Αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα
Κερδοσκοπία ακόμα και με το φαΐ των προσφύγων

Πανό στην προσφυγική δομή στη Μεταμόρφωση: «Παρακαλώ αυτό το φαγητό μας κάνει άρρωστους, δεν θέλουμε πλέον το φαγητό. Γιατί υπάρχει μαγείρεμα αν όχι για να φτιάξουμε το δικό μας φαγητό;». Φωτό: ΚΕΕΡΦΑ Νέας Ιωνίας

Μπορεί εν μέσω μιας πανδημίας που έχει αφήσει χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία και την ανασφάλεια, κάποιοι να συνεχίζουν να πλουτίζουν και μάλιστα να αυξάνουν τα κέρδη τους; Οι δισεκατομμυριούχοι, μας λέει το περιοδικό Forbes έγιναν πλουσιότεροι κατά 20% μέσα στο 2020, τη χρονιά της πανδημίας, επωφελούμενοι των γιγαντιαίων πακέτων στήριξης που εξέδωσαν οι κυβερνήσεις. Παρά την κρίση και την πανδημία, αντίστοιχη είναι η εικόνα και στην Ελλάδα και όχι μόνο για τους δισεκατομμυριούχους Έλληνες που φιγουράρουν στη λίστα Forbes. 

Η χρονιά της πανδημίας ήταν μια χρυσή ευκαιρία για μια σειρά καπιταλιστές, όπως οι κλινικάρχες, που είδαν τα δημόσια νοσοκομεία να μετατρέπονται σε μονάδες αποκλειστικά για covid, κάνοντας τις ουρές μπροστά από τις ιδιωτικές τους κλινικές να ξεπερνούν και αυτές μπροστά από τα όλο και λιγότερα τραπεζικά υποκαταστήματα. Ήταν όμως και μια χρονιά-ευκαιρία για τους γίγαντες της βιομηχανικής εστίασης. Μπορεί τα εστιατόρια και τα φαγάδικα να χτυπήθηκαν άσχημα και οι εργαζόμενοι στο ντελίβερι να έγιναν λάστιχο για να σωθούν τα αφεντικά τους, αλλά οι μεγάλοι παίχτες βγήκαν κερδισμένοι. 

Στις παραμονές της πανδημίας το διεθνές fund-κλινικάρχης CVC, που μέσω του Hellenic Healthcare Group (ΗΗG) έχει στην κατοχή του 6 μεγάλες ιδιωτικές κλινικές, εξαγόρασε τον όμιλο Vivartia στον οποίο ανήκουν τα Everest, ο Μπάρμπα Στάθης, η Δέλτα, η Olympic Catering και τα Olympus Plaza των εθνικών οδών. H CVC φέρεται τώρα να διεκδικεί να εξαγοράσει έναν ακόμα από τους μεγάλους παίχτες του κλάδου, την Γευσήνους, ιδιοκτησίας Μανώλη Βαβουράκη, μετατρέποντάς την σε υπερδύναμη της βιομηχανικής εστίασης. Πριν από λίγες μέρες, κοινοπραξία των δύο, Vivartia και Γευσήνους, χτύπησε πέντε από τα έξι τμήματα του δημόσιου διαγωνισμού για τα συσσίτια των στρατοπέδων προσφύγων σε όλη τη χώρα, συνολικής αξίας 290,55 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο. Μόνο το τμήμα της Βορείου Ελλάδος πέρασε στην κοινοπραξία Αφοί Κομπατσιάρη - Τοπ Κραφτ.

Τα στρατόπεδα όμως δεν αποφέρουν κέρδη μόνο στα αφεντικά της εστίασης. Τέσσερις μεγάλες κοινοπραξίες εταιρειών μιας ιδιαίτερης σύνθεσης -γνωστών κατασκευαστικών εταιρειών όπως η Άβαξ και η Τέρνα και εταιρειών “παροχής ολοκληρωμένων λύσεων ασφαλείας” όπως η ESA και η ICTS Hellas Security Solutions που βγάζουν κέρδη από μια άλλη πτυχή της πανδημίας, μέσω της φύλαξης των εμβολιαστικών κέντρων- ανταγωνίζονται για τη μερίδα του λέοντος της αγοράς του λεγόμενου facility management, της διαχείρισης δηλαδή των στρατοπέδων, αξίας 456 εκατομμυρίων ευρώ για τέ́σσερα χρόνια. Πρόκειται για μια εξέλιξη που θα μετατρέψει τα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε μια κερδοφόρα επιχείρηση σαν αυτή των φυλακών των ΗΠΑ.

Το κλείσιμο των στρατοπέδων με συρματοπλέγματα, τείχη και ελεγχόμενες εισόδους και το κόψιμο του οικονομικού βοηθήματος στους πρόσφυγες πάνε χέρι-χέρι με την υποχρεωτική σίτιση μέσα στα στρατόπεδα ώστε να θησαυρίζουν τα funds και οι μεγαλοεπιχειρηματίες. 

Τα περί “βελτίωσης της διατροφής μέσα από εγγυημένα στάνταρ” οι πρόσφυγες τα ακούνε και γελάνε. Έχουν βιώσει τί σημαίνει catering εδώ και 5 χρόνια. Δεν υπάρχει στρατόπεδο στο οποίο να μην έχουν υπάρξει διαμαρτυρίες για την ποιότητα και την έλλειψη ποικιλίας του φαγητού αλλά και την αδιαφορία για τις διατροφικές τους συνήθειες. Πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό μιας δομής στη Μεταμόρφωση Αττικής, όπου οι πρόσφυγες βγήκαν με πανό που έγραφε “Παρακαλώ αυτό το φαγητό μας κάνει άρρωστους”. Οι τοπικές κοινωνίες έχουν μόνο να κερδίσουν από το κλείσιμο των στρατοπέδων και την ένταξη των προσφύγων που θα ζουν, θα τρώνε, θα δουλεύουν, θα σπουδάζουν και θα προσφέρουν στις πόλεις και στα χωριά. Δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τις φυλακές για τις οποίες τα γεύματα θα ετοιμάζονται στο Κρυονέρι Αττικής.