέρει το ΣΕΚ Πάτρας. «Εκπαιδευτικοί, παρά πολλοί δάσκαλοι και νηπιαγωγοί με τα πανό του ΣΕΠΕ, υγειονομικοί, φοιτητές με πανό Φοιτητικών Συλλόγων, μαθητές με πανό των σχολείων τους, εργαζόμενοι του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, το ΣΕΚ και άλλες οργανώσεις της Αριστεράς. Όλοι μαζί ενωμένοι πλημμύρισαν την συγκέντρωση που έγινε στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας και τους δρόμους της πόλης στην διαδήλωση που ακολούθησε. Συνεχίζουμε με την διεθνή απεργία στα λιμάνια 30 Οκτωβρίου, για να σταματήσουμε την μηχανή του πολέμου και την συμμαχία του Μητσοτάκη με τους Σιωνιστές γενοκτόνους. Στην Πάτρα καλεί στην απεργία το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ και το ΕΚΠ».
«Στα Χανιά από νωρίς το πρωί είχαν συγκεντρωθεί μαθητές στην πλατεία της Αγοράς, ύστερα από κάλεσμα της Συντονιστικής Επιτροπής, και ακολούθησαν τα Σωματεία της εκπαίδευσης και οι Φοιτητικοί Σύλλογοι στα πλαίσιο της απεργιακής κινητοποίησης της ΑΔΕΔΥ, η οποία προκήρυξε στάση εργασίας από τις 11πμ έως τη λήξη της βάρδιας. Παράλληλα, 19 σχολικές μονάδες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε ολόκληρο τον νομό Χανίων τελούσαν υπό κατάληψη», γράφει μεταξύ άλλων το ΣΕΚ Χανίων. «Ήταν εντυπωσιακή η συμμετοχή κόσμου από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης», προσθέτει ο Κωνσταντίνος Λιαπόπουλος, φοιτητής στο ΕΛΜΕΠΑ Χανίων. «Δώσαμε πολλές εφημερίδες και συνεχίζουμε τη Δευτέρα 26 Οκτώβρη με νέα εξόρμηση στο νοσοκομείο Χανίων».
«Χιλιάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στην απεργιακή κινητοποίηση στο Ρέθυμνο», ενημερώνει σε ανάρτηση το ΣΕΚ Ρεθύμνου. «Εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φοιτητές, μαθητές, γονείς, υγειονομικοί, διοικητικοί και μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου, εργαζόμενοι του Δημόσιου Τομέα και συλλογικότητες κατέβηκαν στον δρόμο. Οι σύντροφοι από τον πυρήνα του ΣΕΚ με την Εργατική Αλληλεγγύη συμμετείχαν δυναμικά στην κινητοποίηση».

21/10, Αθήνα. Φωτό: Σοφία Γαρμπή
Ελπίζω πραγματικά να καταφέρουμε να κάνουμε μία επανάσταση όπως γίνεται τώρα στη Γαλλία. Στο σχολείο μας έχουμε καλλιτεχνικές κατευθύνσεις και δεν έχουμε υλικά και εργαλεία για να κάνουμε το μάθημα μας και πρέπει να τα βάζουν οι καθηγητές από την τσέπη τους. Δεν έχουμε φύλακα, τη δουλειά του φύλακα την κάνουν οι καθαρίστριες. Έχουμε τόσα κενά, ζητάμε καθηγητές, μας φέρνουν αλλά το πρόβλημα δε λύνεται. Πλέον πιστεύω ότι μόνο με καταλήψεις θα μας ακούσουν. Είμαι πολύ αισιόδοξη που σήμερα βλέπουμε τόσους μαθητές να παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο και πρέπει να συνεχίσουμε.
Ρενέ,
μαθήτρια στο 4ο ΕΠΑΛ
Έχουμε κατέβει για συμπαράσταση στη Γαλλία αλλά και για τα δικά μας ζητήματα. Από όταν φτιάχτηκε το σχολείο μας, εδώ κι επτά- οκτώ χρόνια, δεν έχουμε κτήριο, συστεγαζόμαστε με το Πρότυπο των Αμπελοκήπων, παλιά ήμασταν στο Μουσικό Αθήνας. Κάθε φορά που βρέχει πλημμυρίζουμε, πέρυσι κάναμε μάθημα στους διαδρόμους. Πιστεύω ότι απλά μας κοροϊδεύουν και γι’ αυτό εμείς θα συνεχίσουμε με καλλιτεχνικές διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις.
Ιλία,
μαθήτρια στο Καλλιτεχνικό Σχολείο Αθήνας
Διαδηλώνουμε σήμερα για τις υποδομές και τις ελλείψεις. Έχουμε χάσει δεκαέξι ώρες σε μάθημα γενικής παιδείας, ρωτήσαμε τη διευθύντρια και μας είπε ότι ο,τι και να γίνει αυτές δεν καλύπτονται. Βλέπουμε σήμερα ότι ένα παιδί που δεν πάει φροντιστήριο δεν μπορεί να ανταπεξέλθει.
Είμαστε σχολείο στο κέντρο της Αθήνας και δεν έχουμε καθηγητές, δεν είμαστε σε κάποιο νησί που και εκεί θα έπρεπε να είχαμε. Δεν έπρεπε να περιμέναμε τη Γαλλία για να ξεσηκωθούμε, μόνο στους δρόμους αλλάζει κάτι.
Κορίνα Μητσοπούλου,
μαθήτρια 57ο Λύκειο Ερυθρού
Είμαστε στο δρόμο αφού οι κυβερνώντες δεν ακούν τα παιδιά. Για την Παιδεία και για όλα όσα αφορούν τις ζωές όλων μας, είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι και στο δρόμο.
Βαγγέλης Παπαδημητρίου,
καθηγητής στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου
Ήρθαν κάποιοι μαθητές και μας είπαν ότι θέλουν να συμμετέχει σήμερα η ορχήστρα του σχολείου μας. Πρέπει κάποια στιγμή αυτοί που είναι στα κέντρα των αποφάσεων να ακούσουν τον κόσμο. Να γυρίσουμε σε πιο δημοκρατικές διαδικασίες γιατί έχει ξεφύγει το πράγμα τελείως. Στα νοσοκομεία, τα σχολεία παντού υπάρχουν προβλήματα. Η Παιδεία αυτή τη στιγμή δεν φτιάχνει ελεύθερους σκεπτόμενους ανθρώπους. Τα αιτήματα του κόσμου τα περιέχουν όλα αυτά.
Βασίλης Ρότας,
μαέστρος στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου
Το ΠΑΔΑ και η Καλών Τεχνών είναι δύο σχολές που από την ώρα που φτιάχτηκαν δεν έχουν φοιτητικές εστίες. Διεκδικήσαμε εστίες λίγες μέρες πριν σε κινητοποίηση στο Σύνταγμα. Από τη στιγμή που μπαίνεις στη σχολή μέχρι να τελειώσεις βρίσκεις μπροστά σου προβλήματα, από τον τρόπο λειτουργίας του Πανεπιστήμιου μέχρι μία σειρά νόμους, όπως το ν+2. Δεν έχουμε χρόνο να παρακολουθήσουμε τις σχολές γιατί δουλεύουμε. Μία σειρά γνωστοί και φίλοι αποφάσισαν να τα παρατήσουν για να δουλέψουν. Πρέπει να γίνουν συνεχείς απεργίες και πορείες μέχρι να ακουστούν τα αιτήματα μας. Γιατί από κάπου πάντα ξεκινάει αλλά δεν υπάρχει συνέχεια πολλές φορές. Γι’ αυτό χρειάζεται να συνεχίσουμε όσο δύσκολο και να είναι, όσο αγώνας και να χρειαστεί.
Μαρία και Στέλλα,
φοιτήτριες στο ΠΑΔΑ και την ΑΣΚΤ
Έχουμε πάρα πολλούς λόγους να απεργούμε. Πρώτα απ' όλα για τους πενιχρούς μισθούς που δεν επιτρέπουν ούτε στους μόνιμους ούτε στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς να ζουν με αξιοπρέπεια. Είμαστε ενάντια στα σχολεία που είναι απογυμνωμένα από εκπαιδευτικούς και υποδομές. Καθημερινά πέφτουν ταβάνια στα σχολεία και μέχρι στιγμής από τύχη δεν έχουμε θρηνήσει θύματα. Είμαστε στο δρόμο γιατί υπάρχει η αντιεκπαιδευτική αντιεπιστημονική αντιπαιδαγωγική αξιολόγηση που έχει τιμωρητικό χαρακτήρα και θέλει στην πραγματικότητα να φιμώνει τους εκπαιδευτικούς, να περιστέλλει την ακαδημαϊκή παιδαγωγική και συνδικαλιστική ελευθερία.
Είμαστε στο δρόμο γιατί θέλουμε τα λεφτά να πηγαίνουν στα σχολειά και την Υγεία και όχι για εξοπλισμούς. Είμαστε στο δρόμο γιατί θέλουμε να προστατέψουμε τα σχολεία και τις γειτονιές από αντιλήψεις ρατσιστικές και μισαλλόδοξες. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές έχουμε συνειδητοποιήσει ότι βρισκόμαστε από την ίδια πλευρά. Χρειάζεται να δοθεί συνέχεια στον αγώνα, όπως χρειάζεται συντονισμός και με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Βάσια Χιώτη,
πρόεδρος ΣΕΠΕ Καλλιθέας Μοσχάτου
Ενώ δισεκατομμύρια ξοδεύονται για πολεμικούς εξοπλισμούς και την περιβόητη Ασπίδα του Αχιλλέα, όλο και λιγότερα χρήματα δαπανώνται για την εκπαίδευση. Γι' αυτό το λόγο είμαστε εδώ, για να διεκδικήσουμε καλύτερα σχολεία, καλύτερους μισθούς για τους δασκάλους και μια πιο αξιοπρεπή ζωή. Όσο βρισκόμαστε στο ίδιο μέτωπο γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές, οι κυβερνώντες πρέπει να φοβούνται. Το παράδειγμα της Γαλλίας είναι πάρα πολύ κοντινό. Αυτό που θέλουμε είναι να συνδεθούν πανευρωπαϊκά οι αγώνες στην κατεύθυνση που οι από κάτω θα βάλουν μπροστά τα δικά τους συμφέροντα.
Κώστας Μητρομάρας,
αντιπρόεδρος του ΣΕΠΕ Νέας Σμύρνης
Είμαι εδώ για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας και όχι αυτό που έχουμε τώρα που τα δολοφονούν. Θα είμαι παρών σε κάθε αγώνα και σαν πολίτης και σαν γονιός και σαν άνθρωπος.
Πάνος Ρούτσι
Διαδηλώνουμε σήμερα για όλα, για την ακρίβεια, για τους δασκάλους που δεν έχουν τα παιδιά μας, για τους μισθούς και τις συντάξεις που τα έχουν κόψει, για την υγεία που την έχουν διαλύσει. Είναι πολύ μεγάλη η διαδήλωση, τα παιδιά πρέπει να ξεσηκωθούν.
Σούλα,
εργαζόμενη Υπ. Οικονομικών
Στα νοσοκομεία πρέπει να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Τί να σου πρωτοπώ; Στο Τζάνειο δουλεύουμε με εξοπλισμό του '81. Δεν είχε καν απταγωγό όταν πήγα πριν δυο χρόνια. Έχει 7.500 βιοψίες και είμαστε μόνο 2,5 παθολοανατόμοι και στην ουσία δεν έχουμε τεχνολόγο. Πριν ήμουν επτά χρόνια στον Ευαγγελισμό που είναι κορυφαίο νοσοκομείο αλλά για δυο χρόνια δεν μπορούσα να πάρω άδεια. Η κατάσταση είναι τραγική, γι' αυτό είμαι εδώ. Και για να φύγει -δεν ντρέπομαι να το πω- ο διορισμένος διοικητίσκος. Χαίρομαι πολύ που σήμερα είναι μπροστά οι φοιτητές και οι μαθητές και εμείς ακολουθούμε.
Γιώργος,
παθολογοανατόμος
Απεργούμε για να πέσει αυτή η κυβέρνηση. Στα νοσοκομεία αντιμετωπίζουμε φοβερή έλλειψη προσωπικού, αυταρχισμό, αναξιοκρατία. Να σταματήσουν οι δαπάνες να πηγαίνουν για τον πόλεμο και να πάνε σε όλα τα υπόλοιπα. Πρέπει να γίνει επανάσταση. Παίρνουμε έμπνευση από τη Γαλλία, την Αλβανία, την Ιταλία, την Ισπανία. Ως εδώ!
Αγαθή Κουτσοδήμα,
νοσηλεύτρια στο ΓΝΑ Γεννηματάς
Η Παιδεία είναι σε απελπιστική κατάσταση και από υποδομές και από υποστελέχωση. Το καθημερινό μας έργο είναι γεμάτο εμπόδια και κινδύνους. Όταν υπάρχει μία νηπιαγωγός για 25 παιδιά χωρίς δεύτερο άτομο, αυτό είναι επικίνδυνο για την ασφάλεια όλων. Τα κτίρια είναι σε άθλια κατάσταση. Δεν επιδιορθώνονται οι βλάβες. Κάνουμε μάθημα τουλάχιστον δυο τμήματα σε κάθε αίθουσα. Και ο μισθός μας είναι στα τάρταρα βέβαια. Οι εκπαιδευτικοί και ειδικά αυτοί που μετακινούνται και νοικιάζουν σπίτια δεν μπορούν να ζήσουν, δίνουν το μισό μισθό τους στο ενοίκιο. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα.
Η κυβέρνηση κοιτάει τα δικά της συμφέροντα, για τον κόσμο δεν ενδιαφέρεται καθόλου, οπότε πρέπει εμείς να πιέσουμε και να ξανακερδίσουμε τα στοιχειώδη. Στον κόσμο λέω να αντισταθεί γιατί η ζωή μας έχει υποβαθμιστεί στο κατώτατο σημείο. Η σύνδεση μαθητών, γονιών, εκπαιδευτικών σήμερα έχει αξία, πρέπει να γίνει σύνδεση όλων των εργαζόμενων και όλου του λαού. Τα ίδια προβλήματα αντιμετωπίζουμε όλοι. Γενικευμένη κατάπτωση, διαφθορά και εξαθλίωση για να ακολουθούν τα πολεμικά σχέδια των ελίτ. Με διεκδίκηση και αντίδραση να συνεχίσουμε.
Ιωάννα Μωραΐτου,
εκπαιδευτικός σε ειδικό σχολείο στη Σαλαμίνα
Απεργούμε για τα χιλιάδες κενά, για το γεγονός ότι δεν έγιναν προσλήψεις, για την κομμένη παράλληλη στήριξη, για τη στεγαστική κρίση, τους χαμηλούς μισθούς.
Αθηνά,
αναπληρώτρια Άνω Λιόσια
Απεργούμε σήμερα μέσα στο γενικό κλίμα της Ευρώπης που οι λαοί ξεσηκώνονται για τα κορυφαία ζητήματα της επιβίωσης, της στεγαστικής και οικονομικής κρίσης, της δυσκολίας των ανθρώπων να ζουν από το μισθό τους, αλλά και της κατάστασης στα σχολεία που θυσιάζονται στο όνομα της πολεμικής οικονομίας και της προετοιμασίας της Ευρώπης για πόλεμο που δεν αφορά κανέναν από τους λαούς. Σε αυτά αντιδρά η νεολαία, σε αυτά είμαστε μαζί της, αυτό το παράδειγμα θέλουμε να ακολουθήσουμε εδώ. Είναι σαφής η επιλογή της κυβέρνησης και με τον νέο προϋπολογισμό. Δίνεται γη και ύδωρ στους επιχειρηματίες και στις ναυτιλιακές. Η ιστορία της Motor Oil είναι χαρακτηριστική για το πώς δολοφονούνται άνθρωποι κάθε μέρα για το κέρδος, για να μπούμε στο ράλι των εξοπλισμών και να ανταποκριθούμε στο μεγάλο “όραμα” της Ευρώπης να χτίσει άμυνα. Τον πλούτο που παράγουν οι λαοί πρέπει και να τον διεκδικήσουν με όρους κλιμάκωσης, με αγώνα διαρκείας.
Βαγγελίτσα Δινοπούλου,
μέλος ΔΣ ΣΕΠΕ Ηρώ Κωνσταντοπούλου
Απεργούμε και διαδηλώνουμε γιατί μετά βίας μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες της στέγασης και του σούπερ μάρκετ. Αναγκαστικά συνάδελφοι δουλεύουν διπλοβάρδιες για να καλύψουν τα βασικά. Τα νοσοκομεία έχουν σοβαρά προβλήματα, το προσωπικό είναι λιγοστό, βασίζεται σε παιδιά που κάνουν ειδικότητα. Η διαδήλωση σήμερα είναι αισθητά μεγάλη και η συνέχεια πρέπει να είναι απεργίες και διαδηλώσεις μέχρι να ρίξουμε την κυβέρνηση.
Χρυσάνθη Καθοπούλη,
νοσηλεύτρια στον Άγιο Σάββα

