Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Οι μάχες της Πολιτικής Αγωγής συνεχίζονται: Αποζημίωση στα θύματα με νόμο

Η δίκη της Χρυσής Αυγής έφτασε στο τέλος της με την καταδικαστική απόφαση και τη φυλάκιση της πλειοψηφίας των ηγετών, στελεχών και μελών της εγκληματικής οργάνωσης. Άφησε ωστόσο μια σημαντική εκκρεμότητα πίσω της: την οικονομική αποζημίωση των θυμάτων και των οικογενειών τους. Τόσο η ΚΕΕΡΦΑ όσο και δικηγόροι της Πολιτικής Αγωγής έχουν εδώ και καιρό διατυπώσει το αίτημα της αποζημίωσης με νομοθετική πρωτοβουλία του ίδιου του κράτους, χρησιμοποιώντας τη δεσμευμένη χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής. Ο Κώστας Παπαδάκης, εκ των συνηγόρων των Αιγύπτιων αλιεργατών, το αναδεικνύει αναλυτικά σε πρόσφατο κείμενό του:

«Η αποκατάσταση της ψυχικής οδύνης των οικογενειών και της ηθικής βλάβης των θυμάτων, καθώς επίσης και η κάλυψη των δικαστικών εξόδων στα οποία έχουν υποβληθεί ή και καλούνται να υποβληθούν είναι επιτακτικά αναγκαία. Δεν πρόκειται απλά για ιδιωτική διαφορά, αλλά για δημόσια υποχρέωση που έχει το κράτος για να αναλάβει έμπρακτα τις ευθύνες του απέναντι σε εκείνους, που δεν μπόρεσε να προστατεύσει από την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής τα χρόνια που αυτή εκδηλώθηκε».

«Τα θύματα της Χρυσής Αυγής που παρέστησαν ως πολιτικώς ενάγοντες (κατά την νεότερη διατύπωση του νέου Κ.Ποιν.Δ. «προς υποστήριξη της κατηγορίας») διεξήγαγαν εδώ και εφτά χρόνια (η έναρξη τοποθετείται στο 2013 όταν ξεκίνησε η ποινική δίωξη για εγκληματική οργάνωση και μόνο στην έναρξη της δίκης) έναν καθημερινό, πολυεπίπεδο, εξαντλητικό δικαστικό αγώνα, ο οποίος απέφερε τη δικαίωση όχι μόνο στους ίδιους, αλλά σε ολόκληρη την δημοκρατική κοινωνία μέσα και έξω από την Ελλάδα. Και είναι κοινό μυστικό, ότι οι δικηγόροι που ασχολήθηκαν με την οργάνωση αυτού του δικαστικού αγώνα δεν πληρώθηκαν ή το πολύ - πολύ να πήραν ένα ποσό ίσα για τα παράβολα και  μέρος των εξόδων τους».

«Είναι προφανές ότι κανένα από τα θύματα της Χ.Α. αλλά ούτε και το αντιφασιστικό κίνημα ολόκληρο, δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να καλύψει έστω και υποπολλαπλάσια τις δαπάνες αυτές και φυσικά οι συνήγοροι της πολιτικής αγωγής εργάστηκαν με γνώμονα την συνείδηση τους απλήρωτοι. Αλλά όσο και αν αισθάνονται ότι αυτό το όφειλαν στην κοινωνία, στο αντιφασιστικό κίνημα και στους εντολείς τους, δεν το όφειλαν σε καμία περίπτωση στους δράστες, ούτε στο ελληνικό δημόσιο, το οποίο οφείλει να εκπληρώσει και ως παροχή διευρυμένης νομικής βοήθειας την υποχρέωση του για την ικανοποίηση των δικηγορικών αμοιβών και εξόδων».

«Είναι λοιπόν άμεσα αναγκαίο με νομοθετική πρωτοβουλία να αποφασισθεί τώρα από την Βουλή χωρίς την αναμονή του αμετάκλητου ... η άμεση (και όχι υπό την κρίση διοικητικών επιτροπών και οργάνων) διάθεση συγκεκριμένων ποσών για την χρηματική ικανοποίηση των θυμάτων, για την ψυχική οδύνη των οικογενειών των θυμάτων της Χρυσής Αυγής και για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων και δικηγορικών αμοιβών που αντιστοιχούν στον μέχρι τώρα και στους επόμενους ποινικούς δικαστικούς αγώνες».

«Εκτός από αναγκαίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι και οικονομικά εφικτό. Χωρίς ιδιαίτερη επιβάρυνση του προϋπολογισμού, με χρήση ενός μέρους του δεσμευμένου ποσού των 8.000.000 ευρώ, της ανασταλείσας χρηματοδότησης της Χρυσής Αυγής από το 2013 έως το 2019, είναι δυνατό να ικανοποιηθεί η ανάγκη αυτή».

«Οι πρόσφατες διακηρύξεις και δηλώσεις των εκπροσώπων των κοινοβουλευτικών κομμάτων για την ανάγκη καταδίκης του ναζισμού και της ναζιστικής βίας ήρθε η ώρα να λάβουν σάρκα και οστά και να εκφραστούν έμπρακτα με την άμεση θέσπιση νομοθετήματος, το οποίο θα αποδίδει αποζημίωση στα θύματα και στις οικογένειες τους, αποτρέποντας την ανάγκη νέων δικαστικών αγώνων και ταυτόχρονα θα επισφραγίσει την πρόνοια του κράτους απέναντι στα θύματα».