Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες ο Τσίπρας απέδειξε στην πράξη μέχρι πού φτάνει η κατρακύλα της κυβέρνησής του. Ήταν ένας από τους 28 ηγέτες ευρωπαϊκών χωρών όλου του πολιτικού φάσματος που κατέληξαν από κοινού και ομόφωνα στις πλέον ρατσιστικές αποφάσεις που έχει βγάλει ποτέ η ΕΕ όσον αφορά στην αντιμετώπιση των προσφύγων και των μεταναστών.
Στη Σύνοδο κυριάρχησε το μεταναστευτικό, παρότι εντάχτηκε τελευταία στιγμή στην ατζέντα που κατά τα άλλα θα απασχολούσαν τα ζητήματα της «εμβάθυνσης» της συνεργασίας ανάμεσα στις χώρες της ΟΝΕ και της ΕΕ, οι λεγόμενες «προτάσεις Μακρόν» κλπ. Τα ΜΜΕ παρουσίασαν ένα θρίλερ, μια γεμάτη «ένταση» νύχτα, όπου οι ηγέτες κατέληξαν σε συμφωνία στις 5 το πρωί.
Τι ήταν άραγε τόσο επείγον, ακόμη και για τα δεδομένα της πολιτικής της «Ευρώπης-Φρούριο» - μήπως ένα προσφυγικό κύμα σαν κι αυτό του καλοκαιριού του 2015; Όχι βέβαια. Μετά τη συμφωνία με Τουρκία-ΕΕ και την σκλήρυνση της φύλαξης των συνόρων, οι «προσφυγικές ροές» του 2018 είναι μειωμένες κατά 95% σε σχέση με εκείνες του 2015.
Η αιτία για όλη αυτήν την πρεμούρα είναι πολιτική. Είναι η δουλική υπόκλιση της «πολιτισμένης» Ευρώπης στις παρανοϊκές απαιτήσεις των ακροδεξιών και των φασιστών.
Αφορά αφενός τις εξελίξεις στην Ιταλία, όπου η συμμετοχή των ακροδεξιών στην νέα κυβέρνηση έχει σημάνει σκλήρυνση της πολιτικής της Ιταλίας με τον υπουργό Εσωτερικών της σε πολεμικούς τόνους να μιλά για το «νότιο μέτωπο» και να κάνει πράξη την ρητορική της αφήνοντας τους πρόσφυγες να πεθαίνουν αβοήθητοι μέσα στη θάλασσα. Όπως καταγγέλλουν οι διασώστες της ΜΚΟ Οpen Arms: «για τους εκατό ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους, στο ναυάγιο ανοικτά των λιβυκών ακτών, ευθύνεται η ακτοφυλακή της Λιβύης και της Ιταλίας», διότι «το πλοίο της μη κυβερνητικής οργάνωσης θα μπορούσε να τους σώσει, αλλά η έκκλησή της αγνοήθηκε».
Κυρίως όμως αφορά τις εξελίξεις στη Γερμανία και την πολιτική κρίση που έφτασε να κλονίσει την ίδια τη γερμανική κυβέρνηση. Φυσικά, ούτε στα σύνορα της Γερμανίας υπάρχουν σήμερα οι ουρές των προσφύγων που υπήρχαν το 2015. Ένα εκατομμύριο πρόσφυγες πέρασαν τότε τα σύνορα της Γερμανίας, και τρία χρόνια αργότερα, η παρουσία τους στη Γερμανία δεν έχει σημάνει τους «λιμούς» και «καταποντισμούς» με τους οποίους η ακροδεξιά και οι φασίστες προσπαθούσαν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο.
Αξιώσεις
Κι όμως, στη Σύνοδο της ΕΕ, η Μέρκελ πρωτοστάτησε στην λήψη της απόφασης περαιτέρω σκλήρυνσης της ρατσιστικής πολιτικής της ΕΕ, προκειμένου να ικανοποιήσει τις αξιώσεις του σύμμαχου της CSU στην γερμανική κυβέρνηση. Όπως εξηγεί στην στήλη του, στο Socialist Worker, ο Άλεξ Καλλίνικος:
«Το CSU φοβάται ότι θα χάσει περισσότερες ψήφους προς το ακροδεξιό AfD στις τοπικές εκλογές της Βαυαρίας τον Οκτώβρη και έτσι έχει μετατοπιστεί ακόμη δεξιότερα. Ο ηγέτης του και υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Χορστ Ζεεχόφερ, απειλεί με ελέγχους στα σύνορα και επαναπροωθήσεις στους πρόσφυγες που φτάνουν αναζητώντας άσυλο στα σύνορά της. Η Μέρκελ υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε την Συνθήκη Σένγκεν και την ελεύθερη μετακίνηση που προβλέπει στο εσωτερικό της ΕΕ και προσπαθεί να κάνει διμερείς συναντήσεις με ηγέτες διαφόρων χωρών της ΕΕ για να μοιραστούν το βάρος των προσφύγων».
Η Μέρκελ, πράγματι, έτρεξε να προσφέρει στο Ζεεχόφερ, τα «δώρα» 14 χωρών, ανάμεσά τους και της Ελλάδας που κατέληξαν σε συμφωνία για μια πιο «αποτελεσματική» διαδικασία απέλασης των προσφύγων που έχουν ήδη καταχωριστεί αλλού. Όμως ο Ζεεχόφερ δήλωσε «ανικανοποίητος» από τις υποχωρήσεις της Μέρκελ και απείλησε με παραίτηση και πρόωρες εκλογές στη Γερμανία - που αποφεύχθηκε τελικά το βράδυ της Δευτέρας με τη συμφωνία των δύο πλευρών για τη δημιουργία κλειστών κέντρων ασύλου (στρατόπεδα τράνζιτ) στα γερμανικά σύνορα, όπου θα εξετάζονται με ταχείες διαδικασίες οι αιτήσεις ασύλου και, σε περίπτωση απόρριψης, θα γίνονται άμεσα οι επαναπροωθήσεις.
Αμέσως μετά η Αυστριακή κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι είναι «έτοιμη να λάβει μέτρα για να προστατεύσει κυρίως τα νότια σύνορά μας» με την Ιταλία και τη Σλοβενία, υποστηρίζοντας ότι στη συμφωνία Μέρκελ-Ζεεχόφερ, προβλέπεται η επαναπροώθηση στην Αυστρία των αιτούντων άσυλο που φτάνουν στη Γερμανία, τους οποίους δεν δέχεται πίσω η πρώτη χώρα εισόδου τους στην ΕΕ.
Μιλάμε για παράνοια. Ο ηγέτης του μικρότερου κοινοβουλευτικού κόμματος της Γερμανίας, ενός κόμματος που από όλα τα 15 γερμανικά κρατίδια, συμμετέχει μόνο στις εκλογές της Βαυαρίας μπορεί πιέζοντας τη Μέρκελ να τραβάει μαζί της όλες τις χώρες της ΕΕ σε ένα κρατικό ρατσιστικό κατήφορο που όμοιός της δεν έχει υπάρξει από την δεκαετία του ’30, κοστίζοντας τις ζωές χιλιάδων αθώων ανθρώπων - με μόνο τελικά ωφελημένο όχι μόνο στην Γερμανία αλλά πανευρωπαϊκά τους φασίστες και την ακροδεξιά.
Αυτό είναι το απάνθρωπο, ρατσιστικό και επιπλέον ασταθές και επικίνδυνο «ευρωπαϊκό πλαίσιο» και αυτά είναι τα άμεσα αποτελέσματα της συμφωνίας που υπέγραφε ο Τσίπρας στα σαλόνια των Βρυξελλών την περασμένη Παρασκευή.