Ο Χρίστος από το Βύρωνα, είπε: “Υπάρχει πολύς κόσμος που το ’81 ψήφισε ΠΑΣΟΚ, ολόκληρες οικογένειες τότε, και τώρα φοβούνται μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ τους διαψεύσει κι αυτός. Υπάρχουν εκατομμύρια εργάτες με διπλή εμπειρία. Και της σοσιαλδημοκρατίας αλλά και των αγώνων. Γι’ αυτό τα άρθρα της εφημερίδας για το αντικαπιταλιστικό αντιμνημόνιο μπορούν να λειτουργήσουν σαν τουρμπίνα στην ατμομηχανή αυτή την περίοδο για τους αγώνες και την πολιτική μάχη. Από το πώς μπορούμε να επιβάλλουμε τη διαγραφή του χρέους και να σώσουμε τα ταμεία, μέχρι το παραπέρα. Μπορούμε να βοηθήσουμε όλη την αριστερά με αυτό τον τρόπο”.

 

“Μπαίνουμε σε μια εκλογική μάχη με την αστική τάξη τρομαγμένη”, είπε ο Νίκος Γ. από το Χαλάνδρι. “Η κυβέρνηση δεν έπεσε σαν ώριμο φρούτο, που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ. Χρειάστηκαν τρομερές μάχες και τα μέτωπα είναι ακόμα ανοιχτά. Το επόμενο βήμα είναι να εξασφαλίσουμε όχι τη διαπραγμάτευση, αλλά την πραγματική ανατροπή των μνημονίων. Σε αυτή τη μάχη το επαναστατικό κόμμα είναι δύναμη που ενοποιεί. Και γι’ αυτό χρειάζεται αυτές τις μέρες να βρεθούμε σε πολύ περισσότερους εργατικούς χώρους”.

\r\n

Μήνυμα

\r\n

Ο Νίκος από τους Αμπελόκηπους τόνισε στην τοποθέτησή του πως δεν μπαίνουμε σε μια ομαλή προεκλογική περίοδο και πως το μήνυμα που έχει να στείλει η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι διπλό. “Από τη μία, στην άρχουσα τάξη πως έχουν τελειώσει, και από την άλλη στο ΣΥΡΙΖΑ πως θα υπάρξει πίεση από τα κάτω με θεσμούς εργατικής αυτοοργάνωσης ενάντια στους συμβιβασμούς. Και έχουμε να κεντράρουμε σε αγώνες και αυτές τις μέρες. Όπως στον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Τη μεθεπόμενη Κυριακή, στις 18 Γενάρη χρειάζεται να γίνουν κινητοποιήσεις και ακτιβισμοί γι’ αυτό”.

 

Ο Γιώργος από Ζωγράφου είπε πως όλος ο κόσμος πανηγύρισε την πτώση της συγκυβέρνησης. “Στις εξορμήσεις που κάναμε τις δυο Κυριακές πριν τις τελευταίες ψηφοφορίες για πρόεδρο, το κλίμα ήταν πολύ καλό. Δώσαμε πάνω από 50 εφημερίδες συζητώντας για τη συνέχεια. Και χτες στη γειτονιά, δώσαμε 12 εφημερίδες. Υπάρχει πολύς κόσμος που θέλει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Βουλή. Αυτό μας δίνει την αυτοπεποίθηση να πάμε με θάρρος και καθόλου φοβισμένα, να το διεκδικήσουμε. Τις επόμενες τρεις βδομάδες πλατεία την πλατεία, χώρο το χώρο να συζητήσουμε για το εκλογικό κατέβασμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα”.

 

“Καταλαβαίνουμε ότι αυτή τη στιγμή παίζουμε το ρόλο της ατμομηχανής”, είπε ο Νεκτάριος από την Πάτρα. “Η περίοδος δε σταματά στις 25 του Γενάρη. Μέχρι τότε έχουμε να δουλέψουμε προπαγανδιστικά για το πρόγραμμά μας, αξιοποιώντας το αντικαπιταλιστικό αντιμνημόνιο, και από την επόμενη μέρα έχουμε να συνεχίσουμε για να μπει μπροστά η εργατική τάξη να το υλοποιήσει. Το τί σημαίνει η διαγραφή του χρέους, η κόντρα με τα αφεντικά και όλα. Σε αυτή τη μάχη έχουμε να αξιοποιήσουμε όλους τους συντρόφους που παλέψαμε μαζί. Για να πάει το τρένο προς την επανάσταση χρειάζεται σίγουρα να τραβάει η ατμομηχανή του. Και άρα χρειάζεται να δεσμευτούμε πως θα συνδεθούμε με όλα τα δίκτυα που έχουμε δημιουργήσει όλη αυτή την περίοδο και να δυναμώσουμε το κόμμα μας”.

 

Η Ντίνα, καθηγήτρια από την Κυψέλη, είπε: “Ο ρόλος που έπαιξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΣΕΚ μέσα στο εργατικό κίνημα ήταν καθοριστικός. Γιατί όταν επιμένεις στην κεντρικότητα της εργατικής τάξης μπορείς να είσαι αυτός που παίρνει πρωτοβουλίες για τις απεργίες, τις απεργιακές επιτροπές κλπ. Ο Τσίπρας είπε ότι θα γυρίσουν πίσω οι απολυμένοι. Αυτό τι σημαίνει; Θα γυρίσουν όλοι; Θα ξανασυσταθούν οι ειδικότητες στα ΕΠΑΛ; Σε όλα αυτά πάλι το εργατικό κίνημα έχει να επιβάλλει το πώς θα γίνουν. Κάνοντας γενική απεργία και προβάλλοντας τα αιτήματά του. Υπάρχει πολύς κόσμος που μέσα από τους αγώνες του άλλαξε και τη συνείδησή του. Με αυτό τον κόσμο δουλέψαμε για την απεργία στις 27 Νοέμβρη μαζί και θα δουλέψουμε και τώρα”.

 

“Το ’14 έγινε όντως η χρονιά της ανατροπής. Το συζητούσαμε πέρυσι στην αρχή της χρονιάς, πως υπάρχει αυτή η δυνατότητα”, είπε η Αλεξάνδρα από τη Νέα Ιωνία. “Το εργατικό κίνημα έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο. Το είδαμε και στα διάφορα σημεία που εκλέχτηκαν αριστεροί δήμαρχοι. Δεν αρκεί όμως. Χρειάζεται τη χαρά του κόσμου για το ανέβασμα της αριστεράς να την κάνεις οργανωμένο κίνημα διεκδικήσεων. Έχουμε το παράδειγμα του Χαλανδρίου όπου η στάση του αριστερού δημάρχου απέναντι στους Ρομα σήμανε ότι αρκετός κόσμος στράφηκε στην ΚΕΕΡΦΑ, που ήταν η μόνη δύναμη που τους υπερασπίστηκε.

Κρίσιμο ρόλο στο πως αναπτύχθηκε η δράση μας στις γειτονιές στα Βόρεια, ήταν η απόφασή μας ως κόμμα να οργανώσουμε ακόμα πιο θαρρετά και οργανωμένα τη διακίνηση της εφημερίδας μας και το μεγάλωμά μας. Πάμε να κάνουμε το 2015 χρονιά της νίκης”.

 

Ο Θανάσης από το Γαλάτσι επέμεινε στο ότι χρειάζεται να δώσουμε έμφαση στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα αστικά κόμματα. “Η σημερινή κατάσταση δείχνει πως δεν τα ελέγχουν όλα τελικά. Τα κόμματα δεν είναι αυτό που προβάλλουν. Τα κρίνουμε από το τί είναι ταξικά. Και αυτό η αριστερά έχει πρόβλημα να το κατανοήσει πολλές φορές. Το τι είναι από ταξική σκοπιά ένα κόμμα εξαρτάται από το ποια ήταν χρονικά η αμέσως προηγούμενη έκρηξη. Το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μια βασική διαφορά. Ότι η έκρηξη που ανέβασε το ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ πρόσφατη και αυτό βάζει πιέσεις στην ηγεσία στο να μη γίνει εφεδρεία για το σύστημα.

 

Ο διαχωρισμός του εργατικού κινήματος σε δύο περιόδους, ανάπτυξης προ 2012 και ύφεσης μετά, είναι προβληματικός. Γιατί ξεχνά το αντιφασιστικό κίνημα και τις μάχες της τελευταίας διετίας. Το αντιφασιστικό κίνημα που έστειλε την ηγεσία της Χ.Α. στη φυλακή μακέλεψε από την άρχουσα τάξη τη δυνατότητα να έχει μαζί της το χειρότερο μαντρόσκυλο. Γι’ αυτό δεν είμαστε στην Ελλάδα στην ίδια κατάσταση με τη Γαλλία”.

 

“Όταν κατέρρευσε η συγκυβέρνηση, ο κόσμος πανηγύριζε. Χωρίς να πιστεύει ότι οι αλλαγές θα γίνουν χωρίς αγώνες”, είπε η Κατερίνα από την Πετρούπολη. “Γι’ αυτό και οι χώροι που βρίσκονταν στο δρόμο, συνεχίζουν. Υπάρχουν επίσης αγώνες που βγαίνουν τώρα, και είναι πολύ σημαντικοί. Όπως οι απεργοί στη Γενική Ανακύκλωση που συνεχίζουν την κατάληψη και παλεύουν για κρατικοποίηση του εργοστασίου και εργατικό έλεγχο. Οι πυρήνες του ΣΕΚ είναι εκεί και στηρίζουν, το ίδιο πρέπει να κάνει όλη η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και είναι απόδειξη του τι σημαίνει ο αντιφασιστικός και αντιρατσιστικός αγώνας στην πράξη. Το ότι έχουμε συνδεθεί με την Πακιστανική Κοινότητα, το ότι ο Συντονισμός Ενάντια στα Κλεισίματα και τις Διαθεσιμότητες έχει αγκαλιάσει τους μετανάστες εργάτες βοηθώντας τους να οργανωθούν. Και χρειάζεται αυτό να ανοίξει στην πιο πλατιά αλληλεγγύη”.

 

Ο Σωτήρης από το Μαρούσι είπε: “Οι διάφορες θεωρίες περί εφεδρείας και αριστερής παρένθεσης είναι λάθος, γιατί βλέπουν τις εξελίξεις σαν μαριονέτες. Το ’81 η άνοδος του ΠΑΣΟΚ ήταν στραπάτσο για την άρχουσα τάξη. Σκεφτείτε ότι η επαναστατική αριστερά έκανε διαδήλωση λίγο μετά τις εκλογές και η στυνομία ήταν σούζα. Η ίδια αστυνομία που στο Πολυτεχνείο του ’80 είχε δολοφονήσει τον Κουμή και την Κανελλοπούλου. Και τότε η άρχουσα τάξη είχε λιγότερα προβλήματα να αντιμετωπίσει. Ήταν η περίοδος της Θάτσερ και του Ρήγκαν. Χωρίς αυτά που γίνονται τώρα. Με την κρίση να βαθαίνει, την αστάθεια στη Μέση Ανατολή κλπ. Και το ΠΑΣΟΚ ήταν ο απόηχος του κινήματος του ’70. Με απειροελάχιστη δύναμη της επαναστατικής αριστεράς και το ΚΚΕ να διεκδικεί εκλογικά την αλλαγή. Τότε τους πήρε τέσσερα χρόνια να περάσουν στην επίθεση. Αυτά που έχουν να περάσουν τώρα, με το κίνημα να είναι εδώ και την επαναστατική αριστερά υπαρκτή δύναμη, δε συγκρίνονται με τότε”.

Ο Πέτρος από την ΕΡΑ Ζακύνθου είπε πως αν αυτή τη στιγμή υπάρχει ένας εργατικός χώρος από όπου μπορεί να ξεκινήσει η εργατική αντεπίθεση, αυτός είναι η ΕΡΤ. “Το τι θα κάνουμε στην ΕΡΤ και τις ΕΡΑ θα σημάνει πολλά. Στην τελευταία συνέλευση, οι σύντροφοι από το ΣΕΚ υποστηρίξαμε πως το άνοιγμα της ΕΡΤ θα ξεκινήσει με την κατάληψη του Ραδιομεγάρου το βράδυ των εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε πως θα ξανανοίξει με αξιολόγηση, επιβαρυμένη ατάκα τη σήμερον ημέρα! Ενώ το ΚΚΕ είπε πως η κατάληψη είναι τυχοδιωκτισμός. Οι αυτόνομοι στην τελική ψηφοφορία συντάχθηκαν με το ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς επιμένουμε, πως η ανάγνωση των αποτελεσμάτων των εκλογών πρέπει να γίνει μέσα από το Ραδιομέγαρο. Η ΕΡΤ ήταν η αρχή του τέλους για τη συγκυβέρνηση. Θα πρέπει να γίνει τώρα η απαρχή της εργατικής αντεπίθεσης”.

 

Η Αφροδίτη από το Πέραμα είπε πως “Υπάρχει κόσμος στο Πέραμα που θέλει να δουλέψει μαζί μας. Το άνοιγμα σε περισσότερους εργατικούς χώρους που συζητάμε εδώ, το ζητάει και ο κόσμος. Μας λένε: ελάτε εκεί που δουλεύω να μιλήσετε και με τους συναδέλφους μου. Έτσι έχουμε να το οργανώσουμε. Όσο για τους φασίστες, είναι άφαντοι στην περιοχή. Ο αντιφασιστικός Σεπτέμβρης αλλά και όλες οι μάχες του προηγούμενου διαστήματος, έχουν παίξει ρόλο σε αυτό. Πρόσφατα έκαναν μια αποτυχημένη προσπάθεια να οργανώσουν πορεία. Πήραν απάντηση την επόμενη μέρα από τους αντιφασίστες που βγήκαμε στους δρόμους της γειτονιάς. Έχουμε να δώσουμε τον τόνο και στις πλατείες βγαίνοντας με την εφημερίδα και το κείμενο υπογραφών για να συνδεθούμε με όλο αυτό τον κόσμο”.

 

Ο Γιώργος από το Νέο Ηράκλειο τόνισε πως η συζήτηση μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συμπόρευση δεν είναι κάτι που θα τελειώσει άμεσα. “Γιατί οι πιέσεις που θα μπαίνουν από το ΣΥΡΙΖΑ για προσαρμογή της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, θα είναι εκατονταπλάσιες σε σχέση με το πώς μπαίνουν τώρα. Το ότι μπορεί να είμαστε καθαροί σε σχέση με τις μάχες που δίνουμε, το οφείλουμε στο κόμμα μας. Στην εφημερίδα, τις συζητήσεις, τους πυρήνες. Χρειάζονται τα κόμματα μέσα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Σήμερα επιβεβαιώνεται ότι χρειάζονται. Πόσο μάλλον αν μιλάμε για ένα επαναστατικό κόμμα”.

 

Ο Γιάννης από τη Θεσσαλονίκη τόνισε πως η μη εκλογή προέδρου ήταν η δεύτερη ήττα της κυβέρνησης. “Η πρώτη ήταν το αποτυχημένο success story. Και στα δύο το εργατικό κίνημα έπαιξε ρόλο. Το ότι Δήμας- Μπακογιάννη είπαν ότι δε θέλουν εκλογή με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής ήταν αποτέλεσμα του αντιφασιστικού κινήματος. Ο Κουβέλης γιατί δεν ψήφισε; Γιατί θα τον έπαιρνε ο κόσμος με τις ντομάτες. Χωρίς δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά δε θα γίνονταν αυτά. Κατ’ αρχάς δε θα είχε ανοίξει από νωρίς η αντιφασιστική μάχη, τότε όλοι έλεγαν ότι δε χρειάζεται να ασχοληθούμε με τους φασίστες. Έχουμε λοιπόν τώρα να καθορίσουμε στις εκλογές. Γυρνώντας τους χώρους, βάζοντας την αφίσα «Η Εργατική Αλληλεγγύη στηρίζει ΑΝΤΑΡΣΥΑ» και δίνοντας τη μάχη”.

 

“Βγαίνουμε να δώσουμε τη μάχη των εκλογών έχοντας απέναντί μας μια άρχουσα τάξη διαλυμένη και μια εργατική τάξη με μεγάλη αυτοπεποίθηση” είπε ο Μιχάλης από τον Πειραιά ξεκινώντας την τοποθέτησή του. “Η δυναμική φαίνεται και από τη συζήτηση που ανοίγει στους εργατικούς χώρους αλλά και το ανέβασμα στα νούμερα των εφημερίδων που πουλάμε σε αυτούς. Και σκεφτείτε με αριστερή κυβέρνηση, πόσο πιο πολύ θα θέλει ο κόσμος να συζητά με την επαναστατική αριστερά”.

Η Μαργαρίτα, δασκάλα από τα Χανιά μίλησε για το τι λένε οι εργαζόμενοι στους συντρόφους που κάνουν εξορμήσεις στους χώρους δουλειάς. “Επιβεβαιώνονται οι επιλογές μας. Πολλοί εργαζόμενοι μας λένε ότι ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε με τόση σιγουριά πως θα πέσει η κυβέρνηση. Το ότι κατεβήκαμε στις δημοτικές εκλογές και βγάλαμε δημοτικό σύμβουλο δεν το οφείλουμε στο ότι υπάρχουν μερικοί καλοί σύντροφοι, αλλά στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε σαν κόμμα. Αυτό μας βοήθησε να μεγαλώσουμε στα Χανιά, να ανοίξουμε δεύτερο πυρήνα και σαν αποτέλεσμα να κάνουμε δύο βδομαδιάτικες εξορμήσεις, να ανοιχτούμε σε παραπάνω εργατικούς χώρους. Όταν σε συνέλευση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ διάφοροι σύντροφοι αναρωτιόντουσαν που είναι οι εργατικές πρωτοπορίες, τους απάντησε μια συντρόφισσα του ΣΕΚ από σχολείο στην Κάντανο ότι εμείς είμαστε, αυτοί που κάνουμε απεργίες και καταλήψεις στα σχολεία”.

 

Αρκετές παρεμβάσεις έγιναν και από συντρόφους φοιτητές που έδωσαν την εικόνα του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων διαρκείας ενάντια στις διαγραφές και το Λοβέρδο. Η Κατερίνα από το ΤΕΙ Πειραιά μίλησε για τις πρωτοβουλίες των συντρόφων που οργάνωσαν συμμετοχή του συλλόγου στην πανεργατική στις 27 Νοέμβρη, η Ευγενία από την ΑΣΚΤ για τις συνελεύσεις και την κατάληψη ενάντια στη διάλυση της σχολής, η Λουίζα από την Ιατρική Ιωαννίνων για την επιτυχία των φοιτητικών κινητοποιήσεων στις 6 Νοέμβρη που ενοποίησαν τις καταλήψεις πανελλαδικά σε μια συντονισμένη μέρα δράσης. 

 

Από το πανεπιστήμιο Ρεθύμνου, η Μαριλού αναφέρθηκε στις τρεις βδομάδες κατάληψης  όπου η συμμετοχή των φοιτητών στις συνελεύσεις ξεπέρασε τα 1.500 άτομα και έπαιξαν ρόλο στον Παγκρήτιο συντονισμό. Η Άλε από την Αρχαιολογία Ρεθύμνου μίλησε για τη νίκη των φοιτητών της σχολής στο να ξανακερδίσουν τα επαγγελματικά τους δικαιώματα που ο Λοβέρδος κατήργησε φέτος. Κατάφεραν συνδεόμενοι με τους έκτακτους αρχαιολόγους να πετύχουν τροποποίηση και να το αντιστρέψουν. Αναφέρθηκε επίσης στη συμπαράσταση των φοιτητών στους Σύριους πρόσφυγες στην Ιεράπετρα. 

 

Η Ράνια από την Επιστήμη Υλικών Πάτρας μίλησε για τους αγώνες σε όλες τις σχολές της πόλης αλλά και τις πολιτικές μάχες όπως αυτή ενάντια στο σεξισμό που είναι κομβική ειδικά μέσα στη νεολαία. Ο Μύρωνας από το Φυσικό Ηρακλείου σχολίασε πως το ’12 η άρχουσα τάξη έκανε σκληρή προσπάθεια να ελέγξει την αριστερά αλλά δεν τους βγήκε. Τόνισε πως ο ρόλος των ΕΑΑΚ στις σχολές θα πρέπει να είναι σταθερά και αμετάπειστα με τις καταλήψεις διαρκείας και το συντονισμό με το εργατικό κίνημα. Κοινή διαπίστωση ήταν πως οι αγώνες των φοιτητών δεν έχουν τελειώσει.