Ο Γιώργος Β., εργαζόμενος στον κλάδο του φαρμάκου ως ιατρικός επισκέπτης μίλησε στην Εργατική Αλληλεγγύη και τον Στέλιο Μιχαηλίδη.

Το σκάνδαλο Νοβάρτις έφερε στην επιφάνεια τη δράση των φαρμακοβιομήχανων, στη δημόσια Υγεία. Ποια είναι η δική σου εικόνα;

Όσοι εργάζονται στα επαγγέλματα της Υγείας δεν ξαφνιάστηκαν καθόλου. Η Νοβάρτις δεν είναι η εξαίρεση. Η διείσδυση των μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών στα δημόσια νοσοκομεία είναι ασύδοτη, δεν ελέγχεται από πουθενά. Όπως και οι συναλλαγές τους με μεγαλογιατρούς και στελέχη των κυβερνήσεων. Έτυχε τώρα να βγει η συγκεκριμένη εταιρία στην επιφάνεια. Μη νομίζεις ότι όλοι οι υπόλοιποι είναι αθώοι. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Το φάρμακο αντί να είναι ένα αγαθό – καρπός της επιστημονικής προόδου - που παρέχεται ελεύθερα στους ασθενείς για να θεραπεύει, είναι εμπόρευμα που το εμπορεύονται μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες με μόνο σκοπό το κέρδος. Είναι μια εικόνα του τί σημαίνει ο καπιταλισμός στην Υγεία.

Πώς γίνονται αυτά;

Η προσπάθεια γίνεται με κάθε τρόπο. Λεφτά πηγαινοέρχονται κάτω από το τραπέζι και τα “δικαιολογούν” με διάφορους τρόπους. Ως διαφήμιση, ως διατροφή των υπαλλήλων, ως οδοιπορικά κλπ. Και στην πραγματικότητα πρόκειται για χρηματισμούς προκειμένου να προτιμηθεί το ένα φάρμακο έναντι του άλλου. Εταιρίες που παλεύουν μεταξύ τους για το ποιό φάρμακο θα συνταγογραφήσει ο γιατρός ή ποιό φάρμακο θα προμηθευτεί το νοσοκομείο. Και ταυτόχρονα παίζουν μεταξύ τους παιχνίδια ανεβάζοντας τις τιμές στα ύψη. Θυμάμαι φάρμακο το 2009 που στην Ελλάδα έκανε 63.80 ευρώ και στη Γερμανία είχε 4.60 ευρώ. Ακόμα και την ίδια την επιστημονική έρευνα κατευθύνουν για να αυξήσουν τα κέρδη τους, χρηματοδοτώντας για παράδειγμα τη δημοσίευση επιστημονικών άρθρων που προβάλουν τα δικά τους προϊόντα. 

Τι αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο του φαρμάκου; 

Ισχύει ό,τι ισχύει σε όλους τους εργασιακούς χώρους του ιδιωτικού τομέα τα τελευταία χρόνια. Υπερεργασία, δουλειά με “στόχους” και μάλιστα πολύ υψηλούς, περικοπές και απολύσεις. Είδαμε πριν λίγα χρόνια την Alapis του Λαυρεντιάδη που έβαλε λουκέτο και οι εργαζόμενοί της πάλευαν για να μην απολυθούν. Έχουν υπάρξει κύματα απολύσεων σε εταιρίες που μέσα σε μια νύχτα έδιωχναν 50 και 60 εργαζόμενους. Ξημέρωνε μια μέρα που τους έλεγαν ελάτε να πάρετε τα λεφτά σας και τέλος, φύγετε.