Διεθνή

Η συζήτηση για τα αίτια της αεροπορικής τραγωδίας στις Άλπεις έχει φουντώσει στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Από τα παράθυρα των καναλιών παρελαύνουν καθημερινά κάθε λογής ειδικοί και “ειδικοί” που προσπαθούν να εξηγήσουν τι μπορεί να πήγε στραβά. Στη Γερμανία η γνωστή και μη εξαιρετέα Bild έχει πάρει κυριολεκτικά φωτιά: οι "αποκαλύψεις" για την προσωπική ζωή του πιλότου πέφτουν σαν το χαλάζι, όπως ακριβώς και οι "διαρροές" γύρω από το περιεχόμενο του "μαύρου κουτιού".

 

Υπάρχει ένα μόνο πράγμα που όλοι αυτοί προσπαθούν να ξεχάσουν: η απεργία των πιλότων της Lufthansa, της μητρικής εταιρείας της Germanwings που καθήλωσε για μια ολόκληρη βδομάδα σχεδόν εκατοντάδες αεροπλάνα και ανάγκασε την εταιρεία να ακυρώσει χιλιάδες πτήσεις. Μια μεγάλη απεργία που ξεκίνησε στις 19 Μάρτη -μια εβδομάδα σχεδόν πριν από το μοιραίο δυστύχημα με τους 150 νεκρούς στις Άλπεις. 

 

Τυπικά οι πιλότοι της Lufthansa απεργούσαν ενάντια στην αλλαγή των κανονισμών για τη συνταξιοδότηση που προωθεί η εταιρεία. Στην πραγματικότητα, όμως, η απεργία είναι άμεσα δεμένη με την ασφάλεια των πτήσεων.

 

Μέχρι τώρα οι πιλότοι μπορούσαν να βγουν πρόωρα σε σύνταξη στα 55. Μέχρι να φτάσουν στα 65 (τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης) έπαιρναν μια μειωμένη σύνταξη, που έφτανε στο 60% του μισθού τους. Η Lufthansa θέλει τώρα, επικαλούμενη το κόστος, να καταργήσει αυτή την ευνοϊκή ρύθμιση -κάτι που θα αναγκάσει τους πιλότους να πετάνε μέχρι τα 65.

 

Η Lufthansa -όπως και οι άλλες μεγάλες αεροπορικές εταιρείες- βρίσκεται σε πίεση από τις ονομαζόμενες "εταιρείας χαμηλού κόστους", όπως είναι η Easy Jet ή η Ryan Air. Το μυστικό του "χαμηλού κόστους" αυτών των εταιρειών είναι -όπως σε όλες τις επιχειρήσεις- οι χαμηλοί μισθοί και οι κακές σχέσεις εργασίας που επιβάλλουν στο προσωπικό τους. Αεροσυνοδοί, τεχνικοί και πιλότοι δουλεύουν κατά κανόνα με συμβάσεις ορισμένου χρόνου που τους αναγκάζουν να μεταπηδούν συνεχώς από τη μια εταιρεία στην άλλη -χωρίς ποτέ να καταφέρουν, με αυτό τον τρόπο, να αποκτήσουν εργασιακά δικαιώματα πουθενά.

 

 

Η Lufthansa -όπως και οι περισσότεροι ανταγωνιστές της- έχουν αντιμετωπίσει αυτή την πίεση φτιάχνοντας τις δικές τους εταιρίες χαμηλού κόστους, σαν την Gremanwings ή την Eurowings. Οι θυγατρικές αυτές, περιττό να το πει κανείς, δεν επηρεάστηκαν από την απεργία των πιλότων της Lufthansa, αφού οι πιλότοι τους δεν είναι οργανωμένοι στην ένωση των πιλότων Cockpit Vereinigung. 

 

Τι ακριβώς προκάλεσε το ατύχημα, αυτό η Εργατική Αλληλεγγύη δεν το ξέρει. Αυτό που ξέρουμε, όμως, είναι ότι η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η εργασιακή ανασφάλεια, οι άπειρες ώρες δουλειάς, οι πτήσεις μέχρι τα 65 -όλα αυτά που προωθούν οι εταιρείες "για τη μείωση του κόστους"- κάνουν τα ατυχήματα πιο πιθανά. 

 

Αυτό που χρειάζεται δεν είναι περισσότερα ψυχολογικά τεστ για τους πιλότους. Ούτε περισσότερη αστυνόμευση: αν δεν υπήρχε αυτός ο ηλίθιος φόβος για τις "τρομοκρατικές ενέργειες" ο πιλότος δεν θα βρισκόταν κλειδωμένος έξω από το πιλοτήριο.  Η λύση βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: ο κίνδυνος, όπως έχει φανεί από όλα αυτά τα πρόσφατα αεροπορικά δυστυχήματα, δεν προέρχεται από τον κάθε Μπιν Λάντεν -που υποτίθεται ότι έχει τρυπώσει στο αεροπλάνο- αλλά από τα γεράκια της αγοράς, που -αποδεδειγμένα- έχουν τρυπώσει στα κέντρα των αποφάσεων και των αεροπορικών εταιριών.