Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
ΒΙΑΛ: Άνθρωποι και ποντίκια...

Άλλη μια πρόσφυγας έχασε την περασμένη βδομάδα τη ζωή της στη Χίο. Πρόκειται για μια 34χρονη Σομαλή που κατέληξε στο νοσοκομείο με προχωρημένη φυματίωση. Είναι ο τρίτος θάνατος μέσα σε δυο βδομάδες στο νησί, μετά τον 28χρονο Σομαλό πρόσφυγα που τη Δευτέρα του Πάσχα βρέθηκε νεκρός στη σκηνή του στη ΒΙΑΛ περικυκλωμένος από τρωκτικά, καθώς και έναν ακόμα 51χρονο άνδρα ιρανικής καταγωγής που επίσης βρέθηκε νεκρός στο ίδιο στρατόπεδο λίγες μέρες αργότερα.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ: «Με προχωρημένη φυματίωση κατέληξε την Πέμπτη στο νοσοκομείο Χίου μια 34χρονη Σομαλή πρόσφυγας. Η γυναίκα τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν διασωληνωμένη στη ΜΑΦ του Σκυλίτσειου Νοσοκομείου και κατέληξε από οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια. Η άτυχη γυναίκα που δεν είχε οικογένεια είχε λάβει την προσφυγική ιδιότητα και έμενε εκτός του ΚΥΤ της ΒΙΑΛ. Όμως είχε ενεργή φυματίωση, κάτι που δυστυχώς παρατηρείται σε πρόσφυγες ειδικά από τη Σομαλία και το Αφγανιστάν. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από την αρχή του χρόνου, έχουν διαπιστωθεί στη Χίο 6 άτομα να νοσούν από το βάκιλο του Κοχ. Συγκεκριμένα 2 άτομα από τη Σομαλία, 2 από το Αφγανιστάν και 2 από το Κονγκό.

“Πρόκειται για παραμελημένα περιστατικά που φτάνουν αργά στο Νοσοκομείο, ενώ έχουν πολύ καιρό τη νόσο”, μας είπε γιατρός του νησιού. Θεωρείται δε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνεται ακτινογραφία θώρακα και τεστ μαντού (Mantoux), για όσους πρόσφυγες - μετανάστες φθάνουν στα Ελληνικά νησιά. “Δυστυχώς –σημειώνει– πολλές φορές είναι αργά για αυτούς τους ανθρώπους όταν φθάνουν σε νοσοκομειακή μονάδα. Μπορεί να είναι τόσο προχωρημένη η φυματίωση που να έχει προσβάλει μέχρι και τα οστά”», αναφέρει το ρεπορτάζ.

Είχε προηγηθεί στη ΒΙΑΛ ο θάνατος του νεαρού Σομαλού που βρέθηκε πολλές ώρες μετά το θάνατό του να τον κατατρώνε τα ποντίκια, καθώς και του Ιρανού που, σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, διέμενε για δυο χρόνια στο στρατόπεδο και αντιμετώπιζε προβλήματα καρδιάς. Αλλά και οι θάνατοι του Μάκι Ντιαμπατέ στην Κω, του Ιμπραήμ Εργκιούν στην Κόρινθο και της Μιμί Μουκάιε στη Μαλακάσα, δημιουργώντας μέσα σε μερικές βδομάδες έναν πραγματικά μακάβριο κατάλογο ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της ρατσιστικής πολιτικής της κυβέρνησης.

Αυτή την εικόνα επιβεβαιώνει η κατάληξη της νεαρής Σομαλής. Άνθρωποι, που όταν δεν είναι φυλακισμένοι στα στρατόπεδα και δεν πεθαίνουν μόνοι και αβοήθητοι περικυκλωμένοι ακόμα και από ποντίκια, βρίσκονται χωρίς πρόσβαση στην Υγεία, χωρίς βασικές, απλές εξετάσεις που θα μπορούσαν να τους σώσουν. Πρόκειται για μια φρικιαστική, μια εγκληματική πολιτική, που η κυβέρνηση εντείνει με τη δημιουργία “υπερσύγχρονων” κλειστών κέντρων κράτησης με διπλή στρατιωτική περίφραξη τύπου ΝΑΤΟ.

Μια πολιτική την οποία παρουσιάζει μάλιστα θρασύτατα σαν κανονικότητα. Αυτό δείχνουν οι προκλητικές δηλώσεις του διοικητή του στρατοπέδου στη ΒΙΑΛ, Παναγιώτη Κιμουρτζή, στον Γκάρντιαν για το θάνατο του Σομαλού πρόσφυγα: «Είναι λογικό να εμφανίζονται τρωκτικά όταν κάποιος έχει πεθάνει για τόσες ώρες. Το κέντρο χτίστηκε πολύ γρήγορα το 2016. Είναι στη φύση, περιτριγυρισμένο από χωράφια. Κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, χρησιμοποιούμε φυτοφάρμακα, αλλά δεν υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε», είπε.

Αυτό που «είναι λογικό» για τον διοικητή του στρατοπέδου, για την εφημερίδα δεν ήταν -προφανώς- παρά μια «Μία σκηνή από τον Μεσαίωνα» όπως ήταν και ο τίτλος του άρθρου της. Και για όλο το αντιρατσιστικό κίνημα δεν είναι παρά μια δολοφονική πολιτική που χρειάζεται να ανατραπεί.