Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Strike for Black Lives: Απεργιακή κλιμάκωση του κινήματος στις ΗΠΑ

20/7, Απεργιακή συγκέντρωση έξω από τον Πύργο του Τραμπ στη Νέα Υόρκη. Φωτό: Ιάννης Δελατόλας

Χιλιάδες εργάτες και εργάτριες συμμετείχαν στην “Απεργία για τις ζωές των Μαύρων” τη Δευτέρα 20 Ιούλη στις ΗΠΑ. Οι διοργανωτές -συνδικάτα, οργανώσεις ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και κινήματα κάθε είδους- μιλούν για τουλάχιστον 20.000 απεργούς σε 200 πόλεις σε όλη τη χώρα. Η απεργία συνοδεύτηκε με δεκάδες τοπικές διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις, καθώς και συμβολικές στάσεις εργασίας και καθιστικές διαμαρτυρίες για 8 λεπτά και 46 δευτερόλεπτα, όσο ακριβώς χρειάστηκε ο μπάτσος στη Μινεάπολις για να δολοφονήσει τον Τζορτζ Φλόιντ πατώντας τον στο λαιμό με το γόνατό του.

«Ήταν μια απεργία που συνδύασε τη μάχη ενάντια στο συστημικό ρατσισμό και την αστυνομική βία με τη μάχη ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, τα μεροκάματα πείνας, τα ελλειπή μέτρα προστασίας απέναντι στην πανδημία και τη μεγάλη αδυναμία πρόσβασης στην περίθαλψη, ιδιαίτερα για τους μαύρους. Με αυτή την έννοια ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά για το κίνημα», μας είπε από τη Νέα Υόρκη ο Ιάννης Δελατόλας, μέλος της οργάνωσης Marx21 US. 

«Αυτά ανέδειξε και η απεργιακή συγκέντρωση έξω από τον Πύργο του Τραμπ στη Νέα Υόρκη στην οποία συμμετείχαν περίπου 300 απεργοί, κύρια από το SEIU, το συνδικάτο που οργανώνει κόσμο σε υπηρεσίες, στον τομέα της Υγείας, τα γηροκομεία και αλλού, και το οποίο ήταν βασικός οργανωτής της απεργίας. Οι απεργοί, μαζί με συμπαραστάτες, κράτησαν πλακάτ και πικέτες, ενώ έγιναν και ομιλίες που συνέδεαν τον ρατσισμό με την πανδημία, καθώς οι πιο πολλοί που πεθαίνουν είναι Μαύροι και Λατινοαμερικάνοι παρότι αποτελούν μειοψηφία του πληθυσμού. 

Παρότι το αίτημα που έχει βάλει στο κέντρο το κίνημα, να κοπεί η χρηματοδότηση από την αστυνομία και να δοθεί στην Υγεία και τις άλλες ανάγκες, δεν ακούστηκε επίσημα στις ομιλίες, υπήρχε σαν συζήτηση στον κόσμο. Όπως επίσης και η ανάγκη του συνδικαλισμού για όλους και όλες, που ήταν βασικό αίτημα της απεργίας. Η Ναντίνα, εργαζόμενη φύλαξης, μας είπε πως με το που ανακοίνωσε το συνδικάτο την απεργία αποφάσισε αμέσως ότι θα συμμετέχει. Επίσης, επειδή είχε πάρει μέρος και στο προηγούμενο κίνημα BLM το 2013 επί Ομπάμα, ότι της έχει κάνει εντύπωση ότι αυτή τη φορά είναι πιο ριζοσπαστικό, καθώς και ότι έχουν μπει τα σωματεία στη μάχη αλλά και ότι είναι διεθνές. Η συγκέντρωση ήταν επιτυχημένη παρά την τρομερή ζέστη που είχε σήμερα, το ίδιο και σε άλλα σημεία παρά το γεγονός ότι η πανδημία φουντώνει ξανά και τα πράγματα συνεχίζουν να είναι πολύ δύσκολα για τους εργαζόμενους».

Πάνω από 60 συνδικάτα και κοινωνικά κινήματα κάλεσαν στην απεργία. Ανάμεσά τους, εκτός του SEIU, ήταν των Τήμστερς, των εκπαιδευτικών, των αγρεργατών. Κοντά έξι χιλιάδες εργαζόμενοι σε 85 γηροκομεία της Νέας Υόρκης, του Νιου Τζέρσεϋ και του Κονέκτικατ απήργησαν και είτε βγήκαν σε πικετοφορίες είτε προχώρησαν σε άλλες διαμαρτυρίες για να δείξουν πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση για τους Μαύρους και Ισπανόφωνους εργαζόμενους αλλά και τους ανθρώπους που εξυπηρετούν λόγω έλλειψης μέσων προστασίας και εξοπλισμού.

Καλύτερους μισθούς

Περίπου 200 εργαζόμενοι στην περίθαλψη, τη φύλαξη και άλλες υπηρεσίες πρώτης γραμμής, διαδήλωσαν στη Μασαχουσέτη, ενώ εκατοντάδες ήταν και οι εργαζόμενοι από έξι γηροκομεία του Ντιτρόιτ που απήργησαν με ανάλογα αιτήματα, για καλύτερους μισθούς και μέτρα προστασίας. Η Trace Andrews, εργαζόμενη σε γηροκομείο του Ντιτρόιτ είχε εξηγήσει σε τηλεφωνική της συνέντευξη στο Associated Press γιατί θα συμμετείχε στην απεργία. «Δουλεύω 20 χρόνια και παίρνω μόνο 15,81 δολάρια (την ώρα)». Ανύπαντρη μητέρα μιας 13χρονης κόρης, επιφορτισμένη επιπλέον να φροντίζει τον πατέρα της που αναρρώνει από καρκίνο, η εργαζόμενη τόνισε ότι, λόγω των ελλείψεων σε μέτρα προστασίας, ζει καθημερινά με το φόβο να πάει τον κορονοϊό στο σπίτι της. «Η πανδημία συνεχίζεται και επιπλέον έχουμε αυτό το πράγμα με το ρατσισμό να συνεχίζεται», δήλωσε, «Είναι δεμένα μεταξύ τους... λες και δεν είχαμε τους προγόνους μας και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ να πολεμούν ενάντια σε αυτά. Κι όμως, είναι ακόμα ζωντανά και ήρθε η ώρα κάποιος να λογοδοτήσει. Ήρθε η ώρα να αναλάβουμε δράση». Σύμφωνα με τα στοιχεία των συνδικάτων του κλάδου, σε εθνικό επίπεδο, ένας βοηθός νοσηλευτής παίρνει 13,38 δολάρια την ώρα, ενώ ένας στους τέσσερις εργαζόμενους σε γηροκομεία είναι μαύρος.

Δεκάδες εργαζόμενοι από τους ίδιους κλάδους προχώρησαν σε ενός λεπτού σιγή για να τιμήσουν τον Φλόιντ στο Ντένβερ, ενώ 1500 εργαζόμενοι φύλαξης στο Σαν Φρανσίσκο απήργησαν και διαδήλωσαν προς το Δημαρχείο της πόλης. Εργαζόμενοι σε τηλεφωνικά κέντρα και εταιρίες logistic απήργησαν στο Μέμφις. Εργαζόμενοι σε φαστ-φουντ, μάγειροι και ταμίες, στο Λος Άντζελες -σε ένα κατάστημα McDonald's οι εργαζόμενοι μπλόκαραν την είσοδο των αυτοκινήτων για 8 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Με αυτοκινητοπομπή τους στους δρόμους της ίδιας πόλης, οδηγοί των εταιριών Lyft και Uber απαίτησαν με τη σειρά τους μια σειρά παροχές όπως ασφάλεια υγείας και πληρωμένη αναρρωτική άδεια για τους επισφαλώς εργαζόμενους.

Εργαζόμενοι σε γηροκομεία απήργησαν και στο Σαιντ Πωλ της Μινεσότα, καθώς και στα αεροδρόμια. Ο Glen Brown, ένας 48χρονος συνοδός αναπηρικών αμαξιδίων στο διεθνές αεροδρόμιο του Σαιντ Πωλ τόνισε ότι η δουλειά του δεν του δίνει την επιλογή της κοινωνικής απόστασης. Μαζί με τους συναδέλφους του απαίτησαν τον ελάχιστο μισθό των 15 δολαρίων με συγκέντρωσή τους στο αεροδρόμιο. Όπως είπε: «Είμαστε εργαζόμενοι πρώτης γραμμής και διακινδυνεύουμε τη ζωή μας, αλλά το κάνουμε με έναν μισθό που δεν ανταποκρίνεται καν στον κίνδυνο». Η επιτυχία της απεργίας ήταν η καλύτερη απάντηση και στην αστυνομική καταστολή στο Πόρτλαντ τα προηγούμενα 24ωρα.. Το μήνυμα ότι το κίνημα που συγκλονίζει τις ΗΠΑ, όχι μόνο δεν σταματά, αλλά μεταφέρεται στους χώρους δουλειάς, ήταν πιο δυνατό από ποτέ.